Distal Method by Konstantinos Papageorgiou, PhD

Το τέλος είναι κοντά...

Μετά από καιρό μπήκα στο website της Άπω Μεθόδου--ένα εξαιρετικό και καλοδουλεμένο website. Πολλές εικόνες και logo δεν εμφανιζόταν λόγω παλαιότητας μάλλον.

Σκέφτηκα ότι το όλο σύστημα παρακμάζει και δεν έχω κανένα κίνητρο να συνεχίσω να πληρώνω/συντηρώ/δημιουργώ ώστε απλώς να έχω το καλύτερο σύστημα παγκοσμίως και αντί για εκατομμυριούχος, να μπαίνω μέσα κάθε μήνα. Καμία σχετική συνεργασία δεν υπάρχει και δεν υπάρχει στον ορίζοντα, ακαδημαϊκή ή αθλητική. Και αυτό με σκοτώνει, όπως γίνεται σε περιπτώσεις δημιουργικών/χαρισματικών ατόμων που φιμώνονται άμεσα ή έμμεσα.

Έχουμε και λέμε:
--Οι δύο εφαρμογές της Άπω Μεθόδου (android apps) θέλουν ξανά ρύθμιση από προγραμματιστή για να είναι συμβατές με το play store, οπότε πάνε για διαγραφή σιγά σιγά.
--Από τα 3 online courses, το ένα λειτουργεί με 25 ευρώ το μήνα που πληρώνω και τα 2 τα έχει κατεβάσει το Udemy επειδή δεν κινούνται εμπορικά.
--Από τα 3 βιβλία που έχω γράψει (για την Άπω Μέθοδο, όχι γενικά) μου έχουν μείνει ελάχιστα αντίτυπα (2-3) και δεν ξέρω αν θέλω καν να πληρώσω επανέκδοση.
--Η πρώτη τενιστική coaching τράπουλα παγκοσμίως δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ, έχω απλώς σπίτι μου δέκα decks, όπως μου τα έδωσε ο εκδότης.
--Έχω γίνει αποδεκτός σε πρόγραμμα PhD στο εξωτερικό επάνω στο τένις, και αρχίζω να αμφιβάλλω αν αξίζει να μπω στον κόπο και στα έξοδα, έχω ένα κάρο πτυχία και καμία καταξίωση.
--Ούτε καν 20 άτομα δεν μάζεψε το group εδώ και δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον ούτε για νέα μέλη, ούτε από τα υπάρχοντα (οξύμωρο ε).

Τώρα, να μην επαναλάβω πόσες φορές έχω έρθει σε επαφή με όλα τα κλαμπ, ενώσεις, την ομοσπονδία κττ.

Μπορείτε ελεύθερα να πάρετε όλο αυτό ως μια μελέτη περίπτωσης τι παθαίνει η αριστεία στην Ελλάδα.

The Distal Method This is The Distal Method. Check our website for more information.

Λίγα τεχνικά από... τ' άλλα
(Δείτε πρώτα την προτελευταία παράγραφο για να διαβάσετε μετά και τα υπόλοιπα!)
στην επιστήμη δεν έχει καμία σημασία ποιος λέει κάτι (ποιητικό αίτιο) ή πόσο «ακραίο» είναι αυτό που λέει (αξιολογική κρίση), παρά μόνο πώς το τεκμηριώνει. Και δεν μπορεί παρά να το τεκμηριώνει αυτό που ισχυρίζεται χρησιμοποιώντας τα κλασικά συλλογιστικά σχήματα. Δεν είναι προαιρετικό αυτό, είναι υποχρεωτικό. Κάθε άλλη μεθόδευση είναι είτε από επικίνδυνη ασχετοσύνη, είτε εκ του πονηρού.
Έτσι λοιπόν έχουμε δύο αποδεικτικούς συλλογισμούς:
1. Την παραγωγή ομόρροπη ως προς τα συμπεράσματα, ήτοι θετική (από δύο καταφατικές προτάσεις προκύπτει μια επίσης καταφατική), αρνητική (από δύο αποφατικές προτάσεις προκύπτει μια επίσης αποφατική)·
2. την απαγωγή εις άτοπον (όταν είναι ανακατεμένες αποφατικές και καταφατικές προτάσεις).
Ο επαγωγικός συλλογισμός (βλ. «εμπειρία») δεν είναι αποδεικτικός.
Όσοι έχετε τελειώσει την Κ-12 εκπαίδευση, πολλώ δε μάλλον πανεπιστημιακή εκπαίδευση και ακούτε πρώτη φορά το πώς έχουν οι βασικότεροι των βασικών συλλογισμών στην επιστήμη (ή στη διαλεκτική γενικότερα), ίσως θα πρέπει να αναρωτηθείτε μήπως αυτός που το λέει ξέρει κάτι παραπάνω και δικαίως κράζει και βοά.
Ισχυρίζομαι:
«Μπορώ να δημιουργήσω τη σημαντικότερη Εθνική Σχολή τένις παγκοσμίως».
Συνήθης απάντηση:
«Μα, δεν μπορεί να ισχύει αυτό...»
Το «δεν μπορεί να» είναι αποφατική πρόταση. Όταν ανακατεύονται μαζί αποφατικές και καταφατικές προτάσεις, η μόνη δυνατότητα συλλογιστικής είναι η απαγωγή εις άτοπον. Μόνο. Σίγουρα, απαγορεύεται να γίνει παραγωγικός συλλογισμός.
«Δεν μπορεί να ισχύει αυτό».
Άρα; Τι ισχύει;
Εδώ πέφτουμε πάνω στο μέγα ζήτημα της ασυμμετρίας αποφατικού και καταφατικού. Το «πιρούνι» είναι ένα πράγμα, καλώς ορισμένο και καταδείξιμο. Το «όχι πιρούνι» είναι ένα απειροσύνολο (το λεγόμενο συμπλήρωμα) που περιέχει, μεταξύ άλλων, κουτάλια, τον πλανήτη Δία και καγκουρό. Οπότε το «δεν μπορεί να ισχύει αυτό» δεν οδηγεί σε κανέναν παραγωγικό συλλογισμό, σε κανένα συμπέρασμα (εκτός από θεωρητικές περιπτώσεις που μπορούμε να αποκαταστήσουμε αμφιμονοσήμαντες σχέσεις). Μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο η εις άτοπον απαγωγή. Δηλαδή να συνεχιστεί ο συλλογισμός ως εξής:
«Μα δεν μπορεί να ισχύει αυτό».
«Έστω ότι ισχύει. Ποια η αντινομία;»
Σίγουρα η αντινομία δεν μπορεί να αφορά στο έργο μου, στα πτυχία μου και στην επιστημονική μου κατάρτιση. Θα αφορά κάποιον ισχυρισμό τύπου: «κανείς μέχρι τώρα δεν κατάφερε κάτι τόσο ρηξικέλευθο» (πάλι αποφατικός συλλογισμός αλλά πιο εστιασμένος), ή «όλοι οι άλλοι που το κάνουν με τον Α τρόπο έχουν περισσότερες πιθανότητες να έχουν δίκιο λόγω πλήθους».
Κρατήστε το πιθανοκρατικό για μετά, και πάμε να δούμε το «όλοι οι άλλοι».
Υπάρχει λοιπόν μια δεδομένη κατάσταση κάποιους αιώνες ή κάποιες χιλιετίες που αμέτρητοι άνθρωποι λένε Α. Υπάρχουν μετά κάποιοι που εμφανίζονται και λένε Β και όλοι σταματάνε να λένε Α από εκεί και πέρα και σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα, υιοθετούν τη νέα προσέγγιση: ο ένας που έχει δίκιο, ο Άριστος, έχει πολύ πιο βαρύνουσα γνώμη από εκατομμύρια που πίστευαν κάτι άλλο. Αυτό μπορεί να γίνει χωρίς αντίσταση (π.χ. Νιούτον, για επιτάχυνση, Μεντελέγιεφ, για περιοδικό πίνακα στοιχείων) ή με αρκετό πόλεμο, τουλάχιστον αρχικά (π.χ. Βέντρις, για αποκρυπτογράφιση γραμμικής Β επειδή δεν ήταν γλωσσολόγος, αλλά αρχιτέκτονας και Βέγκενερ, για τη θεώρηση των τεκτονικών πλακών, επειδή δεν ήταν γεωλόγος, αλλά μετεωρολόγος, ή ακόμα και ο Μέντελ που αναγνωρίστηκε μετά θάνατον). Υπεισέρχεται δηλαδή πάντα η πολιτική, αλλά στο τέλος, αν αλλάξει κάτι, αλλάζει από έναν.
Τώρα από αυτούς τους τιτάνες, ίσως ο μέγιστος από πλευράς πρωτοτυπίας ήταν ο Μεντελέγιεφ: δοκίμασε κάτι τελείως «κουφό» που πλέον θεωρείται απόλυτα αποδεκτό, να συσχετίσει τις χημικές ιδιότητες των στοιχείων με τα τακτικά αριθμητικά (με βάση τον αριθμό των ηλεκτρονίων των ατόμων). Λοιπόν, αυτό που κάνω εγώ, η Άπω Μέθοδος, δεν αφορά σε κάποια τέτοια εξαιρετική έμπνευση, παρά σε συστηματική δόμηση δεκαετιών—κάτι ανάλογο με αυτό που έκαναν όλοι λίγο πολύ, είτε φαίνεται εκ πρώτης όψεως είτε όχι (ρωτήστε και εμάς που θεραπεύουμε την κοινωνιολογία της ειδίκευσης!). Η εργασία μου στην Άπω Μέθοδο είναι πολύ περισσότερο όμοια με αυτό που έκανε ο Στάινερ (Βάλντορφ σύστημα) ή η Μοντεσσόρι (ομώνυμο σύστημα). Με τον Μέντελ, πάλι, η διαφορά και η ομοιότητα είναι ότι όπως αυτός επέλεξε τυχαία τα μοσχομπίζελα και του «βγήκαν» τα πειράματα (άλλα φυτά δεν θα ήταν τόσο κατάλληλα), εγώ, παρότι δεν είναι τυχαία η εργασία μου ως προς τις ανεξάρτητες μεταβλητές (οι οποίες έχουν επιλεχθεί με βάση συγκεκριμένα μεθοδολογικά κριτήρια), δεν μπορώ παρά να αναγνωρίσω το τυχαίο—ή μάλλον το τυχερό—που αφορά στους Δασκάλους μου στον Ορθό Λόγο και στις Πνευματικές Παραδόσεις. Τώρα, σχετικά με τα εμπόδια που είχαν οι Βέντρις και Βέγκενερ, αν και έχω τις περγαμηνές για να θεραπεύω την επιστήμη της προπονητικής, ίσως οι πολλές περισσότερες ιδιότητές μου και η πολυμάθειά μου με θέτουν εκτός, ξένο σώμα, αποσυνάγωγο και ασυγχώρητο σε μια πατρίδα που τρώει τα παιδιά της και ο κάθε έσχατος τροχός της αμάξης επιθυμεί… ψόφια την κατσίκα του γείτονα. Apropos, ε ρε Καρυστιανού που χρειάζεται στην ομοσπονδία, στους «ανθρώπους με τις χίλιες θέσεις» και στους μεγαλοπροπονητές μας που καταστρέφουν συστηματικά εκατοντάδες παιδιά χρόνια τώρα…
Στο παραπάνω να συμπληρώσω ότι ειδικά όποιος μελετάει τις πηγές, καταλαβαίνει ότι ο οποιοσδήποτε άφησε το στίγμα του στην ιστορία (Νεύτωνας, Σωκράτης) ή δεν το κατάφερε τόσο ευρέως για πολιτικούς λόγους (Χάμερ, Ράιχ), όλοι αυτοί δεν λάμπανε, δεν είχανε κάποια αύρα ή κάποιο φωτεινό στεφάνι όπως οι άγιοι στις αγιογραφίες, δεν υπερίπταντο επάνω σε κάποιο μαγικό σύννεφο, δεν μιλούσαν αργά και δεν έκαναν μεγαλοπρεπείς χειρονομίες. Ήταν καθημερινοί άνθρωποι που είχαν αντιπάθειες, που όχι απλώς τους έπαιρναν πολλές φορές στο ψιλό και τους έβριζαν, αλλά πλείστες φορές τους φυλάκιζαν ή τους εκτελούσαν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν τους θυμάται η ιστορία επειδή το σύγχρονό τους πολιτικό σύστημα τους στήριζε και ουαί σε όποιον κρίνει αρνητικά κάποιον σήμερα απλώς και μόνο επειδή είναι αποσυνάγωγος, περιθωριοποιημένος και εχθρός του συστήματος, την ώρα που θα έπρεπε αυτά και μόνο να αναγνωριστούν ως σημεία αξίας.
Όταν λοιπόν το διακύβευμα είναι τόσο μεγάλο (να χαθεί η τεχνογνωσία που φέρω), χωρίς να μπορεί κανείς να τεκμηριώσει το γιατί δεν γίνεται να είμαι εις θέσιν να κάνω αυτό που ισχυρίζομαι (πέραν της ακυρολογίας «δεν μπορεί να»), δεν υπάρχει τρόπος να δικαιολογηθεί η απόρριψή μου, πέραν της στατιστικά μικρής πιθανότητας (κατ’ όποιον δεν έχει μπει στον κόπο να διαβάσει έστω ένα βιβλίο μου) να ισχύει αυτό που λέω. Και ερχόμαστε επιτέλους στο πιθανοκρατικό.
Υπάρχει λοιπόν και η Μπαϋσιανή, στατιστικού τύπου, λογική, στην οποία μπορείτε να θέσετε τόσο μεγάλο συντελεστή βαρύτητας στις προϋπάρχουσες απόψεις σας, ώστε απολύτως κανένα επιχείρημα να μη σας πείσει ποτέ των ποτών. Επειδή όμως το μαχαίρι αυτό έχει δύο κόψεις, να σας θυμίσω ότι ακόμα κι έτσι, αν δηλαδή η πιθανότητα να έχω δίκιο είναι πάρα πολύ μικρή (κατ’ εσάς, χωρίς κάποιο δεδομένο να επιβεβαιώνει πως κάπου πάσχουν αυτά που λέω), το κόστος του να έχω τελικά δίκιο είναι τόσο θανάσιμα τεράστιο για το παγκόσμιο τένις που αντισταθμίζει με το παραπάνω τη θεωρούμενη «μικρή» αυτή πιθανότητα. Πόσο παραπάνω την αντισταθμίζει; Αρκετά ώστε η ομοσπονδία, κάποια ένωση ή άλλος φορέας να με ακούσουν (όχι μέσω Facebook και όχι για μισή ώρα όμως).
Θα μου πείτε, η ΕΥΠ δεν έχει καν εκπαιδευμένο προσωπικό, το δικαστικό σύστημα δεν λειτουργεί, ξεπουλάμε εθνική κυριαρχία, τα πανεπιστήμια υπολειτουργούν, οι πολίτες αντιμετωπίζονται ως εχθροί κτλ κτλ, το τένις μας μάρανε;
Λάθος. Επειδή το Α, Β Γ είναι στραβά, αυτά δεν δικαιολογούν ότι και το Γ πρέπει να... το πάρει ο διάολος!
Αυτά τα θανάσιμα λάθη του Ενιαίου Κόμματος (αποτελούμενο από όλα τα μεγάλα κόμματα εξουσίας) και των... πολιτικώς ορθών απογόνων του Μέγα Αλέξανδρου δεν δικαιολογούν το γιατί δεν βρίσκεται η ομοσπονδία, ΜΙΑ ένωση, ΕΝΑΣ σύλλογος (από αυτούς που βιάζουν τα παιδιά με την ασχετοσύνη των προπονητών) να πει: «έλα Κωνσταντίνε να δούμε αν ισχύει αυτό που λες».
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Δεν νομίζω να υπάρχει σώφρων Έλληνας πολίτης που να μην αντιλαμβάνεται ότι οι πολιτικοί και το σύστημά μας είναι απόλυτα διεφθαρμένα. Το ότι η ομοσπονδία και οι εν αυτή συμμετέχοντες είναι εχθρικά διακείμενοι απέναντί μου, πώς ακριβώς οδηγεί ένα μέσο γονέα και ένα μέσο αθλητή να εμπιστευτούν αυτά που του παρέχει η ομοσπονδία και όχι τη δική μου τεχνογνωσία; Έχω ήδη αναφερθεί και στην ξενομανία και στην τραγικότητα του να είμαι ημεδαπός! Ουδείς προφήτης στον τόπο του, και αν αυτός ο τόπος είναι η Ελλάδα… κλάψε με μάνα κλάψε με (ή βάλε με θείο να παίρνω κάπου μια αργομισθία και γαία πυρί μιχθήτω…). Προσέφερα στον άλλον (σούπερ ανερχόμενο αθλητή) δωρεάν τεχνογνωσία αλλά αντ' αυτού έπρεπε να πάει στους φωστήρες στο λατινιστάν να προσφέρει γη και ύδωρ να τον προπονήσουν ώστε να καταδικαστεί σε πανηγυρική μετριότητα (celebrated mediocracy).
Προσέφερα ήδη σε όλους μια διαδικτυακή συζήτηση που συμμετείχε τελικά μόνο ένα άτομο, ο… συζητητής (εγώ!).
Προσφέρω και τώρα σε όποιον σύλλογο ή αθλητή επιθυμεί δωρεάν την τεχνογνωσία μου στην εκμάθηση σερβίς (δηλαδή όλη την προπόνηση μέχρι τέλους της βασικής εκμάθησης, 50 ώρες, σε κάτι συγκεκριμένο και μετρήσιμο). Σε όλη την Αττική, έως και σε άλλους νομούς εφόσον καλυφθούν τα εβδομαδιαία έξοδα μετακίνησής μου.
Αν νομίζετε ότι μπορώ να κάνω κάτι άλλο (με δεδομένο ότι έχω κάνει έως τώρα τα πάντα σε βαθμό γραφικότητας), είμαι όλος αυτιά.
Έρρωσθε και ευδαιμονείτε!

Δρ Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Εορταζω τη γυναίκα σημαίνει:

-Για κάποιους τη βιάζω,
-Για κάποιους της κάνω δώρα,
-Για κάποιους επαναλαμβάνω νευρωτικά ατάκες.

Στο ορθό όραμα τη γυναίκα την τιμάμε μέσα από την άσκηση.

Στις μεγάλες πνευματικές παραδόσεις υπάρχουν πολλά μονοπάτια ώστε να έρθουμε σε επαφή με τη θηλυκή Αρχή:

Στη Βαζραγιάνα, η Τάρα με τις 21 όψεις της,

Στον ινδουισμό η Ντούργκα με τις 9 όψεις της.

Σε πιο ταντρικές παραδόσεις, οι 9 Μαχαβίντιας.

Στη βιβλική παράδοση η Σακινά, ως η χάρις του Θεού, η Παναγία, ως η στοργική μητέρα, η Μαρία η Μαγδαληνή, ως μια πιο μαγική έκφανση της Μητέρας (προφανώς η δογματική θρησκεία έχει συσκοτίσει τη διάκριση αυτή προβάλλοντας μόνο ένα ουδέτερο Άγιο Πνεύμα).

Κτλ.

Μετά υπάρχουν οι παραδόσεις μέσω των οποίων αποκαθίσταται η ένωση της αρσενικής και της θηλυκής πλευράς μας (μέσω του yidam ardhanarishvara), όπως συμβαίνει στη Μαχαμούντρα.

Γνωρίστε τις Παραδόσεις αυτές, ή ανακαλύψτε το αντίστοιχο μήνυμα στη δική σας παράδοση που υπάρχει πίσω από το πέπλο άγνοιας που λέγεται δογματική θρησκεία.