14/03/2026
Το σωματείο μας, Έφηβος Χίου, αισθάνεται την ανάγκη να τοποθετηθεί δημόσια σχετικά με την απόφαση της διοίκησής του να μη συμμετάσχει στον προγραμματισμένο αγώνα της ανδρικής ομάδας απέναντι στο σωματείο ΒΑΟΛ.
Πρόκειται για μια απόφαση εξαιρετικά δύσκολη, που σε καμία περίπτωση δεν ελήφθη επιπόλαια ή ως κίνηση εντυπωσιασμού. Αντιθέτως, αποτελεί την τελευταία μας επιλογή, ύστερα από επανειλημμένα περιστατικά που προσβάλλουν την αξιοπρέπεια του σωματείου μας, αλλοιώνουν το πνεύμα του ερασιτεχνικού αθλητισμού και δημιουργούν σοβαρές σκιές γύρω από την ίση μεταχείριση των ομάδων.
Στον τελευταίο αγώνα των δύο ομάδων, στο πρωτάθλημα της Γερολίγκας Χίου, η ομάδα του ΒΑΟΛ χρησιμοποίησε παρατύπως, ταυτόχρονα δύο ενεργούς αθλητές, παρα τη σαφη απαγόρευση του απο την προκήρυξη. Απέναντι σε αυτή την αντικανονική κατάσταση, το σωματείο μας άσκησε το αυτονόητο δικαίωμά του να διαμαρτυρηθεί και να ζητήσει την εφαρμογή των κανονισμών, καταθέτοντας ένσταση. Αντί, όμως, να υπάρξει η στοιχειώδης θεσμική σοβαρότητα και ο απαιτούμενος σεβασμός απέναντι σε μια απολύτως δικαιολογημένη αντίδραση, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια προκλητική, ειρωνική και απαξιωτική συμπεριφορά από παράγοντα του ΒΑΟΛ, ο οποίος συμμετέχει ταυτόχρονα και στην τοπική επιτροπή.
Καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα, ο συγκεκριμένος παράγοντας προκαλούσε επανειλημμένα ανθρώπους της ομάδας μας, καλλιεργώντας κλίμα έντασης και αντιπαράθεσης, τη στιγμή που δημόσια εμφανίζεται να υπερασπίζεται δήθεν το πνεύμα του “να παίζουμε για τον χαβαλέ” και “να το ευχαριστιόμαστε”. Η αντίφαση ανάμεσα στα λόγια και στη συμπεριφορά του είναι προφανής. Διότι όποιος πραγματικά υπηρετεί το ερασιτεχνικό μπάσκετ δεν ειρωνεύεται, δεν προκαλεί και δεν υπονομεύει το δικαίωμα ενός σωματείου να υπερασπιστεί τη νομιμότητα και την αξιοπρέπειά του.
Ακόμη πιο εξοργιστική ήταν η ειρωνική του τοποθέτηση μετά το τέλος του αγώνα, όταν απευθυνόμενος προς την πλευρά μας ανέφερε: «κάντε ένσταση, γιατί θέλει λεφτά η τοπική». Μια τέτοια δήλωση δεν συνιστά απλώς έλλειψη σεβασμού· συνιστά ευθεία προσβολή προς το σωματείο μας, αλλά και ταυτόχρονα έκφραση μιας αλαζονικής νοοτροπίας, σύμφωνα με την οποία όποιος ζητά την εφαρμογή των κανόνων γίνεται αντικείμενο χλευασμού. Όταν, μάλιστα, τέτοιες συμπεριφορές προέρχονται από πρόσωπα που συμμετέχουν και σε θεσμικά όργανα, τότε το ζήτημα παύει να είναι προσωπικό και γίνεται βαθιά θεσμικό.
Η ένστασή μας τελικά απορρίφθηκε με το αιτιολογικό ότι έπρεπε να είχε κατατεθεί πριν από την έναρξη του αγώνα. Πρόκειται για μια απόφαση που προκαλεί εύλογη αγανάκτηση, καθώς είναι προφανές ότι η παράτυπη ταυτοχρονη συμμετοχή παικτών δεν ήταν δυνατόν να είναι γνωστή εκ των προτέρων. Με άλλα λόγια, όχι μόνο βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια αντικανονική κατάσταση, αλλά στη συνέχεια είδαμε και το δίκαιο αίτημά μας να απορρίπτεται για έναν καθαρά τυπικό λόγο, ο οποίος στην πράξη ακυρώνει κάθε ουσιαστική δυνατότητα προστασίας ενός σωματείου.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η απόφαση να μη κατέβουμε στον επόμενο αγώνα δεν είναι μια επιλογή ευκολίας. Είναι μια πράξη διαμαρτυρίας, αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού. Όταν η ανοχή εκλαμβάνεται ως αδυναμία, όταν η διαμαρτυρία αντιμετωπίζεται με ειρωνεία και όταν πρόσωπα με θεσμικό ρόλο λειτουργούν με τέτοιο τρόπο ώστε να δυναμιτίζουν το κλίμα, τότε η μη συμμετοχή καθίσταται η μόνη έσχατη αντίδραση που απομένει σε ένα σωματείο που θέλει να υπερασπιστεί το όνομά του.
Ο Έφηβος Χίου δεν έμαθε να σιωπά μπροστά σε συμπεριφορές που προσβάλλουν το σωματείο, τους αθλητές του και την ίδια την έννοια της ισονομίας. Δεν δεχόμαστε υποδείξεις περί “χαβαλέ” από ανθρώπους που, την κρίσιμη στιγμή, επιλέγουν την πρόκληση, την ειρωνεία και την απαξίωση. Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός απαιτεί καθαρούς κανόνες, καθαρές συμπεριφορές και καθαρούς ρόλους. Όταν αυτά καταπατώνται, η σιωπή δεν είναι υπευθυνότητα — είναι συνενοχή.
Για εμάς, λοιπόν, η μη κάθοδος στον συγκεκριμένο αγώνα δεν είναι αποχώρηση από το μπάσκετ. Είναι μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση ότι υπάρχουν όρια, τα οποία κανείς δεν έχει το δικαίωμα να ξεπερνά, όσο ισχυρός ή προστατευμένος κι αν αισθάνεται.
