18/08/2026
🗣«Έπαιξες το τελευταίο σου παιχνίδι, άκουσες το τελευταίο χειροκρότημα, χτύπησες για τελευταία φορά την πλάτη των συμπαικτών σου, έβγαλες την τελευταία σου άμυνα, έβγαλες την τελευταία σου φωτογραφία με ένα παιδάκι που ίσως πάρει τη θέση σου και ακούμπησες το σακίδιό σου για τελευταία φορά στα αποδυτήρια. Ένα σακίδιο γεμάτο αναμνήσεις, ταξίδια, χαμόγελα, αναγνώριση, απόρριψη, νίκες και ήττες.
Ένα σακίδιο γεμάτο όνειρα, στόχους που πέτυχες και δεν πέτυχες, δάκρυα, αστεία, χαμόγελα, φιλίες, γέλια, χαρές, λύπες και συγκινήσεις. Δίπλα μια μπάλα. Σου ζήτησα να μου την κάνεις δώρο και αρνήθηκες. Ξέρω. Αυτή σού έδωσε τη δυνατότητα να είσαι αυτό που έγινες. Όχι ως αθλητής ή Πρωταθλητής. Αλλά ως άνθρωπος. Αυτή σε έμαθε να γελάς, όταν χάνεις, και να μένεις ταπεινός, όταν κερδίζεις. Να θέτεις στόχους και να αφοσιώνεσαι σε αυτούς.
Να έχεις στρατηγική σκέψη, να συνεργάζεσαι, να επιμένεις, να υπομένεις, να προσαρμόζεσαι και να αντέχεις στην πίεση. Να διαχειρίζεσαι τις χαρές και τις λύπες σου ή την απογοήτευση και τον ενθουσιασμό σου, να οργανώνεις τον χρόνο σου. Σε έμαθε να ακούς τον διπλανό σου, να τον συναισθάνεσαι, να τον καθοδηγείς και να έχεις πειθαρχία. Σου έδωσε τη δυνατότητα να καταλάβεις πόσο μικρός είναι ο άνθρωπος και πόσο ακόμα μικρότερος μπορεί να γίνει, όταν δεν αντιλαμβάνεται ότι είναι μικρός.
Από την άλλη, σου έδωσε τη δυνατότητα να καταλάβεις πόσο μεγάλος μπορείς να γίνεις, όταν συνεργάζεσαι ή ζεις αρμονικά με τους γύρω σου. Είσαι ευγνώμων για αυτά που έζησες και για τους ανθρώπους που γνώρισες. Έτσι δεν είναι; Επίσης, σε ταξίδεψε. Όχι μόνο σε άλλους κόσμους και άλλες κουλτούρες. Αλλά και στα έργα του Καλβίνο, του Έκο, του Ναμπούκο, του Έσσε, του Καζατζάκη ή στους ήρωες του Σίνγκερ. Έμαθες πώς είναι ο διαφορετικός, ο ξένος, ο “άλλος”. Και έμαθες να σέβεσαι και να εκτιμάς.
Γνώρισες τα ιδανικά του αθλητισμού και τον λόγο που αυτά είναι πηγή εσωτερικής τελειότητας, συναδελφοσύνης, ειρήνης και ευγένειας. Διαπίστωσες τη σημασία όλων αυτών στις εποχές βίας, ρατσισμού και μίσους που βλέπεις συχνά στους αθλητικούς χώρους. Είναι εκείνα που ικανοποιούν τη διάνοια και το συναίσθημα του αθλητή και του φιλάθλου. Εκείνα που καλλιεργούν θαρραλέες πρωτοβουλίες και γλυκαίνουν την αναμονή αυτών που ποθούμε».
🏐Ο Αχιλλέας Παπαδημητρίου στο AthleteStories [Απρίλιος 2019]