Πετράς Χαράλαμπος Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής

12/10/2026

Στην ψυχοθεραπεία, η αφετηρία είναι κάτι που επιμένει και δεν μπορεί να ρυθμιστεί: ένα σύμπτωμα, δυσκολία στη σχέση, αρνητικές σκέψεις για τον εαυτό, μια κακή αντίδραση που επανέρχεται, μια δυσφορία στο σώμα που παραμένει ανεξήγητη.

Μπορεί να έχουμε ήδη σκεφτεί πολύ, να έχουμε εξηγήσεις και παρ’ όλα αυτά, το πρόβλημα, ο πόνος και η δυσφορία να παραμένουν. Και αυτό αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές ενδείξεις για θεραπεία.

Η απόσταση ανάμεσα στο «καταλαβαίνω» και στο «μπορώ να ζήσω διαφορετικά» είναι ουσιαστικό μέρος της θεραπευτικής εργασίας.

Για εμένα, η ψυχοθεραπεία είναι και η εθελοντική αναζήτηση της αλήθειας πίσω από αυτό που επαναλαμβάνεται.

Μια αναζήτηση που μας οδηγεί να ξαναδιαβάσουμε τις εξηγήσεις μας, να αναγνωρίσουμε συγκρούσεις, φόβους και ανάγκες που δυσκολευόμαστε να προσεγγίσουμε.

Να καταλάβουμε πώς ορισμένοι τρόποι με τους οποίους μάθαμε να προστατευόμαστε εξακολουθούν να οργανώνουν τις σχέσεις και τις επιλογές μας, ακόμη κι όταν πια μας περιορίζουν.

Αυτή η εργασία χρειάζεται σχέση, χρόνο και σαφή όρια. Ως θεραπευτής, έχω την ευθύνη της κλινικής αξιολόγησης, των παρεμβάσεων και του πλαισίου μέσα στο οποίο προσεγγίζονται δύσκολες εμπειρίες.

Η εμπιστοσύνη καλλιεργείται σταδιακά, όπως και η δυνατότητα του θεραπευόμενου να συμμετέχει ενεργά. Η δυσκολία, η αμφιβολία και η διαφωνία έχουν θέση μέσα στη συνεργασία.

Θεωρώ ότι το μέλλον είναι παρόν από την αρχή της θεραπευτικής σχέσης. Ποιον εαυτό επιθυμεί ο άνθρωπος; Ποιες σχέσεις θέλει να δημιουργεί; Πώς θα ήθελε να αισθάνεται και να δρα; Οι απαντήσεις δίνουν κατεύθυνση στην επεξεργασία και βοηθούν να αναγνωρίζουμε τι χρειάζεται να αλλάξει στην καθημερινή ζωή.

Η ανακούφιση από την ψυχική δυσφορία παραμένει ουσιαστικός στόχος. Μαζί της, η δυνατότητα να αναγνωρίζει κανείς τι του συμβαίνει, να ρυθμίζει τις αντιδράσεις του και να σχετίζεται με περισσότερη ελευθερία. Η πορεία αξιολογείται, οι στόχοι επανεξετάζονται και, όταν χρειάζεται, αναζητείται διαφορετική ή συμπληρωματική φροντίδα.

Η ψυχοθεραπεία έχει δυνατότητες και όρια. Δεν υπόσχεται μια ζωή χωρίς πόνο ή αβεβαιότητα. Μας βοηθά να κατοικήσουμε τον πόνο και την αβεβαιότητα της ζωής με ωριμότητα, προσωπική δύναμη και ουσιαστικές σχέσεις.

Μας βοηθά να επεξεργαστούμε όσα μας δεσμεύουν και να συμμετέχουμε συνειδητά και ενεργά διαμόρφωση της ζωής μας.

https://www.petras.gr

#ψυχοθεραπεία #ψυχολογία #ψυχολόγος #ψυχικήυγεία

11/10/2026

Όταν η ψυχική δυσφορία δυσκολεύει την καθημερινότητα, προκύπτει το ερώτημα: «Χρειάζομαι ψυχοθεραπεία ή φαρμακευτική αγωγή;».

Η αναζήτηση απάντησης αποτελεί, συχνά, μια νέα πηγή δυσφορίας και άγχους, καθώς επηρεάζεται από κοινωνικές αντιλήψεις και εύλογες προσωπικές ανησυχίες.

Όταν ήδη υποφέρει κανείς, ακόμη και το να αποφασίσει πού θα απευθυνθεί μπορεί να μοιάζει δύσκολο.

Υπάρχει η αντίληψη ότι η φαρμακευτική αγωγή αφορά αποκλειστικά τις «βαριές» ψυχικές διαταραχές με βιολογική βάση, ενώ η ψυχοθεραπεία τις ηπιότερες δυσκολίες που οφείλονται σε προβλήματα ζωής

Από την άλλη, η ψυχοθεραπεία μπορεί να θεωρηθεί μια άσκοπη και ατέρμονη αναμόχλευση της παιδικής ηλικίας, μια διαρκής επεξεργασία συναισθημάτων χωρίς ουσιαστική αλλαγή.

Η απάντηση στο ερώτημα ψυχοθεραπεία ή φαρμακοθεραπεία δεν είναι απλώς και μόνον ζήτημα προσωπικής επιλογής.

Η επιλογή θεραπευτικού πλάνου είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που απαιτεί εξειδίκευση και περιλαμβάνει κλινική αξιολόγηση και την ψυχοεκπαίδευση και ευθύνη.

Θέση μου είναι ότι οι δύο παρεμβάσεις δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζονται ως ανταγωνιστικές.

Η φαρμακευτική αγωγή δεν συνιστά αποτυχία της ψυχοθεραπείας. Ούτε η ψυχοθεραπεία αποτελεί απειλή για τη σταθεροποίηση των συμπτωμάτων.

Οι δύο παρεμβάσεις μπορούν να υποστηρίζουν η μία την άλλη.

Διαβάστε αναλυτικά όλες τις πληροφορίες στο νέο μου άρθρο!

#ψυχοθεραπεία #ψυχιατρική #ψυχολόγος

Όταν η ψυχική δυσφορία δυσκολεύει την καθημερινότητα, προκύπτει το ερώτημα: «Χρειάζομαι ψυχοθεραπεία ή φαρμακευτική αγωγή;». Η απάντηση συχνά, προκαλεί άγχος.

05/10/2026

Γιατί «μπλοκάρουμε», ενώ ξέρουμε ότι μπορούμε;

Όταν νιώθουμε ότι υπάρχει «παρατηρητής», όλα αλλάζουν. Μπορεί να γνωρίζουμε καλά το έργο μας, να έχουμε προετοιμαστεί και να διαθέτουμε εμπειρία. Κι όμως, τη στιγμή που καλούμαστε να εκτεθούμε και να αξιολογηθούμε, χάνουμε τα λόγια μας, δυσκολευόμαστε να συγκεντρωθούμε. Δεν έχουμε την ίδια πρόσβαση στις ικανότητές μας τη στιγμή που τις χρειαζόμαστε περισσότερο.

Η απάντηση δεν είναι πάντα «προετοιμάσου περισσότερο».
Δεν είναι κάθε άγχος πριν από μια σημαντική στιγμή άγχος επίδοσης.

Όταν όμως επιμένει παρά την προετοιμασία και την εμπειρία, χρειάζεται να κοιτάξουμε πέρα από τη συγκεκριμένη δοκιμασία: στις προηγούμενες εμπειρίες, στην εσωτερική κριτική, στο νόημα που έχει αποκτήσει για εμάς η αξιολόγηση.

Πώς ξεχωρίζουμε το φυσιολογικό τρακ από το άγχος επίδοσης; Τι μπορούμε να κάνουμε μόνοι μας και πότε χρειάζεται βοήθεια από ειδικό;

Ο στόχος δεν είναι απλώς να μειωθεί το άγχος. Είναι να πάψει να στερεί από τον άνθρωπο την πρόσβαση στις πραγματικές του δυνατότητες.

Διαβάστε το άρθρο: https://petras.gr/άγχος-επίδοσης/

#άγχος #ψυχολόγος #ψυχοθεραπεία

21/09/2026

Το πρόβλημα δεν είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν σε «εναλλακτικές θεραπείες», στον υπνωτισμό ή σε πνευματικές πρακτικές.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν αυτά παρουσιάζονται ως θεραπεία ψυχικών προβλημάτων.

Άλλο η προσωπική αναζήτηση και άλλο η Ψυχική Υγεία. Άλλο η κλινική ύπνωση και άλλο ο «υπνωτιστής». Άλλο μια τεχνική και άλλο η επαγγελματική ιδιότητα, η κλινική κρίση και η ευθύνη απέναντι σε έναν άνθρωπο που υποφέρει.

Και από την άλλη, η επιστήμη δεν χρειάζεται να υπερασπίζεται ναρκισσιστικά τον εαυτό της. Καμία μέθοδος δεν είναι πανάκεια. Καμία τεχνική δεν λύνει τα πάντα. Και καμία πιστοποίηση δεν υποκαθιστά τη θεραπευτική σχέση, την επάρκεια και την επίγνωση των ορίων.

Οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στην πίστη, στην πνευματικότητα και στις προσωπικές τους επιλογές.

Δεν έχουν όμως όλες αυτές οι πρακτικές θέση στο πεδίο της Ψυχικής Υγείας.

Στο νέο μου άρθρο επιχειρώ μια καθαρή οριοθέτηση.

Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ: https://petras.gr/ψυχικη-υγεια-εναλλακτικες-θεραπειες/

#ψυχολογια #ψυχικηυγεια

15/09/2026

Απάνθρωποι και μικρόψυχοι άδραξαν την ευκαιρία να παίξουν τους μεγάλους. Να κατηγορήσουν, να «αποκαλύψουν», να στάξουν το φαρμάκι τους, για να ανέβουν για λίγο στο βάθρο του αναμάρτητου που πρώτος ρίχνει τον λίθο.

Με μειδίαμα παρακολούθησα διάφορες φιγούρες να μιλούν με περίσσεια σιγουριά και απαξίωση. Κάποιοι είχαν ήδη μιλήσει πριν. Άλλοι πιάστηκαν από το τέλος του, να αποκτήσουν εκ των υστέρων μια θέση στην ιστορία του.

Άλλοι πάλι φόρεσαν τη λαμπερή άσπρη ποδιά τους και έτρεξαν να χτίσουν καριέρα, κηρύσσοντας πόλεμο στους «τσαρλατάνους». Με αλλεπάλληλες καταγγελίες και δήθεν ταπεινή επιστημοσύνη, λες και πριν από τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη δεν υπήρχαν τσαρλατάνοι ή λες και τους εμπόδιζε κανείς να πράξουν χωρίς τυμπανοκρουσίες.

Μερικές αλήθειες είναι πιο απλές.

Όσοι πραγματικά πόνεσαν, έμειναν σιωπηλοί. Δεν σχολίασαν. Κι αν μίλησαν, το έκαναν προσεκτικά και εξομολογητικά.

Όσοι πραγματικά γνώριζαν, τίμησαν. Και παρέμειναν φίλοι και μετά θάνατον.

Δεν ήταν Θεός, μα ούτε και άνθρωπος ακριβώς.
Ήταν μια μορφή του ανάμεσα.

Εκεί όπου ο ίδιος έμοιαζε να ζει: στο λίγο πριν και στο λίγο μετά, στις απουσίες και στις αναμονές.

Ανάμεσα στην έκθεση και στην ιδιωτικότητα.

Για αυτό ίσως παντού ταίριαζε και πουθενά δεν ανήκε, παρά μόνο στον εαυτό του.

Τιμής ένεκεν, Γ.Μ.

Για τις αμέτρητες φορές που έδωσες φωνή στις βραδιές μας, στους έρωτες και στα συναισθήματά μας.

Και για εκείνη την ελπίδα: ότι ακόμη κι αν ξεκινάς από τα Δυτικά μπορείς να φτάσεις Νότια, Βόρεια, Ψηλά.

Δούλεψε το.

09/09/2026

Αυτή τη θεραπευτική χρονιά κλείνω 18 χρόνια κλινικής εργασίας σε δομές ψυχικής υγείας και στο προσωπικό μου γραφείο. Και θέλω να μοιραστώ μερικές αλήθειες που μπορώ πλέον να παραδεχτώ με σιγουριά.

Στην αρχή αυτής της διαδρομής εργάστηκα, ως ανθρωπολόγος τότε, σε ψυχιατρική κλινική. Η ανθρωπολογική μου προσέγγιση στον ανθρώπινο πόνο από τη μία και η ψυχιατρική παρέμβαση εκεί όπου υπάρχει πραγματικά ανάγκη από την άλλη με βοήθησαν να διαμορφώσω μια συνολική κατανόηση αυτού που ονομάζουμε ψυχική διαταραχή.

Να υπερβώ περιχαρακώσεις και να ενσωματώσω μία βασική αρχή στην εργασία μου:

Ο άνθρωπος που υποφέρει χρειάζεται να κατανοήσει τον εσωτερικό του κόσμο, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να χρειαστεί μια πιο άμεση βοήθεια που η ψυχοθεραπεία από μόνη της δεν μπορεί να προσφέρει. Τίποτε από τα δύο δεν είναι λιγότερο σημαντικό.

Σήμερα, στα 44 μου χρόνια, έχω κατανοήσει και αποδεχτεί αλήθειες που κάποτε πίστευα ότι, αν τις αποδεχτώ, θα με πτοήσουν. Τελικά, με απελευθέρωσαν.

1) Η ψυχοθεραπεία δεν είναι απλώς θεραπεία συμπτωμάτων, δεν ανακουφίζει επειδή κάποιος «είπε» ή «έκανε» κάτι.

Η ψυχοθεραπεία είναι η αναζήτηση της αλήθειας πίσω από αυτό που επαναλαμβάνεται και δεν μπορώ να κατανοήσω.

Η αλήθεια αυτή μου επιτρέπει να αποκτήσω εσωτερική ζωή, σχέση με τον εαυτό μου και έτσι να σχετιστώ καλύτερα με τους άλλους.

2) Η ψυχοθεραπεία δεν είναι για όλους, και αυτό είναι εντάξει.

Η θεραπεία έχει κανόνες, πλαίσιο, προσκαλεί σε εθελοντική έκθεση στη δυσφορία και στην αλήθεια, σε δέσμευση και σημαντικές μετακινήσεις, εσωτερικές και εξωτερικές. Δεν είναι μια παθητική αποκατάσταση με χρήση εξωτερικών πηγών αλλαγής.

3) Δεν λύνονται όλα, κάποια μαθαίνουμε να τα κατοικούμε.

Η ένταση μειώνεται, δεν διαγράφεται. Κάποιες εντάσεις στη ζωή μαθαίνουμε να τις κατοικούμε, δηλαδή να μην αποφεύγουμε την αλήθεια για μια στιγμιαία ανακούφιση, να παίρνουμε δύσκολες αποφάσεις και να αναθεωρούμε όποτε χρειαστεί.

Η κατοίκηση της έντασής μας ανακουφίζει καθώς σταματά ο πόλεμος.

4) Η θεραπευτική σχέση δεν χρειάζεται να είναι πάντα αρμονική.

Ασφάλεια δεν σημαίνει απουσία έντασης. Σημαίνει ότι η ένταση μπορεί να αναγνωριστεί, να αντέξει και να γίνει αντικείμενο επεξεργασίας.

Αυτό που συμβαίνει ανάμεσα στον θεραπευόμενο και τον ψυχολόγο μπορεί να είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται να κατανοηθεί.

5) Η ψυχοθεραπεία ολοκληρώνεται όταν η αλλαγή αποτυπωθεί στην πραγματική ζωή.

Θα αλλάξουν σχέσεις, συνήθειες, αποφάσεις και, κάποιες φορές, οι άνθρωποι που επιλέγουμε να έχουμε στη ζωή μας.

6) Δεν υπάρχει κανένας να σε σώσει.

Η πορεία είναι προσωπική. Ο ψυχολόγος συνοδεύει και πλαισιώνει την επεξεργασία. Δεν την ορίζει, δεν περπατά το άγνωστο για σένα.

Η θεραπεία δεν μας απαλλάσσει από τη ζωή. Μας βοηθά να τη ζούμε με περισσότερη επίγνωση, ευθύνη και ελευθερία.

ΠΧ

12/06/2026

Αγαπητοί φίλοι, με ιδιαίτερη χαρά ανακοινώνω τη συμμετοχή μου στο Συνέδριο της Εταιρείας Γενικής / Οικογενειακής Ιατρικής Κύπρου, με κεντρικό θέμα «Η Γενική Ιατρική συναντά τις άλλες ειδικότητες», που θα πραγματοποιηθεί στη Λευκωσία, στις 13 και 14 Ιουνίου 2026.

Την Κυριακή 14 Ιουνίου, στο Δορυφορικό Συμπόσιο της Servier | Papaellinas Group, θα έχω την τιμή να μιλήσω με θέμα:

«Η προσήλωση στη θεραπεία ως κλινικό αποτέλεσμα:
Ο ρόλος της επικοινωνίας στη γενική ιατρική πράξη»

Η ομιλία εστιάζει σε ένα κρίσιμο αλλά συχνά σιωπηρό ζήτημα της καθημερινής κλινικής πράξης: τον τρόπο με τον οποίο ο ασθενής ακούει, κατανοεί, αποδέχεται και τελικά εντάσσει τη θεραπεία στη ζωή του.

Η προσήλωση στη θεραπεία δεν είναι απλώς ζήτημα πειθαρχίας ή σωστής ενημέρωσης. Είναι ψυχολογικό, σχεσιακό και κλινικό φαινόμενο. Χτίζεται μέσα από την εμπιστοσύνη, τη σαφή επικοινωνία, την κατανόηση των ανησυχιών του ασθενούς και τη θεραπευτική σχέση με τον ιατρό.

Ευχαριστώ θερμά τη Servier | Papaellinas Group για την πρόσκληση.

20/04/2026

Η Αλίκη Γεννάδη, Σύμβουλος Εφήβων & Επαγγελματικού Προσανατολισμού και ο Χαράλαμπος Πετράς, Ψυχολόγος & Οικογενειακός Θεραπευτής, επιστημονικός υπεύθυνος, συντονίζουν δύο ξεχωριστές διαδικτυακές συναντήσεις για γονείς και μαθητές, ο καθένας στον δικό του χώρο, ώστε να υπάρξει μεγαλύτερη ελευθερία στη συζήτηση.

Η γονεϊκή παρουσία ως πλαίσιο ψυχικής σταθερότητας του εφήβου.

-- Οι Πανελλήνιες αποτελούν μια περίοδο αυξημένων απαιτήσεων, όπου ο έφηβος έρχεται σε επαφή με την ευθύνη, την αβεβαιότητα και την προοπτική του μέλλοντος.

-- Δεν πρόκειται μόνο για εξετάσεις, αλλά για μια κρίσιμη ψυχολογική διεργασία: τη διαμόρφωση στάσης απέναντι στον εαυτό και το αποτέλεσμα.

-- Η στάση του γονέα δεν είναι ουδέτερη. Συμβάλλει καθοριστικά στο πλαίσιο μέσα στο οποίο βιώνεται αυτή η εμπειρία.

Σκοπός

Η συνάντηση στοχεύει στην κατανόηση των ψυχολογικών και σχεσιακών διαστάσεων της περιόδου, ενισχύοντας μια πιο σταθερή και συνειδητή γονεϊκή στάση.

Περιεχόμενα

-- Κρίσιμα γονεϊκά ερωτήματα και απαντήσεις
-- Πεποιθήσεις που εντείνουν ή ρυθμίζουν το άγχος
-- Σχέση με το αποτέλεσμα: επιθυμία, ταύτιση, διαφοροποίηση
-- Δυσκολία θέσπισης στόχων στους εφήβους
-- Συμπεριφορές που αυξάνουν την πίεση, χωρίς πρόθεση
-- Όρια του λειτουργικού άγχους και ένδειξη για υποστήριξη
-- Βασικές αρχές υποστηρικτικής παρουσίας

Στο τέλος θα υπάρξει χρόνος για ερωτήσεις.

👉 Δηλώστε συμμετοχή: https://petras.gr/πανελλήνιες-γονείς-ψυχολογία/

#γονείς #πανελλήνιες #ψυχολόγος

08/03/2026

Η γυναίκα δεν είναι ένας ρόλος. Είναι ένα πρόσωπο που υπάρχει στον κόσμο: εργάζεται, σκέφτεται, δημιουργεί, ερωτεύεται και την ερωτεύονται.

Η ιστορία των τελευταίων αιώνων άνοιξε για τις γυναίκες τον δημόσιο χώρο της εκπαίδευσης, της εργασίας και της κοινωνικής συμμετοχής.

Όμως η γυναικεία παρουσία στον κόσμο δεν εξαντλείται στις κοινωνικές μεταβολές ούτε στους ρόλους που της αποδίδονται. Αγγίζει και μια βαθύτερη διάσταση της ανθρώπινης ύπαρξης.

Η θηλυκότητα δεν είναι μόνο ένα δεδομένο της φύσης ούτε μια ταυτότητα που μπορεί να οριστεί πλήρως. Αγγίζει μια συμβολική λειτουργία: έναν ιδιαίτερο τρόπο σχέσης με την επιθυμία, με τον άλλον και με τη ζωή. Δεν εκκινεί από ένα κλειστό σύστημα ορισμών. Μορφοποιείται μέσα στην εμπειρία, μέσα στον χρόνο και μέσα στη σχέση.

Γι’ αυτό και η ψυχαναλυτική σκέψη έχει επιμείνει ότι δεν υπάρχει ένα ενιαίο πρότυπο «της γυναίκας». Υπάρχουν γυναίκες, καθεμία με τον δικό της τρόπο να επιθυμεί, να αγαπά και να υπάρχει.

Σε αυτή την προοπτική, η θηλυκότητα συνδέεται με μια ιδιαίτερη σχέση με την επιθυμία και με τη ζωή: όχι ως κλειστή ταυτότητα, αλλά ως άνοιγμα. Μια εξωστρέφεια προς τον κόσμο που κρατά ζωντανό τον χώρο της σχέσης, μια παρουσία που δεν εγκλωβίζεται σε συστήματα ορισμών αλλά παραμένει ανοιχτή στη ζωή.

Ίσως γι’ αυτό η γυναίκα δεν μπορεί να περιοριστεί σε έναν ορισμό. Είναι ένα πρόσωπο που φέρει μέσα του μια ιδιαίτερη σχέση με την επιθυμία, με τον άλλον και με τη ζωή.

Και μέσα σε αυτή τη σχέση η θηλυκότητα δεν κλείνει σε σύστημα, παραμένει ανοιχτή.
.

14/02/2026

Μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για τον Έρωτα και την Αγάπη με τους εξαιρετικούς Κρατερό Κατσούλη και Μαρία Ηλιάκη στην ΕΡΤ.

Ο Έρωτας δεν είναι μόνο ρομαντική συγκίνηση αλλά μια από τις ισχυρότερες δυνάμεις στον πλανήτη.

«Έρωτας: Από τη συγκίνηση στην σχέση» | Οι προϋποθέσεις του έρωτα: Ελευθερία και ρίσκο,Official Sites: https://www.ert.gr/https://www.ertnews.gr/https://www...