GKOUTS7

Εμπάι Εντιάι και afro house.

Οι συγκυρίες παίζουν πάντα σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των ρόστερ. Παραδείγματα; Ο Φρανσίσκο που ήταν κλεισμένος αλλού , ο Ναν, Ο Τζέιμς—ο Φουρνιέ που ήθελε Ολυμπιακό για να συνεχίσει να παίζει μπάσκετ και έφερε τελικά την Ευρωλίγκα.

Στον Ολυμπιακό, το ενδιαφέρον στρέφεται στο τι θα γίνει με τον Γουόκαπ και τον Ντόρσεϊ, οι οποίοι δεσμεύονται και για τη νέα σεζόν, αλλά το βασικότερο στο ποιος θα καλύψει το κενό του Πίτερς.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα προηγούμενα χρόνια υπήρχε ένας παίκτης πρώτης γραμμής με μεγάλο συμβόλαιο, ο οποίος αγωνίστηκε ακόμη και ως βασικό «4άρι» όταν ο Σάσα βρισκόταν στο ΝΒΑ. Ένας παίκτης που είχε καθοριστική συμβολή στο Final Four, πραγματοποιώντας ίσως το καλύτερο παιχνίδι της καριέρας του με βάση τα χαρακτηριστικά του, ενώ υπηρέτησε την ομάδα για τέσσερα χρόνια.Ένας παίκτης που έπαιξε και στο 3 όταν χρειάστηκε και σε small ball με τον Σάσα μαζί στο 4/5.
Ένας παίκτης που παρ’όλα αυτά σχολιάστηκε ότι έχει αδυναμίες.

Στον αντίποδα, ο Παναθηναϊκός χτίζει ένα ελίτ ρόστερ, από τον πάγκο μέχρι τις μεταγραφές. Μπασκετικά, θεωρώ πως οι κινήσεις του είναι εύστοχες ως προς το μέγεθος, τις θέσεις, τη σκληράδα, την ενέργεια και το πώς ταιριάζουν απέναντι στον βασικό του αντίπαλο, τον Ολυμπιακό.

Πλέον αναμένουμε την ολοκλήρωση των ρόστερ. Από εκεί και πέρα, όλα θα κριθούν στην προετοιμασία, στο δέσιμο, στη χημεία, στο πλάνο, στην υγεία των παικτών και φυσικά στον μαραθώνιο της Ευρωλίγκας.

Το επίπεδο και η αξία των δύο «αιωνίων» έχουν ανέβει κατακόρυφα. Η πρώτη πραγματική αγωνιστική εικόνα θα έρθει όταν τους δούμε να κοντράρονται στο παρκέ, με το Super Cup να αποτελεί την πρώτη ένδειξη — όχι όμως το τελικό συμπέρασμα.

Περιμένουμε επίσης να δούμε πώς θα ολοκληρωθούν τα ρόστερ των ομάδων της Θεσσαλονίκης, ώστε να διαπιστώσουμε σε ποιο βαθμό θα μπορέσουν να γίνουν πιο ανταγωνιστικές απέναντι στους δύο μεγάλους.

Για τον Ολυμπιακό, η μεγαλύτερη μεταγραφή είναι ο Μοντέρο. Εξίσου σημαντική, όμως, είναι και η υπόθεση του γηπέδου. Εκτιμώ ότι θα χρειαστεί χρόνος ώστε όλα να κυλήσουν ομαλά.

Μέχρι τότε, η ομάδα πιθανότατα θα αγωνίζεται στο πιο μπασκετικό γήπεδο της ΑΕΚ. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε για πόσο διάστημα, καθώς ίσως τελικά η σταθερή έδρα να αποδειχθεί η καλύτερη λύση, εφόσον εξυπηρετεί με ασφάλεια τον κόσμο.

Θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθεί αυτή η μάχη, τόσο μέσα στο παρκέ όσο και στο εξωαγωνιστικό κομμάτι.

Παράλληλα, οι ομάδες της Θεσσαλονίκης δείχνουν ότι ενισχύονται και φιλοδοξούν να γίνουν πιο ανταγωνιστικές.

Αν αυτό επιβεβαιωθεί στην πράξη, ίσως τα επόμενα χρόνια δούμε ένα διαφορετικό επικοινωνιακό σκηνικό στο Ελληνικό μπάσκετ, σε σχέση με αυτό που γνωρίσαμε από το 2000 μέχρι σήμερα, όπου η απόλυτη κυριαρχία ανήκε στο δίπολο των δύο «αιωνίων» Αθήνας/Πειραιά—
να ξαναζήσουμε εποχές 90.

Έχουμε ανάγκη μία Βαλένθια και μία Παρί στο Ελληνικό πρωτάθλημα τόσο στο αγωνιστικό— όσο και για το επικοινωνιακό.

Αναμένουμε, λοιπόν, την βασική ολοκλήρωση των μεταγραφικών κινήσεων.

Όταν μιλάμε για τις δύο κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης, κάθε προσθήκη μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική και να αλλάξει τις ισορροπίες μιας ολόκληρης σεζόν.

Δυστυχώς, το τελευταίο διάστημα βλέπουμε να πέφτουν πολλές μάσκες.

Αντί για ειδήσεις, ανάλυση και ουσιαστική ενημέρωση, αρκετοί επιλέγουν την τοξικότητα, την υπερβολή και την καλλιέργεια αντιπαραθέσεων, επηρεάζοντας ακόμη και την αντίληψη του κόσμου γύρω από τις ίδιες τις ομάδες.
Καλλιεργούν μέχρι και ψευτοπροσδοκίες που μετά χαρακτηρίζονται ως αποτυχίες.

Το ζητούμενο δεν είναι πλέον η ενημέρωση, αλλά τα κλικ, τα views και η απήχηση με κάθε κόστος. Και όταν δεν υπάρχουν πραγματικές ειδήσεις, κάποιοι καταφεύγουν στην υπερβολή ή ακόμη και στην ανοησία, μόνο και μόνο για να παραμείνουν στο επίκεντρο.

Το Ελληνικό μπάσκετ και ο απλός κόσμος δεν έχει ανάγκη από περισσότερη τοξικότητα εκτός αν θέλει να παίξει τον ρόλο του ψυχιατρείου χωρίς ψυχίατρο.

Πιστεύω ότι έχει ανάγκη από ανθρώπους που υπηρετούν την ενημέρωση με τα ίδια μέτρα και ίδια σταθμά και που αντιλαμβάνονται αρχικά ότι σχολιάζουν παίκτες και προπονητές εκατομμυρίων.

Στο τέλος της ημέρας, όμως, ευθύνη δεν έχουν μόνο όσοι παράγουν αυτό το περιεχόμενο. Έχει και το κοινό. Γιατί όλοι δηλώνουν ότι κουράστηκαν από την τοξικότητα, όμως τελικά αυτή είναι που συγκεντρώνει τα περισσότερα σχόλια, τις περισσότερες κοινοποιήσεις και τη μεγαλύτερη απήχηση.

Όσο ανταμείβονται τα άκρα με κλικ και προβολές, τόσο θα παράγονται περισσότερα.

Η πραγματική μπασκετική συζήτηση δεν χάνεται επειδή δεν υπάρχει.
Χάνεται γιατί έχει γίνει πιο χρήσιμο να επικρατεί ο θόρυβος αντί της τεκμηρίωσης.

Όταν η γνώση εξισώνεται με την άποψη της μάζας και οι κανόνες μπαίνουν στην άκρη για λίγα ακόμη κλικ, τότε το μπάσκετ παύει να είναι το θέμα και γίνεται απλώς το μέσο.

Ως σελίδα δεν επανεξετάζουμε τη φιλοσοφία μας . Επανεξετάζουμε μόνο τη συνέπειά μας απέναντι σε αυτή και τον χρόνο που διαθέτουμε.

Δεν είμαστε εδώ για να «σώσουμε» το μπάσκετ ή να αλλάξουμε τον τρόπο που επικοινωνεί ο χώρος. Δεν είμαστε εδώ για να απαντάμε σε κάθε επίθεση επαγγελματικών site & ΚΑΕ ή να συμμετέχουμε σε έναν ατέρμονο κύκλο τοξικότητας.

Το επαγγελματικό μπάσκετ είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα παιχνίδι. Είναι επαγγελματικό.

Περιλαμβάνει ανθρώπους, εργαζόμενους, επενδύσεις, στρατηγικές, συμφέροντα και μια τεράστια ευθύνη απέναντι στην ενημέρωση—-αλλά και στον κόσμο που επηρεάζεται από αυτήν.