26/09/2024
Κάποιες σκέψεις για το χθεσινό ματς του ΑΡΗ στη Βενετία, μιας και δε θα έχουμε συχνά βίντεο στο προσωπικό YouTube κανάλι. (έρχονται μεγάλα πρότζεκτ αλλού! 👀👀)
Θα χωρίσω το παιχνίδι, για ευνόητους λόγους, σε δύο μέρη: το πρώτο και το δεύτερο ημίχρονο.
Πρώτο ημίχρονο:
Τηρουμένων των αναλογιών(απουσίες 2 βασικών, ανετοιμότητα, χημεία), η ομάδα μου άρεσε στο πρώτο ημίχρονο. Ήταν αρκετά εύστοχη, η τριάδα Τολιόπουλος-Nolley-Μαντζούκας έπαιξε καλό μπάσκετ & θα ήταν μπροστά στο σκορ αν δεν υπήρχε το τεράστιο (προϋπάρχον) θέμα με το ριμπάουντ & τα πολλά φάουλ που οδήγησαν σε βολές(αρκετά ήταν αυστηρά). Δώδεκα(!) επιθετικά ριμπάουντ για τη Βενέτσια σε ένα ημίχρονο που ο Άρης την κράτησε αρκετά χαμηλά σε open-play (13/32 εντός πεδιάς). Τα περισσότερα ήρθαν από τα πολύ αθλητικά φτερά τους, όπου ο Άρης αναγκάστηκε να παίξει με αρκετό Γκιουζέλη & Μαντζούκα, εν απουσία των Laszewski-Hodge (ο τραυματισμός του 2ου κάνει -αναγκαστικά- τον Nolley κύριο περιμετρικό (point-of-attack) αμυντικό και: α) δεν είναι ούτε το ίδιο επιδραστικός εκεί με τον Hodge, β) πέφτει αρκετά η ποιότητα της άμυνας στα φτερά με τον Γκιουζέλη ή τον Clay στη θέση του. Η επίδοση των ψηλών ήταν επίσης πολύ ανώτερη απ'ότι παρουσιάζεται, ειδικά η άμυνα του Roberts στις αλλαγές & ένα σερί του Banks που γύρισε το ματς. Αρκετά μελανό σημείο τα "χαζά" φάουλ που φορτώθηκαν και οι τρεις center, με αρκετά από αυτά να είναι σε προσπάθεια για κλέψιμο ή επιθετικά φάουλ (μπορούν να αποφευχθούν). Ο Άρης επιθετικά πήγε αρκετά στο post split-action, έβγαλε κάποια ελέυθερα σουτ (Γκιουζέλης, Μαντζούκας, Τολιόπουλος, Nolley) αλλά κόλλησε και μερικές φορές. Επίσης, είδαμε να πηγαίνει στον ρυθμό της -πολύ πιο έτοιμης/ποιοτικής- Βενέτσια (πράγμα που σημαίνει πως είτε βγήκε εκτός πλάνου, είτε θα δούμε κάτι διαφορετικό φέτος με στροφή στο γρήγορο - επιθετικό μπάσκετ) στις 75 κατοχές και την κόντραρε. Όλα αυτά για ένα ημίχρονο.
Δεύτερο ημίχρονο:
Εδώ δεν υπάρχουν πάρα πολλά να σχολιάσει κανείς. Η ομάδα ήταν σαν να παίζει 4η περίοδο φιλικού προετοιμασίας, κουράστηκε, τα δύο γρανάζια της επίθεσης (Τολιό, Νόλεϊ) έκαναν μια τραγική τρίτη περίοδο & με αρκετά νοητικά κενά, δόθηκε πάτημα σε μια δύσκολη έδρα να γίνει ένα τεράστιο σερί (16-0). Κάπου εκεί το παιχνίδι τελείωσε, τα πόδια βάρυναν ακόμα περισσότερο & όλα έμοιαζαν πολύ άσχημα και στις δύο άκρες. Αρκετές δικαιολογίες (ελλιπής προετοιμασία, τραυματισμοί, ανετοιμότητα κάποιων παικτών) αλλά δεν παύει να είναι μια κακή εμφάνιση.
Συμπεράσματα που κρατάμε & ίσως βγουν σε κάτι πολύ θετικό:
Πρέπει να κατανοήσουμε πως η ομάδα έχει μέσα αρκετά "πρότζεκτ/στοιχήματα" που στοχεύουν στο ψηλότερο ταβάνι (πολύ καλό μπάσκετ από τον χειμώνα και μετά, με περισσότερο ταλέντο από πέρσι) και όχι στα αποτελέσματα των πρώτων αγωνιστικών. Ο Nolley είναι ή του ύψους ή του βάθους αλλά πρόκειται για έναν εξαιρετικά ταλαντούχο αθλητή, που χρειάζεται χρόνο προσαρμογής για να πιάσει το υψηλό ταβάνι του. Η αμυντική τακτική σε switch-all (αλλαγές) είναι κάτι καινούργιο για τον Banks (o Roberts ήταν και είναι καλός σε αυτό). Μέχρι πρότινος έπαιζε μόνο άμυνα χώρου ή ως βοήθεια από το dunker's spot. Είναι ένα στοίχημα που ΑΝ πιάσει θα τον κάνει υπερ-αμυντικό αλλά θέλει δουλειά και χρόνο. Γενικότερα οι δύο ψηλοί μου αρέσουν, παρά την αρκετή γκρίνια που υπάρχει. Οι post κατοχές τους θα είναι ελάχιστες(σπανίζουν στο σύγχρονο μπάσκετ), πρέπει απλά να βρουν τον ρόλο τους & την επίδραση στην άμυνα, και να τροφοδοτηθούν στο pick-n-roll στην επίθεση, όταν και οι Laszewski-Hodge ανοίξουν το γήπεδο. Ο ΑΡΗΣ έχει πολύ περισσότερο ταλέντο από πέρσι αλλά είναι "work-in-progress). Οι τραυματισμοί στην προετοιμασία δε βοήθησαν αλλά αυτό δε σημαίνει πως πρέπει να τιναχτούν όλα στον αέρα από την πρώτη αγωνιστική. Υπομονή!
Συμπεράσματα που μας βάζουν σε αρνητικές σκέψεις & δύσκολα θα αλλάξουν:
Ο Άρης υπολείπεται μεγέθους για ακόμα μία σεζόν. Ο Nolley είναι περισσότερο "2", ο Μαντζούκας & ο Laszewski δε θα παίξουν σύμφωνα με το ύψος τους και αυτό θα φέρει αρκετά προβλήματα απέναντι σε ομάδες με αρκετή αθλητικότητα από το 3 εώς το 5. Χθες, η Βενέτσια είχε το εξωφρενικό 47,2% σε Offensive Rebounding, δηλαδή ανακύκλωσε σχεδόν 5 στα 10 χαμένα σουτ.
Ακόμα ένα θέμα, το οποίο θα έπρεπε να είχα παρατηρήσει νωρίτερα, είναι η έλλειψη rim-pressure στην επίθεση. Με λίγα λόγια, το συγκεκριμένο ρόστερ δεν έχει κανέναν σκόρερ, από το 1 εώς το 4, που να μπορεί να επηρεάσει την αντίπαλη άμυνα με τις διεισδύσεις του & τα τελειώματα στη ρακέτα. Είναι πολύ σημαντικό κομμάτι στο σύγχρονο μπάσκετ, ο περσινός Άρης είχε τον Gallinat σε αυτό τον ρόλο ενώ και οι Harrell-Sanogo ήταν πιο δραστήριοι και ο μόνος αθλητής του φετινού ρόστερ που τα πήγε καλά πέρσι στις διεισδύσεις, ήταν ο Woodbury.
Γενικό συμπέρασμα για τη φιλοσοφία:
Ο Άρης έκανε μια στροφή, όπως φάνηκε κι από τον σχεδιασμό, φέτος. Η ομάδα στηρίζεται σε περισσότερο επιθετικό ταλέντο (DeJulius, Nolley, Μαντζούκας κλπ) παρά σε αθλητές-μαχητές, με πρώτο τους μέλημα την άμυνα. Αυτό, σε συνδυασμό με τον ανεβασμένο ρυθμό στον οποίο παίζει η ομάδα, ίσως δείχνει να δίνει παραπάνω βάρος στην επίθεση, με στόχο το υψηλότερο ταβάνι για το σύνολο, παρά στη σκληρή, grit-and-grind άμυνα ( #2 πέρσι στο Eurocup). Ξαναλέω, αυτά στα στοιχήματα χρειάζονται χρόνο & υπομονή. Όπως και η άμυνα το ίδιο, για να λάβει τα χαρακτηριστικά του coach.
ΑΥΤΑ ΤΑ ΟΛΙΓΑ. ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΡΟΤΖΕΚΤ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ✌️