18/10/2021
𝐌𝐢𝐤𝐫𝐨𝐳̇𝐲𝐜𝐢𝐞 𝐧𝐚 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐝ł𝐮𝐳̇𝐨𝐧𝐲𝐦 𝐞𝐬𝐩𝐫𝐞𝐬𝐬𝐨
------
Dolomity to ekstrakt hulaskowego dzieciństwa, a spędzona w nich jesień w towarzystwie brata stanowi sycące sentymentalną naturę autorki doświadczenie. To góry stosunkowo łatwo dostępne z Polski: odległe o jedyne 11 godzin jazdy samochodem, trzy granice i jeden test bądź szczepienie.
Pod koniec września ruch turystyczny w miejscowościach południowego Tyrolu całkowicie obumiera, schroniska górskie, bary i restauracje zamykają się a górskie kolejki przestają kursować. Na uliczki występują nieliczni autochtoni, z widoczną ulgą porzuciwszy koślawy itanglese. To prawdopodobnie wyjątkowy moment lokalnego autentyzmu, który w grudniu zostanie stłumiony napływem kolejnych volvo i golfów na zagranicznych rejestracjach.
Rodzeństwo prowadzi mikrożycie, sprowadzone do serii powtarzalnych pół-zdarzeń (gdzie highlight tygodnia stanowi popatrzenie na rzekę, zakup papieru toaletowego lub rozpoznanie tożsamości jednego z okolicznych kotełów). Przymusowa i świadomie akceptowana monotonia w połączeniu z tutejszym górskim powietrzem wyostrza percepcję, więc gdy majestatyczne sylwetki Tre Cime di Lavaredo różowieją w popołudniowym słońcu, dolina zmienia się w przestrzeń transcendentalnego spektaklu. Góry są teraz ciche, kameralne, dostępne, powleczone siecią mniej i bardziej jawnych pustych szlaków, niemal prywatne. Odbijające emocjonalną zawartość gości.
Kiedy Hulaski nie chodzą, to rozbijają się na gravelu po dolinie, upijając się przedłużonym espresso i pomstując na włoski ciemny wypał. Zdecydowanie brakuje Bracia Ziółkowscy - Palarnia Kawy!
------
💡 Domorosła refleksja na dziś: dynamika strat jest tak przewidywalnie nieprzewidywalna
🎧 Soundtrack: Hania Rani – Live from Studio S2
https://www.youtube.com/watch?v=kFRdoYfZYUY&t=285s