Si Thu Phyo-AMKK

တောင်ထိပ်က သစ်ပင်ထက်
တောင်ခြေက ချောင်းငယ်တစ်ခု ဖြစ်ချင်ပါတယ်
မျက်နှာမသစ်တောင်မှ
(မင်းမောတဲ့အခါ...)
ခြေဆေးလို့ရအောင်ပေါ့။
#မောင်စိန်ဝင်း(ပုတီးကုန်း)

ပြန်မလာတော့မှာ သေချာနေသည်ကအစ
မင်းပါးဟိုကောင့်နှုတ်ခမ်းကို အပ်သွားတာအဆုံး
ကိုယ်ဟာ ငေးကြည့်ရုံပဲတတ်နိုင်ခဲ့တယ်
အင်း ရင်ထဲတော့အောင့်တယ်။

#နီတို

ကျွန်တော်ကိုပေးပြီး
သူများနဲ့တည်သွားတဲ့ ဂတိတွေအား
သတိရလျက်။

#ဖြတ်မျဥ်း

အချစ်နဲ့ငွေကို သတိကြီးကြီးထား..အေးမောင်။
ငွေပုံအောမိရင်..ဆုံးတတ်တယ်၊
မေတ္တာပုံအောမိရင်...ရှုံးတတ်တယ်ကွ။

ငွေကျွံသွားရင်... ယူတောင်းရခက်တယ်။
မေတ္တာကျွံသွားရင်...လူပြောင်းရခက်တယ်။

ငါတို့က ငွေရော၊မေတ္တာရော ပေါလို့ပေးတာမဟုတ်ဘူး..ယုံလို့ပေးကြတာကွ။

လူဆိုတာမျိုးက...ခက်ပါတယ်။
မင်းလိုအပ်နေမှန်းသိလေ..
ပိုတိတ်ဆိတ်တတ်လေပဲ..အေးမောင်ရ။
နောက်ဆို ဆင်ခြင်ပေါ့ကွာ။

#ရဲသူလွင် (အင်ပင်မြို့)

မချည်နှောင်ခြင်း
မနှောင့်ယှက်ခြင်း
တိတ်ဆိတ်ခြင်းဖြင့်သာ ချစ်တော့သည်။

သူလည်းလူတစ်ယောက်
ခေတ်ပျက်ထဲမှာ
မေတ္တာတရားတွေဘယ်ယုံရဲတော့မလဲ။

#ဝေါဟာရ

နောက်တတ်လိုက်တာ ညီမရယ် အကိုကဖြင့်တကယ်မှတ်လို့

နေရာခြင်းလဲရအောင် မင်းကစောင့်နေ
ကိုယ်ကပြန်မလာတော့ဘူး

အိပ်တန်းမပြန်ချင်တဲ့ ငှက်ရယ်လို့မရှိပါဘူး
ဖြဟ်ချင်တဲ့ ဆန္ဒကိုမြိုသိပ်ပြီး
ဖြစ်သင့်တာတွေကိုပဲ လက်ခံနေရတာပါ
နဖူးပေါ်လက်တင်မိတိုင်း သက်ပြင်းအရှည်ကြီးချ
အိမ်ကိုလွမ်းရပါတယ်
မနက်ဆို အစောကြီးနှိုးတတ်တဲ့
အမေ့ကိုစိတ်ကောက်ပြီး
စောင်ခေါ်မြီးခြုံ ဂျီကျချင်သေးသလို အဖေ့ကိုတိုင်ပြီး
အားကိုးရှာချင်သေးတယ်
အခုတော့အမေရေ
အဆင်မပြေသမျှကိုတိတ်တိတ်လေးငိုချ
ပြန်ပြန်ထနေရတယ် ရည်မှန်းချက်တွေ
အထမြောက်တဲ့တနေ့
အမေ့ရင်ကို တိုးဝှေ့ အဖေ့ရင်ကိုပြေးပွေ့
အားရပါးရနွဲ့ဆိုး ဆိုးပါရစေ

ဒီဒဏ်ရာတွေဟာ မင်းကြောင့်လို့ပြောရင်
ကိုယ် လွန်ရာကျမှာပေါ့

အဆင်မပြေမှန်းသိပေမဲ့ ဇွတ်ရှေ့ဆက်ခဲ့တဲ့
ကိုယ့်ကြောင့်ရတဲ့ ဒဏ်ရာတွေပါပဲ
မင်းကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး အချစ်ရယ်...