To Be Rich

ကလေးအတွေး (၁)
----------------------------------------------------
#မင်းခိုက်စိုးစန်

(၁)

“သား…ကျောင်းမသွားချင်ဘူးမေမေ”
“ဘာဖြစ်လို့လဲသားရဲ့”
“ကျောင်းရောက်ရင် သားကို ကကြီးရေးပြပါလို့
ခိုင်းလိမ့်မယ်မေမေရဲ့”
“ဒါများ….ဘာခက်လို့လဲ သားရယ်၊ ရေးပြလိုက်ပေါ့”
“မေမေ ဘာသိလို့လဲ၊ ကကြီးရေးပြီးရင် သူတို့က ခခွေးပါ
ဆက်ပြီးရေးခိုင်းကြဦိးမှာ…”

(၂)

အဲဒီဟာသထဲက ကလေးငယ်ရဲ့ စဉ်းစားပုံ စဉ်းစားနည်းဟာ လူကြီးတွေအတွက် ရယ်စရာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နေမှာပါ။ ဒါပေမယ့် တစ်ဖက်က ပြန်စဉ်းစားရင် ကလေးငယ်ဟာ(သူ့ကိုယ်သူတော့) အင်မတန်မှ အမြော်အမြင် ကြီးမားစွာ စဉ်းစား ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်လို့ အောက်မေ့မှာမလွဲပါဘူး။

မှန်ပါတယ်။ သူ့မှာလည်း ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အတိုင်းအတာနဲ့ မြော်မြင်ဆင်ခြင်ကြည့်တဲ့ စဉ်းစားနည်း(Speculative Thinking) ရှိနေတာပဲ မဟုတ်လား။
အမေ လုပ်တဲ့သူက “ကကြီး”ရေးခိုင်းရင် “ကကြီး”ရေးလိုက်၊
“ခခွေး”ရေးခိုင်းရင် “ခခွေး”ရေးလိုက်၊ “ဂငယ်”ရေးခိုင်းတဲ့
အခါကျတော့လည်း “ဂငယ်”ရေးလိုက်ပေါ့လို့ စဉ်းစားတယ်။ အဲဒီလို တစ်ခုချင်းစီ ဖြတ်သန်းရင်းနဲ့ သူ့သားငယ်ဟာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ စာတတ်မြောက်တဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ် ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ “နိဂုံး”တစ်ခုကို ဆင်ခြင်ထားတယ်။

ကလေးငယ်ရဲ့ ဆင်ခြင်မှုကလည်း မမှားယွင်းပါဘူး။

“ကကြီး” ပြီးရင် “ခခွေး”၊ “ခခွေး” ပြီးရင် “ဂငယ်” စသည်ဖြင့် မဆုံးတမ်းလာတော့မယ်ဆိုတာ သူလည်းတွေးနေမိတာပဲ။

ဒါပေမယ့် ကလေးငယ်ရဲ့ “နိဂုံး” ကျတော့
“အဲသည်လိုဒုက္ခ (စာလုံးတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု သင်နေရတာကို ကလေးငယ်ကတော့ ဒုက္ခ လို့ထင်မှာပေါ့) အဆင့်ဆင့်ကို ရေရှည် မခံစားရဖို့” ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်တယ်။ တိုတို ပြောရရင် “သက်တောင့်သက်သာနေရရေး” ဖြစ်တယ်။

ဒါကြောင့် ဒီဒုက္ခကို စောစောစီးစီးလမ်းစဖြတ်တဲ့အနေနဲ့ “ကျောင်းမသွားချင်ဘူး” လို့ပြောလိုက်တာပါ။

(၃)

ကျွန်တော်တို့ လူကြီးတွေကကော ဘာထူးသလဲဟု တွေးမိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့တွေဟာ လူ့ဘဝကို ရပြီဆိုကတည်းက ဒုက္ခသင်ခန်းစာရဲ့ ပထမဆုံး အက္ခရာ ဖြစ်တဲ့ “ကကြီး”ကို စ ရေးခဲ့ရပါပြီ။ အသက်ကြီးလာတာနဲ့ အမျှ

“ခခွေး”တွေ၊ “ဂငယ်”တွေကို ဆက်တိုက် တွေ့လာရဦးမှာပါ။ ဘဝဆိုတာ ဒုက္ခဆိုတဲ့ အက္ခရာတွေကို သင်ကြားပြဌာန်းထားတဲ့ စာအုပ်ကြီးတစ်အုပ် ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့တွေဟာ ဘယ်သူက ဒီဒုက္ခဆိုတဲ့ အက္ခရာကို သင်ကြားချင်ကြလို့လဲ။

ဒုက္ခတစ်ခုချင်းစီနဲ့ တွေ့ကြုံရတိုင်း မပြီးသေးဘူးလား၊ အပြီးဆုံးနိုင်သေးဘူးလားလို့ ညည်းတွားကြတာချည်းပဲ မဟုတ်လား။

(၄)

တကယ်ဆိုရင် ဒုက္ခတွေကို ရင်ဆိုင်တဲ့နည်းက သိပ်အဆန်းတကြယ်မဟုတ်ပါဘူး။ ခက်ခက်ခဲခဲလည်းမဟုတ်ပါဘူး။
“ကကြီး” ဒုက္ခနဲ့ ကြုံရင် “ကကြီး”ကိုရေးချလိုက်၊
“ခခွေး” ဒုက္ခနဲ့ကြုံအခါ “ခခွေး” ကို ရေးချလိုက်ရုံပါပဲ။

ဒီလိုပဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြတ်သန်းသွားကြရအောင်။
ဒါမှ တကယ်လူကြီး အတွေးဖြစ်ပါတယ်။

(၅)

ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့အားလုံးက ညည်းတွားနေကြတယ်။ စိတ်ပျက်နေကြတယ်။ လောကဆိုတဲ့ ကျောင်းကို မတက်ချင်ဘူးဆိုပြီး ကျောင်းပြေးချင်နေကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဆင်ခြင်မှုရဲ့ “နိဂုံး”က ဘဝကို နားလည်တတ်မြောက်ဖို့မဟုတ်ပဲ “သက်တောင့်သက်သာနေထိုင်ဖို့” ရည်ရွယ်ထားကြတာကိုး။
တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့တတွေဟာ… အသက်ကြီးနေတဲ့ ကလေးငယ်တွေပါပဲ။

မင်းခိုက်စိုးစန်

ပရိတ်ကြီး၁၁သုတ်အလွတ်ရွတ်ပြလဲ ရှင့်ကိုဆို ငြင်းမယ်တဲ့🥴

Credit - မြေကြီး

#ချိတ်မိလေသော ဂျိတ်ကလေး နှစ်ခု

( ရပ်ကွက်ထဲမှာ ဒီလိုပဲရှိတယ် )

ဆေးဆိုင်မန်နေဂျာ ဦးစီနှင့်
စျေးသည်မခင်ရီတို့
၉ရပ်ကွက်ကောင်စီရုံးသို့
ရောက်နေကြသည်။

ရုံးမှာ… !
လာကြည့်သူတွေက အများကြီး ….
စပ်စုချင်သူတွေပေါ့။

မခင်ရီက စပြီးတိုင်တာတဲ့
ဦးစီကလည်း ပြန်တိုင်ထားသတဲ့
ကောင်စီဥက္ကဌ ဦးစောမောင်ညစ်နေပြီ။

အမှုကသည်လို
မခင်ရီက စျေးထောင့်မှာ
ရာသီစာသီးနှံ ရောင်းတယ်။

သရက်သီးစိတ်ကို
နွယ်ချို ဆားထောင်းနဲ့
မရမ်းပြားကင် ထန်းပင်မြစ်
အာတာလွတ်၊ကန်စွန်းဥ ပြောင်းဖူး၊
ကြံပန်းခိုင်၊မာလကာ အူနီစတဲ့
ရာသီပေါ်တွေကို ရောင်းတယ်။

ကုန်စိမ်းဒိုင်…ဆင်းဝယ်တာပေါ့။
မုဆိုးမ ….သားသမီးမရှိဘူး…
အရွယ်ကောင်း …စျေးနားမှာပဲနေတယ်။

ဦးစီက …
ဆေးဆိုင်မန်နေဂျာ အသက်ကကြီးလှပြီ ငါးဆယ်လောက်ထင်ရတယ်။

သူလည်း ….
မုဆိုးဖို ထင်တာပဲ
မြောင်းကြီးလမ်းမှာနေတာ
တစ်ယောက်ထဲရယ်…။

သူက …. ! မခင်ရီကို
အမြဲ ရိသဲ့သဲ့လုပ်နေကျ
မခင်ရီကကြည့်မရဘူး။

သို့ပေသိ .. တစ်ကျပ်မျိုးနှစ်ကျပ်မျိုး
ဝယ်နေကျဖောက်သည်…
ဆိုတော့လည်း
မကြိုက်ပေသိ မသိယောင်ဆောင်
နေတာ သိတ်တော့မကြည်ဘူးပေါ့။

အလကားလူကြီးလို့
ကွယ်ရာမှာပြောတယ်။

ဘာလို့…. ! ပြောလည်းဆိုတော့…အလကားရရင် ယူမယ့်ရုပ် ….

မျက်ခွက်ကြည့်ပါလား
စပလိန်မျက်ခွက် တဲ့…။

ဦးစီက …..
အဲ့ဒီရာသီစာတွေ လာလာဝယ်ပြီး
ခွက်ပုန်းချရင် မြည်းတာ ပေါ့။

ဆေးဆိုင်မန်နေဂျာပေမယ့်
ကပ်စေးကနည်းသေးတာ…။

မခင်ရီက ဖောက်သည်ကြီးအနေနဲ့
ဘာမှ ရှေ့တင်တော့….
မတုန့်ပြန်ပေမယ့် သိတ်ကြည်တာ
မဟုတ်…။

တစ်နေ့ …..
အရပ်ထဲမှာ သတင်းကြားရတယ်။

ဆေးဆိုင်တွေ….. !
မှောင်ခိုထုတ်လို့ ဆရာဝန်ဆေးလက်မှတ် အတုတွေလုပ်လို့ ကုန်သွယ်ရေးက ဆိုင်တိုင်းစစ်ဆေးရေး ဝင်နေတာ…။

ဦးစီတို့…..ဆိုင်လည်း ပါသတဲ့…။

ဦးစီ ….ဆပ်စမိုင်းကျနေတာ စစ်ဆေးဆဲဆိုလား…။

မကြာခင်…..
ထောင်ကျတော့မယ်ဘာညာ သတင်းထွက်လာတာ ဟုတ်မဟုတ်…မသိပေမယ့် ဦးစီကြီးက မခင်ရီဆိုင် မလာတော့ဘူး။

လမ်းဖြတ်သွားလည်း ကုပ်ချောင်းချောင်းနဲ့ ခေါင်းကြီးငုံ့ပြီး သုတ်ခြေတင်နေတာဆို တော့…

ရပ်ကွက်က….ပါးစပ်ထဲ
ဟုတ်နေပါပြီပေါ့…။

တစ်နှစ်တော့…. !
အနည်းဆုံးနေမှာတို့ဘာတို့
ပိုပြောလာကြတာ ပေါ့…။

မခင်ရီက စုံစမ်းတယ်။
ဒါမျိုးဖြစ်နေတာသေချာသလား။

ထောင်ကျတဲ့အထိဖြစ်မလား
လိုက်စုံစမ်းတာ
သေချာပြီ လည်းဆိုရော…

တစ်သက်လုံး…. !
အောင့်ထားရတာ ပွင့်လာသလို
စျေးကို….အော်ရောင်းတော့တာလေအသံကလည်းအောင်ပါ့…။

ဦးစီ…..ဖြတ်သွားတဲ့အချိန်ကျမှ
အော်တာ ပြောင်းဖူးပြုတ်
ရောင်းနေရင်းကနေ ထထအော်တာ…

အပြုတ်တွေ အပြုတ်တွေ
ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်ဟေ့…
အပြုတ်တွေ ရတော့မယ်။

မကြာခင်…. !
ပြုတ်မယ့်ဟာလည်းရမယ်…
အပြုတ်တွေ ကောင်းတယ်..
အပြုတ်တွေ…
ရှေ့တင်ပြုတ်မှာ အပြုတ်တွေ…
အဲ့သလိုအော်တာ။

ဦးစီ ခလုတ်တွေတိုက်
စျေးခွေးတွေတက်နင်း
ရှက်လို့ထင်ပါရဲ့..

နှစ်ရက်လောက် အော်ခံထိပြီး
တစ်ပါတ်လောက်…
ဦးစီပျောက်နေရော
စသုံးလုံးကပဲ ဆွဲသွားသလိုလို
ပြောကြပြန်ရော…။

နောက်တစ်ပါတ်လောက်နေတော့
မခင်ရီဆိုင်ရှေ့ကို ဝတ်ကောင်းစားလှနဲ့ ဦးစီ ရောက်လာတယ်။

ဆိုင်မယ်..မခင်ရီမရှိဘူး။
ဘေးဆိုင်က ကလေးကိုဆိုင်အပ်ခဲ့တာ။

ပြောင်းဖူးဝယ်မလို့တဲ့။
ဆိုင်ရှင်မရှိဘူးပေါ့…ဆိုတော့ ကာ…

အေး …. ! ဆိုင်ရှင်လာရင်ပြောလိုက် ရာသီမမှန်တဲ့ အဖုတ်
ဘယ်လိုရောင်းလည်းလို့ ကြားလား..

ဟုတ်ကဲ့..။

ဘေးကဝိုင်းရယ်ကြတာပေါ့..။

နေပါအုန်း ….ဦးစီ ….
ခင်ဗျားပြုတ်လို့
ထောင်ကျမယ်ပြောနေကြတယ်။
ခုဘယ်နှယ်လည်း လို့မေးကြတော့…

ငါက…
မောင်သန့်ရှင်း ကွ…
အပြစ်ကင်းလွန်းလို့..
မပြုတ်တဲ့အပြင်..
ဒီထက်ကောင်းတဲ့ ကြီးတဲ့ဆိုင်ကို
ပရိုမိုရှင်းနဲ့ပြောင်းရလို့
အလွှဲယူနေရတာ တစ်ပါတ်ကြာသကွ။

ဝမ်းသာတယ်ဗျာ.

အရပ်ထဲ….စကားသံတွေတိတ်ကရော…

မကျေနပ်တာက..မခင်ရီ … ! ! !

မပြုတ်တဲ့အပြင်…

သူ့အဖုတ်…. ! ဘယ်လိုရောင်းသလည်း မေးခံထိလို့ ပေါ့…

ဟုတ်တယ်..ဘေးဆိုင်ကလေးက
ပြောပုံလည်းကြည့်အုန်း…

အမ အမ…
ရာသီမမှန်တဲ့..အမအဖုတ်
ဘယ်လိုရောင်းသလည်းလို့
ဦးစီက လာမေးတယ်။

အဲဒါ … ! အမလာမှ
မေးလို့ပြောလိုက်တယ်တဲ့…။

ညနေကျ ဦးစီ လာရော…

ဒီတစ်ခါ…. !
ခေါင်းငုံ့နေသူက မခင်ရီရယ်ပေါ့…

ဒီမယ် ဒီမယ်..မပြုတ်ဘူးနော်…

အဖုတ်ဘယ်လိုရောင်းလည်း
ခင်ဗျားဟာ ….
ရာသီမှန်လည်းမဟုတ်ဘူးနော်။

ဦးစီကမေးတယ် ..

တစ်ဖူးတစ်မတ်
မော့မကြည့်ဘူးဖြေတာ…။

အဖုတ်က… ! ပိုသက်သာတယ်ဟေ့…
အဖုတ်ပဲ ပေးတော့။

ဘယ်နှစ်ဖူးယူမလည်း

နင့်အဖုတ်က စျေးသက်သာတာပဲဟာ
ငါပဲယူလိုက်ပါ့မယ် အကုန်ပေး..။

အားလုံး…. ! ဝိုင်းဟားကြတာ
ဆူညံပွက် ရော…

ဘယ်လောက်ကျလည်း မေးပြန်ရော

လေးကျပ်ခွဲ…

ငါ့မှာ…. !အတန်ကြီးပဲပါတယ်…

ငါ့ဟာ….နည်းနည်းပြဲနေလို့
နည်းနည်းလေးပါ နင်နဲ့ ဖြစ်ပါ့မလား…

ဘာပြောတယ်။

ငါ့ ….အတန်ကြီး…
နည်းနည်းပြဲနေတယ် ပြောတာလေ..
နင့်ပြမလို့ နင်နဲ့ဖြစ်ပါ့မလားလို့…

ဝါးဟားဟား….ဝိုင်းရယ်ကြလေရော

အဲ့ဒိမယ်ပေါက်ကွဲပြီး…

သေချင်းဆိုးကြီး၊မသာကြီးဆိုပြီး
ပြောင်းဖူးတွေနဲ့ထပေါက်
ထရိုက်လုပ်ကြတာနဲ့
ကောင်စီရုံး ရောက်လာတာတဲ့။

မခင်ရီက အတန်ကြီး နဲ့ အဖုတ်ကိစ္စ
အမှုဖွင့်…

ဦးစီက… !အပြုတ်တွေ ကိစ္စ
ပြန်အမှုဖွင့် ကြပါလေရော…

သူက…. ! ပြောင်းဖူးအပြုတ်တွေ
ကောင်းတယ်အော်ရောင်းတာ
အဲ့ဒါ ထုံးစံတဲ့….။
ဒါဘာဖြစ်လည်းပေါ့…

မခင်ရီ…
လျောက်လဲချက် ငိုယိုလို့…

ဥက္ကဌက
အေးလေ … !
ဒါဘာဖြစ်လည်း ရောင်းပေါ့တဲ့…

ဦးစီက….
သူကအဖုတ်ကြိုက်လို့ ပြောင်းဖူးအဖုတ် ဘယ်လိုရောင်းလည်းမေးတာတဲ့။

ပြောင်းဖူးပေါ်ချိန်မဟုတ်လို့
ရာသီမမှန်တဲ့ အဖုတ်ပြောတာ…

အဖုတ်က…
အပြုတ်ထက် သက်သာလို့
နင့်အဖုတ်က သက်သာသားပဲ
ပြောတာတဲ့…။

အေးလေ …. !
ဟုတ်သားပဲ ….
သီးနှံတွေကလည်း
ရာသီမရှိတော့ပါဘူး။
လိုသလိုသီးအောင်
လုပ်လို့ရနေတဲ့ခေတ်ကိုး…
ကဲဆက်ပါအုန်း…။

ရာတန်….နည်းနည်းပြဲနေတာကို
အိတ်ထောင်ထဲကထုတ်ပြပြီး
အတန်ကြီးဆိုတာ…

ဟောဒီ ….ရာတန်ကိုပြောတာ မအမ်းနိုင်မှာစိုးလို့ အကောင်းနဲ့သတိပေးတာ…

ငါ့အတန်ကြီးက နည်းနည်းပြဲနေတယ်
ပြောတာပါတဲ့…

သူကသာ ….
သူကြိုက်တာကို သူ့ဘာသာတွေးပြီး ဟိုဟာနဲ့ပေါက် ဒီဟာနဲ့ရိုက် လုပ်တာ…

ကျုပ်က…..ရွယ်တောင်မရွယ်ဘူး။

ကောင်စီဥက္ကဌ ဦးစောမောင်
တစ်ယောက် ဘယ်လိုရှင်းရမှန်း
မသိတော့ဘူး။

အရေးယူလို့မှမရတာ….ရယ်ရခက် …. !ငိုရခက် ဖြစ်နေ ရော…

နောက်ဆုံးကျတော့
ဒီလိုဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်…

နှစ်ယောက်လုံးက
ဂျိတ်ဂျိတ်ချင်းချိတ်တာမို့
ကြေအေးစေ ….

လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကြစေ…
နောင်ကို ခင်ရီကလည်း
ကိုယ်ထိလက်ရောက် မလုပ်နဲ့ပေါ့
ကြားလား…။

တစ်ရပ်ထဲ နေကြတာ
တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်
စောင့်ရှောက်ကြ..။

ရပ်ကွက်ရုံးကို စားရိတ် မကျ အလှူငွေမကျ လှူကြပေါ့…။

ဦးစီ , မခင်ရီကောင်းမှုလို့
လှူရမှာလား ဥက္ကဌကြီး…

ပရိတ်သတ်ထဲက ထအော်တယ်

သဘောပဲကွာ။
ဥက္ကဌက ….. !
ညည်းတွားသလို ပြောရင်းထတယ်။

ဆိုရင်းကို …. မသိရှာဘူးလေ
ဦးစောမောင်ကရိုးတယ်။

ရေကျော်မယ် ….
ဘယ်သူမှမလုပ်ချင်လို့ သူ့တင်ထားတာ တစ်ရပ်လုံးလည်း တစ်ဝါးဝါး
တစ်ဟားဟား ပေါ့…။

အမှုဖြစ်ပြီး သိတ်မကြာဘူး…
တစ်ပါတ်နှစ်ပါတ်ကြာတော့…။

မခင်ရီ….ဆိုင်မထွက်တော့ဘူး။
ဦးစီ….လာတာလည်းမတွေ့တော့ဘူး။

မထွက်ဆို…

မတွေ့ဆို…

ရုံးမှာ …..

အမှုစစ်တုန်း
မခင်ရီမျက်ရည်ကျတာမြင်တော့
ဦးစီက သနားပြီး မူးမူးနဲ့
ညဘက်တစ်ည လူမသိအောင်
သွားတောင်းပန်သတဲ့…။

ဘယ်လိုဘယ်ပုံ
တောင်းပန်တယ်တော့မသိဘူး…။

မခင်ရီ….
ဆေးဆိုင်မန်နေဂျာကတော်
ဖြစ်သွားတာတဲ့။

ဥက္ကဌပြောတဲ့ ဂျိတ်ဂျိတ်ချင်းက
ခုမှချိတ်တာနေမယ်…။

စောင့်ရှောက်လိုက်ကြတာများ
တစ်သွေမတိမ်း…။

ခု ….ဆိုင်မထွက်တော့ဘူး။

အဖုတ်ရော…
အပြုတ်ရော ….
မရောင်းတော့ဘူးတဲ့။
ရောင်းစရာမလိုတော့ဘူးလေ။

ဦးစီ…..ပြောတဲ့အတန်ကြီး တွေ
ကိုင်နိုင်ပြီပဲဟာ…
ရပ်ကွက်ထဲကနေလည်း
ပြောင်းသွားကြသတဲ့…။

တပ်မြေဘက်ကို ပြောင်းသွားတယ်။
နောက်တော့မှသိတာပါ။

အိမ်သစ်လေးနဲ့ ဆိုင်းဘုတ်လေးချိတ်ထားတယ်။

(စီစီရီရီ ဂေဟာ) တဲ့…။

ရပ်ကွက်ထဲက သုံးနှုန်းကြတဲ့အတိုင်း တွေ့ကြုံခဲ့ရတာလေးကို ပြန်ပြောပြခြင်းသာ…သူတို့နှစ်ယောက် ပေါင်းဖက် ညားတာကို

တစ်ချို့က … ! ထင်သားပဲတဲ့။

တစ်ချို့က …. !
တစောင်းစေးနဲ့မျက်ချေး
ဘယ့်နှယ်ဖြစ်တယ်မသိ အံ့ရောတဲ့..။

ပြောကြတာပြောတာ…😅😅😅😅

Credit to original writer

အဲကွန်း (Air Con) ထွင်ကာ ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သူ

နွေရာသီလိုကာလတွေမှာ အိမ်ပိုင်ရှင်အများစုရဲ့ ဆန္ဒကတော့ မိမိတို့နေအိမ်ကို အပူအအေးမျှမျှတတနဲ့သက်သက်သာသာနေထိုင်နိုင်ဖို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ခုလိုကာလမျိုးမှာဆိုရင် အဲကွန်းအခန်းထဲမှာအေးအေးလူလူနဲ့ အနားယူနေရတဲ့ ခံစားမှုဟာ ဘဝအမောအတော်များများကိုတော့ မေ့လျော့သွားစေမှာပါ။

လူသားတွေရဲ့ နေထိုင်မှုပုံစံကို အပြောင်းအလဲကြီးပြောင်းလဲသွားစေနိုင်တဲ့ အရာတွေမှာ အဲကွန်းတွေဟာ အရေးပါတဲ့ နေရာကနေ ပါဝင်နေတာကို တွေ့ရမှာဖြစ်ပါတယ်။

လူနေထူထပ်တဲ့ တိုက်ခန်းလိုနေရာတွေမှာဆိုရင် အဲလ်ကွန်းတပ်ဆင်ပြီး နေထိုင်တဲ့လူနေမှုစရိုက်ဟာမြို့ပြရဲ့ ပုံစံတစ်ခုအဖြစ်တောင် ရှိနေခဲ့ပါပြီ။ အဲဒီအဲကွန်းတွေကို စတင်ဖန်တီးခဲ့သူရဲ့ အကြောင်းကိုဗဟုသုတအနေနဲ့ ဝေမျှလိုက်ပါတယ်။

ယနေ့ခေတ် အဲကွန်းကို စတင်တီထွင်ခဲ့သူကတော့ အမေရိကန်လူမျိုး Willis Carrier ဆိုသူပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အခြားကမ္ဘာကျော်တီထွင်သူတွေလိုပဲ Willis Carrier ဟာ မူလကတည်းက ကမ္ဘာလူသားတွေရဲ့လူနေထိုင်မှုပုံစံကို ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်တဲ့ အဲကွန်း ဆိုတဲ့ လေအေးပေးစက်ကို ဖန်တီးမယ်ဆိုတဲ့ရည်ရွယ်ချက်အတွေးမျိုးတော့ မရှိခဲ့ပါဘူး။

ဒါပေမယ့် သူဟာ အဲကွန်းတွေ ဖန်တီးမှုလမ်းကြောင်းပေါ်ကို ရောက်ချိန်မှာတော့ အောင်မြင်တဲ့ လူသုံးစက်တစ်ခုကို လူတွေအကြားကိုချပြနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

Willis Carrier ရဲ့ အစောပိုင်းဘဝခရီးအကြောင်းကို ကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့ ကမ္ဘာကျော် တီထွင်သူတစ်ယောက် မဖြစ်ခင်သူရဲ့ ဘဝခရီးလမ်းကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရတဲ့ မဆုတ်မနစ်တဲ့ ဇွဲ၊လုံ့လကို မဖြစ်မနေအသိအမှတ်ပြုရမှာဖြစ်ပါတယ်။

Willis Carrier ကို ၁၈၇၆ ခုနှစ်က နယူးယောက်မှာရှိတဲ့ Angola အမည်ရတဲ့ ရွာကလေးမှာ မွေးဖွားခဲ့ပါတယ်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက သင်္ချာပညာရပ်ကို ဝါသနာထုံလွန်းတဲ့ Carrier ဟာ သူရဲ့အချိန်အများစုကိုသင်္ချာကိန်းဂဏန်းတွေနဲ့သာ အချိန်ကုန်ခဲ့ပါတယ်။

၁၉၀၁ ခုနှစ်မှာတော့ Willis Carrier ဟာ အင်ဂျင်နီယာပညာရပ်နဲ့ Cornell တက္ကသိုလ်ကနေ ဘွဲ့ရယူခဲ့ပါတယ်။ နှစ်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ Willis Carrier ဟာ Buffalo Forge အမည်ရ စက်မှုကုမ္ပဏီမှာဝင်ရောက်အလုပ်လုပ်ကိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ယင်းနေရာမှာပဲ Willis Carrier ဟာ အဲကွန်းကို အောင်မြင်စွာ တီထွင်နိုင်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ စတင်ဖန်တီးချိန်မှာတော့ Willis Carrier ဟာ အဲကွန်းဖန်တီးမယ်ဆိုတဲ့ရည်ရွယ်ချက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူလုပ်ငန်းခွင်မှာ ဆောင်ရွက်ဖို့ဖြစ်လာတဲ့ အလုပ်ကိုပဲ အလုပ်ရှင်စိတ်တိုင်းကျ ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။

စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အချက်ကတော့ အဲကွန်းတွေဟာ ပုံနှိပ်စက်တွေကနေတစ်ဆင့် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ပုံနှိပ်လုပ်ငန်းခေတ်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့တဲ့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုမှာဆိုရင် စက်မှုလုပ်ငန်းတိုးတက်မှုရဲ့ အစဟာ ပုံနှိပ်တိုက်တွေ အပြိုင်အဆိုင်ပေါ်ပေါက်လာရာကနေစတင်ပါတယ်။

နယူးယောက်ပြည်နယ်အတွင်းက Brooklyn မြို့မှာ တည်ရှိနေတဲ့ ပုံနှိပ်လုပ်ငန်းကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်တဲ့Sackett & Wilhelms ရဲ့ပုံနှိပ်စက်တွေအတွင်းမှာ စိုထိုင်းမှုဖြစ်စဉ်တွေကြောင့် ထုတ်ဝေမှုလုပ်ငန်းတွေမှာ အကြီးအကျယ် အခက်တွေ့လာခဲ့ရပါတယ်။

ပုံနှိပ်လုပ်ငန်း ဆိုတာကလည်း အချိန်နဲ့အညီ အလုပ်လုပ်ရတဲ့လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်တာကြောင့် နောက်ဆုံးမှာတော့ Sackett & Wilhelms ပိုင်ရှင် Walter Timmis ဟာယင်းခေတ်အခါက စက်မှုနည်းပညာလုပ်ငန်းလို့ ပြောရမယ့် Willis Carrier အလုပ်လုပ်ကိုင်ရာ Buffalo Forge ကုမ္ပဏီသူဌေးကို ပုံနှိပ်စက်တွေရဲ့ ဒီအခက်အခဲကို ဖြေရှင်းပေးဖို့ အကူအညီတောင်းခံပါတယ်။

ကုမ္ပဏီသူဌေးကလည်း ရေငွေ့ကြောင့်ဖြစ်တဲ့ ပုံနှိပ်စက်အတွင်း စိုထိုင်းမှုတွေကိုဖြေရှင်းဖို့ ကုမ္ပဏီရဲ့အင်ဂျင်နီယာတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ Willis Carrier ကိုတာဝန်ပေးလိုက်ပါတော့တယ်။

မအောင်မြင်တဲ့ စမ်းသပ်ချက်များစွာကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်မှာတော့ Willis Carrier ဟာ သတ္ထုကွိုင်ကနေတဆင့် ပုံနှိပ်စက်အတွင်းပိုင်း စိုထိုင်းမှုကိုဖြစ်စေနိုင်တဲ့ရေငွေ့တွေရဲ့ အပူချိန်ကိုထိန်းသိမ်းနိုင်မဲ့နည်းလမ်းကိုရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်။

Willis Carrier ဟာ သူတွေ့ရှိတဲ့ နည်းစနစ်ကို ထပ်မံပြည့်စုံအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး သူအစီစဉ်ရဲ့အသေးစိတ်လုပ်ငန်းတွေကို ပုံနှိပ်တိုက်ပိုင်ရှင် Walter Timmis ကိုချပြကာ ပုံနှိပ်စက်တွေရဲ့ စိုထိုင်းမှုပြဿနာကို ပြေလည်သွားစေခဲ့ပါတယ်။

၁၉၀၂ ခုနှစ်၊ နွေရာသီရောက်ချိန်မှာတော့ Willis Carrier ဟာ စိုထိုင်းမှုအခြေအနေကို လျော့ချပေးနိုင်တဲ့ လေထုအခြေအနေပြ ကိရိယာတစ်ခုကို တီထွင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ကနဦးတီထွင်မှုကို အားရမှုမရှိပဲ နောက်ထပ်ပိုကောင်းတဲ့ နည်းစနစ်တွေကို ရှာဖွေပြီး ဆက်လက်ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ သူရဲ့အဲကွန်းစက် တီထွင်မှုလုပ်ငန်းအတွက်တော့ Willis Carrier ဟာ နောက်ထပ်နှစ်အနည်းငယ်ကြာအောင် ဆန်းစစ်မှု တွေထပ်မံပြုလုပ်ခဲ့ရပြီး ၁၉၀၆ ခုနှစ်မှာတော့ သူရဲ့တွေ့ရှိပြီးသား အဲကွန်းနည်းပညာကို မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သလို မူပိုင်ခွင့်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပါတယ်။

နောက်ထပ်တစ်နှစ်အကြာမှာတော့ Willis Carrier ဟာ သူတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ Dewpoint Depression ကိုအခြေခံထားတဲ့ ရေငွေ့အပူချိန်ကို အလိုအလျောက်ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့အဲကွန်းထုတ်ကုန်အတွက်နောက်ထပ် မူပိုင်ခွင့်ကို ထပ်မံပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပါတယ်။

၁၉၁၁ ခုနှစ်မှာတော့ Willis Carrier ဟာ ကမ္ဘာ့အဲကွန်းသမိုင်းမှာ အရေးပါဆုံးသော တွေ့ရှိမှုမှတ်တိုင်လို့ဆိုရမဲ့ Rational Psychometric Formulae ကို တွေ့ရှိမှတ်တမ်းတင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ယင်းနည်းစနစ်နဲ့ပဲ လေအေးပေးစက်တွေကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး မကြာခင် အချိန်တောအတွင်းမှာပဲ အိမ်တွေ၊ရုံးတွေနဲ့ခန်းမလို နေရာတွေမှာ အဲကွန်းခေါ် လေအေးပေးစက်တွေ ပေါ်ပေါက်လာပါတော့တယ်။

Willis Carrier ရဲ့တီထွင်မှုဟာ ကမ္ဘာကြီးကို အပြောင်းအလဲများစွာဖြစ်ပေါ်ခဲ့တာကို တွေ့ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် သူရဲ့ဖန်တီးမှုဟာ ယနေ့လေအေးပေးစက်ထုတ်လုပ်ငန်းတွေရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ်သာမက မု့န်ဖုတ်စက်နဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာသုံး လုပ်ငန်းတွေ၊အခြားသော စက်မှုလုပ်ငန်းတွေအတွက်ပါ အထောက် အကူ ပြုနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

၁၉၁၅ ခုနှစ်မှာတော့ Willis Carrier ဟာ သူငယ်ချင်း အင်ဂျင်နီယာ ၆ ယောက်နဲ့အတူ Carrier Engineering Corporation ကို စုပေါင်းထည့်ဝင်ငွေ ဒေါ်လာ ၃၂၆၀၀ နဲ့ တည်ထောင်ခဲ့ပါတယ်။

၁၉၂၀ ခုနှစ်မှာတော့ ပထမဆုံးစက်ရုံကို ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့ကြပြီး အောင်မြင်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့်စီးပွားပျက်ကပ်ကြီးနဲ့ ကြုံတွေခဲ့ရတာကြောင့် ငွေကြေး အကြပ်အတည်း ကြုံခဲ့ရပြီး အခြားကုမ္ပဏီတွေနဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့ရပါတယ်။

Willis Carrier ရဲ့ အားမလျော့ပဲ ကြိုးစားမှုကြောင့် ၁၉၃၇ ခုနှစ် နောက်ပိုင်းမှာတော့ နယူးယောက်ရဲ့အကြီးဆုံး ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။

ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကာလအတွင်းမှာ အဲကွန်းတွေဟာ လူကြိုက်စများလာခဲ့ပြီး ၁၉၅၀ နောက်ပိုင်းမှာတော့ကမ္ဘာတလွှားကို ပြန့်နှံသွားပါတော့တယ်။ Willis Carrier ကတော့ ၁၉၅၀ ခုနှစ် အသက် ၇၃နှစ် အရွယ်မှာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပါတယ်။

သူကွယ်လွန်သွားခဲ့ပေမယ့် သူတည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ကုမ္ပဏီကတော့ ယနေ့အချိန်မှာ Carrier Aircon (or) Carrier Global Corporation အမည်နဲ့ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း လေအေးပေးစက်ဆိုင်ရာ ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုဖြစ်နေပါပြီ။

ဒီကုမ္ပဏီရဲ့ ၂၀၁၈ ခုနှစ်ဝင်ငွေက အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁၈.၅ ဘီလျံ ဖြစ်ပြီး ဝန်ထမ်းပေါင်း ၄၅၀၀၀ ခန့်ကို ခန့်ထားနိုင်ကာ ကမ္ဘာ့နိုင်ငံပေါင်း ၁၇၀ ကျော်မှာ ကုမ္ပဏီခွဲတွေ ရှိနေပြီဖြစ်ပါတယ်။

လေအေးပေးစက်လို ဇိမ်ခံပစ္စည်းတွေ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တဲ့ သူရဲ့တွေ့ရှိချက်ကြောင့် Willis Carrier မရှိပဲကမ္ဘာကြီးသာ သက်သောင့်သက်သာ မဖြစ်နိုင်ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးတောင် ယင်းကာလက ပညာရှင်တွေအကြားကျော်ကြားခဲ့ပါတယ်။

Willis Carrier ရဲ့ဖန်တီးမှုဟာ ယနေ့ထက်တိုင် လူသားတွေကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်တာကို တွေ့ရမှာဖြစ်ပြီးနောက်ကာလ များစွာမှာဆိုရင်လည်း လေအေးပေးစက်တွေရဲ့ကဏ္ဍဟာ လျော့ကျသွားဖို့မရှိပါဘူး။အမှန်တကယ်ပဲ အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ တီထွင်မှုနဲ့အတူ ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သူပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

စက်တင်ဘာလ ၁၆ ရက်နေ့အတွက် ထိုင်း ဘတ်ခြောက်သန်းဆုနဲ့ သိန်း ၄၅၀၀+၃၀၀(အပိုဆု)များကိုဆွတ်ခူးနိုင်ဖို့ ကံလာစမ်းလို့ရပြီနော် သူဌေးလောင်းတို့🥰🥰🥰

"ခင်ဗျား တစ်လကို ဘယ်လောက် ဝင်ငွေရှိရှိ ၊ ဒီဝင်ငွေကို ငါးမျိုးခွဲ ပြီး အချိုးကျ သုံးစွဲဖို့ လိုတာကို အမြဲ သတိရပါ"


ဒီနေ့မှာတော့ ဟောင်ကောင် က နာမည်ကျော် ဘီလျံနာ သူဌေးကြီး လီကာရှင်းရဲ့ ငွေကြေးဆိုင်ရာ အကြုံ ပြုချက်လေးတစ်ခုကို မျှဝေပေးချင်ပါတယ်။ ဒီငွေသုံးစွဲမှုနည်းလမ်းဟာ လီကာရှင်းကိုဘီလျံနာ သူဌေးကြီး အဖြစ်ကိုရောက်စေခဲ့တဲ့ အမူအကျင့်နည်းလမ်းလဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒါအပြင် ဒီနည်းလမ်းဟာ ယခု မှ လုပ်ငန်းခွင် စဝင်တဲ့ လူငယ်များအတွက် အဓိက ရည်ရွယ်တာလဲဖြစ်ပါတယ်။

သူဌေးကြီး လီကာရှင်းက လူငယ်တွေ အနေနဲ့ မိမိ မှာ ရရှိတဲ့ ဝင်ငွေတွေ ကို အပိုင်း ၅ ပိုင်းခွဲပြီး သုံးစွဲ ဖို့ တိုက်တွန်းထားပါတယ်။

ဥပမာ သင်က တစ်လကို ဒေါ်လာ ၂၀၀၀ ဝင်ငွေ ရှိတယ်ဆိုပါစို့။ ဒီဝင်ငွေကို ပထမ ဒေါ်လာ ၆၀၀၊ ဒုတိယ ဒေါ်လာ ၄၀၀ ၊ တတိယ ဒေါ်လာ ၃၀၀၊ စတုတ္တ ဒေါ်လာ ၂၀၀ နဲ့ နောက်ဆုံး ဒေါ်လာ ၅၀၀ အဖြစ် ခွဲခြား လိုက်ပါလို့ဆိုပါတယ်။

လွယ်ကူအောင် ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ ဆိုရရင်တော့ မိမိဝင်ငွေကို ပထမ တစ်စု အဖြစ် ၃၀%၊ ဒုတိယ ကို ၂၀%၊ တတိယ ကို ၁၅ %၊ စတုတ္တ အစုကို ၁၀% နဲ့ နောက်ဆုံးအစု အဖြစ် ၂၅% ပိုင်းခြား သတ်မှတ် လိုက် ဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။

သုံးစွဲရမယ့်နည်းလမ်းကတော့..

ပထမအစု..

ပထမ အစု ကိုတော့ Living Expenses အဖြစ် သုံးစွဲ ပါလို့ဆိုပါတယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့်တော့ စား ဝတ် နေရေး အတွက် စားရိတ်တွေအားလုံးကို မိမိဝင်ငွေရဲ့ ၃၀% နဲ့ တင် လုံလောက်အောင်သုံး စွဲဖို့ဖြစ်ပါတယ်။

ငယ်ရွယ်နေစဉ်မှာ ကျန်းမာသန်စွမ်းနေ တုန်း အပင်ပန်းခံနိုင်တုန်းဖြစ်တဲ့အတွက် စျေးသက်သာတဲ့ အိမ်ယာ တွေ မှာ စုငှားပြီးနေတာ၊ ချွေတာစားသောက်တာတွေ ကို လုပ်ဆောင်လို့ ရတဲ့ အတွက် ဒီအားသာချက် ကိုယူ ပြီး အသုံးချပါလို့ဆိုလိုတာဖြစ်ပါတယ်။


ဒုတိယ အစု…

ဒုတိယ အစုဖြစ်တဲ့ ဝင်ငွေရဲ့ ၂၀% ကိုတော့ မိမိရဲ့ Network ကိုချဲ့ထွင်ရာမှာ သုံးပါ လို့ဆိုပါတယ်။ Networkကိုချဲ့ ထွင်ရာ မှာ သူငယ်ချင်းတွေ ဆီကိုပုံမှန် ဖုန်းဆက် စကားပြောတာ၊ ကိုယ့်ထက် ပိုပြီး အသိပညာ အတွေ့အကြုံ ရှိတဲ့ သူတွေ ကို ညစာ ဖိတ်ကျွေးတာ၊ ကိုယ့်ထက်ပိုပြီး ချမ်းသာတဲ့ ဝင်ငွေရှိသူ တွေနဲ့ တွေ့ဆုံ တာမျိုးတွေ အတွက် ရည်ရွယ်တာဖြစ်ပါတယ်။ ကိုယ့်မိတ်ဆွေ တွေနဲ့ အဆက်အသွယ် မပြတ် ပဲ ရင်းနှီးမှုတွေ တိုးလာတဲ့အခါ အကူအညီကောင်းတွေကိုရနိုင်မှာ ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ထက် တစ်ဆင့် မြင့်နေ သူတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်နိုင်တဲ့ အခါ ကိုယ်လဲ သူတို့လို အတွေးအခေါ် အမူအကျင့်တွေကို ရရှိလာ မှာ ဖြစ်ပါတယ်။


တတိယ အစု

ဝင်ငွေရဲ့ ၁၅% ကိုတော့ သင်ယူ လေ့လာရေး Learning အတွက် ပုံမှန်သုံးဖို့ အကြုံပြုထားတာပါပဲ။ ကိုယ့် တိုးတက်မှုအတွက် စာအုပ်တွေ ဝယ်ယူ တာ၊ သင်တန်းတွေတက်တာ၊ အတတ်ပညာ တွေ လေ့လာတာ စတာတွေ အတွက်မဖြစ်မနေ သုံး ဖို့လိုအပ်ပါတယ်။


စတုတ္တအစု..

ဝင်ငွေရဲ့ ၁၀% ကိုတော့ မိမိကိုယ့်ကို ဆု ချတဲ့ အနေနဲ့ သုံးဖို့ ပါပဲ။ အားလပ်ရက် အပန်းဖြေခရီးတွေ ထွက်တာ၊ ပိုပြီး အတွေ့အကြုံ နဲ့ အမြင်တွေ ကျယ်ပြန့်လာအောင် အခြားနိုင်ငံ တွေကိုလေ့လာ တာ စတဲ့ အခြေအနေတွေ အတွက်သုံး ဖို့ အကြုံပြုတာဖြစ်ပါတယ်။ သူဌေးကြီးက တစ်နှစ်ကို နိုင်ငံခြား ခရီးစဉ် တစ်ခု လောက် သွားသင့်ပါတယ်လို့ လဲဆိုပါတယ်။

နောက်ဆုံး အစု..

ဝင်ငွေရဲ့ ၂၅% က တော့ အရေးကြီး တဲ့ အထဲမှာပါဝင်ပါတယ်။ ဒါကတော့ small business လေးတစ်ခုခု သို့မဟုတ် Investment တစ်ခုခု စတင် နိုင်ဖို့အတွက် စုဆောင်းရခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ဒီ အစု ရှိနေမှာသာ ချမ်းသာကြွယ်ဝတဲ့ ဘဝတစ်ခုကို ရနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီအစု ရဲ့ အောင်မြင်နိုင်ခြေ ဟာ အရှေ့က အစု လေး စု လုံး ကိုကောင်းမွန်စွာဆောင်ရွက်နိုင်မှာသာ အောင်မြင်နိုင်ခြေ မြင့်မား မှာ ဖြစ်ပြီးချမ်းသာ ကြွယ်ဝမယ် လို့ ဆိုပါတယ်။



ကျွန်တော့် အကြံပြုချက်..

သူဌေးကြီးလီကာရှင်းရဲ့ အကြံပြုချက်ဟာ သိပ်ကိုကောင်းမွန်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့နိုင်ငံ အခြေအနေ နဲ့ မြန်မာနိုင်ငံ အခြေအနေ ကွာခြားမှုတွေ ရှိတာကြောင့် အကြံပြုထားတဲ့ ဝင်ငွေ ရာခိုင်နှုန်းတွေကို တော့အတိ အကျ မဟုတ်ပဲ အဆင်ပြေမယ့် ရာခိုင်နှုန်းတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ချိန်ဆ ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဥပမာ လစာ သုံးသိန်း ဝင်ငွေ ရနေသူတစ်ဦးအတွက် living expenses ၃၀% ဆိုရင် ကိုးသောင်း ကျပ်သာ သုံးစွဲနိုင်မှာ ဖြစ်လို့ လောက်ငှမှု ရှိ မရှိ အခြေအနေတွေ ကြုံနိုင်ပါသေးတယ်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ပါစေ မိမိဝင်ငွေကိုတော့ သူဌေးကြီးလီကာရှင်းပြောတဲ့ အပိုင်း ၅ ပိုင်း အဖြစ် မဖြစ်မနေ ခွဲခြား ပြီး အသုံးချ ဆောင်ရွက်နိုင် ဖို့ လိုအပ်ပါကြောင်း။



လုံလောက်တဲ့ အသိပညာဟာ ပြင်းထန်တဲ့ အခက်အခဲတွေကို လွယ်ကူစွာကျော်ဖြတ်စေနိုင်ပါတယ်။



Kaung Hein Soe – Strategic
Business Consultant

မနက်ဖြန် သူဌေးလောင်းရွေးပွဲအတွက် သိန်း၄၅၀၀+၃၀၀(၇၅၀၀ကျပ်) နဲ့ ထိုင်းဘတ်ငွေခြောက်သန်းဆု၁၅၅၀၀ကျပ်)တို့ကိုလာပြီး ကံစမ်းလို့ရပြီနော်

http://rich88.mmr1177.com/?referralCode=fwr2564

အကြံကောင်းရင်တစ်ချက် ကံကောင်းရင်တစ်သက်ဆိုသလိုပဲ ထိုင်းဘတ်ခြောက်သန်းဆုကိုရယူဖို့ ခုပဲကံစမ်းလိုက်ကြပါ ...တစ်စောင်မှ ၁၅၅၀၀ကျပ်ပဲနော်

ဒီနေ့ 10 ရက်နေ့ဖြစ်ပြီနော် .... 16ရက်နေ့ထွက်မယ့် ထိုင်းထီမထိုးရသေးရင် ထိုးထားကြဦးနော်...