HoopStory

Тэр мэдэж байжээ! 😂

"Жру бол хараал идсэн миний амьдралын анд. Би түүний гэр бүлд хайртай. Би түүнд хайртай, бас түүнд талархаж явдаг. Түүний цаашдын замналд бүх л сайн сайхан зүйлийг хүсмээр байна. Тэр намайг хараал идсэн аваргын цомоор адисласан хүн шүү дээ. Тэр л Финалын 5 дахь тоглолтын эгзэгтэй мөчид тэр бөмбөгийг тасалсан. Би түүнтэй олон ч удаа хэцүү тулаанд хамтдаа тэмцэлдэж үзсэн. Энэ олон сагсан бөмбөгийн мэдээг хараал идэг! Тэр бол миний амьдралын найз. Үргэлж тийм байсаар ч байх болно. Тэр хаа очсон газраа амжилт үзүүлэх болно оо.

Үүнтэй зэрэгцээд Дэймийг ирсэнд би баяртай байна. Тэр бидэнд дахин аварга авах боломжийг авчирна. Түүн шиг түвшний тоглогчтой хамтарна гэхээр сэтгэл догдолж байна. Тэр унтаж байхдаа ч оноо авах чадвартай, маш сайн шидэгч шүү дээ.

Милуоки хотын хувьд өнөөдөр баяр гуниг хосолсон өдөр болж байна. Бидэнд Дэйм гээд агуу тоглогч ирж байгаа ч бид бас хүнийхээ хувьд үнэхээр мундаг нэг залууг явууллаа. Жру биднийг хүссэн газарт маань хүргэж өгсөн. Би энэ лигт тоглоод одоо 10 жил боллоо. Энэ бүхэн бизнес гэдгийг маш сайн ойлгож байна. Эцсийн эцэст Жру бол үргэлж амьдралын минь хайртай анд байх болно. Тэр миний амьдралдаа таарсан маш сайн хүмүүсийн нэг. Гэлээ гээд аваргын төлөө зорилгоо төвлөрүүлэх нь л бидний гол ажил шүү дээ. Дэйм ч үүнийг хүсэж байгаа. Тэр ялалтаар өлсөж цангаж байгаа учраас биднийг ч мөн шахах байх. Тэрнийг бидэнтэй нэгдсэнд маш их баяртай байна".

🦌⌚️🙌☄️💥

чинь бүр Буллсийнхэнтэй хамтдаа хожлын онооны баяр тэмдэглэсэн байшд. Цаг дуусах мөчид яалт ч үгүй Эйо дүүдээ өвөр дээрээсээ "ганган" пасс өгсөн харагдана лээ аргагүй ээ 💀🤧

😂

Маяами аргаа бараад бүр Хаслэм атаманаа хүртэл тавьсан байна шд. 😁

-ын эмээ түүний карьерийн ганц л тоглолтыг ордонд ирж үзсэн бөгөөд тэр тоглолтонд Коби 8️⃣1️⃣ оноо авсан байдаг.

🙏💜

2000-аад оны дунд үеийн Уизардсын гурвал дахин уулзаж хамтдаа патиараа татуулжээ.

Маргаашийн тоглолтонд тэднийг эргэн дурсах арга хэмжээ болох юм байна.

Плэй оффт Лэброны Кавстай хүчтэй өрсөлддөг бас л сайн баг байсан даа.

-гийн дуэт!

💬✊ ЖОН УОЛЛ: БИ ОДОО Ч ЭНД БАЙНА ✊💬

Би өөрийн амьдралаа дуусгахад МАШ ойрхон байсан.

Үүний талаар дэлхий дахинд хэлэхэд хэцүү. Гэвч чамайг миний тухай ганц л тодорхойлолт хэл гэвэл би үргэлж л бүх зүйлд бодитоор хандаж ирсэн гэж хэлэх байх. Энэ нь ч өнөөдөр бас өөрчлөгдөхгүй. Би үүний талаар илүү зүйл давсалж, эсвэл зөөлрүүлж ярьж чадахгүй ээ. Яг бодит үнэн гэвэл... 2 жилийн өмнө би түнэр харанхуйд ороод тэндээсээ гарч чадахгүй байдалд хүрч байсан. Энийг сонсоод зарим нэгэнд итгэхэд бэрх, солиотой санагдахыг мэдэж байна. Надад ямар янзын хариултууд ирэхийг ч би мэдэж байгаа.

"Хөгшөөн, чи ийм их мөнгөтэй, баян байж ямар юмных нь сэтгэл гутрал яриад байгаа юм бэ? Чи чинь шдээ".

Сонсооч, би өөрийгөө хэн болохыг үнэхээр сайн мэднэ. Би бол дэвжээн дээр 100 удаа цохиулж унасан ч тэр болгонд эргэж боссон тэмцэгч. Ралэйн 8-р хэсэгт өсөж торнисон туранхай бяцхан жаалаас драфтын номер 1 болох хүртэлх энэ бүх хугацаанд үзэж туулсан уналт босолт, бусад новшийн зүйлсийг эргээд бодоход би үнэхээр өөрийгөө хэн болохыг, юуг, хичнээн тооны хүмүүстэй хамт төлөөлж чадахаа мэдэхийн дээдээр мэднэ. Тиймдээ ч би тэр нар тусдаггүй харанхуй хэсэгт ороод амиа хорлохоос өөр сонголт байхгүй болсон мэт нөхцөлтэй нүүр тулж байсныгаа ярихаас айхгүй байна.

Хүмүүс бид бүр тэр үгийг нь ч хэлэхээс яс хавталздаг шүү дээ, тийм биз? Ялангуяа миний өсөж төрсөн хүрээллийн хувьд бол энэ нь маш хачин үзэгдэлд тооцогддог. Гэхдээ л би чухам үүний талаар л ярих болно.

💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭

Миний хувьд энэ бүхэн маш богино хугацаанд гэнэт эхэлсэн. Ердөө 3-хан жилийн дотор ертөнцийн оргилд байсан би хайртай бүхнээсээ хагацахад хүрсэн. 2017 онд Бостоныг хожиж цувралыг 7 дахь тоглолт руу сунгасныхаа дараа сурвалжлагчийн ширээн дээр үсэрч гаран өөрийгөө ДиСи хотынхоо хаан шиг мэдэрч байсан үе. Макс сунгалт хийгээд насаараа Уизард боллоо гэж бодож явсан мөч. Үүнээс жилийн дараа Ахиллын шөрмөсөө таслаад өөрийн ганц сайн мэдэх хамгийн нандин зүйл болох сагсан бөмбөгөө түр орхих болсон гашуун мэдрэмж гээд л. Тэр үед мэс заслаас үлдсэн бохирдол нь даамжраад бараг хөлөө тайруулж ч магадгүй байдалд хүрч байлаа. Ингээд дахиад жилийн дараа энэ хорвоо дахь миний хамгийн сайн найз байсан ээж минь хөхний хорт хавдараар нас барсан.

Би яагаад хамгийн сайн найз гэж байгаагийн учрыг та бүхэн ойлгох хэрэгтэй. Энэ бол хэтрүүлэг биш шүү. Би бага байхдаа 2 хочтой байсан юм. Багадаа үнэхээр солиотой галзуу зүйлүүд туршиж хийдэг байсан болохоор намайг "Галзуу Жэй" гэдэг байсан. Тийм ээ. Найзуудын маань надаар хийлгэж үзэхийг хүссэн бараг бүх зүйлийг би үнэхээр л юу ч бодолгүй шууд л хийдэг хүүхэд байсан. Тэдний ятгалгаар байшингийн дээвэр дээрээс бут руу үсрэх гэх мэт яг л Jackass дээр гардаг шиг тэнэг эрэмгий зүйлүүдийг хийдэг байлаа. Харин миний нөгөө хоч бол "Ээжийн хүү" байсан юм. Яагаад гэдгийг нь одоо ойлгож байгаа байх.

Намайг нэг настай байхад аав минь шоронд орж, 9 настай байхад тэр элэгний хорт хавдараар нас барсан. Түүнийг гэр бүлийнхэнтэй нь салах ёс гүйцэтгүүлэх гэж л шоронгоос суллаж байсан. 84 оны -ын Вайкингсийн догь өмсгөл өмссөн түүнтэй хамгийн сүүлд уулзаж байсан тэр өдрийг би одоо ч тод санаж байна. Би одоо ч далайн эрэгт очих дуртай биш, учир нь тэр мөч бидний хувьд гэр бүлээрээ далайн эрэгт очиж зугаалсан хамгийн эхний болон сүүлчийн зугаалга байсан юм. Том ах маань ч мөн тэр үед шоронд орсон байсан болохоор ээж минь л миний хувьд бүх л ертөнц минь болдог байлаа. Тэр зөвхөн бидний гэрийг тогтой байлгахын тулд 3 ажил зэрэг хийдэг байсан (Зарим саруудад бидэнд AAU-ийн тэмцээнд ороход мөнгө хэрэгтэй болох үед бүр тоггүй байхаас ч өөр аргагүй байдаг байсан).

Би Фүүт Локерийн хүүхэд байгаагүй ээ. Бид бүх л юмаа захаас авч болгодог байсан. Зах дээрхи үзэсгэлэн худалдаанаас борлогдоогүй үлдсэн And1 гэх мэтийг өмсөж л бэлтгэлдээ очдог хүүхэд байлаа. Би бас их цочир ууртай хүүхэд байсан. Жаахан юманд л аашлах гэдэг байлаа. Гэхдээ л ээж минь намайг тэгж их ХАЙРЛААГҮЙ бол ч үнэхээр цаашид яах байсныг мэдэхгүй. Тэр намайг бага сургууль руу 45 минутын зайтай газар машинаар хүргэж өгчихөөд таран тартал минь зогсоол дээр хүлээдэг байсан. Учир нь тэр намайг багшийн өөдөөс үг сөрж ангиас хөөгдөх 50%-ийн магадлалтай гэдгийг тун сайн мэддэг байсан юм. Би тэгээд л сургуулиас гарч ирэн яг л шүүгч хямдхан алдаа үлээсэн юм шиг 2 гараа өргөөд машин руугаа алхдаг байлаа.

Тэгээд л ээждээ "Би ямар буруу юм хийснээ ойлгохгүй байна... Энэ багш нар чинь л дэндүү сүржигнээд байна" гэж хэлдэг байсан даа. Хахаха. Тэр хариуд нь зүгээр л толгойгоо сэгсрээд "Ийм болохоор л би гэр лүүгээ буцаж явалгүй чамайг хүлээдэг байхгүй юу" гэдэг байсан.

💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭

Би юу ч хийж байсан бүгдийг нь ээжийнхээ л төлөө хийсэн. Надад түүнийг насан туршид нь сайхан амьдруулна гэсэн ганц л зорилт байсан. Бид бүх л хүсэж мөрөөдөж байсан зүйлдээ ч хүрсэн. Харин зөвхөн энэ мөрөөдөлдөө хүрсэн цаг хугацаа ийм богинохон үргэлжлэх байсныг л мэдсэнгүй. Түүний талаар хэзээ ч мартахгүй сайхан мөчүүдийн нэг бол түүний бие муудахаас хэдэн жилийн өмнө ерөнхийлөгч Обамагийн нэрэмжит Цагаан Ордон дахь харилцагчдын хамгийн сүүлчийн оройн зоогт уригдсанаар ээжийгээ хамт авч явсан тэр өдөр байсан. Бурхан минь, тэр орой тийшээ очино гэхээс ээжийн минь хөл нь газар хүрэхгүй ямар их догдолж баярлаж байсныг та нар лав төсөөлөхгүй дээ. Гартаа хундага барьчихаад л тэнд байх өөрийн биширч хүндэлж, уулзахыг хүсэж мөрөөдөж явсан бүх л алдартнуудтай уулзаж танилцсан даа. Хэн нэгэн "Хөөх, Жон Уолл! Хамт зургаа даруулъя" гэхэд ээж минь хажуунаас "Сайн уу? Би Жон Уоллын ээж байна! Би бас хамт зургаа даруулна шүү!" гээд л.

Би ч түүнтэй хамт олон хүнээс зайдуу газар очоод "Ээж ээ! Та тэднийг үргээх нь байна ш дээ. Хоёулаа Цагаан Ордонд байна шүү дээ" гэж хэлж байсан (Яг ч бүр Цагаан Ордон дотор байгаагүй л дээ, гэхдээ л тэр орчин бол тийм л байсан).

За тэгээд тэр -г харлаа. Тэгээд л нөгөө ярьсан бүх зүйл дууссан. Ээж минь Ковбойсын улаан галзуу фэн байсан юм. "Тони! Тони!!! Бурхан минь, хамтдаа зургаа даруулъя. Зөвхөн хоёулаа!" гээд л тэрүүгээр нэг юм болж билээ.

Тэр орой үнэхээр бидний дүр солигдсон. Би зүгээр зурагчин, тэр харин жинхэнэ од нь байсан. Хүн бүхэн л өөрийн ээжийг хамгийн шилдэг нь гэж боддог гэдгийг би мэднэ ээ. Гэхдээ яг тэр орой бол би ээжийгээ хэрхэн гялалзан гэрэлтэж байхыг нь хараад "Хөөх. Би ч үнэхээр хэн бүхний хүсэх мундаг ээжтэй хүн юм аа" гэж л бодогдсон доо.

Ралэйн 8-р хэсгээс гаралтай, амьдралаа залгуулахын тулд 3 ажил зэрэг хийж байсан тэрээр Цагаан Ордны Харилцагчдын оройн зоогийн арга хэмжээнд тийнхүү тод од нь болсон юм даа.

Бид бүр Барак, Мишэлл 2-той цуг зургаа авахуулсан бөгөөд тэр тэдэнд юу гэж хэлсэн гэж санана? "Та нар үнэхээр догь шүү. Биднийг урьсанд баярлалаа. Үнэхээр догь хүмүүс шүү та 2" гэж хэлсэн юм даа.

Энэ чинь л миний ээж дээ. Хайрлахгүй байхын аргагүй. Тэр үнэхээр өөрийнхөөрөө л байдаг хүн байсан. Хүү нь саятан болсон байхад ч тэр сурсан зангаараа л ТиЖэй Максаас хувцас хунараа авдаг байсан. Тэр сурсан зангаараа AAU-ийн тэмцээний билет таслах ажлаа хийсээр л байсан. Тэр өнөөх л сурсан зангаараа өглөө бүр үүрийн 4 цагт босдог хэвээрээ байсан. Тэр хэзээ ч өөрчлөгдөөгүй ээ. Тэр ясны хөдөлмөрч хүн байсан.

Тэгээд л нэг өдөр бие нь муудсан даа.

Тэр үед надад үнэхээр хэцүү санагдсан нэг зүйл бол хими эмчилгээ хийлгэж эхлэхдээ тэр эмчилгээ хийлгэчихээд сандлаасаа ч шууд босож чадахгүй биеэ даахгүй байсныг нь харах явдал байсан. Химийн эмчилгээ хийхийн тулд өвчтөнг зөөлөн сандал дээр хэдэн ч цагаар хамаагүй нэг л байрлалаар суулгадгийг та нар мэднэ дээ. Яг тэр үед надад өвчтөнүүдийг эмнэлгийн орон дээр тухтайхан хэвтүүлэх хэрэгтэй юм шиг санагдсан болохоор үнэхээр уур минь хүрч бачимдаж эхэлсэн. Надад ээжийгээ тийм байдалтай харахад маш хэцүү байсан болохоор би сувилагчид руу уурлаж байснаа санаж байна.

Тэр үнэхээр их тэмцсээн. Нэг хэсэгтээ л маш дажгүй байсан. Тэр бүр 29 насны минь төрсөн өдөрт хүртэл ирсэн. Гэхдээ эргээд бодоход тэр нь бидний сүүлчийн албан ёсны салах ёс байсан юм шиг байна. Түүнээс хэдэн 7 хоногийн дараа ээж минь цус харваж биенийх нь зүүн тал тэр чигээрээ мэдээгүй болсон. Би анх эмнэлгийн өрөөнд ороод түүний нүүрний зүүн тал нь унжчихаад юм ярьсан ч ээжээс минь өөр хүн ярьж байгаа мэт танил биш сонсогдож байхыг нь харсан тэр үеийг санаж байна. Би өрөөнөөс буцаж гараад яг л жоохон хүүхэд шиг мэлмэртлээ уйлсан. Үнэхээр тэр үед ээжийгээ тийм байдалтай байхыг нь харах маш хүнд байсан. Тэгээд маш их тэвчиж, шүд зуун зориглон байж буцаж ороод алимны нухашийг нь өгч байснаа санаж байна. Өөрийн мэдэх хамгийн хүчирхэг эмэгтэйг би ингээд нялх хүүхэд шиг хооллож байна гэж үү? гээд л үнэхээр итгэж чадахгүй байсан. Надад тэр л бодол, тэр л мөч маш хүнд туссан.

Нэг өдөр бид хоёр 2-уулхнаа байж байхад тэр надад шулуухнаар "Ээж нь сайхан амьдралаар амьдарсаан. Амьдралын сайхныг би бүрэн дүүрэн мэдэрсэн. Гэхдээ одоо ахиж тэмцэхээс залхаж байна. Одоо бол амар амгалан нойрсохыг л хүсэж байна" гэж хэлсэн юм.

Ингээд хэдэн 7 хоногийн дараа манай баг Шарлоттой тоглох гээд, би ч буцаж талбайдаа тоглохын тулд нөхөн сэргээлтээ эрчимтэй хийж байсан тэр үед багаараа яг онгоцноос буугаад удаагүй байхад надад нэг дуудлага ирсэн юм.

"Хөгшөөн... ээж чинь бараг амьсгал хурааж байна. Эмч нар түүнийг амьсгалын аппаратаар торгоож байна. Чи энд яаралтай ирэх хэрэгтэй".

Тэгээд бид багийн зочид буудалд ороход би үнэхээр тэсгэл алдсан. Риц Карлтоны тэр өрөөнд байсан зурагт, толь, бүгдийг нь хагалж эвдсэн. Би Брэдтэй чухам тэгэхэд л дотно найзууд болж эхэлсэн юм. Тэр надад юу ч хэлээд нэмэргүйг ойлгож байсан юм шиг зүгээр л өрөөнд орж ирээд миний дэргэд чимээгүй суусан. Амьдралын минь хамгийн хэцүү мөчид тэр л надад хань болсон доо.

Тэр орой нь найз минь намайг Шарлоттоос Ралэйн эмнэлэг рүү машинаараа хүргэж өгсөн. Би замын турш машины арын суудалд суугаад "I Wish"-ийг ахин дахин сонсож ээж дээрээ амжиж очоод ахиад ганц удаа ч болтугай ярилцах юмсан хэмээн дотроо залбирч явсанаа санаж байна. Тэгээд эмнэлэгт очоод амьсгалын аппараттай, цээж нь огцом дээш доош хөдлөх ээжийгээ хараад би тэрхэн хооронд ухаан алдчихсан.

Дахиад ухаан орж сэргэхэд манай гэрийнхэн бүгд ирчихсэн ээжийн минь орыг тойрч зогсоод, ээж минь харин комд орсон байдалтай байсан. Түүний нүд маш удаан хугацаанд аниастай л байсан. Тэгээд орой ч болж, хүмүүс ч гэр гэртээ харьцгааж би эгч нарынхаа хамт ээжийнхээ хажууд үлдсэн юм.

Яг тэр үед ээж минь гэнэт нүдээ нээсэн.

Тэр юм ярьж чадаагүй ч нүднээс нь нулимс урсаж байсан. Тэр биднийг дэргэд нь байгааг мэдэж байсан юм. Бид түүнд "Бидний ээж байдагт баярлалаа" гэж хэлсэн.

Ингээд хэн нэгэн өрөөний хаалга онгойлгохтой зэрэгцээд тэр нүдээ аниад дахин хэзээ ч нээгээгүй. Дараагийн 3 хоногт нь би ээжийнхээ дэргэд жижиг орон дээр гарыг нь атгаад хамт унтсан.

Харин 4 дэх өдөр нь миний хамгийн сайн найз ертөнцийн нөгөө тал руу албан ёсоор шилжсэн дээ.

💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭💭

Тэгэхэд би утсаа аваад ээж рүүгээ залгахад тэр ахиад хариу өгөхгүй болсон нь надад хамгийн хэцүү санагдаж байсан. Би бүх л амьдралынхаа турш түүн рүү өдөр болгон 6, 7 удаа залгаж утсаар ярьдаг байсан юм. Харин түүнийг өнгөрсөний дараа зөвхөн түүний автомат хариуг сонсохын тулд бас л өдөр бүр 6, 7 удаа дугаар луу нь залгаж, хэдийгээр надтай ярихгүй ч гэсэн би түүнтэй ярьдаг байсан.

Чухам энэ үеэс л би сэтгэл санаагаар их унаж, маш харанхуй ангалд орсон юм шиг мэдрэмж авч эхэлсэн дээ.

"Хамгийн сайн найз минь байхгүй болчихлоо. Хамгийн хайртай сагсан бөмбөгөө ч тоглож чадахгүй боллоо. Бүгд л надаас хөндийрч, хэн ч миний сэтгэл санаа ямар байгааг асуухаа больчихож. Нэг л юм зүрхний угт татаж чангаагаад байх шиг. Намайг одоо тайвшруулж тайтгаруулах хэн байгаа юм бэ? Энд байх утга учир ер нь байна уу?" гэх мэт янз бүрийн бодлууд толгойд минь орж ирдэг байлаа.

Сонсооч. Би өөрийгөө ямар их азтай хувьтай хүн гэдгээ мэднэ ээ. Өлсгөлөн байх ямар байдгийг би маш сайн мэднэ. Гэхдээ сэтгэл санааны гүн уналтанд орсон үед хүний бодол санаанд мөнгө, алдар нэр огт сонин биш байдаг гэдгийг л юу юунаас илүү хэлэхийг хүсч байна. Хэрэв сэтгэл санаа тайван биш л бол хичнээн мөнгөтэй, алдар нэртэй байгаад ямар ч нэмэргүй.

Яг энэ үеэр мөн солилцоо наймааны цуу яриа ч гарч эхэлсэн. 10 жил хөлс, цус, нулимсаа зориулсан баг маань надгүйгээр цааш явахаар шийдсэн байлаа. Би үнэхээр давхар цохилтонд орсоон, би худлаа хэлэхгүй. Ингээд би бараг шөнө болгон үнэхээр яг өөрөө өөртэйгөө цаашаа ингээд яваад байх уу яах уу гэж зөрчилдөж эхэлсэн.

Гаднаасаа би юу ч болоогүй мэт зүв зүгээр, ямар ч асуудалгүй хүн шиг л байсан. Бүр хамгийн ойрын найз, ойрын хүрээлэлдээ ч би тэр талаар ганц ч үг цухуйлгаагүй. Би нэг хэсэг тэр бүх сэтгэлийн зовлонгоо дарах гэж маш их шоудсан. Гэртээ байхдаа ч үргэлж найз нөхөдтэйгээ хамт байж тэр мэдрэмжийг мартахыг л бодож байсан. Гэвч эцэст нь орой болж бүгд гэр гэртээ харьцгаан ганцаараа гэртээ үлдээд орондоо хэвтэн дэрээ дэрлэх тэр мөчид юу болдог байсан бол гэж үү? Энэ л үед нөгөө мартсан бүх бодлууд эргэн орж ирж, аз жаргалтай баг минь хуулран унаж эхэлнэ дээ.

Нэг орой найзууд маань явцгаасны дараа би гэртээ гав ганцаараа өөрийн хачин жигтэй бодлууддаа автан маш удаан цаг суусны эцэст энэ ертөнцөөс явъя гэсэн тэр харамсалтай шийдвэрт хүрэхэд тун их ойртож байлаа. Гэвч бурханы энэрлээр, хүүхдүүдийнхээ хайрын авралаар би одоо ч энд ингээд өөрийн түүхийг яриад сууж байна.

Харанхуйгаас харанхуй ангалд унасан тэр үед намайг тэсвэрлэхэд хүргэсэн цорын ганц шалтгаан нь миний хүүхдүүд л байсан. Тэднийхээ сургуульд орж сурагч болох анхны өдөр нь хамт байж, амралтаа хамтдаа өнгөрүүлж, бас зөвхөн болоод өнгөрсөн бичлэгээр харуулахын оронд аав нь одоо ч жинхэнээсээ НБА-н талбай дээр тоглодог шүү гэдгээ харуулахыг хүсдэг хүсэл гэх зэрэг ийм жижигхэн гэмээр зүйлүүд л надад буцаж дээш мацах найдварыг өгсөн. Гэхдээ л би үнэхээр шударга байя гэвэл хүүхдүүдийнхээ аав байх бодол ч надад хангалтгүй санагдаж байсан үе бий. Сэтгэл гутрал ингэж л гүн нөлөөлдөг юм билээ. Мөрөн дээр чинь нэг чөтгөр суучихаад л "Магадгүй тэд чамгүйгээр илүү сайхан амьдарч болно шүү дээ" гээд л өдөр бүр чихэнд чинь шивнэнэ гээд бод.

Би тэр үед өглөө эсэн мэнд босох хүч хайрлаач л гэж бурханд залбирдаг байсан. Харин нэг шөнө ээж минь миний зүүдэнд орж ирсэн юм. Тэр яг миний дэргэд зогсож байсан. Тэгээд тэр миний нүд рүү хараад "Чи хүүхдүүдээ бодоод урагш тэмүүлэх хэрэгтэй шүү. Чамд энэ насандаа хийх ажил маш их байгаа" гэж хэлсэн.

Энэ нь надад яг бурханы дохио юм шиг л санагдсан. Ингээд би хэсэг бодсоны эцэст өөрийн хүрээллийн нэгэнд хандаж маш чухал дараах үгийг хэлсэн юм.

"Хөгшөөн, надад тусламж хэрэгтэй байна!"

Энэ 5 үг л миний амьдралыг өөрчилсөн дөө.

Энэ мөчөөс авахуулаад би сэтгэлзүйч дээр очиж ярилцдаг болж, бага багаар байдал сайжирч байгаа нь ч мэдрэгдсэн. Бусад хүнд ямар санагддагийг мэдэхгүй, бусдад номлохыг ч би хүсэхгүй байна. Гэвч миний хувьд би ихэнх амьдралынхаа турш зөвхөн амьд явахын төлөө л тэмцэж байсан юм шиг санагдаж байна. Төрж өссөн газар, үзэж туулсанаа бодох юм бол би үнэхээр л наснаасаа эрт эрийн цээнд хүрэх шаардлагатай байсан. 9 настайдаа л гэр орноо аятайхан авч явах үүрэг хариуцлага надад ногдсон. Тийм ч болохоор юу ч болж байсан "Би бусдын тусламжийг авахгүй ээ. Аль болох өөрөө зохицуулчихна. Өмнө нь тэсээд даваад гараад ирсэн юм чинь одоо дахиад яагаад болохгүй гэж?" гэх бодол, сэтгэлзүй надад багаас л суучихсан байсан юм.

Хүн төрж өссөн орчныхоо бүтээгдэхүүн болдог нь муу зүйл биш л дээ. Гэхдээ миний бодлоор энэ нь нэг бол зол, эсвэл хараалын аль нь ч байж болох байх. Миний хувьд үргэлж л шазуур зуусан, бууж өгдөггүй, үргэлж л ямар нэг зүйлийг батлахыг хүссэн тэмцэгч, бүхнийг нуруун дээрээ үүрч зохицуулах гэдэг баатар байсан. Гэвч чи дандаа тиймээрээ байхгүй, бүхнийг өөрөө хийж чадахаа байх өдөр хэзээ нэг цагт ирдэг. Харин тэр өдөр ирэхэд чи бусдаас тусламж гуйх сэтгэлийн их хүчтэй байх нь юунаас ч илүү чухал.

Сонсооч, та нар намайг мэднэ дээ. Намайг хэрхэн биеэ авч явж, юуны төлөө бат зогсдогийг минь та нар сайн мэднэ. Над шиг хүн хамаг бардам зангаа хаян өөрийгөө хангалттай сайн биш юм байна гэдгээ хүлээн зөвшөөрч байна гэхээр бодоод л үз. Би одоо ч сэтгэлзүйчтэйгээ ярилцаж дотор байгаа хамаг хачин солиотой бодлуудаа ууталсан хэвээрээ л байгаа. Би энийгээ хэзээ ч болихгүй, учир нь нөгөө харанхуй бодол ахиад хэзээ ирэхийг би мэдэхгүй. Харин яг одоо бол юу гээч? Яг одоо бол би сэтгэл санааны хувьд ойрын хэдэн жил байгаагүйгээрээ хамгийн сайн түвшиндээ байна. Дахиад цэвэр агаар амьсгалж байгаа мэт л байна. Хамгийн гол нь би амгалан тайванг мэдэрч байна. Би өглөө болгон эртлэн босоод хайртай сагсан бөмбөгөө тоглож, хүүхдүүдийнхээ сайн аав нь байж, Фрэнцис Анн Пуллигийн гэгээн өвийг бахархалтайгаар үргэлжлүүлэн авч явж байна.

Бага хүүгийнхээ уруулаа түмбийлгэн инээхийг хараад би "Чөтгөр гэж. Яг л ээж шиг минь харагдаж байна гээч. Түүний дүр одоо ч бидний дэргэд байна" гэж боддог.

Том хүү маань өрөөнд гүйн орж ирээд өвөр дээр минь үсрэн гарахдаа "Миний аав ЖОН УООЛЛ!!!" гээд л орилдог юм.

Энэ л одоо миний зорилго.

Мөн саяхан та нар намайг ПЖ эд нартай гудамжинд тоглохдоо хэлж байсныг минь сонссон байх... "БИ ЭРГЭЖ ИРЛЭЭ".

Тийм ээ. Би эргэж ирлээ. Энэ удаад миний эргэн ирэлт улам илүү гүн утга учиртай байх болно. Зөвхөн сагсан бөмбөгөөс ч илүү цаад зүйлд байх болно. Энэ бол АМЬДРАЛ, тийм биз? Та бүхний төсөөлөхөд ч бэрх харанхуй ангалд би унаж үзсэн.

Гэсэн ч би одоо ч энд байсаар байна.

✊

The Players' Tribune

-ийн бөгс өндөлзөөд л ирж байгаа байх даа 😆

💬🍀 НБА-Н ТҮҮХЭН ДЭХ АГУУ ЯЛАГЧ, ТЭГШ ЭРХИЙН ТӨЛӨӨ ТУУШТАЙ ТЭМЦЭГЧ, ЯЛАЛТЫН БИЛЭГ ТЭМДЭГ - БИЛЛ РАССЭЛ /PART 4️⃣/ 🍀💬

Смит анх Рассэлтай уулзахдаа нилээд сандарч байсан гэнэ. Мэдээж энэ нь рүүкий тоглогчийн хувьд байх л зүйл.

🗣 "Би анх яг юу гэж хэлэхээ ч мэдэхгүй байсан. Түүнийг дасгалжуулагч Рассэл гэх үү, Билл гэх үү, эсвэл ноён Рассэл гэх үү гээд л сандарч байсан шүү. Тэгээд бүр туслах дасгалжуулагч маань байлаа. Үнэхээр л диваажинд ирчихсэн мэт санагдаж байсан даа" гэж Смит тэр үеийн талаар дурссан.

Рүүкий тоглогчоор лигт орж ирэхдээ Смит сурч болох юу л байна тэр бүгдийг өөрт аль болох хурдан уусган шингээхийг хичээсэн. НБА-н бусад бүх хүнээс илүү олон аварга авсан эрхэмээс номын дуу сонсох нь ч мөн үнэхээр муугүй санаа шүү дээ.

Тэр ч утгаараа рүүкий улиралдаа Смит өдөр өнгөрөх тусам улам их мэдлэг, туршлагыг өөртөө хуримтлуулж байжээ. Тийм өндөр түвшний тоглогчоос суралцаж байсан нь ч түүний сургалтыг илүү өгөөжтэй болоход тусалсан биз.

🗣 "Үнэхээр л баг хожих хожигдох нь хамаагүй, гол нь багийн ажиллагаа гэж ямар байх ёстойг тэр надад зааж сургасан".

Уалтон ялангуяа Рассэлын тэр нөлөөг нь тодоос тод ойлгож мэдэрсэн. Учир нь тэр мөн өөрийн биеэр дэндү сайн гэрчилсэн юм. 1985 онд Уалтон Сэлтикст нэгдээд шууд л өөрийгөө багийн домгуудаар хүрээлүүлсэн. Кузи, нар байнга зөвлөгөө өгч, багийг дасгалжуулна, мөн , нар үе үе багийн бэлтгэл болон тоглолтон дээр ирдэг байсан гээд л. Уалтоны хэлсэнээр Рассэл ч мөн тэр үед Сиатлд амьдардаг байсан хэрнээ л багтайгаа аль болох ойрхон байх арга замыг олдог байсан гэнэ.

🗣 "Тэр байнгын оролцоотой байдаг байсан. Бид Сэлтиксийн хувцасны өрөөнд суугаад л үнэхээр олон гайхалтай ярилцлага хийдэг байсан. НБА-ийнхэн камераа асаагаад л бид 2 янз бүрийн түүхийн талаар ярьдаг байлаа. Зөвхөн сагсан бөмбөгийн түүх ч биш, хүний амьдралын түүхийн талаар ч бас ярилцдаг байсан. Түүнтэй цагийг өнгөрүүлэх бүртээ үргэлж сэтгэл санаа өргөгдөж, урамшиж, бүх талаар итгэл дүүрэн болсон юм шиг санагддаг байсан. Биллтэй яриа өрнүүлээд суухад маргаашийн төлөө хичээж буй тэр хичээл зүтгэл чинь хэзээ ч талаар өнгөрөхгүй гэдгийг маш сайн ойлгох шиг л болдог юм" гэж Уалтон хэлсэн.

Рассэлын карьерийн сүүлийн тоглолтоос хойш 16 жил өнгөрсөн байсан ч багийн бүх орон зайд түүний энерги мэдрэгдэж байсан хэмээн Уалтон хэлж байна. Рассэл тэнд биеэрээ байгаагүй ч түүний тоглолтын арга барил, хэв маяг нь үлдсэн байсан. Тэр үеийн Сэлтикс мөн л ганц тоглогчоос хамаардаггүй, багийн тоглолт сайтай баг байлаа. Тэд болж л өгвөл сул байгаа нэгэндээ бөмбөг дамжуулж, бие биенийгээ сайтар дэмждэг баг байсан. Нилээн хэдэн жил гэмтэл бэртлийн асуудалтай байсны дараа бүрэн илааршсан Уалтон ч мөн уг хэв маягт идээшиж эхэлсэн.

🗣 "Чи ямар нэг онцгой зүйлийн нэг хэсэг болвол тэр бүхэн чамайг орвонгоор нь өөрчилдөг. Бүх л амьдралыг чинь өөрчилдөг. Би тэр цаг үеэс хойш үлдсэн амьдралынхаа турш тэр замналаар явж, дахин тийм туршлага бий болгохыг, дахин тийм онцгой зүйлийн нэг хэсэг болохыг хичээсээр л явна. Энэ бүх урам зориг, хүсэл минь Билл Рассэл, Рэд Ауэрбак нараас эхлэлтэй гэж бодохоор л заримдаа үнэхээр итгэмээгүй санагддаг" гэж Уалтон тэр үеийн талаар хэлж байна.

Уалтон Рассэлын нилээдгүй олон хувийн түүхийг мэддэг. Тэр зөвхөн ганц л тэтгэлгийн санал авч байсан. Мөн тэр дунд сургуулийн сагсан бөмбөгийн багт улирлын талд нь л гараанд гарч тоглож байсан гэх мэт. Дунд сургуулийн карьерийнхаа эцэст Рассэлын өндөр 177 см-аас 203 болтолоо суга өссөнөөр түүний авьяас чадвар оройхон гараад ширүүхэн дайрсан мэт л болсон. Бие бялдарын хувьд ид үедээ байхдаа тэр хэн хүнээс илүү өндөрт үсэрч, самбарын дээд өнцөгт хүртэл хүрч чаддаг байсан. Сагсан бөмбөгийн эв дүй дээр нь нэмээд түүний үсрэлт үнэхээр дэлхийн шилдэгүүдийн хэмжээнд яригдахуйц байсан.

Харин тэр талбайд гарч ирээд тоглолтын хэв маягийг үүрд өөрчилсөн. Түүнийг анх тоглож эхлэх үед нь дасгалжуулагч нар тоглогчдыг хамгаалалтан дээр аль болох бөмбөгний араас үсрэлгүй хөлөө шалан дээр тогтвортой байлгах тухай их чухалчилдаг байсан ч Рассэл харин дандаа үсэрдэг байснаараа хаалтын мастер болсон байна.

🗣 "Тэгээд л тэр коллежийн шилдэг тоглогч болж, 2 жил дараалж аварга болоод урт хожлын цувралын эзэн болсон. Гэсэн ч зарим багууд түүнийг арьсны өнгөнөөс нь болж, түүнийг бусдаас өөр гэдгээс нь болж багтаа авахыг хүсээгүй. Хувь хүнийхээ хувьд ч өөр, тоглогчийнхоо хувьд ч өөр болохоор. Тэр энэ тоглоомыг урьд өмнө тоглож байсан хэнээс ч бүх зүйлээрээ ондоо байсан. Тийм ч болохоор Билл Рассэл анхдагч нь байсныхаа хувьд бүхнийг урагш ахиулах хариуцлагыг гартаа авсан. Энэ нь тийм ч амар байгаагүй ээ" гэж Уалтон хэлж байна.

Уалтон Рассэлын түүхийг хэзээд ч хаанаас нь ч ахин дахин ярихад бэлэн байдаг. Тэр түүний түүхээр дамжаад бүгдийг ойлгож сурахыг хичээдэг. Жишээ нь тэр 1963 онд иргэний эрхийн хөдөлгөөний тэргүүн Мэдгар Эвэрсийн аллагын дараа Рассэлын Миссисипи рүү очсон түүхийн талаар ярьсан. Рассэл Эвэрсийн захиас, зорилгыг аль чадахаараа үргэлжлүүлэн гүйцээхийг хүсэж байсан. Тиймдээ ч тэр Эвэрсийн ах Чарлэстай ярьж юугаар туслах талаар асуухад Чарлэс Миссисипид хамгийн анхны арьс өнгөөр ялгаварладаггүй сагсан бөмбөгийн кэмп байгуулах санаа гаргаж байв. Үүнээс болж арьс өнгөөр ялгаварлан гадуурхахыг дэмжигчдээс үхлийн аюул ч ирж болохыг маш сайн мэдэж байсан ч Рассэл уг саналыг шууд л зөвшөөрсөн.

🗣 "Түүнтэй холбоотой иймэрхүү түүхүүд дэндүү их бий. Учир нь гай зэтгэр, саад бэрхшээл түүний араас үргэлж дагадаг байсан ч тэр хэзээ ч зогсож байгаагүй. Учир нь тэр урд нь таарах бэрхшээл бүхнийг ялан дийлж чадна гэдгээ үргэлж мэддэг байсан. Үнэхээр ч тэр ялан дийлсэн. Одоо харин үлдсэн ажлыг бид л хийх дутуу байна".

Уалтон юмыг хэтрүүлэгтэй ярьдаг байж болох. Түүний тоглолтын тайлбар хийж байхыг нь сонссон хэн бүхэн түүнийг энгийн зүйлийг яаж агуу сүрлэг мэт санагдуултал ярьдагийг нь сайн мэдэх байх. Гэвч үнэхээр Уалтон ч хэтрүүлж яриад барахааргүй тийм их өв, бат бөх зогсох өндөр амжилтыг Рассэл НБА-д аль хэзээний бий болгосон нь үнэн. Он цагийг эзэлсэн олон жилийн баялаг түүхээрээ Рассэл Уалтон шиг хэдэн хүүхдэд урам зориг өгсөн бол? Тэр өөрөө ч мэдэлгүй хэдэн мянган хүний амьдралыг өөрчилсөн бол? Хэрэв Рассэл Рассэлаараа биш өөр нэгэн байсан бол Сэлтикс, НБА, цаашлаад дэлхийн хүн төрөлхтөний түүх ямар бараан байх байсан бол оо?

2013 онд Сэлтиксийн зохион байгуулсан Рассэлын хөшөөг сүндэрлүүлэх арга хэмжээн дээр Жим Браун, , зэрэг тоглогчид, мөн Билл Уидэрс, Жонни Мэтис гээд олон алдарт уран бүтээлчид цугларсан. Кэнни Смитийн тодорхойлсоноор энэ нь үнэхээр л багадаа цуглуулдаг байсан алдартнуудын зурагтай картаар дүүрэн өрөөнд орчихсон мэт л байлаа. Рассэл анхандаа өөрийн хөшөөтэй болох санааг дурамжхан хүлээж авсан юм. Учир нь энэ санаа нь өөрийнх нь хувьд нэг л ичмээр, эвгүй санагдаж байсан гэнэ. Гэвч Сэлтиксийн зүгээс энэхүү хөшөөний нээлттэй холбогдуулаад хүүхэд залуусын сурган хүмүүжүүлэх хөтөлбөрт хөрөнгө оруулахаа амласнаар тэр эцэст нь асуудалгүй хүлээн зөвшөөрөхөд хүрчээ. Зөвхөн өөрийнх нь нэр хүндтэй холбоотой хүндэтгэлийн ёслолын талаар ийнхүү яригдаж байсан ч тэр үүнийгээ бусдыг урагш дагуулах үйлсэд зориулахаа бас л мартаагүй.

Уалтон тэр хүндэтгэлийн арга хэмжээний 2-р эгнээнд Рассэл шиг хүний амьдралын нэгээхэн хэсэг болсондоо мөн л өөрийгөө азтайд тооцон сууж байсан нь лавтай.

🗣 "Би Билл Рассэлтай хамт ямар ч зүйл дээр ахиухан цагийг өнгөрөөхийн тулд юу ч хийхээс буцахгүй. Спорт, бизнес, гэр бүл, амьдрал ер нь юун дээр ч тэр. Мөн би түүнд туслахын тулд юуг ч сөрөхөд бэлэн, учир нь тэр надад ямар их тусалсаныг би сайн мэднэ. Тэр миний хувьд бүх чухал зүйлийн илэрхийлэл болдог, тиймдээ ч би түүнд нөхөж баршгүй их өртэй. Бүх л амьдрал минь биш юм аа гэхэд амьдралынхаа ихээхэн хэсгээр би түүнд өртэй. Яагаад гэвэл биднээс өмнө тэр л галын шугаманд ганцаараа урд нь явсан хүн шүү дээ.

Хэн нэг нь галын шугамын урд байх ёстой бол тэр л урд нь гарч явахыг өөрөө хүсэж эрмэлзсэн. Тэр үргэлж урд нь гарч залуурдаж ирсэн. Одоо ч мөн залуурдсаар л яваа"...

🍀💚

The Athletic

💬🍀 НБА-Н ТҮҮХЭН ДЭХ АГУУ ЯЛАГЧ, ТЭГШ ЭРХИЙН ТӨЛӨӨ ТУУШТАЙ ТЭМЦЭГЧ, ЯЛАЛТЫН БИЛЭГ ТЭМДЭГ - БИЛЛ РАССЭЛ /PART 3️⃣/ 🍀💬

Рассэл Луйзианад амьдарч өсөхдөө асар их ялгаварлан гадуурхалтай тулгарч байв. Нэг шөнө Ку Клукс Кланыхан өвөөгийнх нь араас бүр гэрт нь ирж байлаа. Өвөө нь тэднийг араас нь элдэн ирэхийг мэдээд гэртээ хүлээж байв. Рассэлын The Player's Tribune-д бичиж байснаар тэд гэрийнх нь гадаа ирээд буудахад өвөө нь ч буугаараа өөдөөс нь зогсолтгүй буудсаар байгаад тэднийг явуулж байжээ.

Тэрээр Сэлтикст анх ирэхдээ багийнхаа ганц хар арьст тоглогч нь болсоноор арьс өнгөөр ялгаварлах үзэлд НБА дэх карьерийнхаа туршид мөн өртсөн юм. Түүнийг арьсны өнгөнөөс нь болж ресторан, зоогийн газрууд оруулалгүй буцааж байлаа. Тэр тоглолтын дундуур үзэгчид өөрийг нь арьс өнгөөр ялгаварласан янз бүрийн үгээр доромжлохыг сонсдог байлаа. Хүмүүс түүний Рийдинг дэх гэрт нь нэвтэрч ороод ханан дээр нь шүршдэг будгаар N үг бичиж байсан ч удаа бий.

Рассэл 2020 онд Slam Magazine-д өгсөн бичвэртээ "Сэлтикст надаас өмнө гэдэг хар арьст тоглогч байсан. Гэхдээ намайг тэнд ордог жил дүүрэн цагаан арьст тоглогчидтой багт би л ганцаараа хар арьст тоглогч нь болсон юм. Бостон Сэлтикс , Рэд Ауэрбак болон ихэнх багийн андуудаас минь авахуулаад олон сайн хүмүүсээс бүрдсэн байгууллага байсан. Харин би хөгжөөн дэмжигчид болон хотын талаар бол адил дүгнэлт хэлж чадахгүй. Тоглолтын үеэр хүмүүс үнэхээр жигшиж зэвүүцмээр, зүй ёсонд нийцэхгүй үг их хэлж орилдог байсан.

Би тэдний бүдүүлэг байдлыг өөрийгөө зоригжуулж, дотор байгаа уур хилэнгээ бадраах эрч хүч болгон ашиглаад тэр уур хилэнгээ тоглолтонд хожиход зориулдаг байсан. Хэдэн жилийн дараа манай баг цөөн хэдэн хар арьст залуустай болсон. Тэгэхэд лиг даяар ердөө 15 хүрэхгүй хар арьст тоглогч байсан тул би баг бүрт төдий тооны хар арьст тоглогчид байх квот тогтоох хэрэгтэй хэмээн заргалдаж байлаа. Тэгж заргалдаж явсаны эцэст өөрчлөлт ирсэн юм.

Сэлтикс бас тэр үед хөгжөөн дэмжигчдийн дунд үзэгчдийн тоог хэрхэн нэмэх талаар санал асуулга явуулахад санал өгсөн хүмүүсийн 50-аас дээш хувь нь 'Багийн бүрэлдэхүүнээс одоогийн хар арьст тоглогчдын тоог хасах' гэдэг хариу өгсөн байсан. Би тэдгээр 'хөгжөөн дэмжигч' нэртэй хүмүүсийн ялгаварлан гадуурхал, ёс зүйгүй байдалд бууж өгөхийг өөртөө огтхон ч зөвшөөрөөгүй ээ. Би зөвхөн Бостон Сэлтикс гэдэг баг, байгууллага буюу Бостон Сэлтикс хэмээх багийн андуудынхаа төлөө тоглож байсан болохоос хот болон хөгжөөн дэмжигчдийнх нь төлөө тоглоогүй гэдгээ л сайн мэдэж байсан" хэмээн бичсэн байдаг.

Түүний хуучин багийн анд, цагаан арьст залуу хүртэл хожим түүнд тухайн үед нь хангалттай тусалж чадаагүйдээ уучлалт хүссэн захиа явуулж байсан талаараа хэлж байв. Тэр тийм л хүнд цагийг туулж байсан нь үүнээс харагдана.

WBUR-т өгсөн нэг ярилцлагандаа Кузи 🗣 "Тухайн жилүүдэд би түүнтэй илүү их харьцаж, түүний мэдэрч байсан зовлонг бага ч атугай хуваалцах л байж дээ гэж бодогддог юм. Тухайн үед би хэзээ ч тэгж байгаагүй юм байна" гэж хэлж байсан юм.

Уалтоны хэлж байгаагаар Рассэлын үйл хэрэг агшин зуурын төдий зүйл биш, харин бүх насаараа нэг зорилгын төлөө амьсгалж ирсэн бүх л амьдрал нь байсан юм.

🗣 "Над шиг хүмүүсийн огтхон ч бодолцож, анзаарч тоодоггүй энэ их өргөн боломж тэр хүнд байгаагүй. Тэр хүн зөвхөн арьсан дээрх өнгөнөөсөө болж бусдад нүд үзүүрлэгдэж явсан. Арьсан дээрх өнгөнөөс нь болсон ялгаварлан гадуурхалт, үл тоомсорлолт, бусад олон бусармаг үйлдлийг тэр хүн ялан дийлсэн. Тийм ч болохоор Билл Рассэл бол хүн төрөлхтөний бат бөх хүч, нугарашгүй хатуу зарчмын илэрхийлэл, өндөрөөс өндөрт сүндэрлэх тулгуур багана нь юм" гэж Уалтон хэлж байна.

🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀

"Inside The NBA"-ийн хөтлөгч, аналист болохоосоо өмнө 90-ээд оны Хьюстон Рокэтст 2 аварга авсан, НБА-д тодорхой хүндлэл хүлээсэн холбон тоглогч байлаа. Смит 1987 оны НБА драфтын 6 дахь сонголтоор Сакрамэнто Кингс багт сонгогдож байв.

Харин Смитийн анхны дасгалжуулагч нь Рассэл байж таарсан бөгөөд тэр 1987-88 оны улиралд Кингсийг 58 тоглолтонд дасгалжуулж 17-41 амжилт үзүүлсэнээр улирлын дундуур ажлаа өгч байсан юм. Баркли рүүкий Смитээс болж л Рассэл ажлаасаа чөлөөлөгдсөн хэмээн тохуурхсан бол Смит харин хуучин багийн хамтрагч л үүнд буруутай гэж хошигнон хэлсэн.

Бүтэн улирал ч хүрэхгүй хугацаанд түүнтэй нэг дор байсан ч гэлээ Смитийн хувьд ялангуяа рүүкий байсан болохоор аялан тоглолт гэх мэт тохиолдлуудад түүний дэргэд багагүй цагийг өнгөрүүлсэн талаараа Смит өнгөрсөн 12-р сарын "Inside The NBA"-н дугаараар ийн ярьсан.

🗣 "Тэр багаараа онгоц, автобусаар явах бүрт би хажууд нь сууж явах ёстой гэсэн дүрэм гаргасан байсан. Мөн гэр лүүгээ машинаар явахдаа ч бас түүнтэй явах ёстой байсан. Тиймээс ч та бүхний төсөөлсөнөөс ч их түүхийг би түүнээс сонссон доо. Үнэхээр гайхалтай байсан. Түүний ойр орчимд байхад л олон гайхалтай боломжууд гарч ирдэг байсан шүү. Ирэх зун түүнтэй нэг сууж ярилцангаа хүүхдүүдээ танилцуулъя гэж бодож байна даа.

Надад нэг дүрэм байдаг юм. Би хүн болгоныг 'дасгалжуулагч' гэж дуудаад байдаггүй. Харин зөвхөн түүнийг л 'дасгалжуулагч аа' гэж дууддаг юм".

Смит Кингсийн ахмад тоглогчид аялан тоглолтоор явахад түүнийг Рассэлын хажууд суулгаж "шийтгэж байна" хэмээн өмнө нь хэлж байсан удаатай. Гэвч үр дүн нь эсрэгээрээ болсон юм.

2013 онд Бостоны Сити Плазад болсон Рассэлын хөшөөний нээлтийн арга хэмжээний үеэр Смит 🗣 "Тэд нарын намайг шийтгэж байна гэж бодсон зүйл нь яг үнэндээ амьдралын минь хамгийн сайхан мөч болсон юм шүү" гэж тэр талаар хэлж байв.

12-р сарын тэр дугаарт тэд мөн Рассэлын аваргын бөгж, 5 MVP цом гэх мэт олон олон хувийн дурсгалт зүйлсээ дуудлага худалдаанд оруулсан тухай ярилцацгаасан. Тэр дуудлага худалдааны зүйлс 5 гаран сая доллароор үнэлэгдэж байсан юм.

Энэ нь ч Онийлын хувьд яриан дундуур орж тэдгээр зүйлүүдээс аль болох боломжоороо худалдан авах сонирхлоо илэрхийлэхэд хангалттай байлаа.

🗣 "Надад тэр зүйлсийг нь дуудлага худалдаа болохоос өмнө үзэх боломж гарсан бол сайхан байх байлаа. Түүний 11 бөгжийг бүгдийг нь авна гэвэл тэрэн дээр надаас илүү өндөр үнэ хэлэх өөр хэн ч гарахгүй гэдэгт итгэлтэй байна" гэж Онийл нэвтрүүлгийн үеэр хэлж байв.

Түүхээ үнэхээр мэдэж, ойлгодог тамирчдын хувьд бол Рассэлын хурууны хээ хүрсэн ямар ч дурсгалт зүйлийг эзэмшинэ гэдэг нь үгээр илэрхийлшгүй амжилт л гэсэн үг. Рассэл тийм л нэр хүндтэй эрхэм бөгөөд энэ нэр хүндээ ч үнэхээр өөрийн хүчээр л олж авсан нэгэн юм.

Үүнийх нь тод жишээг түүний өмчид байсан зарим онцгой эд зүйлсээс харж болно. Рассэлд Айви Лигийн хүндэт зэрэг дэвээс авахуулаад бас нэгэн домог, бэйсболлын анхдагч -ын гарын үсэгтэй бичиг гэх мэт олон арван түүх агуулсан зүйлс байна. Мөн тэр өөрийнхөө болон багийнхаа хар арьст залуусын өмнөөс зоригтой алхамууд удаа дараа хийж байсан. Тухайлбал 1961 онд Кэнтакигийн Лэксингтонд болсон нэгэн үзүүлэн тоглолтонд тэр багийн бусад 4 хар арьст тоглогчдын хамт тоглолтонд оролцохоос татгалзаж байв. Тухайн мужид тэднийг зоогийн газарт орохыг нь хориглосон учраас тэр.

🗣 "Тэр надад энэ олон жилийн турш үнэхээр сайхан хандаж ирсэн. Хүний эрхийн төлөө түүний энэ улсад хийсэн үйл хэрэг өөр юутай ч харьцуулагдахгүй. Хүнд баатар гэж байдаг бол , тэр хоёр үргэлж мөнхөд миний баатрууд байх болно. Одоо цагт 100 сая доллартай, эсвэл жилийн 30, 40 сая долларын орлоготой болчихоод нийтийн тэгш эрхийн төлөө явахад амархан. Харин хуучин цагт тэдгээр хүмүүс л хамаг ачааны хүндийг үүрсэн учраас бид энд ирсэн гэдгээ санах хэрэгтэй юм" гэж Баркли нэвтрүүлэг дээр хэлж байлаа.

"Inside The NBA"-ийн хөтлөгч Бүх Оддын тоглолтын амралтын өдрүүдийн үеэр болдог Домгуудын Зоогт (Legends Brunch) бүгдэд нь Рассэлыг байлгах хэрэгтэй хэмээн саналаа илэрхийлсэн. Рассэлын төрсөн өдөр ч 2-р сарын 12-нд болдог учир Бүх Оддын үеэрх амралтын энэ өдрүүд нь үнэхээр цаг хугацааны үед төгс зохицож өгөх юм. Энэ үеэр үргэлж Рассэлыг бусад домгуудын хамт харах боломжтой байх нь үнэхээр итгэмээргүй байж болохыг Жонсон нэвтрүүлгийн үеэр онцолсон юм.

Жонсон мөн Рассэлтай яриа өрнүүлэхэд түүний донжтой хошин зан гарч ирдэг нь ямар гайхалтай байдаг талаар ярьсан. Ялангуяа нэг удаа Рассэл Жонсоны байнга зүүдэг алдарт эрвээхэй зангианых нь талаар ийн ярьж байсан гэнэ.

🗣 "Тэрхэн хугацаанд егөөдөөд авахаа хэзээ ч мартахгүй хүн дээ. Бид нэг удаа ярилцлагаа эхлүүлэх гээд л Zoom энэ тэрээ шалгаж байтал тэр 'Өрни, наад хүзүүн дээрх чинь юу вэ? Ямар янзын зангиа вэ?' гэж асуухаар нь би 'Эрвээхэй зангиа' л гэлээ. 'Наадахаа хаанаас авсан юм?' гэхээр нь 'Би энэ зангиагаа өөрийн дуртай газар Вермонтын Beau Ties-аас авсан юм' гэтэл тэр 'Чи хулхидуулчихсан юм биш үү' гэсэн юм даа. Би ч за боль доо, би энийг цоо шинээр нь авсан юм гээд л инээлдэж билээ".

Рассэл угийн л ийм хүн. Чин сэтгэлийн, хошин марзан, эсвэл санал зөрөлдөх, гэм хоргүй аль нь ч бай тэр үргэлж үгээ хэлэхийг л зорьдог. Түүний байгаа нь л энэ, тиймээс ч сагсан бөмбөгийн ертөнц түүний энэ өөрийнхөөрөө байдаг энгийн төлөв чанарыг нь олон арван жилийн турш бишрэн хайрлаж ирсэн.

/TO BE CONTINUED.../