Gymnastiekvereniging Abcoude - GVA

Een dag vol actie, waterpret en marshmallows

De dag begon vroeg: om 6:30 kraaide de eerste wekker al zijn lied, en al snel zaten we met z’n allen aan het ontbijt. De haren van de meiden moeten natuurlijk gevlochten worden en daar kon het haar van Sabine niet bij missen. Daarna geen tijd om te luieren, want het startschot van de eerste activiteit klonk al: levend Cluedo, dwars door de heide. Wie had het gedaan, waar, en met welk motief? Iedereen liep zich de benen uit het lijf om hints te verzamelen (en de stappenteller blij te maken). De kinderen gingen vol enthousiasme op zoek, maar al snel bleek dat zoeken niet hun sterkste kant was. Ondertussen stond Serge daar… een half uur lang… helemaal alleen. Hij had in die tijd rustig een picknick kunnen houden, een boek kunnen uitlezen of een dansje kunnen instuderen. Toen de kinderen hem eindelijk weer vonden, keek hij hen aan alsof hij wilde zeggen: “Serieus? Nu pas? Ik had bijna wortel geschoten!”

Nauwelijks bekomen of we doken het zwembad in. Er werden meer handstanden dan baantjes geteld, en de mooiste bommetjes spatten van het hoge muurtje. Sommigen zwommen sneller naar de overkant dan ze konden tellen, anderen namen liever een snoekduik met een salto. Met Randolph en Wendy werd er een toren gebouwd. Hoe hoog kunnen we de toren maken? 3 kinderen is het record en het leukste deel is het moment dat de toren omviel in het water. Daar weet Wendy alles van.

Terug op het kampterrein wachtte een reeks mini games: Tiktak Boem, een fluisterspel vol gniffelende geheimen, razendsnelle puzzels en het maken van een groepsfoto binnen tien seconden.

Maar de échte vuurproef volgde daarna: wie kreeg als eerste het lijntje doorgebrand met eigen vuur? Met rode wangen en de geur van rook in de kleren haalde één groep de overwinning binnen, maar uiteindelijk was iedereen kampioen bij het grote kampvuur. Marshmallows boven de vlammen, kleverige vingers, en vrolijke dansjes rond het vuur maakten de avond compleet.

Voor de durfallen boven de tien jaar begon toen de spannende spookwandeltocht, waarbij zelfs de bomen fluisterden. Terwijl de jongsten hun creativiteit lieten stromen met knutselen, sloten de oudsten de dag af met een fanatiek potje Weerwolven. Iedereen kroop daarna met een hoofd vol verhalen zijn slaapzak in en droomde misschien nog een beetje na van deze onvergetelijke kampdag.

De avond begint en het kamp leeft meteen op: broodjes verdwijnen, soep wordt geslurpt met een enthousiasme waar zelfs een regenjas jaloers van zou worden. De kinderen waren natuurlijk op zoek naar de heerlijke balletjes in de soep. En gevonden hebben ze die… Natuurlijk bij Randolph in de soep!

De spanning stijgt, want het doanespel staat op het menu. Kinderen veranderen binnen vijf seconden in professionele smokkelaars. Met het kruipen en sluipen van een verdwaalde kater proberen ze de grens over te steken. Maar de leiding? Die schittert niet alleen met hun zaklamp, maar ook met hun acteertalenten: “Wie ben jij nou écht?” klinkt het, soms gevolgd door een slappe lach. Wordt je naam goed geraden, dan moesten de diamanten ingeleverd worden. Maar stiekem zijn de meeste kinderen sneller dan hun eigen schaduw en weten ze de leiding soms zelfs te foppen.

Na al dat spektakel volgt een explosie van creativiteit aan tafel. Armbandjes, kettingen en ringen die gemaakt worden van loom-elastiekjes. En de teambandjes waar veel creativiteit in komt te zitten.

Voor de 10+ers is er een dropping die de routeplanner niet snapt. Ze onthouden knooppunten alsof ze zich voorbereiden op een quiz, maar slagen erin van een uurtje wandelen een 2,5 uur durende speurtocht te maken.

Tegen de tijd dat iedereen terug is, wordt er nog een laatste kopje thee ingeschonken, worden de sterkste verhalen uitgewisseld en valt iedereen met een grijns in slaap. Kampavond geslaagd!