Alliance'22 A3 2015-2016

Dinsdag 10 mei, 2016, DIOS A2 uit.

Ha die A2, A3 en A4 mannen,

Vandaag speelden we de verschoven wedstrijd tegen DIOS A2. Niet alleen waren een groot aantal spelers verhinderd, maar ook coach Aad moest de leiding aan mij overdragen. Om zeker te zijn dat hij mij met voldoende spelers wegstuurde zette hij een oproep om extra spelers uit in heel Alliance.
Nu heeft Alliance een jaloersmakende collegialiteit tussen de teams. Niemand begrijpt hoe we vijf A teams kunnen vullen. Uit alle kieren en gaten van de club kwamen spelers opduiken. Trainer Ben en de geblesseerde Lucas verdienen een standbeeld voor het helpen met het vervoer van de samengedromde schare. Joris had een auto waar je niet instapt, maar meer aantrekt. Tenmiste met die beren van ons. Ik had weer eens de toeristische route met bollenvelden, middenstand en snelwegvermijding. Uiteindelijk kleurden we met 17 spelers de DIOS velden groen.
De scheidsrechter controleerde zorgvuldig de passen en ik bleek er twee te missen. Bovendien passen er maar 16 op het formulier. Lucas hielp met Aad om foto’s van gescande passen te appen en ik deed chaosmanagement. Voor de opstelling had ik 900 veldspelerminuten te verdelen over 16 veldspelers, een ware Sudoku. Ik maakte een opstelling met snelle mannen voorin en het plan om de diepe bal over de vleugels te spelen, maar deelde dat in de pasjes chaoteose niet met de spelers. Ron kwam kijken naar mijn verrichtingen. Nou is Ron niet snel verbaast….

Wat opviel in de eerste helft:
De opgekomen spelers kenmerkten zich door een onverwoestbaar goed humeur. Ondanks mijn pogingen om elke structuur aan diggelen te wisselen op momenten dat spelers net lekker in de wedstrijd kwamen. Ze besloten tikkie-takkie te spelen door het centrum. De verdediging met Thomas en Bastiaan centraal stond als een huis samen met Tom en Maarten. Deze laatste was aanvankelijk niet helemaal scherp. Na zijn wissel kreeg hij van Ron een vrij accurate vergelijking met een strobaal over zich heen. Toen ik Maarten vroeg wat hij van deze constructieve bena¬de¬ring vond, gaf Maarten Ron gelijk. Hij zou een prima tweede helft spelen. Weer wat geleerd.
Bastiaan viel op door snoeiharde tackles om vervolgens met een engelachtig gezicht (dat zich bij Bastiaan vrij ver van zijn benen bevindt) de verontwaardiging uit te stralen over wat er daar verderop allemaal gebeurde. Hij kwam ermee weg. (nog wel).
DIOS speelde lang niet slecht, maar ons middenveld was net iets feller in de onderschepping. Hier waren de meeste spelers beschikbaar en de wissels het meest frustrerend. Ik heb geen onvertogen woord gehoord. Axel, Jur, Julius, Alex, Niels, Joris, Joeri en Jan Joris wisselden elkaar af.
Onze bank was onder leiding van Lucas de meest gezellige van Noord Holland. Xander pakte de vlag (zijn pas was er nog niet). Robert en Jonte waren onze spitsen en ondanks minder diepe vleugelballen gaven ze de prima DIOS verdediging handen vol werk. Mooi doelpunt van Jonte en Jan Joris miste, even later, maar net op zijn voorzet. Thomas besloot zijn jaarlijkse doelpunt bij ons in te koppen op een zuivere corner van Niels. Keeper Oscar tikte nog een bal uit de korte hoek.

Wat opviel in de tweede helft:
DIOS deel er een (fysiek) schepje bovenop. Het zou ze 3 gele kaarten opleveren met tijdstraf. Wij schakelden bij maar drukten niet door in de score. Xander sneed door de verdediging als een bowlingbal door een strike met een spoor van omgekegelde verdedigers achter zich. Zijn voorzet en de tip-in van Jonte was van ongekende schoonheid. De buitenspel afkeur leek onterecht en maakte onze bank nog luidruchtiger. Joris bediende de vlag en hield zelden zo goed positie. DIOS scoorde 1-2 uit een vrijetrap. Ook angelface Bastiaan ging er met een gele kaart af na een in mijn ogen correcte tackle. Ik zag het als een oeuvreprijs voor de hele wedstrijd. Xander kwam zelfstandig uit de spits om zijn positie over te nemen. Even leek de vlam in de pan te slaan. Hilarisch was de blik in de ogen van Maarten toen hij een speler mocht aanwijzen voor een gele kaart. Quirijn kleurde als een kameleon mee met elke positie. Axel scoorde nog bijna met het hoofd en miste later in de kluts. Ook Thomas was dicht bij zijn tweede. Eindstand 1-2. Toch tegen de nummer 4. Prima sfeer en Aad; je hebt je punt gemaakt: beter als je er de volgende keer weer bij bent.

Groeten van chaosmanager Wouter

Zondag 17 april 2016, UNO A1 thuis.

Ha die A3 mannen en groupies,
Vandaag misten we massa’s spelers aan blessures, studiedriften of (zee)winderigheid. Aad wist Youp, Bastiaan, Julius en Jos onder contract te brengen. Gezellig clubje.
Roy pakte de fluit en het weer was fris maar droog en af en toe zonnig.
Wat opviel in de eerste helft:
Alex scoorde bijna na 23 seconden en een minuut later werd Martijn omver gelopen. Ik had medelijden met de dader. Martijn zou hem vandaag nog vaak overeind helpen met geprevelde verontschuldigingen als, “sorry daar stond nog een been van mij” of “ai, was dat jouw oog?”.
Gelukkig verdedigden Bastiaan en Joost iets subtieler. Nou ja, ietsjes dan. En Noori? Noori was Noori en vocht als een leeuw.
We moesten nog naar de combinaties zoeken, maar het was direct duidelijk dat onze spitsen sneller waren dan de UNO verdediging. In de aanval was UNO duidelijk sterker. Wij kraakten met de nieuwe verdediging. Het was jammer dat de 0-1 viel uit een stuiterbal over Youp heen.
Even later moest UNO hard ingrijpen op een aanval van ons. Lucas pegelde de bal in de binnenkant van de kruising (ja ik weet ook wel dat het niet mogelijk is uit die hoek, maar hij deed het wel). De bal kaatste voorlangs en Axel kopte scherp binnen, 1-1.
Lucas werkte hard vandaag. Waar hij normaal als een bowlingbal door een strike door de verdediging bulldozert, moest hij vandaag extra hard duwen. Na weer zo’n actie nam Alex over legde terug op Julius, maar die kreeg niet genoeg kracht in zijn schot: mooie aanval.
Aan de andere kant waren Niels en later Ivo al even snel.
In de verdediging was intussen Thomas aangekomen. Na een ongelukkige actie counterde UNO naar de 1-2. De 1-3 ontstond na chaos in de verdediging, nadat Jos in een omhaal poging een carambole in de centrale lichaamsdelen moest incasseren.
Bastiaan begon in zijn element te komen, lanceerde Robert, die combineerde met Lucas en helaas ging de lob van Nils vervolgens over.
Wat opviel in de tweede helft:
Op een diepe bal van Alex liet Robert zien dat ook hij sneller is. Een volley richting de kruising, met een zo mogelijk nog mooiere redding van de keeper.
Direct daarna randje buitenspel (Thomas heeft het vast goed gezien), counter, 1-4.
Alex was zo mogelijk nog beter dan in de eerste helft en vernederde zijn verdediger. Na een Grieks-Romeinse tackle waarbij Alex bijna zijn shirt verloor, nam Alex zelfs de vrije trap. Precies van de plek vanwaar hij altijd oefent. Een briljante curve, de overigens prima keeper verrast en strak langs de p**l; 2-4.
Direct erna een prima pass van Nils, die als vanouds het middenveld onveilig maakte. Alex nam aan dolde een man uit en schoot op de lat. Bij de 2-5 dekten we wel de doellijn, maar niet de aanstromende aanvallers. Bastiaan begon intussen met perfecte diepte passes te strooien. Robert kwam opnieuw voor zijn man en volleyde nu wel perfect binnen: 3-5.
Ik zag iedereen groeien in de wedstrijd en onze invallers begonnen lol te krijgen in ons hotse-knots-begonia voetbal. Ik zag kansen van Jos, Julius, Bastiaan. Nils en Axel met het hoofd.
Aan de andere kant gooide Youp er nog maar eens paar fantastische reddingen uit.
Intussen redde Roy de wedstrijd door het “enthousiasme” in het spel te wat beteugelen. Hij was streng, waarschuwde, en bleef met iedereen in gesprek. Noori liep tegen een hooggeheven been aan en ging neer. Roy beloofde een gele kaart aan het volgende hoge been. Dat was van Noori, want die lag nog op de grond toen Roy waarschuwde. Noori zou later gemeen op zijn knie geraakt worden en viel uit. Verder viel het allemaal mee dankzij Roy.
Groeten van Aad en Wouter, die maar blijven denken: als we die mooie kansen….

zondag 10 april 2016. Onze Gezellen uit.

Ha die A3 mannen en trouwe supporters,
Na een periode van meer geregel en uitstellen dan van spelen trokken we vandaag naar Onze Gezellen. We leken geheel compleet totdat Joeri geblesseerd moest afhaken op het laatste moment. Het zou een nare voorbode blijken. Het weer was zonnig en het kunstgras vers. Oscar die de thuiswedstrijd een keepershow had gegeven trommelde zijn familie op om dit wonder te aanschouwen. Helaas ging het al mis tijdens het inschieten en eindigde hij met een dikke pols in het tape. Aan zijn vader te zien is het erfelijk. Noori heeft 7 jaar geleden een keepertraining gehad en stapte onder de lat.
Wat opviel in de eerste helft:
Het was een wedstrijd met een laag tempo. Dit gaf ons de kans om de combinatie te zoeken. Toch wachtten we soms nog te lang. Veel balwinst en balverlies dus. OG speelde de lange bal en onze centrale verdedigers starten nog wel eens laat. Gelukkig liepen de backs dat dicht.
Noori viel direct op door een doelpoging van Tom uit de hoek te tikken.
De aanval ging goed over de vleugelspitsen die breed opgesteld stonden. Ook bij ons de lange bal, maar doordat de vleugels breed stonden kwam er ruimte in het midden. Lucas had een aanval van werklust en probeerde door de verdediging te draaien. We kwamen nog niet tot een afronding. Intussen ging het fel toe. Vervelend incident was de blessure van een OG speler met bovengemiddelde proporties. Stevig aangevallen werd de bal van zijn voeten getikt waarbij hij uit balans raakte, neerstortte (7 op de schaal van Richter) en ongelukkig zijn sleutelbeen brak. Even later kneusde Klaas zijn enkelbanden en kon ook richting ziekenhuis dat hier op loopafstand voor handen is.
Verder vond ik dat de meeste spelers alert speelden. Wel te onnauwkeurig. Ook zouden we, met wat hoger speeltempo, de resultaten kunnen verbeteren. Aan beide zijden weinig uitgespeelde kansen. Opvallend was de goede samenwerking tussen de verdedigers en Noori. OG heeft niet gemerkt hij eigenlijk andere hobby’s heeft.
Wat opviel in de tweede helft:
Waar ik bang voor was gebeurde: OG kwam fel uit de startblokken. Wij traag, maar kwamen vervolgens als een diesel op gang om uiteindelijk de overhand te krijgen.
Nils en Niels waren nauwelijks van de bal te krijgen. Joris was overal en trapte de meeste grassprieten plat. Lucas stond scherp, perste er zelfs een sprint uit en gaf een paar prachtige voorzetten, die het verdienden om ingeschoten te worden. Alex was razendsnel vandaag en irritant getruct net als Ivo die de panna van de dag maakte. Achter namen we wat meer risico. Tom kreeg één van de betere kansen. Noori keepte een standbeeld bij elkaar. Helaas bracht Joost na een dekkingsfout, in de correctie, een speler ten val in de 16: penalty: 1-0.
Tegen de verhouding in. Gelukkig zette Niels dit eigenhandig recht door van af de middenlijn de bal te veroveren en over de keeper te plaatsen: 1-1.
En verder: het mooie hakje van Robert, de corners van Lucas, het kopwerk van Nils, de misser van Joris, de onderscheppingen van Martijn, de avonturen van Tom en Thomas.
Helaas begonnen we ook moe te worden. De centrale verdedigers waren niet op tijd terug bij een counter. Thomas moest zijn man loslaten om het centrum te pakken. Nette pass naar zijn man en 2-1. Suf doelpunt en opnieuw tegen de verhouding in.
We eindigen met een dubbel gevoel. Lekker gevoetbald, redelijk niveau ook, maar een paar lelijke blessures bij Klaas en Oscar en de sleutelbeenbreuk bij OG.
En we hadden hier gewoon moeten winnen natuurlijk.
Groeten van Aad en Wouter, die weer een paar mooie lichtpunten zagen.

Zondag 7 februari 2016, DIOS A3 thuis

Ha die A3 mannen,

Na een eindeloze winterstop met minimale trainingsarbeid en nog minder wedstrijden konden we eindelijk aantreden tegen DIOS. Altijd een mooie tegenstander. Ondanks dat we bep**ld roestig zijn, waren we op Noori en Felix na compleet. Twee van ons waren zo nerveus dat ze om 4:55 uur al aan de voorbereidingen begonnen en één was zelfs zo onzeker over zijn conditie dat hij op dat moment nog een extra speler probeerde te regelen. Van enig oorzakelijk verband met hun respectievelijke late verschijnen en vage maagklachten heb ik geen sluitend bewijs.
Enfin het weer was mooi maar winderig en we speelden op modderig gras.

Wat opviel in de eerste helft:
We begonnen met veel inzet. Aad had een lastige puzzel met de opstelling en we zouden vandaag prima verdedigend werk zien van onze spitsen Joost, Robert en Lucas. Allen op andere momenten ook in de voorhoede te bewonderen.
De verdediging draaide prima vandaag. Tom en Camile werkten met grote betrouwbaarheid samen met de afgewisselde spitsen. Martijn bleek met zijn voorbereiding (de hele winterstop totale rust op de bank) een perfecte timing te hebben opgelopen. En conditie werd vervangen door inzet.
Op het middenveld werd keihard gewerkt. Helaas was hier ook de verminderde trainingsarbeid merkbaar in de aannames en de zuiverheid van de passes. Gelukkig was DIOS met hetzelfde virus besmet. In de voorhoede werd veel gelopen en ook de breedte gezocht. Helaas kon niemand tot een definitieve actie komen. Ook bij DIOS liep de verdediging goed, of dan toch in ieder geval ontregelend.
Het duurde lang voordat er een goed schot richting doel kwam. Vreemd genoeg was onze gevaarlijkst kans een terugspeelbal van DIOS die de keeper passeerde en nog net van de doellijn werd gered.
En toen mocht Lucas van de bank. We zetten hem met zijn gezicht in de richting van het DIOS doel en lieten hem het veld in stappen. Hij had de avond ervoor zijn verjaardag gevierd en naar schatting maximaal 2 meter zicht.
De beslissende actie werd ingezet door Joost die een verrassende versnelling plaatste en Wessel aanspeelde. Wessel verlengde richting de attent opgestelde Lukas. Lukas loste een perfect schot, uit de draai en scoorde prachtig in de hoek: 1-0.
Intussen moesten we Axel missen die in een kopduel een indrukwekkend ei op zijn wenkbrauw had opgelopen. DIOS miste een speler die later een gebroken vinger bleek te hebben.

Wat opviel in de tweede helft:
DIOS had duidelijk een heftige donderspeech achter de rug en zette ons onder druk. Dit werd de helft van keeper Oscar, die zeker twee (sommigen zeggen drie) zekere doelpunten voorkwam. Hardwerkende spelers als Alex, Klaas en Camile begonnen te kraken. Martijn en Tom hielden stand. Tom had zelfs lucht over voor de aanval en schoot net over met zijn buitenkant voet. Wessel kreeg veel diepe ballen en wist de lat te raken. Na weer een mooie diepte bal van dit keer Joeri wist Wessel de keeper te passeren met een apart schot: 2-0.
Beste man en beslissend in deze tweede helft: Oscar. Wat een keeper!
En verder? Vette voldoende voor de inzet en alle reden om massaal naar de training te komen: dit smaakt naar meer en kan met wat polijsten mooie resultaten gaan opleveren.

Groeten van de optimistische coaches Aad en Wouter

Zondag 27 september 2015, DSOV A2 uit

Ha die A3 mannen en supportersschare,

Na de vreemde maar gewonnen wedstrijd van vorige week trokken we naar Vijfhuizen om tegen DSOV A2 spelen. Gezien hun en onze resultaten leken onze kansen goed. We misten wel een hele reeks spelers: Joris, Thomas K, Felix, Tom en Joost. Vooral Joris vond ik zorgwekkend omdat hij onze kick-starter is. En Tom organiseert de verdediging. Gelukkig kwamen Quirijn en Julian ons versterken, beide met al een A5 wedstrijd in de benen. Het weer was prachtig. En de warming up? Ach….

Wat opviel in de eerste helft:
Na 48 seconden stonde we 1-0 achter. En dat beschrijft de wedstrijd wel zo’n beetje.
We waren vandaag gewoon niet goed, onvoldoende fel, geen combinaties, rommelige dekking, niet in de bal komen, haastig. 5-3 verloren. Volgende keer beter.
Maar ging er dan niets goed? Of waar moeten we aan werken in de training?
Een poging:
Allereerst wonnen we de tos. Dat de scheidsrechter dit met zijn telefoon deed voorspelde iets over zijn ervaring. Roy besloot al snel dat deze man wat opbouwende steun kon gebruiken en bood zich aan als zijn assistent en nam de vlag over.
Dan vond ik Klaas en Camile onze beste mannen. Fel, snel, maar met rust en prima opbouw.
Leerzaam is dat onze kwetsbaarheid duidelijk werd, vorige week nog verhuld door alles wat goed ging en 6 Nils doelpunten. Ons spel is afhankelijk van een paar mensen die de lijnen uitzetten en de rest meetrekken. We zullen hard moeten werken aan systemen die minder afhankelijk zijn van wie er op dat moment in het veld staat. We hebben veel spelers die regelmatig verhinderd zijn. Gevolg is een groot team en, zoals vorige week, veel wissels en deze week een aantal gaten.
Dan denk ik dat “in de bal komen” nog niet overal begrepen wordt. Ik adviseer hier goed naar Ben te luisteren op de training. Ik zag het vandaag te weinig.
Wel was er de prima vrije trap van Robert, die met de week groeit. Van grote afstand in de verre hoek en zo strak dat de keeper er maar net bij kon. Klaas kon attent de rebound inschieten: 1-1.
Dat we direct daarop, in iets dat ik het best kan beschrijven als “dekkingschaos”, weer 2-1 achter kwamen leek mij gebrek aan scherpte.
Na mooi wegwerken door Martijn, maakte alweer Robert een actie, zette Nils voor de keeper met een bal die moeilijk onder controle was te krijgen. Ook voor de keeper. Hij liet los, Nils tikte fel de 2-2 binnen. Toch afgekeurd. Aanvallen keeper? Ik zag het niet.
Na een mislukte buitenspelgok liep DSOV vrij richting Xander: 3-1. Xander stond prima te kee-pen, maar verzocht nu de coaches, vriendelijk doch dringend, om een verdediging op te stellen met iets meer kaas tussen de gaten. De letterlijke transcriptie is niet geschikt voor het verslag.

Wat opviel in de tweede helft:
Aanvoerder Lukas hield een gloedvol betoog om in de verdediging dichter op de man te spelen. Het zou niet helpen (wat weet Lukas ook van verdedigen…, wel van lastige verdedigers…!).
De verdediging begon langzaam ingespeeld te raken met de nieuwe Julian en Quirijn. Noori nam het keepershirt over en keepte verdienstelijk naar mijn waarneming. De 4-1 was een pracht van een afstandsschot in de kruising waar Noori helaas niet bij kon.
Nils kon het ook en verlengde een pass met een direct langeafstandsschot op doel: 4-2, linkerbeen! Slordig wegewerken en een dekkingsmisverstand in de verdediging leidde tot 5-2.
Een knappe actie van Lukas die randje buitenspel werd aangespeeld leverde de 5-3.
Een mooie voorzet van Jonte kwam net een meter voor Wessel en later een meter achter hem.
Kortom, we kunnen het best, maar moeten er wel voor (willen) werken. Op naar de training!

Groeten van de coaches Aad en Wouter, alweer bezig met de komende week

Nog steeds bovenaan...

Zondag 20 september 2015, DSS A3 thuis

Ha die A3 mannen,

Na de mooie competitiestart vorige week, konden we vandaag de zegetocht voortzetten op eigen terrein. Helaas op een tijdstip dat je normaal alleen F-jes op het veld en moeders langs de kant ziet. Het viel mee. Niet eens het hele team was te laat, en ik zag diverse vaders in het publiek. Geweldig dat ook trainer Ben kwam kijken of er al enig rendement van zijn inspanningen zichtbaar wordt. De warming-up leek op een aflevering van The Walking Dead en was er hooguit sprake van een de-freeze. Maar het weer was goed, de opstelling weer creatief en de bank opnieuw sterk gevuld met onder andere Nils die vandaag tot “zijn dag” zou maken.

Wat opviel in de eerste helft:
Na 1 minuut 32 stonden we 0-1 achter na een perfect uitgevoerde counter. DSS speelde uit en was dus al 10 minuten langer wakker. Bij diverse van onze spelers ging nu ook het tweede oog open, spuugde men in de handen en kon de wedstrijd beginnen. Al snel op de helft van DSS.
Het maakt echt verschil dat we een paar spelers hebben zoals Jonte en Joris die direct tempo maken en structuur brengen. Het was dan ook spreekwoordelijk dat na een mooie actie van Jonte de pass naar Joris ging die de bal via onderkant lat binnen knalde. Afstandsschot, 1-1. Deze keeper had een iets korter zweefmoment.
Lukas was geïnspireerd door het WK rugby en probeerde, met de bal aan de voet, de voltallige verdediging van DSS over de doellijn te duwen. Lukte net niet. Xander verrichte ondertussen prima keepwerk aan de andere kant waarbij hij zijn hele lengte nodig had.
En toen liet Aad Nils los….
Nils wees Lukas op een klein kruisje op zijn voorhoofd. Lukas legde in een vrije trap met grote precisie hier de bal op en Nils knikte binnen: 2-1. Thomas K zag het kruisje nu ook en al even later kopte Nils de 3-1 binnen. DSS kon het ook en bij een corner sprongen we onvoldoende mee en werd de bal wel gestopt maar achter de doellijn 3-2. Ruststand.

Wat opviel in de tweede helft:
Robert was niet helemaal blessurevrij en ging keepen.
Wij openden met een mooie onderschepping door Camile, door op Joris, versneld richting Nils en in volle ren binnengeschoten; 4-2, hattrick. Aan de andere kant haalde Xander prachtig de achterlijn, voorzet, Nils 5-2.
De verdediging draaide prima met de 3 Thommen, Tom, Thomas N en Thomas K. Drie totaal verschillende spelers die elkaar effectief versterkten. Ook Keeper Robert was onderdeel van de prima oplossingen. Vandaag was iedereen fel en Noori. Axel en Alex kwamen regelmatig voor hun man. Dit kan nog beter in het team volgens Ben. Dat wordt trainen.
Op het middenveld hebben we een luxe aan spelers met inzet overzicht en goede pass. Vooral het harde werken compenseert kleine foutjes. Alex, Felix en Axel onderscheppen veel. Klaas heeft een prima dieptepass en legde de 6-2 op de voet van alweer Nils.
Klaas kopte zelf bijna binnen en nam een prachtige vrije trap waarop Joris na twee keer schieten de 7-2 op het bord bracht. Na wat gefrommel werd het 7-3. Hier begon het mis te gaan.
We hielden ballen achterin te lang vast, waren slordig op het middenveld en combineerden onvoldoende in de voorhoede. Tom viel uit, en overal op het veld was onrust en haast.
Hier blijkt dat we vooral als collectief moeten kloppen. Aad had het lastig met veel wisselspelers en toch ook een paar belangrijke blessures. Het werd 7-4, 7-5. Wat gebeurde hier?
Gelukkig kwam Lukas terug van de bank, nam een corner richting het kruisje op het voorhoofd van Nils en die maakte zijn tweede hattrick vol: 8-5.
De chaos bleef en toen Noori met twee handen in de lucht nogal katachtig een bal kopte kon ik goed begrijpen dat de scheidsrechter hands zag. De vrije trap verliep chaotisch en leverde een rode kaart voor Wessel (hands) en een penalty op. Eindstand 8-6 (nee, dit was geen handbal).
Kortom, mooie pot met hele stukken prima voetbal, maar ook veel lessen om op te trainen.

Groeten van de optimistische coaches Aad en Wouter

Onze oude vertrouwde scheidsrechter Jan Hellings, heel veel doelpunten en een prima eindstand.

Zaterdag 13 September 2015, Bloemendaal A2 uit

Ha die A3 mannen,

In de beker periode startten we met een verlieswedstrijd, vervolgden we met een gelijk spel en de winstwedstrijd werd afgelast. Vandaag startte de competitie en konden we testen waar we staan in onze eigen klasse. Zonder Joost en Thomas K, maar verder compleet. Het weer was prima, het kunstgras nieuw, en niet iedereen keek even fris uit de ogen. Zenuwen hadden tot slapeloosheid geleid met veel rustgevende (en alcoholische) middelen. De warming up wekte niet veel vertrouwen, maar de sfeer was prima. Het publiek was talrijk en met hooggespannen verwachtingen komen opdagen.

Wat opviel in de eerste helft:
Aad zette een, als altijd, verrassende opstelling neer met een goed bezette bank als geheim wapen. Op het middenveld viel direct Joris op, die als aanvoerder niet alleen leiding maar ook het voorbeeld gaf in een felle start.
Bloemendaal werd ontregeld maar gaf onze verdediging toch veel werk. Thomas N en Martijn blokten veel maar werden op snelheid regelmatig verslagen. Noori probeerde dit te compenseren, maar dit was duidelijk nog geen ingewerkt team. Gelukkig kon keeper Xander, de enkele keer dat het echt mis ging, prima stoppen.
Op het middenveld ging het beter en dit is eindelijk een team dat over de vleugels speelt. Axel en Alex verlengden prima richting Lukas en Robert. Robert kreeg veel diepe ballen maar had ook een snelle back tegenover zich en kwam steeds net niet lekker uit. Toch kwam het doelpunt uit zijn actie. Na een aantal pogingen wist Lukas met een voor zijn doen zeer voorzichtig schot door een woud van benen de uiterste hoek te bereiken: 0-1.
Als je veel over de vleugels speelt creëer je ruimte in het centrum. Mooie assist van Joris op Lukas, nog mooiere aanname en uit de draai geschoten: 0-2.
Bij een counter ging Thomas over op Grieks Romeins verdedigen en mocht 10 minuten rust nemen. Geen rust voor Bloemendaal want Nils en Jonte waren in het veld. Nils speelde zo mogelijk nog feller dan Joris en Jonte bracht betere structuur in de aanval. Wat een overzicht. En een solo in de benen, afgerond met een steekpass op Lukas die zijn hattrick afmaakte: 3-0.
Intussen waren in de achterhoede bijzondere zaken aan het gebeuren. Tom werd ontdekt als achterste man en regeerde als een generaal. Bovendien krijgt hij gedurende de wedstrijd steeds meer energie. Solo, wereldpass op Lukas, net naast.
Nils nog even binnenkant p**l. Na een inzet van Felix ontstond een ware flipperkast voor het Bloemendaal doel die Lukas met een mislukte kopbal niet kon afrondden.
Noori viel uit na een donderrode overtreding.

Wat opviel in de tweede helft:
Bloemendaal startte met nieuwe energie en structuur en wij namen wat gas terug.
Ik zag mooie combinaties, soms een poging tot gallery play, een verdediging die met Tom, Martijn, Camile en Thomas prima controleerde.
Na weer een paar goede acties van Nils kon Wessel zijn scoringsinstinct laten zien en ramde de 0-4 binnen.
Met Nils en Jonte bleven drukken en het was zeer verdiend dat Joris zijn arbeid in de 0-5 verzilverd zag. Hij wisselde direct met keeper Xander die duidelijk energie over had.
Net als Tom die je twee wedstrijden achter elkaar moet laten spelen.
Na één van de vele acties van Xander haalde Jonte de achterlijn, trok zuiver voor en superspits Wessel kon super simpel binnen tikken. Het kan zo eenvoudig lijken: 0-6.
Mooie pot voetbal, met nog meer ruimte voor verbetering. Dit wordt een mooi seizoen.

Groeten van de zeer tevreden coaches Aad en Wouter

Het team!