27/09/2026
“Ik was een dwaas om ooit te denken dat ik de behoefte aan mijn ouders zou ontgroeien.” Deze zin lees ik in een roman en het treft me.
Het laat me voelen hoe sterk ons systeem van herkomst is. Het gaat niet p***e om de individuen, er zijn immers situaties te bedenken waarin het prevaleert om geen contact te hebben, maar om het systeem dat compleet wil zijn.
Op persoonlijk vlak voelen we diep van binnen de behoefte om gezien en erkend te worden voor wat we deden voor het geheel, en voelen we een diep verlangen ergens bij te horen.
En deze behoefte, ooit zo gemist, werkt door in je leven. Je relatie, je collega’s, je vriendenclub, je eigen bedrijf. Wat je ooit zo nodig had en niet geleerd hebt om jezelf te geven, blijf je onbewust zoeken in je buitenwereld.
Dat innerlijke ja zeggen tegen je systeem en daarmee tegen jezelf, die innerlijke beweging, dat is waar het over gaat.
Daarmee erken je wat is en kan je bewegen naar wat zal. Verbonden en toch vrij.
Heel veel problemen in relaties, of het nu persoonlijke, zakelijke of organisatorische zijn, vragen om te kijken naar wat graag gezien wil worden in jezelf.
in de afrondende fase van mijn onderzoek naar de relatie tussen je plek innemen en toegang hebben tot je eigen waarheid kennen en spreken, zie ik hoe sterk onze reacties afhangen van waaruit we reageren. Welke plek ben jij gewend om in te nemen en hoe zou je reageren als je je eigen plek meer zou verankeren in jezelf?
Wil je dit eens in jezelf onderzoeken met een persoonlijk of zakelijke vraag? Binnenkort heb ik weer ruimte voor nieuwe sessies.
Of ben je benieuwd naar de resultaten van mijn onderzoek? Laat het weten dan neem ik je mee in mijn bevindingen.
