Wandelen in Flevoland

Als je ‘normaal’ thuis een route verzint zie je onderweg wel hoe het loopt, of er paadjes zijn dichtgegroeid of bruggen zijn afgesloten. Als je zelf niet meeloopt is het altijd spannend hoe je hersenspinsels uitpakken. Maar gelukkig is er altijd wel iemand die de groep mee op sleeptouw neemt en de wandelaars weer terug bij fiets en auto brengt. Vaak zijn dat Els of Judith maar als die er ook niet zijn, is er altijd nog Joop.
Joop nam de wandelaars vandaag mee voor een rondje door en om Haven. Ze trokken over het strand en langs de dijk. In de wijk volgden ze de gracht en later de Kwelbeek. De Woensdag Wandeldag is niet compleet zonder een stukje bospad dus uiteraard zat dat ook in de route. En er zijn geen foto’s van maar ik denk dat de wandeling is afgesloten op een terras in de Havenkom. Heerlijk!

Het koolzaad en het fluitekruid zijn nu wel over hun hoogtepunt heen maar dat wil niet zeggen dat het saai wordt langs het pad. Want opeens bloeit daar dan de klaproos, de boterbloem en de wikke. Ook mooi!

Het is weer woensdag en dan is er de Woensdag wandeling in Flevoland. Het was gelukkig wat minder warm dan de afgelopen dagen en zo begonnen wij met een grote groep vanaf de Buitenringplaats bij het Kotterbos. Hier is weer een stuk door Staatsbosbeheer vrij gegeven, dan is het natuurlijk leuk om weer er doorheen te gaan. Het Kotterbos is altijd een onderneming, omdat er veel slingerpad zijn. Ook loopt er een mountainbike-pad. Hier hebben wij ook gebruik van gemaakt. Genoeg bloemen kunnen spotten en ook leek het wel de roze woensdag van Nijmegen. De nieuwe fietssnelweg naar Lelystad 3 keer overgestoken en dus goed kunnen bewonderen. Keurig aangelegd met mooi asfalt in kleur. Zo kwamen we na 10 km weer terug bij de startplaats. Voor de koffie bij het belevings centrum Oostvaarders was wat minder animo, maar met 7 man toch gegaan. Hier nog even wat diepere gesprekken gevoerd en toen gingen we weer op huis aan. Op naar volgende week, benieuwd waar er dan gestart wordt.

We stonden tot aan onze enkels in de 'zomersneeuw' vanmorgen. De Fraaie Schijnbok trok er zich niet veel van aan, hij (zij?) zat lekker in het zonnetje op een rozenblaadje.

In het journaal sprak de weervrouw gisteravond over nog een regenachtige dag en daarna zomerse temperaturen. Onze vaste wandelaars wisten toen al dat het goed zat, woensdagochtend is het namelijk altijd lekker wandelweer. Opgewekt gingen we vanmorgen dan ook op pad om na een kort aanloopje het groene bos in te trekken. We slingerden naar links, we slingerden naar rechts en langs de akker gingen we gewoon rechtdoor. De jassen gingen los en in een enkel geval zelfs uit, de enkels vonden verkoeling in het natte gras en we ontdekten een enkel modderpaadje en zelfs een regenplas. De graspaden waren pas gemaaid en aan de verharde weg werd druk gewerkt. Nu was dat laatste misschien hoog nodig maar dan hoef je toch niet overal hekken neer te zetten... Nou ja, wij zijn niet voor een g*t te vangen en we kozen gewoon een alternatieve route. Via een olifantenpaadje staken we de Godendreef over en vervolgden ons pad door het Pampushout, zo komen we nog eens op paadjes waar we anders vrijwel nooit komen. Als alternatief voor de gemiste lus maakten we nog een extra slinger door de bosjes. In het ene deel van het bos kwam vrijwel geen zonlicht op de bodem en ontbrak het daar geheel aan brandnetel en kleefkruid, in het andere deel kwam juist wel zonlicht op de bodem en die was dan ook helemaal bedekt met een groene deken van beide planten.
Tussen de buitenspelende schooljeugd door maakten we nog een rondje om het Homeruspark en toen zat de wandeling er weer op. In het buurthuis bestelden we binnen aan de bar een bakkie koffie en buiten kwam het met bakken uit de lucht. Dat maakte ons niet meer uit, wij hadden lekker gewandeld!

Kom je net van buiten, ben je kletsnat geregend en zit je nu rillend op de bank met een koppie thee? Dan had je vanmorgen beter met ons mee kunnen wandelen dan was je week tenminste goed begonnen.
Omdat ze op de Godendreef met een trekker gras aan het maaien waren, waar we met de auto in optocht achter aan moesten rijden kwamen we totaal onthaast (wel enigszins gestrest haha) aan bij De Kiem waarvandaan we vandaag vertrokken. Door al dat gemaai rook het aan het begin van de route wel lekker naar vers gemaaid gras, verderop had de geur van de bloeiende vlier de overhand.
Tussen de groene overdaad stonden we even stil om goed het verschil te kunnen zien tussen de Gelderse Roos en de Vlier. Ook weten we nu waarom de Gelderse Roos in de ons omringende landen net zo heet.
Tussen akker- en bosrand door wandelden we over het fietspad en passeerden we een scheepswrak. In het water waarin de bomen zich spiegelden kwaakte een kikker. Door het natte gras trokken we het bos in langs alweer een scheepswrak, ook deze lieten we liggen. Onder de abelen door wandelden we over het fietspad en trokken tenslotte nog een stukje langs de sloot. Op het fluitekruid waarbij we stil stonden zagen we een pyjamaschildwants en tussen het gras bloeide de beemdkroon. Een trekker stond eenzaam water uit de sloot te pompen, onze fantasie sloeg een beetje op hol, zou de bestuurder verderop ergens mee bezig zijn of zou hij zijn uitgegleden en nu ergens in de sloot... Nou ja wij hoopten van niet en liepen verder. Vandaag helaas geen koffie, maar ondanks dat toch een heerlijk frisgroen en bovenal droog begin van de week. Heerlijk!

Niet alle witte bloemen langs het pad fluitekruid, vandaag spotten we in het Natuurpark ook de duin- en de Gelderse roos. En de zomereik besloot mee te doen aan de trend en hulde zich ook in het wit.

Buienradar voorspelde vanmorgen buien boven Almere, maar dan waren ze zeker niet op de hoogte van onze afspraak met de weergoden. Want als wij wandelen is het droog, dat bleek vandaag maar weer eens.
Vanaf De kemphaan trokken wij het bos in, naast de 'normale' paden voerde de route ons over bijna dichtgegroeide paadjes en omgeploegde paden. Je zou bijna denken dat ze bezuinigen bij Staatsbosbeheer en dat ze hopen dat alles dichtgroeit want dan hoef je het tenminste niet meer te onderhouden... Maar het eilandje in de Hoge Vaart was dan wel weer kort gewiekt. Nou ja wij houden wel van smalle paadjes (lekker spannend) en de kluiten lieten we links liggen.
Het mooie weer van de afgelopen weken in combinatie met de buien van deze week zorgen er wel voor dat het groen letterlijk de grond uitknalt. Prachtig! Ook de vogels genoten er volop van aan de geluiden uit het gebladerte te horen.
Op het pad langs de Hoge Vaart knerpten de schelpjes onder onze schoenen terwijl aan de andere kant van het riet de peddels van de roeiers in het water plonsden. Nadat we voor de tweede keer een brug waren overgestoken bereikten we toch eindelijk het Vier Bruggenpad, een enkeling begon zich al zorgen te maken...
Op de akker die afgelopen maandag nog leeg was lagen nu verschillende takken die gisteren blijkbaar uit de boom zijn gewaaid, na het buitje van vanmiddag schieten ze misschien wel wortel. Wij struinden tot slot nog een stukje door de bosjes om er ter hoogte van Almere Jungle weer uit te komen. Dat kwam goed uit want we hadden wel zin in koffie.
Ik weet niet of kleine Youp nog steeds op zoek is naar zijn Flappie maar in dat geval moet hij maar eens in het Waterlandse Bos kijken, wij hebben hem gespot vanmorgen.

Werk, vakanties en de kleinkinderen, diverse nieuwe heupen en andere ongemakken. Ja, ja de groep is wel eens groter geweest. Maar dat mocht de pret niet drukken vanmorgen. Hoewel de zon scheen en de lucht vrijwel strakblauw was viel de temperatuur toch wat tegen, we zijn natuurlijk ook wel verwend de afgelopen tijd. Maar met de jas aan en tussen de bomen was het heel aangenaam. En wat is het groen in het bos, wij kregen er een glimlach van op ons gezicht en de bomen glimlachten terug. Boterbloemen, raapzaad en nagelkruid kleurden de berm geel. Er staat opvallend weinig fluitekruid in het Waterlandse Bos. Maar de berenklauw daarentegen doet het meer dan goed, we kunnen er al bijna niet meer overheen kijken.
Nadat we een stukje van het Vier Bruggenpad hadden verkend doken we de bosjes weer in. Het lijkt wel of er in dit deel van het bos steeds minder gewandeld wordt. De paadjes werden smaller en de begroeiing dichter, wij hadden er geen probleem mee. Alleen maar goed voor het natuurgevoel. Wij stapten over wat omgewaaide bomen heen vonden een fazante-ei en een dode rat (meer een ratje) en toen waren we opeens alweer rond. Gelukkig was Almere Jungle open zodat we het goede begin van de week nog wat konden rekken met een bakkie koffie. Wij hebben onze vitamine D weer binnen en kunnen er de rest van de week weer tegen.

Kom mee naar buiten allemaal,
Dan zoeken wij de wielewaal.
En horen wij die muzikant,
Dan is de zomer weer in 't land.
Dudeljo, klinkt zijn lied,
Dudeljo, en anders niet.

Ach ja de afgelopen week arriveerden weer een aantal zomergasten in ons land, en dan hebben we het over vogels wel te verstaan. Een boel ken je wel uit tuin of park maar anderen laten zich niet of nauwelijks zien.
Maar je hoeft ze niet altijd te zien om ze te kennen. Als je het dudeljo uit de boomtoppen hoort weet je dat de knalgele wielewaal weer in het land is. Een andere vogel die je ook zelden ziet maar die je tijdens een wandeling eindeloos kan ‘achtervolgen’ is de koekoek, koekoek, koekoek…
Als je ze eens wilt horen dan maak je in het Natuurpark in Lelystad of het Wilgeneiland in Almere een goede kans en nu het bladerdek nog niet helemaal dicht zit krijg je ze misschien ook wel zien. Maar dan ben je wel een echte geluksvogel. Onderstaande foto's komen van internet maar dan weet je waar je naar uit moet kijken.
Ik heb ze vanmorgen al gehoord dus ze zijn er zeker. Succes!