Avem Coachpraktijk

Avem Coachpraktijk

Waarom hebben we massaal de behoeften om foto's van onze kinderen op sociale media te plaatsen?

Niets vermoedend liep ik samen met mijn kids van het strand naar de auto. We hadden een leuke middag gehad en liepen voldaan naar huis.

Op weg naar de auto kwamen we mensen tegen met tv camera in de aanslag. Of ik iets kwijt wilde over het delen van kinder foto's op sociale media.

Natuurlijk snap ik dat ouders trots zijn op hun kinderen en het soms niet kunnen laten om foto's te delen. Maar zelf ben ik er geen voorstander van. Je weet niet wie er mee kijken en wat mogelijk de gevolgen zijn. Voor je kinderen en voor jou als ouder.

De volgende dag kwam ik op het nieuws van RTL. Helaas waren ze niet bereid mijn volledige mening uit te zenden. En hebben ze mij doen overkomen als een moeder die dagelijks foto's deelt van haar kroost.

Jammerrrrrrr zo wil ik niet overkomen. En ben teleurgesteld in RTL dat zij (nog) niet op mijn email hebben gereageerd.

Voor mijn volgers die mij op het nieuws zagen: wat ik op tv heb gezegd was helaas geknipt en is totaal niet mijn mening.

Wordt mogelijk vervolgd.

-coachpraktijk.nl

Waarom we nooit durven zeggen dat vakantie hard werken is.

We zitten er nog midden in, maar de vraag zal straks komen. Hoe was jouw vakantie? Wij hebben enorm genoten! Jullie ook?

Direct vraag je jezelf af waarom het lijkt dat andere altijd een geweldige vakantie hebben. En jij met jouw gezin telkens in ruzie hebt gezeten. Het enige wat nog miste was een politie pet.

Wat als je eerlijk bent over jouw vakantie ervaringen? Het is als ouder nou eenmaal hard werken. Helemaal met hoog gevoelige kinderen. Die extreem reageren op een onbekende omgeving.

Of op de oplopende spanningen tussen jou en jouw partner. Spanningen die hand in hand gaan met elke vakantie.

Opeens zijn jullie samen die de regie hebben. Met verschillende behoeften en verwachtingen.

Tijdens een sessie met ouders was het een verademing toen er eerlijk over gesproken werd.

Natuurlijk ben je niet de enige die het zo ervaart. Laten we daar open over praten. En vooral van elkaar leren.

Wat doen wij als ouders fout?!

Iedereen herkent het wel. De kinderen van de buren lijken beter te luisteren dan die van jou.
Vol jaloezie hoor je dat de buren in de avond tijd hebben voor elkaar. De kinderen liggen immers rond 20:00 uur te slapen.

Waarom lukt dat bij jullie niet? Nee, jullie kroost hebben een hekel aan het afscheid nemen van de dag.
Dat gaat gepaard met veel commotie. Als ze dan in bed liggen, mag je niet weg. Je moet naast het bed blijven met het liefst een hand vast.

WAT DOEN WIJ ALS OUDERS FOUT?!

Verwachtingen die we hebben van het ouderschap komen niet altijd uit. Soms omdat je een kind mocht ontvangen met wat extra behoeften voor aandacht.

Is het dan nog reëel om je vast te blijven klampen aan diezelfde verwachtingen?

Wat waren jouw verwachtingen van het ouderschap?
Heb je deze veel of weinig bij gesteld?

Avem Coachpraktijk Hooggevoelig & Sterke Wil Specialisten - HG&SW

Elke stap die werd gezet deed reuze pijn aan de voeten. Maar dat werd niet opgemerkt omdat de spanning voor wat komen ging sterker was.

Een auto had ik nog niet dus moest de reis per bus. Mijn eerste echte sollicitatiegesprek was voor assistent begeleider binnen verstandelijk gehandicapten zorg. Nu 21 jaar geleden.

Een half uur voordat de bus vertrok nog snel nieuwe nette schoenen kopen. Maakte niet uit of die te klein waren. Als ik er maar netjes uit zag.

Nu 21 jaar later en vele functies verder. Blijven deze eerste stappen in de zorg mij bij als de dag van gisteren. Helemaal vandaag, de dag dat ik een andere richting op ga. Ik focus me volledig op opvoedondersteuning in de jeugdzorg.

Een stap die ik zet zonder knellende schoenen.
Met de geweldige ervaringen die alle fantastische cliënten en medewerkers mij hebben meegegeven.

Ik ga de toekomst met veel energie en passie tegemoet. Dank jullie wel!

Hoe zet ik mijn stress om in positieve energie binnen mijn gezin?

Stress verwijst naar energie die vrij komt, dat kan een positieve en negatieve uitwerking hebben.

Je kent het wel, het gedrag van je kind maakt dat je de neiging hebt om vanuit een negatieve energie te reageren. Het gedrag van je kind wordt door jouw brein bestempeld als "pas op gevaar".

Zoals we vroeger de leeuw die jou dreigde op te eten als gevaar werd gezien. En je lichaam energie vrij maakte om adequaat te reageren. Vluchten of vechten.

Deze zelfde reactie en werking binnen je lichaam is eraan de hand als je voelt dat er iets of iemand ervoor zorgt dat je voelt te moeten vluchten of vechten.

Binnen je gezin dreigt er geen gevaar meer zoals die leeuw dat met zich mee bracht. Je kind heeft niet de intentie om je op te eten. Reageren wij als ouders dan nog wel adequaat? Of kan het zijn dat de situatie om meer compassie vraagt van jou als ouder?

Hoe dan? Hoe zorg je ervoor dat je compassie hebt op het moment van stress binnen je gezin?
Wees je bewust van je eigen handelen. Welke spanning voelde je? Welke overtuigingen horen hierbij? Toon compassie naar jezelf.

Door compassie naar je eigen uiting van stress te tonen geef jij het goede voorbeeld aan je kind.

GRATIS Kaartenset ‘Wat helpt mij als ik boos ben’ Download hier >>

Waarom afgelopen nacht een drama was om je kind op tijd op bed te krijgen?!

Eerste schooldag is aangebroken, op allerlei media kanalen zie je blije gezichtjes met rugzakken soms groter dan het kind zelf.

Je kijkt er naar en je denkt: Ben ik dan de enige waarbij het niet zo soepel verloopt? Waarbij ik afgelopen nacht na een lange strijd toch ben gezwicht. En de kinderen naast ons hebben gelegen. Omdat het de enige manier lijkt om ze te laten slapen?

Geloof mij, je bent echt niet de enige!!!!
Het levert alleen niet zoveel likes op als je minder leuke berichten over je kinderen plaatst.

Ook bij ons was afgelopen nacht een drama, letterlijk. Toen ik eenmaal het idee had laten varen dat ze NU moeten slapen, want morgen weer school ging het beter.

Zelfs tot een diepgaand gesprek gekomen die ik graag deel. Mogelijk hebben meerdere ouders van hoog gevoelige kinderen hier iets aan. (Weet het bijna wel zeker)

Mijn kind gaf aan dat het juist in de avond erg moeilijk is om alleen te zijn. En te vertrouwen op haar eigen goed gevulde potje met liefde voor zichzelf.
Want dat potje is nm helemaal leeg als ze gevraagd wordt te gaan slapen.

Overdag hebben wij als ouders de taak het liefde potje te vullen. Zodat op momenten van behoeften je kind eindeloos kan putten uit dat liefdes potje.

Wat als je kind overdag afgeleid wordt door allerlei andere dingen? En in gedrag niet laat zien dat het liefdes potje leeg is?

In ons huis gaan we vanmiddag aan de slag met het maken van een prachtig potje met ruimte voor papiertjes. Papiertjes waarop staat dat het tijd is voor een knuffel. Of een kopje thee en die in stilte naast elkaar drinken.

Er zit 1 regel aan verbonden: geen beeldscherm

Ik ben zeer benieuwd wie durft te delen hoe de eerste nacht bij jullie gegaan is?