Een hondenbaan in de zorg

Muninn 21 april 2026

László ligt rustig op zijn kleed achter mijn werkplek. Er start zo een beweegactiviteit. Een van de bewoners, die zit te wachten maar wat onrustig toont, staat op en komt naar me toe. "Mag ik zo de hond even uitlaten?". László komt al overeind om hem te begroeten. Uitlaten is "de" activiteit voor deze bewoner i.o.m. de psycholoog.
Voor mij even op László letten bleek ook een goede activiteit, want
László's gezelschap, liggend naast zijn stoel, was al voldoende voor meneer om de rust terug te laten keren. Zo fijn dat dit kan.

László aan het werk. I.v.m. zijn leeftijd ben ik nog selectiever waarbij ik hem inzet, zodat hij plezier in zijn werk blijft houden. Dat hij dat heeft bleek overduidelijk. Hij liep los om ons heen en vond een knoest (takken zijn verboden bij ons) waarmee hij rondstuiterde als een jonge hond.

Hoe mooi is het om te zien dat iemand met dementie met niet altijd begrepen gedrag "verzacht" bij het eerste moment van contact met László. We hebben heerlijk kunnen wandelen in de zon. Wat had de bewoner een plezier om László's capriolen! Blije hond, blije bewoner en voor mij een dienst die op deze manier energie geeft i.p.v. kost!

Met natuurlijk een snoepje als beloning.

Ze zijn echt heel erg leuk! De bewoners hopen ze snel te kunnen ontmoeten!

Hoera hoera hoera, we kunnen weer open!

De weide is weer goed en verantwoord te bereiken en betreden.

Vanaf 14 januari, hou deze pagina in de gaten voor afwijkende openingstijden.

Er is een leuke verrassing, er zijn 6 super leuke lieve konijntjes bij ons komen wonen.
Dit mede mogelijk door een donatie van De Ridderhof. De konijntjes zullen regelmatig naar De Ridderhof gaan als gezelschap.

Een gezond en gelukkig 2026 gewenst!

Sandhi ligt op verzoek van de geestelijk verzorger op de bank bij een bewoonster..... een bewoonster die lijdt aan een verder gevorderd stadium van dementie. Dan zegt ze ineens: "Hij voelt binding, zie je dat".

Zo mooi als je met je bezoekjes deze verbinding kunt bereiken.

Zondagmorgen..... zulke verschillende karaktertjes. Eerst even borstelen en hoefjes uitkrabben en tegelijk rustig leren vast staan.

Muninn staat rustig te kijken in afwachting van een beloning en Dani heeft binnen de kortste keren de "veilige" paardenknoop losgetrokken en ze dacht op weg te gaan naar het gras.
Afgelopen week ook al een keer, het was dus niet per ongeluk.... Een tweede knoop erbij, touw door de lus, ze maakt het los.

Hier moeten we dus maar iets anders op verzinnen want ik wil ze in geval van nood toch in één ruk los kunnen maken.