Eerstejaars Zwaare Heeren 2015 der MSRV Saurus

'When lambs become Iions' - Robin Hood

Het gouden tientje van rob werd gestolen... tering blijf er vanaf. Links boven rechts gast. Klijs heeft een Fins muntje. Poncho in een Allan And overy kerstbal. Is het een pestvogel, het is geen Vlaamse gaai meester Cor. Ik werd er afgeleid van. Vogelaars met koffie en thee oud besje. Vet zelden. Trots. Rechts met suprise wenkbrauwen? Stress ik ben de eenhoorn aan het glitteren. Gebruik geen keukenrol. Lampjes in oude schoenendoos. Telefoon. Links. Kerstboom van bettina Koeman. Maximaal uit Leeuwarden. F**k shownieuws begint. Fakking irreeel. Robin hood is gone. Btw Russel crowe is monocultureel. Hij moet dood. Klaas dijkhoff en Fred Teeven. Etnisch profileren. Prem is een held. Nooooit. Discussie gaan heeft geen zin. Chille baan. 0 bakken.

Beste lezers, waarde fans, waarde leden,

“Everyone thinks of changing the world, but no one thinks of changing himself.”

-Leo-

Om even een idee te hebben wat een jaar roeien met je doet zal ik je aanraden om het eerste verslag nog een keer te lezen waarin de roeiers beschreven worden en vervolgens dit verslag. Om dan voor jezelf te concluderen of het "nut" gehad heeft.

Voorin de boot, op stuur: Avalon van der Kroef. Van coach naar stuur en dat allemaal terwijl je nog moet studeren en nog moet werken in een of ander duf callcenter. Dat is niet niks voor zo'n klein meisje als ons Aaf. Maar ze flikte het wel en dat met een positiviteit waar Emile Ratelband een puntje aan kan zu**en. Aaf je was het zonnestraaltje in de boot waar het vaak regende. En telkens als ik de loods uit blijf lopen met een boot in m'n nek, blijf ik een domme kop trekken wetende dat jij het zal waarderen. Aaf je bent een topwijf.

Op slag: Tijmen Gelsing. Tijmen is een jongen met een groot hart en een groot lichaam. Want dat grote hart heeft hij nodig om veel bloed te pompen door dat grote lichaam. Maar ook voor z'n ouders, Loes en Luuk, zijn grootste fans. Voor de rest heeft hij nog liefde voor Borussia Dortmund en een passie voor het besturen van vliegende apparaten waarmee je in zo min mogelijk tijd, zoveel mogelijk schade kan aanrichten. Een beetje wat Tijmen ook bij Saurus heeft gedaan. Tijmen is van een enigs kind met een laag baby vet uitgegroeid tot een hoekig, doorgewinterd mensen mens. Zeker in de laatste maanden van ons samenzijn was hij steeds minder met zijn eigen bezig en werd steeds meer een hoeksteen in het huis dat Eerstejaars Zwaar heet. Tijmen je bent een topgozer.

Op 7: Erik Meis. Erik is zoals veel van jullie weten nogal een hoogvlieger. De langste halen, de hardste klappen. Je zou verwachten: het alfa-mannetje. Maar dat is helemaal niet gebleken, Erik is daarentegen een uiterst rustige, overdenkende jongeman met wel een stevige mening. Ik was altijd bang dat Erik zich gezien zijn capaciteiten zou onttrekken van de groep en er boven zou gaan staan. Dit heeft hij echter nooit gedaan, waarvoor hulde. Je zou het kunnen vergelijken met Sneeuwwitje die altijd met de 7 dwergen op stap moet. Heb je daar dan wel zin in? Waar bleef Erik's prins op het witte paard die hem mee zou nemen naar het paleis? De prins bleef weg. Gelukkig voor ons en anders had dat paard Erik ook echt nooit kunnen dragen. Erik je bent een topgozer.

Op 6: Luc Frissen. Toen we voor het eerst als groep met Luc te maken kregen, wisten we er niet goed raad mee. Meent hij het nou als hij dingen zegt? Waarom zou je zo eerlijk en oprecht tegenover anderen je mening vertellen? Waarvoor stel je jezelf kwetsbaar op? Luc is denk voor de meeste van ons een echte eye-opener geweest. Zo kan het dus ook. Je maakt jezelf niet groter en sterker door je emoties en gedachtes in te dammen. Maar juist door open te zijn en jezelf te laten gaan zonder al te veel na te denken. Ook al maak je daar door fouten of zeg je dingen die je eigenlijk niet zo bedoelt. Luc heeft dat en met het feit dat hij altijd geïnteresseerd in mensen is, het respect van iedereen verdiend. Luc je bent een topgozer.

Op 4: Thom Severijn. Thom of Harry, ja het is een en dezelfde persoon. Thom is voor het team een altijd belangrijke hoeksteen geweest. Alleen door zijn vele talenten is het vaak net goed gegaan waar het vaak heel gemakkelijk fout hadden kunnen gaan. Zijn organisatorische vermogen en het motortje wat in Thom brandt is tijdens veel wedstrijdweekenden en of trainingen van onmisbaar belang geweest. Thom is ook zeker de redelijkste en meest oprechte jongen van het team. Niet klein te krijgen die vent, maar hij is dan ook wel heel groot. Thom je bent een topgozer.

Op 3tard: Aaron Klijs. Aaron is een buitencategorie sfeermaker. Zonder Aaron hadden er veel meer begrafenissen plaatsgevonden en zou de zon minder schijnen in het land van EJZ. Ook uitgegroeid van een op zichzelf zijnde jongeheer met redelijk wat biervet tot een terminator met de openheid van het geslacht van Kim Holland. Ook al kon Aaron doen overkomen dat je het leven allemaal niet zo serieus moet nemen toch was deze masterstudent toch heel serieus bezig met wat hij deed. Een professor in een clownspak en met een roeiriem in zijn hand. Helaas vanaf volgend seizoen niet meer te bezichtigen op de MSRV, maar wie weet de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Aaron je bent een topgozer.

Op 2: Willem van Boven. Willem kan heel hard praten. In beiden opzichten, hij kan z'n volume van 0 tot 10.000 decibel gooien in een paar seconde. Maar Willem kan ook op een harde toon zeggen wat hij ergens van vindt. Deze jongen komt dan ook uit Den Haag. Maar waar je bij de gemiddelde Hagenees denkt na een paar woorden dat diegene beter zijn smoel zou kunnen houden, was dat bij Willem niet het geval. Deze jongen denkt, ook al klinkt alles met wat voor een ziekte dan ook ervoor als iets om niet serieus te nemen, toch wel na over wat hij zegt. Een Hagenees die nadenkt over wat hij zegt, sociaal is en ook nog eens bereid is om alles te delen wat hij heeft behalve zijn vriendin. Zo'n Hagenees hadden we niet kunnen missen in onze boot. Willem je bent een topgozer.

Op boeg: Olivier Arts. Voor mezelf is het moeilijk zeggen wat ik heb bijgedragen aan het team. Ik heb veel geleerd. Zoals dat als je liever wil stoppen je juist moet doortatsen en dat als je wil doorgaan je soms beter de rem er een beetje op kunt zetten.

Het was me het jaartje wel.

Met zware groet,

EJZ 15'

Een ui zonder schil maakt je aan het huilen. Een uil zonder snavel niet minder. Wedstrijdroeien was ook om te janken. Zo mooi. Groetjes en kusjes voor Jan Bant want hij bleef drijven waar wij aan het peren waren. Groet Ejz 2015

Wedstrijdverslag ZRB

"Wat gaan we doen morgen?"

Blikken.

Korter!

Blik.

Maar morgen bleef morgen. Morgen blijft desondanks een bestemming om naar toe te leven.

Deze keer geen verslag over hoe lekker we getatst hadden of over hoeveel borden pasta er gefratst zijn.
Want immers: wie teveel zijn gezicht laat zien, verliest het.

De ZRB was niet onze wedstrijd. Het kwam er net niet lekker uit. Conclusie: verloren van een groep natte amateurs uit Leiden. Een groepje omhooggevallen dwazen uit de op een na oudste stad van Nederland en een emotioneel labiele hippiegemeenschap aan de Amstel. Maar vooral van onszelf. En dat is k*t. Dat is gewoon met je ballen op het hakblok en dan niet eens je eigen ballen achteraf ergens mogen inlijsten.

Met hangende pootjes terug naar Rijen rijen. Uithuilen bij de altijd goedlachse en praatgrage Oma Corrie. Het voer was wederom meer dan prima verzorgd door Juliette, de relatie van ons Aaron.

Zondag ankertje vroeg op. 1k of toch 1900 m? 10e van de 14. Wat scheelt het een paar seconde pak 'm beet, neem 'm weg. In ieder geval weer net niet. Na een 'walk of shame' langs alle verenigingen onder muzikale begeleiding van Harry's klankkast. Niet afdruipen zonder dat heel roeiend Nederland er vanaf weet. Dat is Eerstejaars Zwaar 15':"At least we stole the show", of zoiets. Vroeg op huis aan. Vidar wint het Eerstejaars Klassement. Van harte, zijn benieuwd wanneer de eerste doping-rapporten verschijnen.

Het seizoen is bijna ten einde gekomen. Er waren hoge pieken, diepe dalen. Momenten van euforie en momenten dat we baalden. Veel geleerd door en over elkaar, de sport en alles eromheen. Dat we in een jaar misschien minder gekregen hebben dan gegeven. Maar maakt niet uit zo zit de vork nou eenmaal in de steel. En je moet willen wat je hebt en niet hebben wat je wil.

"I may be drunk, Miss, but in the morning I will be sober and you will still be ugly."

-Winston Churchill-

Met Zwaare Groet,

EJZ

Wedstrijdverslag ARB

“Nobody dies a virgin... Life f***s us all.”
― Kurt Cobain

Waar iedereen met z´n kop zat die vrijdagmiddag in de trein. Was dat we buiten die paar keer 2 kilometer ook nog 2 maal 500 meter gingen harken op de bosbaan. Het was warm en klam, eigenlijk geen weer voor een blanke (A.Klijs). Haal de `b` weg van het woord broeikaseffect en voeg nog ergens in het midden een ´t´toe en je krijgt het roeikasteffect. Ja, daar kunnen we iets mee. Al dat sporten, bewegen en exercisen is ons EJZ niet in de koude kleren kleren gaan zitten. Van de schriele ventjes die we ooit waren is weinig meer over. Louter nog jonge Adonissen. 500 meter kost ons net zoveel moeite als we eerst hadden met het kauwen op een frikandel of het openen van een fles pils. Het geluk was ook nog eens met ons. Aangezien onze slag de heer Gelsing, bezig was zijn laatste puntjes van het universitaire leerjaar aan het binnen harken. Kon bij ons invallen, 1 van de legendes van het eerstejaars zware heren klassement, Douwe Bakker. Voor diegene die niet bekend zijn met Douwe. Douwe is een uit de klei getrokken Groningse knul die ondanks zijn beestachtige voorkomen, uiterst charmant en frivool uit de hoek kan komen. Met deze legende aan onze zijde, gingen we te water. In de verte hoorde je het al rommelen, was het de maag van onze slag Tijmen die altijd wel trek heeft in een koekje. Nee, het was onweer. Oh nee, zul je denken water plus bliksem is onheil. Niet alleen de bliksem zorgde voor gevaar op deze sprint. Ook had de organisatie midden op de baan ergens een ijzer draad gespannen. En onze stuur waaghals die ze is. Voer er met 180 cc op af. Het scheelde een haar of we waren de haastonthoofde 8 geworden. Bijna aan de start kwam de bliksem toch te dichtbij en werd het hele festijn afgeblazen.
We vertrokken naar la residence de resistence ons k**rrenverblijf aan de Varkenmarkt te Utrecht. Tijdens onze terugreis kwamen we nog in aanraking met de Natnekken van EJZ Triton. Ze bleken wel in voor wat hitjes uit de boombox van Harry. Er werd luidkeels meegezongen met `België` van het Goede Doel. Het bleken uiteindelijk prima nozems te zijn maar desondanks blijven ze nat (L. Frissen). Aangekomen te huize werd daar een uitmuntende pastaschotel afwasteil unit in elkaar getast en vervolgens uit mekaar gefratst. Al uitbuikend werd er nog gekeken naar hoe onze overbetaalde voetbal bimbo´s door parttime pornoacteur Bobby Wood publiekelijk werden vernederd. Lekker naar bed, en na een half uurtje girl-talk viel iedereen uiteindelijk in een diepe slaap.

`Dikke tieten ole, dikke tieten ole, dikke tieten kartoffelsalat`.

De deuntjes uit de boombox dreunen nog na in je hoofd. Waar was ik gisteren ook al weer? Een apres-ski feest, de NOOC? Oh nee, wedstrijdroeien, hard gaan. Op Amsterdam Biijlmer Arena werd de boombox weer aangetatst. `Alle tieners zeggen ja tegen MDMA´, en andere inspirerende teksten van jong Nederlands hiphoptalent passeerden de revu. Eerste voorwedstrijd, tegenstanders Phocas, Triton, Skoll en Gyas. Je zou zeggen, hier draaien onze helden uit het Zuiden zich de neus niet voor om. Echter zou het niet zo zijn dat Gyas aantrad met onder andere living legends als Douwe Bakker en Bertus de Beer. Skoll met de zeer emotionele doch talentvolle Martin `de gelaten traan´ Bosch op slag. En dan heb je nog niet eens gehad over het altijd natte doch aerodynamische Triton en het naast NS ook de meestal rustig oprijdende, geel, blauwe henken van Phocas. Dan kijk je er op eens toch heel anders tegen aan. Zo zie je maar weer informatie is het nieuwe goud.
Na 500 meter lagen de de giganten uit het Zuiden laatste. Maar op dat moment daalde er een engel neer uit de hemel en landde op onze boot. Ze sprak de woorden: `OP DIE POOOOOTEN´. En nou ja als een engel helemaal vijf kilometer naar beneden is komen zweven uit de hemel met een boodschap van God. Dan moet je wel een ongelooflijk zielige heiden zijn, wil je dat niet uitvoeren. Hotseflots 20 halen en Triton was gone, Phocas gone. Een 3e plek met een beetje hulp van Boven (Willem).

De B-finale.

B-finale staat garant aan eventuele puntjes voor il classemento. Een eerste of tweede plaats moet toch kunnen voor de Sterrendragers uit Maastricht, de parel van het Zuiden. Er werd hard gevaren, echter na 500m daalden er op een ieder van ons kleine duiveltjes neer. Die ons in onze oren fluisterden: Jullie zullen nooit winnen, en anders zullen je ongelukkig worden en onvruchtbaar. De duiveltjes waren opgeroepen door de Griekse god Triton. Die het verlies van zijn ploeg, waardoor ze niet in de B-finale kwamen, wijtte aan de daadkrachtige vedettes van EJZ. De duiveltjes kregen steeds meer de overhand en pas toen ze waren verdwenen. Kwamen we erachter dat we laatste waren geworden. Iedereen was zwaar overdonderd. Wat een valse list en wat een onsportief gedrag. Nooit jezelf de schuld geven. We dropen af. Terug naar Utrecht, waar we ons op dat moment niet echt op onze plek voelden.Het gevoel vergelijkbaar met dat je als kruisvaarder na een lange expeditie terug thuis komt en dat dan blijkt dat je vrouw is vreemd gegaan met je oudste zoon. We gingen toen maar bami maken. Want ja je moet iets. Juventus-Barcelona blijkt op het programma te staan. Bijna net zo leuk als de duizend apps op onze smartphone. Dan scoort Juventus de gelijkmaker, JUVEEE JAAA. Een orgasme van geluk. Niet veel later staat de politie voor de deur. Waar zij een doorgesnove, dronken, dolle bende verwachten aan te treffen. Zagen ze een groep jongeheren, net gekleed in pyjama en een scheiding in het haar rustig een potje voetbal kijken. Willebil was lekker Seedorf uit de selectie aan het zetten, terwijl natuurlijke leider Harry de politie rustig en adequaat afhandelde.

"Doelpunten zijn als ketchup. Als ze eenmaal komen, dan blijven ze komen."
Ruud van Nistelrooij

Volgende dag weer nieuwe mensen leren kennen. De roeiwereld wordt steeds kleiner voor de protagonisten uit MSTR zachte G. Twee dames van de roeivereniging Aegir doen een klein boekje open over wat ze van het roeien vinden. Luc Frissen casanova van de boot, hoeft niet eens met z´n ogen te blinken of de dames hangen al aan z´n lippen. Het beloofde nog een hete rit te worden naar de Bosbaan was het niet zo dat de heer Frissen toch liever vrouwen heeft met iets meer inhoud. Herken je jezelf in dit profiel stuur een personal message naar onze facebookpagina of contacteer hem persoonlijk via facebook of tinder. Alle gekheid op een stokje er moest gevaren worden. Voorwedstrijd tegen wederom Triton, Skoll en Gyas. Is dat toeval of een complot, het riekt naar het tweede. Aan de start werd al opgemerkt dat er signalen gewisseld werden tussen de verschillende boten. Gyas floot twee keer, waarop de Triton boeg op de zijkant van de boot klopte. Vervolgens begon de slag van Skoll te huilen. Vervolgens zaten ze allemaal klaar in de inpik. Iets klopte hier niet aan en ja hoor voordat de kamprechter alle ploegen had opgenoemd had ze de vlag al omlaag. Wederom een valstrik, om de verlossers uit het Zuiden te misleiden. Daarentegen vlogen we uit de start en voeren een solide race. Het mocht niet baten alle andere ploegen finishten eerder. Er werd niet gehuild, niet gescholden, het was heel stil voor even..

En toen ging de boombox weer aan en werd het feestje voortgezet. Dat Eerstejaars Zwaare Heren heet.

“I'm gonna party, see how intoxicated I can get and how many rules I can flaunt. That's my motto.”
-H.G. Bissinger

Met Zwaare Groet,
EJZ

De Westelijke Regatta was een inside job

Er zijn weinig dingen die ons als ploeg ongelukkig maken. Geef ons een emmer met zand en wij maken er een zandkasteel van. Echter zijn we erachter gekomen dat de Westelijke Regatta een rattennest is. De organisatie is een grote corrupte bende. De voorzitter van de wedstrijd hebben we zien lopen louter omringd door natte figuren met dikke flappen. Het normaal altijd vlakke water was door de technische natte figuren van Laga omgetoverd naar een golfslagbad. Steekpenningen vlogen van links naar rechts. Het Turks betaald voetbal is er niks bij. Net als de d***o van Gerard Joling hadden wij een donkerbruin vermoeden dat alles doorgestoken kaart was. De sfeer was er zo kil dat de organisatie beter een schaatswedstrijd had kunnen organiseren. Wat doe je als er ergens een kille situatie is, dan doe je er wat sambal bij. Omdat Harry van zichzelf niet al genoeg volume heeft, deed hij een impuls aankoop en kocht een oorverdovende boombox. Toch waren er momenten van kleine glimlachjes. Er werden hitjes gedraaid, de heupjes gingen wiegen, zelfs Stef Broenink betrapten we op het meezingen van enkele kastkrakers, waaronder '1 Ding' van onze Hollandse smartlappenzanger tevens knuffel allochtoon Fouradi.
Er werd haring weggetatst alsof er engeltjes 'iets' door onze kelen lieten glijden. Echter werd de zeer vermakelijke Scheveningse kost niet door iedereen als een winnaar gezien. Net als afgelopen weekend.

Ho vader

Voorbeschouwing Westelijke Regatta

De heren van Eerstejaars Zwaar hebben hun backpacks, rolkoffers, eastpacks en boombox gepakt om er weer op uit te trekken in roeiend Nederland. Voor de laatste keer wordt er gebruik gemaakt van de overstap op Utrecht om zo uiteindelijk in Zevenhuizen te belanden voor de Westelijke Regatta, gehouden op de Willem Alexander baan. De brandende vragen die iedereen heeft voor de aankomende wedstrijd zijn: Zijn we ingeschreven? Zal de doop van de boot de resultaten ten goede komen? Kunnen binnenvaarders ontweken worden op de WA baan? Zal dhr. Van Beauven ditmaal wel genoeg borrelhapjes in huis hebben? Zal de wedcom op tijd komen? Zullen de chartermoves van Luc zich eindelijk uitbetalen, of blijft hij de eeuwige bachelor? Eindigen we high in the ranking? Zijn we sneller dan de topC4?

"First they ignore you, then they laugh at you, then they fight you, then you win". Mahatma Ghandi.

Met zwaare groet,
EJZ'15

Beste lasers,

Het was weer match-weekend en de Damen Raceroei Regatta was de eerste van Mei maar vooral van ons.
“Het belangrijkste aan alle grote problemen in de wereld is dat ze collectief aangepakt moeten worden. Als we niet collectief slimmer worden, zijn we gedoemd.”

-Douglas Engelbert (Amerikaanse uitvinder, o.a. van de computermuis)-

Zo stapten wij, ons rode bataljon EJZ 8+ onder leiding van commandant Avalonov Kroefski, in een treinstel van het helaas nog niet gecollectiviseerde NS. Destination: Willem Alexanderbaan. Gelukkig had we de ervaren Luc Frissen mee, die is namelijk zo’n koning, die heeft al Willem Alexander’s baan. Deze jongen had ook nog eens het geluk op deze dag zijn eigen, eerste 19e verjaardag te vieren had. En wel in zijn hometown, waar hij graag chillt en gaat surfen Scheveningen. Daarover later meer.

Onze verblijfplaats van deze week was 5 sterren Jeugdherberg van Beauven in het altijd Sjeike Scheveningen, gerund door de ouders van respectievelijk onze ploeggenoot Willem. Aangekomen op onze residence stonden de borrelhappen reeds al klaar, was er een exquise chili con carne klaargemaakt en ontbrak het ons aan daadwerkelijk niets, nada, niente. Wat een geluk dat wij zo’n jongen in ons midden hebben, die ons toegang heeft verschaft tot dit extravagante etablissement. Het feit dat hij dezelfde morgen niet was komen opdagen om de kleedkamers schoon te maken omdat hij belangrijkere zaken te doen had, was voor ons totaal geen punt meer. Willem had ook de lichte jongens uitgenodigd om een heuze “Night at the Museum” ervaring op te doen. Willem zijn hart is net zo groot als de grijns op Luc’s gezicht toen hij zijn eerste lepel kaviaar op het Scheveningse strand naar binnen kreeg getatst. “A wish came true”. Want het was me weer het dagje wel, veel gelachen, veel emoties, louter positieve. Toen lekker slapen. Onze 19-jarige Luc sliep als een roosje in de badkuip. De rest op matjes of matrasjes.

Kukelukuuu, handtekening, handtekening. De wekker ging. Op naar de baan. En nee zeker niet met het OV. We laten ons toch niet verschepen als een kudde varkens naar het slachthuis. Nee, we vertrokken in de Minivan van ”la familia” naar onze bestemming. Eenmaal aangekomen was het niet anders dan je van een Willem-Alexander baan kan verwachten. Flamboyant, uitgesproken maar vooral had het een volkomen identieke stijl net als de koning naar wie het vernoemd is. Roeien “nieuwe stijl” zou wel eens goed mogelijk kunnen zijn op deze baan. Nieuwe boot, nieuw verhaal. We gingen het water op. 500 meters gingen voorbij en niemand kon ons hebben, daarna herpakte ze zich echter. Er werd goed ingepikt, nergens een spoor van ”reup” te bekennen. We eindigden als derde voor Phocas, Asopos en een of andere combiboot. Net achter wat natte figuren en een ginger geloof ik. Snel vergeten, potje voetbal met een banaan. Geen goed plan, ook snel vergeten.

B-finale was aan. Iedereen aan de start. “Everybody say boom boom hey, everybody say hey yo, Hey Yo”. Gegniffel, van de stress? Wellicht. Nee,natuurlijk niet. Louter zelfvertrouwen. Young Dwarf, Young Concrete, Young Giant, Young Fristi, Young Appmar, Young Butcher, Young Zwaaron, Young Ni**le, Young Hercules allen stuk voor stuk “bereit zu sterben”. Er werd hard gevaren, weer twee harder. Twee technische universiteiten toevallig. Het zal wel aan het materiaal hebben gelegen dan. De lichte jongens hadden eenmaal thuis aangekomen pasta voor ons lopen te maken. Het zijn zulke fijne knullen om mee te mogen vertoeven. Iedereen was “tuti kaputi” dus na enkele apps te hebben verstuurden en nog een laatste keer op farmvillage een upgrade te verhogen van 40 coins naar 60 MB bluetooth zette iedereen koers richting de bedstee.

Nieuwe dag, nieuwe kansen. Iedereen fris en fruitig aan het ontbijt. Lekker fruithagel naar binnen k***n. Weer naar de baan. Weer 3e geworden. Weer achter twee technische universiteiten. Maar nee, materiaal kan je niet de schuld blijven geven. Willen we niet “the best of the rest” blijven zal er in vermogen toch nog wat Watt bij mogen. Weer B-finale. Geen schande, gewoon hard gaan. Ook al werkt de cox box niet. “Everybody say boom boom hey, everybody say hey yo, Hey Yo”. We mochten weer.
“Give me the green light, I’m ready to go right now”
-John Legend-

Iedereen voorblijven, weer een harde start als vanouds. Asopos ons inhalen? De enige keer dat we iets paars aan ons voorbij lieten gaan. Is toen we laatst in de supermarkt besloten toch maar geen aubergine in onze pasta rood te tatsen. Niet nog eens derde worden. De cox box viel uit. Naait ons niks. Tweede plek. Mooi. Uitpuffen.

Les van het weekend: “Al geef je een k**r wat kaviaar, een boot blijft een boot en een blaar een blaar”.

Zware Groet,

EJZ

Waarde fans,

"En we zijn er weer bij en dat is prima, viva hollandia."

-Wolter Kroes-

We waren erbij, met z'n 8en en onze stuur, beter bekend als Zwavalon-Aaf Inale a.k.a "de dreumes". Iedereen wist het zeker toen we weer eens de trein instapten, dit gaat weer een weekend worden met hoofdletter 'W'. En nee niet de W van 'Willem' of de W van 'wij' maar de W van 'waardigheid'. Want wat is nog meer van waarde voor de wedstrijdroeier dan het betreden van de arena, die zich in de volksmond de bosbaan laat noemen. De W van 'wat nou als we winnen' en de W van 'wat zou dat mooi zijn'. Iedereen kwam samen bij onze residentie aan de Varkenmarkt te Utrecht. In de stulp van opa en oma Thom, ook wel Jaap en An voor intimi. Waar Aaron zich al reeds onder schaart. Dit is niet de eerste keer dat we hier verblijven, reeds al de 3e keer waarvoor we heel erg dankbaar zijn. De avond werd gevuld met het bakken van pannenkoeken, het soldaat maken van de reeds eerder in de zin genoemde pannenkoeken en vervolgens te eindigen met het afwassen van de reeds vuil geworden pannen van de reeds eerder in de zin genoemde pannenkoeken.

Iedereen was voldaan en er werden zoals wel vaker mopjes (vooral taalgrappen) met de groep gedeeld door de leden van de groep. Zoals het gezegde luidt:" Met een volle maag, blijft het niveau lekker laag". Met dat in ons achterhoofd werden er grappen ingezet als: "Ontwerpers die van taalgrappen houden, designer". Moet je bedenken wat een lol we gehad hebben. Verder heeft iedereen van ons een mobiele telefoon waarop vette apps staan waar mee je chille games kunt spelen. Man, wat mogen we van een geluk spreken dat we in een eeuw leven die sociale vaardigheden overbodig maakt en waarin we ons kunnen uitdrukken in emoticons. Rond een uurtje of 10 werd het wijze besloot genomen ons reeds naar het slaapvertrek te begeven. Zoals wel vaker gebeurd zocht het boegen-paartje elkaar weer op en zoals jullie al kunnen verwachten werd er weinig geslapen die nacht. Thom sliep beneden op de bank aangezien "de dreumes" nog een 21-diner aan het verorberen was in Etten-Leur en later kwam. Hierdoor was het handig dat Thom de deur open kon doen en beneden sliep. Over alles wordt nagedacht bij onze ploeg en louter door deze sterke organisatorische eigenschappen lijkt het bijna alsof alles vanzelf gaat. "Er zijn geen problemen, louter oplossingen".

De wekker ging, half 6, waar ben ik? Wie is die vent met die baard die naast me ligt? Twee maal knipperen, o ja Willem, Hollandia, 2k, tatsen. Langzaam druipt het besef binnen. Samen eten, Aaron weet het voor elkaar te krijgen 10 boterhammen fruithagel naar binnen te mikken. Waarvoor hulde, de eerste overwinning is al geboekt. We begeven ons naar de Bosbaan, dankjewel NS, het liep als een trein. Aangekomen, klaar maken. De baan op, wat was het een prachtig weerzien met de baan waar je ook je eerste proefrit op voer. Nu teruggekeerd om je progressie te laten zien aan het godganse land. De concurrentie in de voorwedstrijd sterk maar niet onoverwinbaar. Het groene licht ging aan. En ja de beer was los. Tats, tats ja we liggen voor doei Nereus, doei Triton en tabee Asopos. De enige die ons nog een beetje bij konden benen waren de Eddies van Phocas. Oh nee toch niet, optatsen gauw. De zoemer ging af, de longblaasjes knapten nog een laatste keer open. Adem in, adem uit. Een ingetogen glimlach, sterk blijven zitten. Maait ons niks! Uitroeien, blije coaches. Numero uno.

We voelden ons vervolgens tien keer zo breed en eindelijk eens serieus genomen door roeiend Nederland. Eindelijk waardering voor die eindeloze uren op de Natte Willem. Een directe halve finale plaats.

Terug naar ons residentie aan de Varkenmarkt, koken "Bon Chef". Ja, gooi alles maar bij elkaar in een afwasteil. Na heerlijk gemangeerd te hebben en we elkaar beter leerden kennen door het delen van onze diepste geheimen. Gingen we met een eeuwige glimlach van oor-tot-oor en verzuurde beentjes een dutje doen.

Volgende ochtend weer naar de Bosbaan. Willem laat al merken dat hij zich toch niet "optima forma" voelt. Toch gewoon tatsen, ziek zijn doe je maar als je dood bent. Oproeien, onrust, kolossen van concurrenten om ons heen. Clichés als ik ben trots op jullie dat we hier al staan werden ons nog ingefluisterd door ons Aaf. Kom op mannen, niks te verliezen. Vidar was weg poef, Proteus weg poef, Theta poef, Aegir poef. En wij bleven ergens achterin haken. Helaas pindakaas.

Eenmaal aan de kant blijkt Willem toch echt onwel en besluit het coachkader de B-finale niet te starten. Ach, we mogen van geluk spreken dat we met z'n 9en in een drijvende boot zaten op de Bosbaan en niet met z'n duizenden op een lekke boot op de Middellandse Zee. Alles is relatief.

Met Zware Groet,

EJZ

https://www.youtube.com/watch?v=aUVM2awcGcw

EJZ'15 Saurus Varsity voorwedstrijd tegen Thêta Euros en Pelargos