Kassenaar Coaching - bij stress, burn-out en onvrede

Een gelukkig nieuwjaar! Maar hoe doe je dat?

2022 ligt als een leeg strand voor je. Hoe vul jij dat in?

Geliefden, vrienden en familie, buren en collega’s, ze hebben je allemaal een gelukkig nieuwjaar gewenst. Wat kan jij bijdragen om al die goede wensen uit te laten komen?

Je hart volgen! Dat kan jij doen.

Als jij de keuzes maakt die bij jou passen, de dingen doet die voor jou van wezenlijk belang zijn, dan voel je je het meest tevreden, zinvol en voldaan. En is dat niet wat geluk is?
Zelfs als niet alles een succes wordt. Zelfs als er dingen gebeuren die je verdriet en pijn doen, teleurstellen, boos of angstig maken. Negatieve emoties en geluk sluiten elkaar namelijk helemaal niet uit.

Maar welke keuzes passen werkelijk bij jou? Welke dingen zijn voor jou echt van wezenlijk belang? Hoe weet je nou dat je je niet weer laat leiden door de meningen van anderen, van je ouders, je vrienden, je collega’s? En hoe zorg je er nou voor dat je niet toch weer bezig bent met het vermijden van negatieve emoties?

Lastige vragen, waarmee een coach je heel goed kan helpen.
Bezoek mijn website (https://lnkd.in/dDdAM8U), maak een afspraak voor een gratis intakegesprek op zoom en vind uit hoe ik jou kan helpen aan een gelukkig 2022, ondanks alles.

Wacht niet tot het nieuwe jaar begint.
Loop je ergens tegen aan? Praat er over. Nu. Hoe langer je wacht, hoe groter en strakker de knoop. Praten helpt!

Veel mensen die ergens in vastlopen blijven het maar proberen. Uit schaamte, vanuit de gedachte ‘ik ben toch niet gek? Ik hoef alleen maar een beetje meer te … of vaker te …’ En daar zijn 2 problemen mee.

1. We proberen het steeds op dezelfde manier en die manier heeft tot nu toe niet gewerkt. Toch verwachten we op een mooie dag dat het ineens wel gaat werken. Als we maar écht ons best doen. En we zien gewoon geen andere mogelijkheden. We zitten in de knoop, binnenin, en daar is het zicht erg beperkt.

2. Door al dat proberen en mislukken gaan we steeds slechter over onszelf denken. Ons negatieve zelfbeeld lijkt keer op keer bevestigd te worden. We worden steeds harder voor onszelf, de zweep moet er nog harder overheen. En ons blikveld wordt steeds nauwer. Echte oplossingen krijgen minder en minder de ruimte. De knoop is te strak aangetrokken.

Praten is echt de beste stap naar een echte, werkbare oplossing.
Een ander zit namelijk niet samen met jou in jouw knoop, maar kijkt er van buiten naar. Een ‘buiten’ dat vol mogelijkheden zit. En soms is dat genoeg, een andere blik. Zodat je net dat ene lusje in de knoop ontdekt. Trek je daaraan dan blijkt er helemaal nooit een echte knoop geweest te zijn. Of wel, en dan is praten het begin van ontwarring.

Praten met familie en vrienden kan enorm helpen. Misschien ontdek je dat je helemaal niet de enige bent die hiermee rondloopt. Misschien kunnen ze vanuit hun eigen ervaringen hele zinvolle tips geven. Zelfs als ze niet precies dezelfde situatie doorgemaakt hebben, kan dat heel nuttig zijn. En vaak genoeg om verder te kunnen.

Helaas zijn familie of vrienden soms juist deel van de knoop. Zij vertegenwoordigen voor sommigen van ons juist de ‘buitenwereld’, de ‘maatschappij’ die vol zit met ‘geboden’ en ‘verboden’.
Schroom in dat geval alsjeblieft niet om eens met een coach te praten. Een coach heeft geen mening over hoe jij het moet doen. Een coach helpt jou zoeken naar de manier die bij jou past.

Ikzelf vind als coach weinig gek. Alles mag wat mij betreft (als het maar binnen de wet blijft 😉) en jij er gelukkig van wordt.
En nee, je bent niet mislukt, ziek of gek als je eens met iemand wil praten. Je blikveld is gewoon wat vernauwd geraakt. Dat is alles.

Bezoek mijn website (https://kassenaarcoaching.nl). Of neem eens contact op via [email protected] voor een gratis gesprekje op Zoom.

Stop maar! Hou er maar mee op! Je hoeft niet zo je best te doen om te bewijzen dat je het waard bent. Je hoeft jezelf niet te verbergen om te verdoezelen dat je het niet waard bent.

Natuurlijk ben je het waard. Die studie, die baan, die vrienden, die geliefde, die aandacht, dat respect, die liefde, het leven zelf: je verdient het. Gewoon jij, zoals je bent als je niet je best doet. Gewoon jij, zoals je bent als niemand kijkt. Gewoon jij met al je dromen en idealen. Gewoon jij met je fantastische kwaliteiten en je gekke eigenaardigheden. Zelfs met de kanten in jezelf waarmee je worstelt. Jij bent zo waardevol. Gewoon omdat jij ‘jij’ bent en niemand anders ‘jou’ kan zijn.

Ik spreek zoveel jonge mensen die diep van binnen het gevoel hebben dat ze niet goed genoeg zijn, niet gewoon zoals ze zijn. Ze moeten veranderen, verbeteren. Ze moeten bewijzen dat ze wel goed genoeg zijn, of ze vermijden situaties waarin zou kunnen blijken dat ze het niet zijn. Ze wringen zich in allerlei bochten om zich aan te passen aan een plaatje dat ze op een of andere manier in hun hoofd hebben gevormd: ‘Zo is een waardevol mens. En zo ben ik niet.’
Waar dat plaatje vandaan komt verschilt voor iedereen, maar de hoofdcategorieën zijn, ouders, vrienden/leeftijdsgenoten, leraren, sociale media, de maatschappij.

Treurig en zo onnodig. Want ik zie in hen prachtige jonge mensen met alle potentie om een vol en bevredigend leven te leiden. Gewoon als zichzelf. Juist als zichzelf! Want daar zit de wereld op te wachten, niet op allemaal hetzelfde.
En dat geldt ook voor jou!

Herken je dit? En ben je het zat? Kom dan eens praten.
Ik help je te zien wat ik zie als ik naar je kijk. Ik help je te zien hoe waardevol je bent, gewoon als jezelf. Ik help je het plaatje aan jou aan te passen in plaats van jou aan het plaatje.

De vakantie is nu echt voorbij. Wanneer mogen we weer!?!?!?

Als we ontspannen zijn en afstand hebben van de gekte van het dagelijks leven, zoals wanneer we op vakantie zijn, kan er zomaar een vraag de kop opsteken. ‘Waarom kan ik me niet altijd zo voelen?’
Soms komen er zelfs ideeën op over hoe we dat gaan bereiken, ook als we straks weer thuis zijn.

Vol goede moed beginnen we aan het werk of aan de studie. We gaan het dit jaar anders doen.
Maar de drukte heeft inmiddels zijn tol geëist. Die mooie ideeën zijn als sneeuw voor de zon verdwenen. We kijken tussen de bedrijven door alweer verlangend uit naar de volgende vakantie.

Herkenbaar?
Zonde, hè!

Wil jij dat gevoel van de vakantie echt het meeste van de tijd hebben, in plaats van dat gehaast en gestress? Wil je niet langer leven van vakantie naar vakantie, van weekend naar weekend? Verlang je naar vrijheid, kunnen doen wat goed voelt, waar je blij van wordt, wat je energie geeft, en vooral op een ontspannen manier?
Kom dan eens praten. Er is meer mogelijk dan je denkt.

Ontdek je kernkwaliteiten en word je eigen grote liefde

Kernkwaliteiten. Het zijn de vele goede eigenschappen waar ieder mens mee geboren wordt. We kunnen ze niet leren zoals fietsen of typen. Dat noemen we vaardigheden. Kernkwaliteiten kunnen wel verder ontwikkeld worden. Ze groeien als ze vaker worden gebruikt en als de belemmeringen waardoor ze worden onderdrukt uit de weg worden geruimd. Ik spreek meestal gewoon van kwaliteiten, dat past bij mijn bescheidenheid 😉.

Tot voor kort dacht ik dat inderdaad bescheidenheid een van mijn belangrijkste kwaliteiten was, samen met intelligentie, ordelijkheid en overzicht. Niet een pakketje waar ik zelf vreselijk enthousiast van werd. Nou ja, intelligentie vond ik wel handig.
Bij een cursus die ik deed, werkten we met kernkwadranten. Voor mijn verhaal doet het er even niet toe wat dat zijn. Het is een van de manieren om je eigen kernkwaliteiten te leren kennen. Waar het om gaat is dat diezelfde ‘goede’ eigenschappen van mij er opnieuw uit naar voren kwamen. Ordelijk, overzicht en bescheiden. Eigenlijk werd ik er een beetje depressief van. Ik vond het zo saai. Ik maakte daar een paar teleurgestelde opmerkingen over en de docent pikte dat op.

Als we zelf niet blij worden van onze eigen kwaliteiten dan klopt er iets niet. Onze kwaliteiten maken uit wie we zijn, samen met onze idealen en waarden. Die passen dus precies bij ons. Als we die bewust ontdekken, dan worden we blij, dan gaan we stralen, alsof we onze zielsverwant ontmoeten 😉.
De docent besloot een extra oefening met mij te doen. Die deed me inzien dat ik weliswaar heel ordelijk en bescheiden ben en vaak overzicht heb, maar dat ik die kwaliteiten noodgedwongen super heb ontwikkeld, waarschijnlijk om overeind te kunnen blijven. Daar ben ik zo goed in geslaagd dat die die kwaliteiten de overhand zijn gaan nemen en andere kwaliteiten zijn gaan overschaduwen. Of misschien was het ook noodzaak om die anderen een beetje te onderdrukken, omdat ze niet gewaardeerd werden.

Na enig onderzoek bleek namelijk dat ik ook over de volgende kwaliteiten beschik:

speels * rebels * eigenwijs * los * van veel de grap kunnen inzien

En dat samen met mijn intelligentie. Dat is een leuke combinatie. Toen ging ik inderdaad stralen, toen werd ik blij. Ik was mijn eigen zielsverwant. Wat een geluk!

Maar, dacht ik, ik verzin gewoon wat eigenschappen die ik leuk vind en dicht ze mijzelf toe omdat ik er vrolijk van word. Lekker makkelijk. Dat maakt het natuurlijk nog niet waar.
Dus ik ben rond gaan vragen bij collega’s, vrienden, familie. ‘Ik heb begrepen dat ik speels, rebels, eigenwijs etc. etc. ben. Wat vind jij?

En bijna iedereen antwoordde:’ ja, duhuh… ik ken je niet anders.’ Of woorden van gelijke strekking.

Ik viel van mijn stoel. En tegelijkertijd ging ik het zelf ook zien, ik vond mijzelf steeds leuker en het allerbelangrijkste: ik werd een stuk zelfverzekerder.

Het maakt niet meer uit of anderen dat ook prettige eigenschappen vinden, ik vind het. Ik was voor het eerst echt blij met wie ik ben.

Ik heb natuurlijk, zoals iedereen, nog veel meer kwaliteiten, waaronder dus ook bescheidenheid en overzicht, maar deze ‘nieuwe’ waren blijkbaar zo lang ondergesneeuwd geweest in mijn eigen ogen (niet in die van anderen), en maken zo’n belangrijk onderdeel van mijn wezen uit, dat het essentieel was dat deze eens mijn volle aandacht kregen.

Dit laat maar zien dat als we in contact komen met onze kern, met wie we echt zijn, dat het dan klopt, dat we dan zijn blij zijn met onszelf. Dan krijgen we zelfvertrouwen en dan durven we te gaan handelen op onze eigen manier. En ja… dan is alles mogelijk.
Overigens is er helemaal niets mis met bescheiden, ordelijke en overzichtelijke mensen en er is ook niets mis met die kwaliteiten. Ze zijn gewoon maar een deel van mij en dat oordeel van saaiheid kwam daaruit voort.

Wil jij jouw kwaliteiten leren kennen en wie je wezenlijk bent? Bezoek mijn website https://kassenaarcoaching.nl en neem contact op.

De Cirkel van Ellende gekeerd

Ik sprak laatst in mijn praktijk een jonge man die 4 jaar geleden uit Syrië was gevlucht. Inmiddels is hij druk aan het werk en doet daar een opleiding naast.

Na 4 jaar is zijn Nederlands uitstekend. Een gesprek met hem wordt niet bemoeilijkt door de taal. Maar het is niet vlekkeloos. Je hoort duidelijk dat hij geen geboren en getogen Nederlander is.

Voor zijn werk overlegt hij met vertegenwoordigers van gemeenten en maatschappelijke organisaties. Daar is Nederlands voor hem geen issue. Voor niemand eigenlijk.

Maar op zijn opleiding, waar hij mondelinge examens heeft en presentaties moet geven, daar wordt het ineens een probleem. Hij wordt beoordeeld. Mensen gaan iets van hem vinden. Ze gaan horen dat zijn Nederlands niet helemaal goed is.

Wat zullen ze wel niet denken?

En terwijl hij dit denkt, gaat hij stotteren en haperen, komt niet meer uit zijn woorden. En nee, dan gaat het inderdaad niet goed, dan lijken alle Nederlandse woorden die in zijn hoofd zitten er plotseling uit te vallen.

Dit noemen we ‘de Cirkel van Ellende’.

We denken bijvoorbeeld bij een presentatie:
‘O, o, dat gaat niet goed. Ik kan dat niet.’

En als we met die gedachte in ons hoofd onze presentatie houden, is het niet zo vreemd dat het van de zenuwen inderdaad niet goed gaat. En dan is de conclusie:
‘Zie je wel, dat gaat niet goed. Ik kan dat niet.’

De gedachte heeft zichzelf bevestigd. We geloven er nog vaster in en de volgende keer zijn we nog nerveuzer, als een volgende keer niet maar liever helemaal vermeden wordt.

Om hier uit te komen is er maar één weg:
We dagen die gedachte uit.

Is het echt zo? Gaat het echt niet goed? Kan ik het echt niet?

In dit geval was de vraag:
Is je Nederlands echt niet goed genoeg? Hebben docenten of medestudenten daar ooit iets over gezegd?

‘Nee, niemand.’

Hiermee is het natuurlijk niet klaar. Zo simpel is het nou ook weer niet. 😊. Maar het is een belangrijk begin.

Hij schetste op mijn verzoek zijn missie in het leven, ofwel, waar hij blij van wordt.
‘Ik wil mensen helpen, inspireren, stimuleren, zodat ze een goede toekomst kunnen opbouwen.’

'En dat ben je al aan het doen, toch?’

‘Jazeker,’ was zijn antwoord. En terwijl hij erover vertelde begonnen zijn ogen te schitteren, werden zijn gebaren groter.

‘Welke kwaliteiten laat je nu zien?’
Ze kwamen er vol overtuiging uit. Behulpzaam, open, sociaal, sterk rechtvaardigheidsgevoel, gezellig, ontspannen, hard werkend. Ik kan ze me niet meer allemaal precies herinneren.

‘En als je je dit nu van jezelf realiseert, een man met zo’n mooie missie en zulke mooie kwaliteiten voor de mensen om hem heen, denk je dan dat het die mensen wat kan schelen of je Nederlands vlekkeloos is? Voor mij maakt het deel uit van je charme, van de kracht die je uitstraalt.’

Hij viel stil. En moest toen lachen.

Ik vroeg hem zich de komende presentatie voor de geest te halen.

‘Doe je ogen maar eens dicht en stel je helemaal voor hoe je daar zit voor je beeldscherm en al die mensen in die kleine schermpjes zitten zwijgend naar je te kijken en te luisteren.’

Hij deed het een tijdje. Toen begon hij weer te lachen.

‘Het is niet erg. Het zijn mijn vrienden. Ze mogen mij. Ook zo.’
Ik hoefde de ‘Cirkel van Vreugde’ er niet eens bij te halen.

Soms kan een klein ideetje dat in ons hoofd ontstaat, zoals 'mijn Nederlands is niet goed genoeg', de Cirkel van Ellende op gang brengen. En als we dat niet in de kiem smoren, kan dat steeds grotere consequenties krijgen. Consequenties die van het begin af aan al nergens voor nodig waren.

Meer weten? Of wil je dit ook, neem contact met me op: https://kassenaarcoaching.nl

Leiderschap: arrogantie of kwaliteit

In mijn praktijk sprak ik een jonge vrouw die zich in teamverband altijd op de achtergrond hield. Zelfs wanneer ze om haar mening werd gevraagd, hield ze zich op de vlakte.

Ik vroeg haar hoe ze zich voelde als ze een teambespreking bijwoonde. Dat vond ze moeilijk te zeggen, maar ik kon aan haar lichaamshouding zien dat er een soort boosheid was. Ik wees haar daar op.

‘Boosheid is het niet helemaal’, zei ze. ‘Maar frustratie en ergernis, dat wel.’

Toen ik haar vroeg wat ze in zo’n situatie het allerliefste wilde, schetste ze een beeld waarin ze wel degelijk een mening had en die ook heel graag deelde. Zij wist wat ze wilde, zag hoe het verder moest met het werk, ze had visie, overzicht en inzicht. Ze gaf aanwijzingen, luisterde naar de input van anderen en nam uiteindelijk de beslissingen.

‘Een leider’, constateerde ik.
‘Ja, een leider. Maar…’

Wat bleek was dat een stemmetje in haar hoofd zei: ‘mensen die de leiding nemen, zijn arrogant. En arrogantie is verkeerd.’
En omdat ze bang was om arrogant gevonden te worden, hield ze haar mond in teamwerk, trad ze niet op de voorgrond, liet ze de leiding over aan anderen.

Ik ging met haar langs haar kwaliteiten, die positieve eigenschappen waar we mee geboren worden en die tot uiting komen als we praten over onze dromen, verlangens en idealen.
Ze had een heel rijtje. En elk van de kwaliteiten kon ze ten volle beamen.
* beetje gek
* avontuurlijk
* impulsief
* enthousiast
* sterke mening
* open
* sensitief
* fouten kunnen toegeven
* een mensenmens
* doorzettingsvermogen

‘Stel je eens voor’, zei ik haar, ‘dat jij een leidinggevende hebt die… ‘ en toen noemde ik het hele rijtje van haar kwaliteiten op. Wat zou je dan van jouw leidinggevende vinden?

Er viel een stilte. Haar ogen begonnen te twinkelen. Er verscheen een glimlach op haar gezicht, die werd steeds breder.

‘Is het zo simpel?’ vroeg ze.
‘Soms wel.’

En andere keren is er na dit eerste inzicht wat extra werk nodig, om het geloof in wat het stemmetje zegt verder te ontkrachten. Of om het geloof in de eigen idealen en kwaliteiten verder te laten groeien.

Meer weten? Volg Kassenaar Coaching op Facebook, LinkedIn of op mijn website https://kassenaarcoaching.nl

Waar richten wij ons op? Op dat wat ons goed af gaat, of dat waar we moeite mee hebben?

Als coach had ik afgelopen weken gesprekken met een heel stel studenten Human Resource Management van de Hogeschool Utrecht. Een eenmalig coachgesprek van 45 minuten om de eerstejaars kennis te laten maken met het idee van coaching en hun zelfreflectie te vergroten.

Leuke gesprekken met leuke jonge mensen op weg naar een eigen plek in de maatschappij.
Ik koos voor een krachtgerichte aanpak. Omdat ik meestal zo coach, maar ook omdat het beter past binnen het kader van zo’n kort, eenmalig gesprek.

Krachtgericht coachen gaat op zoek naar de idealen, waarden en kwaliteiten van mensen om van daaruit te kijken wat iemand belemmert om niet altijd vanuit die kracht en schoonheid te leven. Want als het lukt om wel van daaruit te leven, dan verdwijnen problemen soms als sneeuw voor de zon. En de oplossingen voor die problemen die overblijven, komen dan vaak vanzelf en passen bij wie die persoon daadwerkelijk is.
Kwaliteiten (of kernkwaliteiten) zijn die positieve eigenschappen waar een mens mee geboren wordt, die je niet aanleert, hooguit kunt versterken. Zoals doorzettingsvermogen, creativiteit, flexibiliteit, zelfvertrouwen, zorgzaamheid, ordelijkheid, speelsheid en ga zo maar door. Ieder mens zit er vol mee.

Wat mij opviel was de verbazing of het ongemak waarmee de studenten over hun idealen en kwaliteiten spraken.
Sommigen waren oprecht verbaasd te ervaren dat ze daadwerkelijk over een hele reeks van kwaliteiten beschikken, hadden het nooit zo bekeken. Sommigen werden er een beetje verlegen van.
Anderen vroegen: ‘Is dat een kwaliteit dan? Ik heb altijd te horen gekregen dat dat niet zo’n handige eigenschap is. (bijv. eigenwijsheid, gevoeligheid)’ Of, ‘dat is toch heel normaal, dat heeft toch iedereen? (bijv. zorgzaamheid, behulpzaamheid)’
Weer anderen hadden op zich wel in de gaten dat ze over kwaliteiten beschikken, maar hadden ze nooit zo op een rijtje gezien en zeker niet in verband gebracht met hun toekomstdromen. Of met hun wrijving met het onderwijssysteem.
Bij bijna elk gesprek voelde ik een soort blijde verrassing of opluchting.

Opnieuw realiseerde ik me dat de aandacht in ons onderwijs (van basisschool tot WO) nog steeds zo gericht is op waar we niet goed in zijn, wat we nog moeten verbeteren, waar we niet passen binnen het systeem, waar we lastig zijn. Logisch dus dat zoveel van ons onzeker zijn, goedkeuring nodig hebben van anderen, hoge cijfers moeten halen, bang zijn het niet te kunnen, in overeenstemming leven met wat ‘men’ wil en niet met wat wij zelf willen, wie wij zelf zijn.

Jammer is dat. Terwijl er soms zo weinig voor nodig is. Niets anders dan een switch in perspectief.

Daag jezelf eens uit en kijk de komende tijd eens wat bewuster naar de ander, naar je leerlingen, je studenten, maar ook collega’s, familie, vrienden. En zoek juist bij die ‘lastige’ eens naar wat deze bijzonder maakt, wat deze ander aan unieke kwaliteiten heeft, die anderen misschien niet hebben, die jij misschien niet hebt. Wat zou hij of zij daar niet mee kunnen bereiken met een beetje goede sturing?

En jij? Hoe zit het met jouw kwaliteiten en idealen?

Meer weten? Volg Kassenaar Coaching op Facebook, LinkedIn of op mijn website: https://kassenaarcoaching.nl

Welkom bij Kassenaar Coaching! Fijn dat je er bent. Wil je mijn pagina alsjeblieft delen, liken of volgen, zodat meer mensen die mijn hulp misschien kunnen gebruiken weten dat ik er voor ze ben.

Mocht je zelf behoefte hebben aan een of meerdere gesprekken, neem dan vooral contact met me op via de chat of een e-mail.

Bedankt voor je bezoek!