US heren 4

Geniet en train met mate.. trainen is immer voor...

Beste vrinden,

Voor wie van jullie er tijdens de laatste thuisdag van het seizoen (op zaterdag 23 april (red.)) niet bij was, en voor wie het beknopte jaarverslag van de heren van het vierde in het programmaboekje van de dag dus niet heeft gelezen, hebben wij besloten die seizoensbeschouwing op deze pagina nogmaals te plaatsen (copyright: Koolstra & Van Leeuwen, 2016):

----------------------

Een seizoen met jullie favoriete team in cijfers

Nu het seizoen er ongeveer op zit - voor de lange mannen van het vierde al sinds afgelopen donderdag - en jullie favoriete team vakkundig het maken van een lastige keuze (to promoveer or not to promoveer) heeft weten te omzeilen, is het tijd voor een beetje bezinning.
Soms moet je elkaar eens in de ogen kijken, en stil staan wat je in zo'n periode voor elkaar hebt betekend... fans en vedetten... twee zijden van een medaille.
De heren van het vierde willen er niet ingewikkeld over doen: op zo'n moment komen er natuurlijk allerlei gevoelens boven. Maar er is geen reden om alles wat jullie hun in brieven, appjes en anderzins hebben toevertrouwd en plein public te gaan bespreken.
In deze terugblik mogen daarom de cijfers voor zich spreken (al zijn de cijfers van de laatste wedstrijd van het seizoen op het moment van schrijven nog niet bekend).

De belangrijkste conclusie: gezien de stand van vandaag (82 uit 21) kun je blijkbaar bijna alles winnen met 3-1 zonder kampioen te worden (tenzij er op deze laatste dag nog wonderen gebeuren). Het dient gezegd, de Amsterdammers hebben een hoop puike potten volleybal gespeeld, maar er was een team dat op de doorslaggevende momenten sterker was dan zij... En dat was Spaarnestad. Van de slechts drie verliespartijen van US kwamen er twee op het conto van de Haarlemmers te staan.
Maar daar tegenover staan maar liefst 8 punten voor de Sanex-cup. Waarvoor onder andere dank aan Zaanstad HS4 en de Amsterdamse collega's van het 5e (beide twee maal). Of dit genoeg is voor de eerste plaats, zal vandaag moeten blijken. Wat er ook tegenover staat zijn maar liefst 18 (of misschien zelfs 19) winstpartijen. Waarvoor onder andere dank aan de Amsterdamse collega's van KVA (eveneens twee maal).
Uit en thuis spelen maakte de heren van het vierde eigenlijk nauwelijks uit (wat niet wil zeggen dat wat publiek natuurlijk altijd welkom is!). De sets werden in gelijke aantallen in de Amstelcampus en elders gewonnen. Wel lijkt er een duidelijke correlatie te zijn tussen de tijd van spelen en de resultaten. Wedstrijden voor 21:00u leverden een gemiddelde op van 4 punten. Wedstrijden vanaf 21:00 slechts 3,6 punten. Stof tot nadenken...
Dat geldt ook voor een andere interessante constatering. Voor er enig verder bewijs is geleverd, weigerden de lange mannen hier zelf enige conclusie aan te verbinden, maar de feiten lijken voor zich te spreken. Van de 40 arbiters (1e en 2e) die dit seizoen de wedstrijden van het vierde in goede banen moesten leiden, hadden er 12(!) een achternaam die begint met een K en ditzelfde geldt voor drie van de zes arbiters uit de drie verliespartijen! Reden om ook binnen de volleyballerij eens kritischer te kijken naar de integriteit van haar bestuurders?

Het ziet er in ieder geval naar uit dat - mits het team aan zijn financiële verplichtingen kan blijven voldoen - jullie ook volgend seizoen weer kunnen genieten van prachtig spel in de promotieklasse. Zij hopen jullie dan ook wederom in groten getale op de tribunes en achter het glas in de kantine te mogen aanschouwen!
Tot slot dan nog het antwoord op de prijsvraag van de vorige keer: exact 17! Dit was het totale aantal minuten dat Bert Kamper in de tweede helft van het seizoen in de thuiswedstrijden nodig had om warm te worden. Dit keer helaas geen goede inzendingen en dus blijft het prijzengeld staan voor de volgende keer.
Tot dan!

Mark van Weerdenburg

Beste mensen,

Om de nu al overweldigende belangstelling, nu het seizoen langzaam zijn einde nadert, enigszins te kanaliseren, hebben wij besloten twee e-mailadressen in het leven te roepen.
Gelieve deze te gebruiken voor aanmeldingen: [email protected] en [email protected].
Aanmelden voor het mee-vieren van de overwinning in de Sanex-cup kan middels een PM.

Bij voorbaat dank,
Heren 4

We staan weer bovenaan!!! We gaan voor de dubbel.....

Het is nog steeds echt waar!

'T is echt waar!

US wint derby-dubbel

US HS 4 - US HS 5 + Zaanstad HS 4
8 - 0 (25-14, 25-23, 25-21, 25-11, 25-17, 25-15, 25-11, 25-17)

Het is even stil geweest rond jullie lievelingsteam de afgelopen tijd. Natuurlijk was er het nodige andere nieuws om te volgen, maar we snappen dat jullie wellicht toch een soort leegte hebben ervaren. Dat spijt ons. De mediastilte was echter niet zonder reden. Na de eerste winstpartijen heerste er alom - niet alleen bij het legioen, maar ook bij de spelers - een hosanna-stemming. Al gauw realiseerden jullie vrinden van het vierde zich echter dat er weliswaar gewonnen werd, maar dat winnen alleen niet zaligmakend was. Met de uitslagen die werden neergezet (zonder uitzondering vijfsetters), was het een kwestie van tijd voordat de 100-puntengrens dit seizoen niet meer doorbroken zou kunnen worden. Komt nog bij dat de wedstrijden ook tergend lang duurden (daarover zo direct meer).

De daaropvolgende, aangepaste trainingen werden daarom besloten afgewerkt en ook de pers werd op vakantie gestuurd.

Na al die arbeid was het dan eindelijk zover: op twee achtereenvolgende donderdagen mocht jullie favoriete team zich in een derby-dubbel meten met twee andere teams uit de regio. Eerst clubgenoot heren 5, daarna ook een vierde team, maar dan van Zaanstad.

Na enkele wijze woorden van pinch-hitter Louwaars (iets met rugby, en normaal doen tegen de scheids) vlogen de Amsterdammers (van het vierde) uit de startblokken. Met een zeer ruime voorsprong werd de eerste set gewonnen. Onder de indruk van de ontwikkelingen die ze blijkbaar de afgelopen weken hadden doorgemaakt, namen de mannen ongewild wat gas terug en maakten er nog een spannende tweede en derde set van. In de vierde herpakten ze zich echter knap en werd de eerste helft van de dubbel droog-zakelijk uitgespeeld.
Voorafgaand aan de vijfde set, na een break van een week, was het aan US eigen nummer 14, Jorne 'el Salvador' Verweij, om er een poging tot een motivational speech uit te gooien. "Mannen, we kunnen twee dingen doen... winnen of verliezen." En alsof dat nog niet genoeg was, voegde midvoor Kamper daar de haarscherpe analyse aan toe dat de vijf-setters telkens tot minstens 23:30 hadden geduurd, terwijl de eerste 4-0 van het seizoen al drie kwartier eerder afgelopen was geweest. Een en een is twee, zou je zeggen.

En dat lieten de Mokummers zich inderdaad maar één keer zeggen. Professioneel werden de Zaanstedelingen met 4-0 aan de zegekar gebonden, in een wedstrijd waarin het jullie lievelingsteam buitengewoon veel moeite kostte om het niet met grote regelmaat spreekwoordelijk in de broek doen van het lachen. Hoogtepunt van de wedstrijd was de eenhandige blokkering van Kamper, die een middenaanval van Zaanstadse zijde op zo'n anderhalve meter naast het lichaam (het zijne, welteverstaan) wist te pareren.

Met deze 8-0 is US heren 4 niet alleen weer teruggekeerd op de virtuele eerste positie van de ranglijst, maar belangrijker nog, zijn zij weer een stapje dichterbij de magische 'century'.
25 november in Hoofddorp (een uitwedstrijd om 21.00u op een donderdagavond... wie verzint zoiets?!) is er weer een mogelijkheid nul punten af te staan. Toegang is gratis!

Mark van Weerdenburg

Vedettes US soepeltjes naar eerste overwinning

AVV Keistad HS 3 - US HS 4
2 - 3

Nieuwe rondes, nieuwe kansen. Dat dacht ook deze Facebook-pagina aan de vooravond van weer een nieuwe volleybalcompetitie. Na jarenlang onderin de tweede of derde divisie te hebben meegedraaid met het tweede danwel het derde team van US, leek met het uiteenvallen van jullie favoriete team na afgelopen seizoen de tijd rijp voor een ommezwaai. Niet elke keer weer wanhopig op zoek naar die paar lichtpuntjes voor in het verslag van weer een nieuwe nederlaag. Nee, nu was het wel eens tijd om mee te gaan doen om de prijzen!
Achter de schermen lobbyde de pagina dan ook bij TC en bestuur en wist zo een team op de been te brengen van spelers die met het mes tussen de tanden de strijd willen aangaan voor de bovenste plekken in de promotieklasse! Zonder daar al te veel moeite voor te willen doen weliswaar. Trainen is tenslotte voor talentlozen...

En zo stond daar afgelopen zaterdag in een kolkende Midland-hal in Amersfoort dan ook een fris nieuw heren 4, jullie nieuwe favoriete team, klaar voor z'n eerste krachtmeting. De spelverdeling werd 'verzorgd' door voormalig heren-2-vedette Louwaars (Bas). Op midden moesten zijn voormalig teamgenoot Kamper (Bert) en nieuw aan komen waaien talent Van Houten (Kris) het met zijn setjes zien te rooien. Al werden zij in de loop van de wedstrijd ook oplossingsgericht gehouden door Van der Wielen (Rinze) die zijn talenten als spelverdeler eigenlijk nu pas begint te ontdekken. Passjes en buitenaanval werden verzorgd door aanvoerder, TC-lid, trainer en omnitalent Muis (Gertjan), Broersen (Alex) (uit jullie voormalige lievelingsteam), Hollands volgende topmodel Van Rooij (Roel) en al dan niet gelegenheidslibero Van Weerdenburg (Mark). Het puinruimen op de dia werd vakkundig uitgevoerd door de heren Daas (Remmert), ook vorig jaar nog een van jullie lievelingsspelers, en Verweij (Jorne), bekend binnen en ver buiten de regio. Pinch-hitter De Koning (Bart), tot slot, had door ontzettende verbouwingswerkzaamheden een behoorlijke trainingsachterstand. Hier was afgelopen zaterdag echter niets van te merken.

De wedstrijd - nu er weer wedstrijden worden gewonnen, mag er nu en dan ook best over worden gesproken - begon met een eerste set (jazeker...) die wat weg had van de meeste trainingen van de lange mannen van het vierde tot nu toe: wat stroefjes richting het einde. Op alle facetten van het spelletje werd er keurig gepresteerd, maar door wat toenemende slordigheden richting het eind moest de eerste set van het seizoen helaas worden afgestaan. De tweede en derde set lieten een omgekeerd beeld zien. Zodra de aanval voldoende in stelling kon worden gebracht was het prijsschieten op de Amersfoortse veteranen aan de andere kant van het net. Tegen het eind van de derde set kwam de klad er echter al enigszins in. En dat zette door in de vierde set, die met redelijk nare cijfers verloren ging. Meteen in de seizoensouverture moest er dus al een beslissing worden geforceerd middels een vijfde set. Muis, overduidelijk wat in paniek door het vooruitzicht van een slepende vijfsetter, zette alles op alles om de wedstrijd vervolgens zo kort mogelijk te houden en serveerde zo'n 10 punten op rij. Die klap kwamen de toch al gammele Keistedelingen niet meer te boven. Met een vorstelijke 3-15 werd de vijfde set en daarmee de eerste wedstrijd van het seizoen binnengetikt.

Na afloop werd er nog kort gesproken over de 'lessons learned', die deze donderdag al direct in de praktijk gebracht kunnen worden. Dan staat in de Amstelcampus namelijk de kraker tegen K.V.A. heren 1 (volgens K.V.A. heren 1) op het program. Komt dat zien!

Mark van Weerdenburg

AVV Keistad HS 3 - US HS 4
2 - 3 (25-21, 18-25, 21-25, 25-15, 3-15)

Er gaat niets boven Grûn!

Groningen - US HS3
25-4 en 26-4

Op zaterdag 25 april en zondag 26 april gingen jullie lievelingsclubgenootjes van US nog één keer met z’n allen op pad. Dit keer was het een heeeeele lange reis, helemaal naar bovenin Nederland. Ze gingen naar Groningen toe! Het was ook niet voor een gewone wedstrijd dat ze naar Groningen gingen. Het was voor het jaarlijkse teamreisje aan het eind van het seizoen. Ze gingen met de trein. En dat was heel leuk. Hieronder kunnen jullie lezen wat ze er allemaal zelf over hebben geschreven.

“Mijn verslag gaat over de heenreis van het teamweekend. Ons teamweekend begon om tien over half 10 toen we in de trein zaten. We vonden het allemaal heeeeeeeel spannend en konden niet wachten op alle leuke, culturele activiteiten. En toen we nog geen 10 minuten in de trein zaten gingen we al bier drinken. Dat was heel leuk. En na 2 keer overstappen kwam Remco met een stuk taart. De taart had een dichtheid die te vergelijken was met die van een zwart g*t en had makkelijk een einde kunnen maken aan alle honger op de wereld. Maar wij wilden niet delen met de wereld want dat is stom. Om kwart voor 12 kwamen we eindelijk aan in groningen en dat vonden wij erg leuk.”

“Eerst hadden we onze tassen weggebracht. Dat was wel fijn, want die waren heel zwaar. Toen gingen we naar een café lopen, want daar gingen we whisky drinken. Maar eerst gingen we nog ergens anders zitten en gingen we bier drinken. Dat was op de Grote Markt. Het bier was heel duur, maar het was gelukkig wel lauw bier. Dat was fijn, want het was heel koud buiten. Toen gingen we whisky proeven. Die meneer vertelde heel veel over de whisky. En we mochten zes keer een whisky proeven. Sommige teamgenootjes vonden de ene whisky het lekkerst en sommige een andere. Het was heel leuk.”

“Na het whiskyproeven gingen wij naar de Grote Markt. Er was markt op de Grote Markt. Op de markt waren allemaal stalletjes met eten. Dat rook allemaal heel lekker, want wij hadden door het whiskyproeven heel erg honger. Toen vroegen wij aan Mark of wij mochten eten. Wij mochten van Mark vrij lunchen, dat was heel lief van Mark. Toen konden wij zelf kiezen waar we zouden eten. Er was heel veel keuze. Er waren wel 5 tenten met frietjes en hamburgers en kroketten en frikadellen en bamischijven en nasischijven en Belgische sausjes naar keuze en er waren ook 2 stalletjes met gebakken visjes en ook niet gebakken visjes en er waren ook nog 2 stalletjes met broodjes Döner en Turkse pizza's en er was ook nog een loempiavrouwtje die loempia's verkocht en ook nog een tentje met Venezolaanse specialiteiten. Venezolaanse specialiteiten kenden wij niet, dus dat was vies en hebben wij niet genomen. De meeste teamgenootjes namen frietjes uit een puntzak met mayonaise. Dat was lekker. Midas nam een hamburger, die was heel duur, maar was toen heel klein, met bijna niets er op en ook nog heel vies. Dat was heel grappig en toen moesten wij lachen, maar Midas niet.”

“Mark en Remco gingen vis eten. De anderen vonden vis vies. Dat komt omdat je vis pas op latere leeftijd leert lekker te vinden en Mark en Remco zijn al oud. Mark nam een broodje paling. Toen zeiden wij tegen Mark: 'Paling wordt voor menselijke consumptie op grote schaal overbevist en daardoor bijna met uitsterven bedreigd. De huidige palingstand is de slechtste ooit, het is daarom vanuit ecologisch oogpunt zeer onverstandig nog paling te eten.' Toen zei Mark: 'maar het is gewoon hartstikke lekker en deze is toch al dood' en bestelde nog een broodje. Toen moesten wij hard lachen. Mark bestelde ook nog haringen. Daar mochten wij allemaal van proeven. Dat durfde niet iedereen. Midas vindt haringen vies, maar wilde wel weer eens proeven. Dat vonden wij dapper. Midas moest toen bijna overgeven, dat was spannend. Hij nam toen een stukje augurk om van de smaak af te komen, maar hij was vergeten dat hij augurk ook vies vindt. Dat maakte het alleen maar erger. Dat was heel grappig en toen moesten wij hard lachen, maar Midas weer niet. Het was een hele leuke lunch op de markt van de Grote Markt.”

“En toen gingen we varen door de gracht van Groningen. De boot was heel groot. We konden er allemaal in. Toen ging de meneer verhalen vertellen over Groningen. Na het varen moest Midas €136,- betalen. Hij vond dat hartstikke veel geld voor een kratje bier. Toen moesten we allemaal lachen. Het was heel leuk.”

“We waren zaterdag al heel vroeg wakker, maar na één lauw biertje, zes whisky’s en een rondvaart met biertjes was het al snel heel leuk en een goed moment om mijn teamgenootjes te ranken net zoals met de stars. We hebben bij het spelletje heel veel geleerd over hoe luidruchtig iedereen kan zijn. Dat was hartstikke leuk. Ook de dames naast ons op het terras vonden het leuk, omdat ze een beetje rood werden toen we ernaar vroegen. We moesten allemaal hard lachen. En ondanks dat Alex de eerste stapjes van z’n kleintje heeft gemist, vond hij het ook een leuk teamreisje. Alex kan gelukkig deze stapjes nog op video terugkijken en misschien nog wel andere bijzondere momenten in Groningen die hij heeft gemist. Dat is hartstikke handig.”

“We hadden toen heel veel honger gekregen, dus toen gingen we eten. Tijdens het eten gingen we ook door met het spelletje. We hadden een hele grote lamsburger gegeten. En ook sperrips. De muziek stond een beetje hard in het restaurant. Daardoor moesten we heel hard praten. En het was ook heel warm. Maar dat kwam omdat de cv-ketel kapot was. Het was heel gezellig.”

“Toen gingen we naar allemaal verschillende cafés. In dat ene café leek het wel alsof alles ronddraaide. En in een andere ook. Midas moest ook nog een meneer helpen achter de bar, want die was een beetje moe. En er liep ook nog een jongen tegen iemand aan en toen viel het glas. En toen zei die jongen niet eens sorry. Dat vonden we allemaal heel stom. We gingen ook veel shotjes drinken, want dan hoef je niet zo lang een glas vast te houden. En je hoeft niet zo vaak naar de wc. En dat was fijn, want dat duurde overal heel lang.”

“We hebben toen ook heel vaak tequila gedronken. Toen kregen we ook een tequilabril op, dat was heel leuk maar ook een beetje raar. Het was een soort Groningse cheerleader-effect-bril. Want toen stonden er telkens allemaal vrouwen bij elkaar in een café en toen leek het net alsof ze allemaal hartstikke knap waren. En toen gingen we daar naar toe en toen was dat toch helemaal niet zo. Dat was best wel stom.”

“Sommige teamgenootjes gingen toen al slapen. Die waren moe geworden. En toen gingen we met een paar nog wat eten. Die meneer was helemaal niet vriendelijk. Wij gingen brood met kebab bestellen en een shoarmapizza en toen keek hij toch nog boos. Ik denk dat die meneer ook een beetje moe was. Toen gingen we dat opeten en dat was heel lekker. Toen gingen we weer teruglopen. Gelukkig was het hostel vlakbij. Dat was heel fijn.”

“De wekker ging toen weer heel vroeg. En ik was nog een beetje moe. Maar toch moesten we al douchen en onze spullen inpakken. Toen ging ik met mijn kamergenootjes naar beneden. Maar we wisten niet waar de rest toen was. Dus toen gingen we maar gewoon naar buiten.”

“We gingen toen koffie drinken op de hoek. Eerst waren alleen Tijmen en Remmert koffie aan het drinken, toen kwam de rest er ook bij. Dat was heel gezellig. De mevrouw stond alleen, ze had het heel druk, het duurde heel lang voordat de koffie er was, dat vonden wij jammer. En toen gingen we de Martinitoren beklimmen, die is heel hoog. Maar toen zeiden Remco en Robin dat zij naar huis wilden, dat vonden wij goed, want de Martinitoren is heel hoog. Toen gingen we naar het station, we hadden heel veel honger, toen gingen we eten halen, dat was lekker. Toen zaten we in de trein, die zat heel vol, dat was niet zo leuk. En toen gingen Janfrank, Remco, Robin en Mark uit de trein, toen waren we nog met vier, dat vonden wij jammer. Toen ging Midas ook uit de trein, die was heel verdrietig, want hij gaat ons heel erg missen op zijn reis. Toen gingen Joris, Remmert en Tijmen uit de trein. En toen was iedereen weer thuis.
Einde.”

Een teamreisje kan natuurlijk ook niet zonder wist-u-datjes (dat weet iedereen). Hieronder hebben wij er daarom een aantal verzameld.
Wist u …
• Dat een whiskyproeverij om half twee 's middags goed te doen is?
• Dat H3 in vierentwintig uur maar 1 non-alcoholische versnapering heeft gehad, op een niet nader te noemen individu na.
• Dat Midas het een goed plan vond om shotjes te drinken in plaats van bier omdat we anders te weinig ruimte in onze maag hadden.
• En dat de rest dat een prima plan vond.
• Dat er iemand in h3 zit die niemand aan zijn zusje zou durven voorstellen?
• Dat hoestdrank een verschrikkelijk slecht shotje is.
• Dat je Tijmen soms nader moet noemen.
• Dat Joris een slechte wingman is.
• Dat je om half zes 's ochtends nog pizza kan krijgen.
• Dat er een kroeg is waar je kan ruiken hoe Remco's knietjes ruiken
• Dat €136,- heel veel geld is voor een kratje.
• Dat er één heel rustig tuintje is in Groningen.
• Dat "what happens in Groningen, stays in Groningen"
• Dat je soms in een straat van kroeg naar kroeg moet rennen om een toilet te vinden.
• Dat brede woningen vroeger heel duur waren in Groningen en ze daarom vooral heel diep zijn, met heel veel maar ook heel smalle ramen.
• Dat rokerigheid de enige meetbare whiskysmaak is. (Tot 80ppm)
• Dat de Martini-toren op zondag ochtend nog hoger lijkt.
• Dat het Groninger Museum door drie architecten in drie delen is ontworpen?
• Dat Remco het is gelukt een taart te maken waarnaar ze al jaren zoeken met de LHC bij CERN. En dat ie erg lekker was.
• Dat Alex een ideale schoonzoon is.
• Dat er op een ronddraaiende bar gedanst kan worden.
• Dat een teamlid zijn …-ste (=memorabel aantal) verovering heeft mogen vieren vlak voor het teamweekend.
• We heel veel kroegen hebben gezien, maar we ze niet meer allemaal herinneren.
• Dat Midas het hardste kon slaan.
• Dat niemand van H3 over zijn nek is gegaan.
• Dat Midas nog wel geld op zichzelf had ingezet.
• We niemand bij het politie bureau hebben hoeven ophalen.
• Dat de stadspoort van Groningen in Arnhem staat.
• Sommige mensen op de automatische piloot opeens naar bed gaan.
• We Paolo en Rik helaas hebben moeten missen op het weekend.
• Je beter 2 flessen van €50,- dan 1 fles van €100,- kan kopen.
• Dat we er - geheel in de lijn der verwachting - net zo hard vanaf zijn gegaan als de rest van het seizoen.
• Dat het heel leuk was.

"Wie kan er het slechtst tegen kritiek?" En bier?

Das Boot