Vrienden van de Vrijplaats

Wil je me helpen? Ik organiseer binnenkort een Challenge over Nee Zeggen op je werk. Ik ben m'n geïnteresseerd in mensen die in de Zorg werken, het Onderwijs en de Kunstensector (daar werk ik als conflictcoach vooral), zodat ik weet waar ik meer/minder aandacht aan moet besteden

Gaat alles redelijk goed, dan lukt het meestal wel om mee te bewegen met de stroom van ups en downs die ons dagelijks leven is.

Maar heb je grote tegenslagen te verduren, die je als traumatisch ervaart, dan wordt het moeilijker om mee te stromen.

Dan is de kans groot dat je je verzet en weerstand hebt tegen dat wat er is

Om het niet te hoeven voelen....

Mensen zeggen al gauw tegen je: accepteer het nu maar, dat is beter

Maar dat lukt je niet

Het voelt als een leugen

Mijn tip is: Richt je niet op het accepteren van de situatie

Richt je op het accepteren van je gevoelens over de situatie.

Gun jezelf te voelen wat je voelt

Emoties kun je beter niet stoppen

Laat ze komen en gaan, als de golven in zee

Vecht niet tegen de golven, maar laat je als een surfer meevoeren door de af en aan rollende golven en verzet je niet langer

Stroom mee...

Het leven nodigt je uit je te laten meevoeren

En dan, op een mooie dag... zie je jezelf misschien wel weer spelen in de golven

of erop surfen...

Je laten meevoeren met de stroom is bevrijdend

Yesss... toe maar... laat maar gebeuren...

aleXandra

'Je moet het accepteren', zeggen ze dan: 'Het leven gaat door.'

Ja, hoe dan??

Lees het hier.

Hoe accepteer je een onacceptabele situatie? Gaat alles redelijk goed in je leven, dan lukt het meestal wel om mee te bewegen met de stroom van ups en downs die ons dagelijks leven is. Maar krijg je grote tegenslagen te verduren, die je als...

Conflict is een centraal thema in het leven van mensen.
Dat wist je al.
Toch noemen we het vaak niet zo.
We noemen het stress, werkdruk, uit elkaar groeien, huftergedrag, depressie, burnout, verslaving, scheiding, escalatie, eenzaamheid.
Allemaal manifestaties van innerlijk conflict.
Onder elk uiterlijk probleem - met wie of wat dan ook - zit innerlijk conflict.

Het innerlijke conflict betreft de vraag wie je bent en wil zijn. De strijd tussen hoofd en hart, meebewegen en weerstand bieden, trouw aan je verleden of je toekomst, volgen of leiden, angst of liefde, verbinden of loslaten, geven of nemen, name it...

Zolang je hier geen helderheid over hebt, blijven pogingen tot conflictoplossing met de ander verwarrende en vaak negatieve ervaringen.

Alvorens samen muziek te maken, stem je eerst je eigen instrument.
Keer eerst naar binnen, alvorens naar buiten te treden.
Alleen dan kun je écht verbinden.

Mijn moeder (1921 - 2021) volgde haar eigen gevoel in de opvoeding. Geen interesse in dr. Spock. Gelukkig! Want ze leidde die hele bubs bij ons thuis - 8 kinderen - met zachte hand en veel vertrouwen gevend perfect naar de volwassenheid. Zo knap hoe ze dat deed!

Tuurlijk hadden we regelmatig flink mot met elkaar. Maar het fijne was, dat dat nooit lang duurde. En dat kwam door haar. Ze maakte er gewoon niet zo'n ding van.
Dan zei ze: 'Nou jongens, kom, nou is het wel genoeg denk ik: boos worden is niet erg, boos blijven wel.' En dan volgde er iets dat we het op moesten lossen, of dat we maar even elk ons eigen ding moesten gaan doen. Later heb ik vaak bedacht hoe geniaal dat was hoe ze dat deed en zei.

Sommige mensen reageren beledigd als je boos wordt. Alsof dat er niet mag zijn.
Die leerden ooit dat boos worden en ruziemaken slecht is, en niet mag.
En dat gaat dan ondergronds, met alle gevolgen vandien.
Anyhow.
Ik dacht vanochtend: eens googlen waar mam die uitspraak vandaan had. Want ik gebruik hem nogal eens in mijn werk.
En wat blijkt?!
Nergens te vinden!
En dus maakte ik in Canva een mooi plaatje om haar alsnog hierom te eren.
Well done mammoeshka! ❤️❤️❤️

𝗢𝗻𝗱𝗲𝗿𝗴𝗿𝗼𝗻𝗱𝘀 𝗰𝗼𝗻𝗳𝗹𝗶𝗰𝘁
Op de werkvloer zijn wij met z'n allen vaak té conflictvermijdend, wat we thuis compenseren met het tegenovergestelde onhandige gedrag: snel kribbig of fel reageren.

Dat heeft alles met veiligheid te maken.
Meer veiligheid = meer levendigheid, positief en negatief.
Dus ook meer ruzietjes.
Feitelijk een goed teken dus. :)

Bij sterk conflictvermijdend gedrag gaat het conflict - wat in het samen leven en werken met elkaar simpelweg altijd voorkomt - ondergronds. Degene met irritant gedrag heeft vaak niet eens door dat mensen zich aan hem of haar storen.

𝗡𝘂 𝗱𝗲 𝘃𝗿𝗮𝗮𝗴.
(Leidinggevenden let op, want het meeste conflict op de werkvloer is met... direct leidinggevenden.)

(◔◡◔) Aan welk gedrag herken je dat iemand problemen met je heeft / je niet mag?

Ik zal een paar voorbeelden geven:
- Een vraag die je herhaaldelijk stelde niet beantwoorden (alsof er nooit een vraag gesteld werd)
- De telefoon niet oppakken
- Zwijgen / zo min mogelijk delen

Er is meer om alert op te zijn.
Wat zijn voor jou heldere signalen dat het tijd is om de ander (op het werk of thuis) positieve aandacht te geven en ruimte te maken voor menselijke verbinding?



Credits foto: Judith Fick

Ongelooflijk, dat mensen denken vrede te bereiken met bommen gooien en anderen vermoorden. Wat een laffe leugen en domheid

"𝗠𝗶𝗷𝗻 𝗰𝗼𝗹𝗹𝗲𝗴𝗮 𝗹𝗼𝗼𝗽𝘁 𝗱𝗲 𝗸𝗮𝗻𝘁𝗷𝗲𝘀 𝗲𝗿 𝘃𝗮𝗻𝗮𝗳. Ze gaat vaak vroeg weg en komt laat aan. Ook maakt ze vaak fouten. Hierdoor hebben mijn collega’s en ik last van een hogere werkdruk. Inmiddels hebben we het alleen al zo lang laten gebeuren dat ik niet weet of we haar hier nog op aan kunnen spreken. Wat moet ik doen?”

Dit was een ingezonden vraag in het NRC.
De reacties op dit dilemma varieerden van begrip voor de vrouw die worstelt met haar collega, tot erkenning van de noodzaak om als team meer feedback te geven. En alles daartussen.

Gewezen werd op het belang van een werkcultuur waarin open communicatie de norm is. Want het is niet handig als klachten over niet-functioneren te lang doorsudderen werd er gesteld.

Maar toen ik daar wat langer over nadacht begon ik me toch af te vragen of dat wel zo is. Het lijkt zo obvious, maar waarom wijkt de werkelijkheid dan zo enorm af van die norm? Door moet toch ook iets goeds in zitten?

Dat kwam eigenlijk door dat woordje doorsudderen.
Ik dacht opeens: sommige gerechten worden lekker van doorsudderen, andere taai...

Heb jij ooit in zo'n situatie gezeten? Wat deed jij toen? En zou je dat weer zo doen?