Westerpark 7

Deze zondag stond de wedstrijd tegen Qui vive op het program, de heren met de Frans aandoende naam hadden de eerste 2 wedstrijden verloren en zouden hypothetisch gezien dus geen lastig obstakel voor ons moeten zijn. Wij kwamen er echter al snel achter dat zij redelijk goed overweg konden met zand. Dit duidde zich al vlot toen bleek dat zij ons een lelijke hoeveelheid zand in de ogen hadden gestrooid, aangezien zij op een zandveld redelijk goed uit de voeten kwamen. De eerste helft eindigde dan ook in een enigszins verrassende 0-0. Weinig noemenswaardig over het spel is te delen. Wel was iconisch om te aanschouwen hoe Bas en Daan als twee zwerfhonden hun terrein afbakenden. Onze Chihuahua (Bas) stond in mum van tijd tegen een dude aan te keffen waarna de ietwat lompe onhandige Bouvier (Daan) polshoogte kwam nemen en tegelijkertijd bijna 2 Qui Viefjes de grond in stampte. Het was spijtig dat onze Italiaanse Mastino bij di nonna op Sicilia vertoefde, met hem er bij was de roedel compleet geweest. Desalniettemin had ons incomplete wulfpack een sterk effect op de rest van de wedstrijd. Vanaf nu hadden wij de scheids tegen ons. Niet veel later produceerde Bonne een pracht van een schijnbeweging die een volledig ongevaarlijke bal in het eigen doel liet belanden en zo promoveerde tot corner.

Na de rust hadden wij ons team weer op scherp staan, Qui Vive was blijkbaar ook voor het eerst dit seizoen op volle kracht aanwezig en wij moesten ons beste beentje voor zetten om de manshoge muur van verdedigers te slechten. Wij hadden hier wat hulp nodig van 3 mannen uit H14. Ceder aka “de Strijder” wist met een bekeken flobje (flats lobje) de brilstand van het bord te verwijderen. Qui Vive brak echter niet. Sterker nog, zij kwamen op gelijke hoogte door een strafbal. Hier voorafgaand had Jordi met gevaar voor lijf en leden een bal op de lijn onreglementair afgestopt.

Lange tijd leek 1-1 ook de eindstand te worden totdat Floris met zijn finale krachten een laatste actie er uit perste en de bal op de plank wist te tikken. 2-1. Gebroken nam de man plaats op de bank om 2 minuten later het overwinningspilsje naar binnen te mogen gieten. De 3 punten bleven verdiend in Amsterdam-West.

Sjoerd van de week: Bonne
Gamebreakers: Monsjoe, Ceder, Casper
Beste man op het veld: Floris
Slechtste man op het veld: de scheids
Beste man naast het veld: P-P
Snorlex op de doellijn: Jordi

7-2 gewonnen.

vierde piet helft

Het is altijd jammer als een heerlijke zondag met een prachtig zonnetje, wedstrijdje van Ajax en weerzien van mijn hockeyvrinden ruw wordt verpest door het feit dat we tegen de lokale bandy club moeten spelen. Er is niets zo afschuwelijk k*t als een wedstrijd ergens in Amstelveen tegen een team gasten die het voor mekaar krijgen €700 contributie betalen, maar daarna te skear zijn om er ook even een tenuetje bij te kopen. Schreeuwend en tierend staan daar dan 11 gasten in een soort van witte shirts op het veld en nog eens 9 zitten er daar op de bank te keffen als een doorgefokte poedel in de magnetron. Vorig jaar waren wij deze kudde shoarmaschapen nog de baas, of dat vandaag ook weer zou lukken moest nog maar blijken. We begonnen onze wedstrijd in een iets gewijzigde opstelling, Stokman ging zijn stok gebruiken op het middenveld en ik werd daardoor verbannen naar de bank. Waarschijnlijk een verstandige beslissing want vanaf het eerste fluitsignaal haalde Mayo al het bloed onder mijn nagels vandaan. Mayo was de captain van het zooitje ongeregeld in het wit en iedereen begreep wel waar hij zijn naam vandaan had, hij had namelijk een kop als een zuur, opgeklopt ei.

Het begon meteen stroef, het helder groen werd gedwongen zich in te graven achterin en met enkele scoops werd gezocht naar de snelle break. Het hielp daarnaast ook niet mee dat mayo het veld had ingesmeerd met zalf, want iedereen gleed de eerste helft uit om de 10 gerende passen. Dat de brilstand zo lang op het bord bleef is volledig te danken aan onze keeper aangezien de man schijnbaar de spanwijdte heeft van een condor en alle ballen uit de hoeken wist te tikken. Het vliegwerk dat Bonne onder de lat wist te vertonen mocht echter niet baten. De scheidsen waren net zulke eikels als de tegenstanders en voor we het wisten waren er een paar fluitsignalen geweest en lag de bal toch in ons net. Dit gebeurde ons nog een keer voordat we de rust in konden. We konden louter concluderen dat ons spel veranderen moest. De ballen werden simpeler gespeeld en solo’s werden verbannen. 5 minuten later na een solo van Marco stond het 3-0. Dit mocht onze weerbaarheid niet baren, Jordi trapte met zijn bovenbeen op de lijn nog heel vakkundig een bal weg en ik heb de balzak van de keeper een goede optater gegeven. Hebben we dus toch nog even gelachen.

Aan het eind van het liedje stond het 5-0 voor de natte twatten uit het zuiden, maar konden we toch nog even juichen. Ajax versloeg de kakkerlakken immers met 2-1.

Sjoerd van de week: Renzo
Kilometerkanon: Thijs
Aantal brakke barries: Alleen Floris een beetje
Mag wel eens wat meer spinazie eten: Wouter
Brengt volgende keer een spaghettitrui voor iedereen: Juul

Het is weer zondag, nieuw jaar nieuwe kansen. Ergens in een promotiepoule begint onze ellende en we vragen ons af hoe we het komende half jaar zullen presteren. Kunnen wij ons als een stel mythologische monsters van het ene jachtveld naar het andere verplaatsen of druipen wij iedere zondag af als een Turkse minister. Deze zondag zou de dag des oordeels worden, wij gingen ons meten met de heren van Hurley 18. 13.00 uur verzamelen en vanaf het begin was duidelijk dat wij ons hadden voorbereid op een strijd waarbij de comeback van Barca niet zou misstaan. Op de brakheidsschaal van 1 op Floris was minder dan de helft van het team zo brak als Floris. Kortom we stonden al 1-0 voor. Maar ook de mannen in het babyblauw waren mentaal en conditioneel minstens net zo goed voorbereid als wij.

De wedstrijd ving aan. Het water veld was snel en de sfeer gespannen. Zo nu en dan schreeuwde Jordi dat we hoog moesten stoppen, om vervolgens een onmogelijke scoop richting 1 of andere zijlijn te gooien. 10 minuten later stond Floris te braken. Het verbaasd niemand dat dit gebeurde nog voordat Martin zichzelf weergaloos vrij draaide voor het doel van Hurley, om vervolgens de bal tegen de plank te schuiven met de achteloosheid waarmee Trump een tweet verstuurd. 0-1. Hurley voelde de bui al hangen en Heren 9 was niet van plan gas terug te nemen. Op onverklaarbare wijze werd de linkerflank volledig overgeslagen, ondanks de watervlugge links-mid en tegelijkertijd captain die daar stond geposteerd. Dit zou onze honger voor doelpunten niet temmen. Nog voor het rustsignaal was Mighty Martin weer in stelling en frommelde er plots zijn tweede in! 0-2.

De wedstrijd was gespeeld maar het biljartlaken waarop wij stonden zou ons geen windeieren leggen, met diepgaande souplesse verlegde wij ballen van links naar rechts, van voor naar achter en via Bas tegen de touwen. 0-3. Na deze score kwam er wat gemak in het spel, links naar rechts werd voorspelbaar, onze mid-mid stond naast de spits en Hans bijna te braken. Op 1 van deze hiervoor uitgetekende momenten werd er dan ook in een snelle uitbraak van de babyblauwe boys uit Amstelveen gescoord. 1-3. Gas terug nemen is geen optie. Full pull knalde H9 weer naar voren, links naar rechts werd plots een strafcorner en na een variantje waar wij al maanden in het geheim op hebben getraind stond het 1-4. De bal is rond en het zal dan ook niemand interesseren hoe, maar toen wij aan het pils zaten stond er 2-4 op het wedstrijdformulier. Het zat er weer op. De eerste 3 punten in deze promotie poule van de 4e reserve klasse zijn in de tas en de eerste stap naar het perfecte seizoen is ingezet.

Résumé
Doelpunten: Martin 2x, Bas, Thijs
Sjoerd van de week: Martin
Kilometervreter: Pieter
Op 1 na brakste man op het veld: Hans
Aanwezig, maar in geen enkel opzicht noemenswaardig: Julian

Sjoerd Vd week: Floris

Zon aan de hemel, factortje 10 in de sporttas gemieterd. De schouders dragen de magistrale groen, witte kleurencombinatie waar onze mooie AMHC zich door laat vertegenwoordigen. Op de club aangekomen kom ik er achter dat veld 4 nog steeds niet is aangelegd, inmiddels kijk ik niet meer op van een teleurstelling meer of minder die je op sportpark Spieringhorn staat te wachten. Floris staat met een fluit in zijn hand die lozers van heren 11 nog maar eens uit te leggen wat shadow inhoudt en Jordi klapt er nog maar even snel een peukie tegenaan. Een voorbereiding als deze had zelfs Mourinho niet beter kunnen orkestreren.

Op het veld is het sterrenensemble van vorig jaar op een aantal cruciale plekken gewijzigd. Verraders zijn verbannen naar een goelag aan de rijstvelden van Indonesië, weer anderen zijn gewogen en te licht bevonden. Groningen wacht hun lot. De tactiek is reeds verandert. Druk op de flanken, een spits met balgevoel en de kwaliteit van Daan zijn coaching is als een w**f op een bangalijst uit de Purmer. Agressief, platvloers en volledig ongepast. Als er een coachingsbattle zou komen tussen Daan en Gordon Ramsay zou Gordon huilend met een te zout gemarineerde kipfilet in zijn a**s van het veld rennen.

De tegenstander is niet ouder dan het tweede huwelijk van PP zal worden. Al snel zijn de knullies zwaar onder de indruk van onze fysiek en laten al halverwege de eerste helft de teugels varen. Radeloos, reddeloos, redeloos. Het groepje jonge fraters ervaart al snel dat hun hetzelfde lot staat te wachten als de gebroeders de Wit. Terugvinden op het TD zullen we ze dan ook niet.

Het salvo van doelpunten begint met droge knal van onze nieuwe balvirtuoos in de spits. Thijs tekent voor de 1-0. Bonne houdt de wedstrijd in leven door even een balletje uit het eigen net te vissen, maar Daan is het hier niet mee eens en tilt de stand naar 2-1. Onze druk neemt alleen maar toe. De linksback hangt rond de cornervlag, Jordi ramt backhands in het zijnet en Daan vergezelt dit soort slagen met teksten als: "Deze backhand was zo hoog over, dat ze er een BUCK raket naar vernoemen!"

De tweede helft laat hetzelfde beeld zien. Huilende jochies uit de polder, Daan scoort nog maar eens en ook Martin toont aan dat hij de afgelopen jaren volledig verkeerd was geposteerd. Zijn neus hoort niet op het kalk, maar deze is voor het goal. 4-1 de wedstrijd is gespeeld. Zowel naast als op het veld begrijpt iedereen dit. De wedstrijd verandert in een aflevering van Seinfeld, stroperig, cheesy en duurt net te lang. Maar goed je bent er aan begonnen dus je blijft maar tot het eind. Gelukkig neemt Bonne het heft in eigen hand en probeert de wedstrijd een beetje leven te geven door nog een balletje door te laten. Na 80 lange minuten is deze martelgang dan eindelijk voorbij en kunnen we doen waar we echt goed in zijn. Bier drinken en Hans zoent met een chick met blauw haar.

Statistieken:
Sjoerd van de week: Sjoerd
Gordon Ramsay award: Daan
Meeste KM afgelegd: Renzo
Motor van het middenveld: PP
Meeste overtredingen: Jordi
Breekijzer van de bank: Floris
Paupers van de week: Wouter (-31,58) Laurens (-24,88)

Hoera hoera PP is jarig!