Kleuren van Rouw

Moederdag 🩷

Onderweg vanmorgen naar mijn yogales. En als het dan zo mistig is, moet ik aan een prachtig gedicht van Floortje Agema denken.

VOORBIJ DE MIST 🩶

in de mist zag ik je lopen
ongrijpbaar dichtbij
ik reikte mijn arm uit
pakte je hand
maar de nevel bleef hangen

jij zag vooral de mist
eenzaam en zo moe
dat je nog langer lijden zou
kon ik niet van jou verlangen

nu jij voorbij de mist bent
hult mijn hart zich in de nevel
gebogen hoofd, verstilde tranen
ontnemen mij het zicht

ik grijp naar jou, in wanhoop
vragen branden, boosheid wringt
en toch voel ik dat
voorbij de mist
jouw verlangde vrijheid ligt

als ik stap door dichte nevel
raken druppeltjes, heel zacht
de tinteling, in stilte
van jouw hand
jouw gezicht
zo helder nu
je lacht

Uit “Jij wordt gekend” – Floortje Agema

Wat een mooi initiatief!
Vandaag een kaarsje gebrand en een lintje geschreven voor mijn dierbaren ❤️

Rouw 🩶
Soms is rouw het enige nog wat je van iemand hebt.

Zeker met de feestdagen is het missen zo voelbaar aanwezig. En dan binnenkort is het 2026. Misschien wel een nieuw jaar waarin jouw dierbare er voor het eerst niet meer is. Gekke momenten die raken ✨.

Denk terug aan wat was en huil of glimlach even.

Lieve groet
Karin

20 jaar later

Wat vliegt de tijd… Vandaag is het 20 jaar geleden dat mijn moeder overleed. Ze was pas 64 jaar. Zoveel dingen die ze niet heeft meegemaakt. Ik had haar zo graag als oma gezien en nog zoveel willen vragen. Want sinds ik zelf moeder ben en ouder word komen die vragen pas. Deze foto is een half jaar voor haar overlijden gemaakt. Ze was toen al ziek. Een moeilijke periode. Ik heb maar 1 vader en 1 moeder en zij blijft altijd een deel van mij. Gelukkig zijn er veel mooie momenten en herinneringen die bij me blijven. Dat maakt dat het verlies soms nog zo dichtbij voelt. Want ook na al die jaren blijft het missen en vandaag nog net een beetje meer!

2025 Voor mijn m**s - van jouw moppie ❤️

“Anders vasthouden” ❤️

Verdriet gaat niet
over loslaten,
maar leren om
anders vast te houden.

Herinneringen
vervagen niet,
ze worden
zachter gedragen.

De tijd vult
geen leegte,
maar leert je
ermee te leven.

In elke traan
een fluistering,
een echo
van wat ooit was.

Wat je verliest,
blijft een deel van je.
Niet gevangen,
maar vrij.

Verdriet
is liefde
die geen thuis
meer vindt.

Van Tjorven Reddé

Op kerstavond zetten we altijd onze dierbaren die we moeten missen in het licht 🕯️. Mooi ritueel om er weer even bij stil te staan ❤️. En het heeft iets magisch zo s’avonds op de begraafplaats.

Hoe doe jij dat? Heb je bepaalde rituelen in deze tijd van het jaar?

Ik wens iedereen goede Kerstdagen! 🎄

De herfst en de winter 🍂

Herfst brengt verandering met zich mee. Het is een tijd van loslaten. Het blad valt. De boom wordt kaal. De dagen worden korter. Het leven trekt zich terug in de wortels. Herfst betekent: het oude loslaten. De fase van je leven waarin je afscheid moet nemen van wat vertrouwd was. Het is een periode van reflectie over wat er is geweest en wat er nu is. Vooral in de eerste periode na verlies vergroot elke wisseling van het seizoen gevoelsmatig de afstand tot je overleden dierbare. Aan de andere kant is hij of zij altijd nabij.

De wintermaanden brengen kou en stilte mee. Het is een tijd van zelfreflectie en naar binnen te keren. De terugblik op de gebeurtenissen van het afgelopen jaar en omarmen wat het leven ons bracht. Het bezinnen en stilstaan bij wie we zijn en wat er echt toe doet. Wat wil je achterlaten? Wat neem je meen naar het volgende jaar? De winter is gemaakt voor stilte, innerlijke rust en ontspanning. Rust uit, verstil, vind je balans en bouw je energie op.

Ook dit jaar werd er weer Licht op Herinnering georganiseerd op de begraafplaats aan de Soerenseweg in Apeldoorn. Altijd bijzonder!

Vanavond een lichtje geplaatst bij mijn dierbaren 🕯️✨

Moederdag 🌸

En dan zijn we een jaar verder. Met trots en dankbaarheid 🙏🏼 kijk ik terug naar de mooie trajecten die ik heb mogen begeleiden. Fijn om zo van waarde te zijn.



Een plaats
Een mens
Een tijd voor jou
Een welkom

Voor je verhaal
Je tranen
Je schaamte
Je pijn
Diep verborgen
Soms al zo lang

lemand
Die luistert
Met een open hart ❤️
Zonder oordeel
Een baken
In een woeste zee

Een ankerplaats
Voor ziel
En zaligheid

Om daarna
Weer vol vertrouwen
De zee van het leven
Op te gaan

Josephine Aerts