Top Vitaal

Je doet alles goed, zoals het hoort, maar het werkt niet, maar dit werkt wel!

Je stap ’s ochtends de deur uit, nu al gejaagd en de dag is amper begonnen. De moed zakt je weer in de schoenen. Hoe kan het toch dat je over die gejaagdheid géén controle lijkt te krijgen? Je sleept je naar je werk. Dat werk waar je ooit zo enthousiast over was is nu haast een blok aan je been. Je functioneert nog prima als je mag afgaan op je collega’s. Happy dat ben je al een tijdje niet meer. Je snapt maar niet waarom?

Juist die vraag ‘waarom?’ houdt je precies op de plek waar je bent. Wat als ik nu tegen je zeg dat het gaat om ‘wat?’. Ja, maar je hebt toch al van alles geprobeerd? Het was het allemaal net niet. Met alleen je hoofd aan de slag, alleen yoga, ook nog meditatie en alles lijkt elkaar ook nog tegen te spreken of althans dat is hoe het voelt; frustratie.

Je mag twijfelen over wat ik heb gevonden als de oplossing om die dictator – die mijn hoofd was - af te zetten, zonder de kracht van mijn koppie kwijt te raken.

Dat heb ik gedaan door twee dingen:
1.        Mijn hoofd volledig in de war brengen
2.        Mijn lichaam volledig leren begrijpen

Huh, wat?? Wat bedoel je in vredesnaam?
Dat is wat ik in de live met .coach aankomende donderdag ga bespreken. En nog veel meer!

Ik weet zeker een aanpak die jou gaat helpen, juist omdat die net zo eigenzinnig als jij bent. En dat is een goed iets!

Welke vragen zijn er die ik voor je kan beantwoorden? Laat ze hieronder achter in de comments!

Perfecte planning, andere realiteit…

Je hebt zoals gewoonlijk alles tot in de puntjes verzorgd, haast tot op de minuut geregeld. Rekening gehouden met een percentage voor ‘onvoorziene omstandigheden’.

Blijkt 5 minuten voor vertrek dat er iets mis is met de auto… ‘NEE!!!’ schreeuw je uit.
De scenario analyses draaien meteen overuren. Alle opties, alle mogelijkheden ‘berekenen’.

Je vindt altijd ergens een oplossing, in dit geval de bus, maar het kwaad is al geschiet.
Je hartslag is continue verhoogd.
Je voelt je rete gestresst.
Je kan en wil niet dat jouw plan in duigen valt.

Wat nu als je de realiteit kan nemen zoals die is? En nee, de realiteit van dat probleem auto hoef je niet fantastisch te gaan vinden.

De realiteit nemen zoals die is zorgt ervoor dat die stress, die bovenkamer ‘on steroids’ kalmeert en jij jouw energie terug vindt. Je kan namelijk wel een gevecht aangaan met de realiteit, maar zoals je ook weet: dat gevecht verlies je keihard. En het erge? Jij bent degene die de prijs betaald.

Hoe zou dat voor je zijn als dat stopt?

Het kan echt! Met de 3 tips die ik jou geef kan jij hier al verschil in maken. Welkom energie en tot ziens energiezuigers door jouw perfectie.

Stuur me een DM en ik kijk met je mee.

Geniet van je weekend!

Ik stond in een ruimte die voelde als jouw hoofd, maar dan zonder de chaos.

In een rij in het Guggenheim museum in Bilbao om oneindigheid te ervaren.
Van buitenaf dacht ik: dit wordt gekkenwerk.
Een vierkante doos, 5 bij 4 meter. Simpel. Overzichtelijk.
Niks waarvan je denkt: dit wordt bijzonder.

Maar zodra ik binnenstapte, veranderde alles.
Spiegels, lichten, prikkels van alle kanten. Alsof het oneindig was.

En toch voelde het niet overweldigend.
Het was betoverend. Stil. Alsof er ineens meer lucht en ruimte was.

Precies dat zie ik bij mijn klanten.
Van buiten lijkt hun leven overzichtelijk. Werk op orde, thuis geregeld, agenda strak.
Maar van binnen is het chaos. Een hoofd vol tabbladen. Nooit is ook maar iets klaar.
En dat ziet niemand, behalve jijzelf. Jij ervaart de oneindigheid aan taken, moetjes en meer.

Het punt is: die chaos is een illusie. Net als die kamer. Het lijkt oneindig, maar dat is het niet.
Wat je nodig hebt, is geen nóg strakker schema of extra wilskracht.
Wat je nodig hebt, is een ander perspectief.

Dus, de vraag is: blijf jij rondrennen in jouw eindeloze kamer?
Of durf je eruit te stappen?

Boek die gratis sessie. Dan laat ik je ervaren hoe het voelt als er weer ruimte komt. Echte ruimte, niet die door het afvinken van jouw lijstjes.

Wilskracht is top.
Tot het tegen je werkt.
En het werkt tegen je, omdat je niet meer weet hoe je moet doseren.
Als jij voelt dat het zo niet langer gaat, is het tijd voor een andere aanpak.

Vraag een gratis sessie aan en ontdek hoe jij weer ruimte, helderheid en energie terugkrijgt! En dat doe je dan niet op wilskracht.

Je vakantie is niet dé oplossing voor jouw probleem.
Hoor je jezelf ook zeggen dat je vakantie zo lastig vindt?

Dat ligt niet aan de vakantie.
Maar wel jouw manier van leven ervoor én erna.

Wil je niet weer uitgeput aan je werk beginnen?

DM 'SEPTEMBER' en ik geef je in een gratis sessie 3 tips die nú al verschil maken.

Je hebt alles geprobeerd. Maar het moet wel opschieten.

Morgen voel je je fris, helder en gefocust.
Toch?

Dus nog één boek. Nog een tip. Nog een ochtendroutine.
Even doorzetten.
Want als je het goed doet, dan voel je dat toch meteen?

Maar dat geduld, dat ontbreekt.
Want je wil nú overzicht.
Nú rust in je kop.
Nú energie, niet straks.

En dus flik je het jezelf opnieuw:
Je probeert iets nieuws met volle overtuiging , maar na drie dagen haak je af.
Frustratie.
“Zie je wel, ik ben niet consistent.”
“Waarom lukt het anderen wel?”

En intussen ben je zó moe van het proberen.
Moe van je eigen eisen.
Moe van het feit dat het nooit snel genoeg gaat en jij nooit ver genoeg komt.

Herkenbaar?
Je bent niet lui. Je bent niet slap.
Je bent gewoon moe van alles steeds op wilskracht moeten doen.
Je verlangt naar rust, maar je ongeduld en zo graag willen laat je in actiestand.
En daardoor blijf je in rondjes draaien.

Tijd om uit die loop te stappen.
Niet nóg een tip, niet nóg een zelfhulptruc.
Maar samen kijken:
Wat moet er nu echt dat je zo ongeduldig bent?
Waarom moet het zo snel?
En wat zou er gebeuren als je jezelf even niet meer hoeft te fixen?

Boek een gratis sessie met mij.
Niet om je tempo op te schroeven, maar om te ontdekken wat er wél klopt en wat voor moois er ontstaat als jij afremt.
Want daar begint het pas echt, ja écht!

Vermijden ziet er niet uit als weglopen

Ze zat tegenover me en zei:

“Ik werk ’s avonds vaak nog even door. Dan is de avond korter en hoef ik niet te lang in dat niks te zitten. Ik weet toch al dat ik dan onrustig word of weer ga denken dat ik nog iets moet doen.”

En ze zei het op zo’n toon…
Alsof het een praktisch besluit was.
Alsof dit gewoon werkte.
Alsof het slim was.

Maar ondertussen:
– Sliep ze slecht
– Werd ze elke ochtend wakker met een hoofd dat al aan stond
– Had ze steeds vaker knallende koppijn
– En voelde ze zich in het weekend leeg en gefrustreerd

Ze zuchtte en zei:
“Ja, ik weet ook wel dat het niet werkt, maar op de een of andere manier voelt doorgaan veiliger dan stoppen. Alsof ik dan tenminste íets in de hand hou.”

En daar raakten we de kern.

Doorgaan voelt veilig.
Zolang ze bezig blijft, hoeft ze niet te voelen wat eronder zit.
Dat ongemakkelijke gevoel van leegte.
Van niks moeten.
Van even met jezelf zijn.

En haar hoofd?
“Ik functioneer gewoon beter als ik bezig ben.”
“Dat is gewoon mijn manier.”
“Het is niet zo erg hoor, ik red het prima.”

Maar dat hoofd is slim.
Slim genoeg om alles wat ze vermijdt, goed te praten.
Slim genoeg om haar weg te houden bij wat ze eigenlijk nodig heeft.

Vermijden ziet er niet uit als weglopen.
Het ziet eruit als nóg even doorgaan.
Nog even iets afmaken.
Nog even ‘efficiënt’ zijn.
Nog even het gevoel voor zijn.

Maar ondertussen voel je je niet meer jij.
Herken je dit?
En voel je dat je hoofd dit óók doet?

Stuur me een DM als dit je raakt.
Je hoeft het niet in je eentje op te lossen.

Als je een beetje op mij lijkt krijg je met enige regelmaat te horen dat je (stront)eigenwijs bent.

Ik beschouw dat altijd als een compliment. Voor mij betekent het dat ik een eigen manier van kijken heb, niet zomaar alles aanneem en eerst zelf nadenk. Tot zover super!

Alleen waar gaat eigenwijsheid over in pure koppigheid en tegendraads omdat je het op jouw manier wil? Je zegt het niet eens hardop, maar de boodschap die er nog achteraan komt is ‘omdat dat het de beste manier is’.

Wat levert het je op? Controle, overzicht, voorspelbaarheid en veiligheid.
Wat kost het je? Frustratie, energie en gedoe of ruzie met je partner.

En word je echt heeel erg blij van wat het je oplevert? Ik durf te wedden van niet, zo eigenwijs ben ik wel 😉

Ben je klaar met de prijs betalen om door die koppigheid en hakken in het zand doodmoe te worden (van jezelf)?

Reageer met ‘eigenwijs’ of tag een vriendin onder deze post die jij echt als eigenwijs bestempeld.

Alles heeft z’n plekje, een volgorde en moet zo optimaal mogelijk. In dit geval zo optimaal mogelijk gevuld. Ik heb het over de vaatwasser.

Huh, waarom gaat het over een vaatwasser?

Het is exemplarisch voor hoe je handelt. Het moet op een bepaalde manier worden gedaan, in een volgorde en dan ook het meeste eruit halen. Als je partner die vaatwasser anders indeelt, wat doe jij dan?

Jij gaat alles op de ‘juiste’ plek zetten, want dat is namelijk dé indeling. Dit kost je elke keer weer ergernis en tijd en zorgt ervoor dat je de borden bij voorbaat uit handen neemt.

Dit is een onschuldig voorbeeld, maar zoals je omgaat met het vullen van de vaatwasser, zo ga je ook om met je werk.

Denk daar maar eens over na!

Zie je de overeenkomsten? En merk je dat het je veel meer ergernis, frustratie en energie kost dan je dacht?

Begin eens met die vaatwasser vol zetten zonder plan, op een andere manier, suboptimaal.

Hoe gaat dat je af? Merk je dat je gefrustreerder raakt?

Boek een gratis sessie, niet om te leren hoe je de vaatwasser in moet ruimen, maar omdat ik je 3 tips geef zodat je óók relaxter de vaatwasser in kan (laten) ruimen.