28/08/2026
Ik kan natuurlijk nog een heel verhaal houden over Rust, (H)erkenning, Duidelijkheid, Inspiratie en Actie. Maar uiteindelijk is er maar één vraag interessant: **wat heb je eraan als het bij jou gewoon even niet lekker loopt?**
Annelies kwam bij mij omdat ze meer zelfvertrouwen wilde, beter haar grenzen wilde aangeven en minder bezig wilde zijn met wat anderen van haar vonden. Dat klinkt behoorlijk duidelijk. Alleen bleek al snel dat beginnen met ‘grenzen stellen’ niet zoveel zin had. Want als je gewend bent om je bijna automatisch aan een ander aan te passen, is de vraag waar jouw grens überhaupt ligt nog niet zo makkelijk te beantwoorden.
Dus begonnen we ergens anders. Eerst moest er wat rust komen. Niet omdat rust het antwoord op alles is, maar omdat haar hoofd zo vol zat dat ze nauwelijks nog kon voelen wat zij zelf wilde. Gaandeweg werd steeds zichtbaarder hoe snel ze rekening hield met anderen en hoe vanzelfsprekend het voor haar was geworden om zichzelf daarin opzij te zetten.
Vanaf daar konden we veel concreter worden. Wat wil ík? Waar ligt mijn grens? Wat gebeurt er op het moment dat ik mezelf weer aanpas? En wat kan ik op zo’n moment anders doen? Dat betekende niet dat ze vervolgens nooit meer in dat gedrag schoot. Wel dat ze het eerder in de gaten kreeg. En dat maakt nogal verschil: je kunt pas iets veranderen als je doorhebt dat het gebeurt.
Bij Annelies lag de ingang dus vooral bij rust, (h)erkenning en duidelijkheid. Daarna kwam er ruimte om dingen uit te proberen, andere keuzes te maken en te ervaren wat er gebeurde als ze zichzelf niet automatisch op de tweede plaats zette.
Maar R(h)edia is breder dan dit ene verhaal. Het helpt bepalen **waar iemand op dat moment zit, wat er nodig is en welke beweging passend is**. Soms gaat dat over een oud patroon, soms over verlies of overbelasting. Soms over een grens. Soms juist over fysiek weer vertrouwen krijgen.
En soms is er helemaal niks te analyseren en moet je gewoon gaan dóén.
