14/09/2026
Een kans die begint met een vraag
Net voor de zomervakantie spotte ik een advertentie voor een snuffelstage bij Defensie.
Vanaf 14 jaar! Mijn dochter is 14 en wil later graag bij Defensie werken.
Maar ja… de stage was in Noord-Holland. Ik googlede of er bij ons in de buurt ook iets mogelijk was.
Ja! 🎉
Alleen viel de stage op drie vaste schooldagen. We legden het voor aan school.
“Tuurlijk werken we hieraan mee!”
De brief werd geschreven. De directeur hielp zelfs in de vakantie nog mee met de laatste papieren. En zo kwam het rond.
Afgelopen week was de stage.
Ze heeft genoten!
Soms begint een kans gewoon met een vraag.
Dat doet me denken aan brussen. Ook zij houden wensen soms voor zich. Omdat ze niemand tot last willen zijn. Omdat ze denken dat hun wens niet mag. Of omdat ze bang zijn dat het ondankbaar klinkt.
Misschien willen ze gewoon:
-eens tijd voor zichzelf;
-niet mee naar wéér een afspraak;
thuis meer rust;
-niet altijd rekening houden;
-niet altijd de verstandige zijn;
kunnen zeggen: “Ik vind dit moeilijk.”
Maar ja… dat zeg je toch niet?
Toch kan het verlossend zijn als er ruimte komt om zo’n wens uit te spreken. Om daarna samen te kijken wat er wél kan.
Mijn dochter sprak haar wens uit. Ik stelde een vraag. School dacht mee. Defensie bood een mogelijkheid.
En zo werd iets wat eerst misschien niet mogelijk leek, toch werkelijkheid.
Misschien is dat wel de eerste stap:
durven zeggen wat je graag wilt.
En dan samen kijken wat er kan. 💗
