Punt voor Coaching - Kind en Jongeren coach

Punt voor Coaching - Kind en Jongeren coach Ik begeleid kinderen en jongeren (tussen de 6–21 jaar) aan zelfvertrouwen, minder angst en een betere emotieregulatie.

Ik ondersteun ouders met duidelijke handvatten, zodat er meer rust in huis komt en hun kind/puber weer lekker in z’n vel zit.

18/09/2026

“𝗛𝗼𝗲 𝘄𝗮𝘀 𝗵𝗲𝘁 𝗼𝗽 𝘀𝗰𝗵𝗼𝗼𝗹?”
“𝘎𝘦𝘸𝘰𝘰𝘯.”

En daarmee is het gesprek blijkbaar weer afgerond.

Toch betekent *‘gewoon’* niet altijd dat je kind niets wil vertellen.

Soms is je kind moe van de schooldag.
Soms moet alles wat er gebeurd is eerst even landen.
En soms is de vraag gewoon te groot.

ℙ𝕣𝕠𝕓𝕖𝕖𝕣 𝕕𝕒𝕒𝕣𝕠𝕞 𝕖𝕖𝕟𝕤 𝕖𝕖𝕟 𝕜𝕝𝕖𝕚𝕟𝕖𝕣𝕖, 𝕔𝕠𝕟𝕔𝕣𝕖𝕥𝕖 𝕧𝕣𝕒𝕒𝕘:
- “𝘞𝘢𝘵 𝘸𝘢𝘴 𝘩𝘦𝘵 𝘭𝘦𝘶𝘬𝘴𝘵𝘦 𝘮𝘰𝘮𝘦𝘯𝘵 𝘷𝘢𝘯𝘥𝘢𝘢𝘨?”
- “𝘔𝘦𝘵 𝘸𝘪𝘦 𝘩𝘦𝘣 𝘫𝘦 𝘪𝘯 𝘥𝘦 𝘱𝘢𝘶𝘻𝘦 𝘨𝘦𝘻𝘦𝘵𝘦𝘯?”
- “𝘞𝘢𝘴 𝘦𝘳 𝘪𝘦𝘵𝘴 𝘸𝘢𝘢𝘳 𝘫𝘦 𝘰𝘮 𝘮𝘰𝘦𝘴𝘵 𝘭𝘢𝘤𝘩𝘦𝘯?”

En komt er nog steeds weinig uit?
Laat het dan even rusten. Soms komt het verhaal later alsnog. Tijdens het eten, in de auto of vlak voor het slapengaan.

ℕ𝕚𝕖𝕥 𝕚𝕖𝕕𝕖𝕣 𝕘𝕖𝕤𝕡𝕣𝕖𝕜 𝕙𝕠𝕖𝕗𝕥 𝕞𝕖𝕥𝕖𝕖𝕟 𝕘𝕖𝕧𝕠𝕖𝕣𝕕 𝕥𝕖 𝕨𝕠𝕣𝕕𝕖𝕟. 𝕃𝕒𝕒𝕥 𝕧𝕠𝕠𝕣𝕒𝕝 𝕞𝕖𝕣𝕜𝕖𝕟 𝕕𝕒𝕥 𝕛𝕖 𝕖𝕣 𝕓𝕖𝕟𝕥 𝕨𝕒𝕟𝕟𝕖𝕖𝕣 𝕛𝕖 𝕜𝕚𝕟𝕕 𝕨𝕖́𝕝 𝕨𝕚𝕝 𝕧𝕖𝕣𝕥𝕖𝕝𝕝𝕖𝕟.

𝗞𝗿𝗶𝗷𝗴 𝗷𝗶𝗷 𝘁𝗵𝘂𝗶𝘀 𝗼𝗼𝗸 𝘃𝗮𝗮𝗸 ‘𝗴𝗲𝘄𝗼𝗼𝗻’ 𝗮𝗹𝘀 𝗮𝗻𝘁𝘄𝗼𝗼𝗿𝗱?

𝗩𝗿𝗼𝗲𝗴𝗲𝗿 𝘄𝗮𝘀 𝗶𝗸 𝗵𝗲𝘁 𝗺𝗲𝗶𝘀𝗷𝗲 𝗱𝗮𝘁 𝗮𝗹𝘁𝗶𝗷𝗱 𝗹𝗮𝗰𝗵𝘁𝗲.Tenminste… dat was wat anderen zagen.Vanbinnen was ik vaak onzeker.Ik had la...
17/09/2026

𝗩𝗿𝗼𝗲𝗴𝗲𝗿 𝘄𝗮𝘀 𝗶𝗸 𝗵𝗲𝘁 𝗺𝗲𝗶𝘀𝗷𝗲 𝗱𝗮𝘁 𝗮𝗹𝘁𝗶𝗷𝗱 𝗹𝗮𝗰𝗵𝘁𝗲.
Tenminste… dat was wat anderen zagen.

Vanbinnen was ik vaak onzeker.

Ik had last van faalangst en kon voor een toets of presentatie buikpijn, hoofdpijn of zelfs een black-out krijgen.

Maar ik liet niet snel zien wat er in mij omging.

Ik probeerde vooral sterk te zijn.

Door te gaan.

En niemand lastig te vallen met hoe ik me écht voelde.

Juist daarom vind ik het nu zo belangrijk om verder te kijken dan wat een kind aan de buitenkant laat zien.

Een kind dat lacht, kan zich onzeker voelen.

Een kind dat boos wordt, kan bang zijn om te falen.

En een puber die zegt dat het hem niets boeit, kan juist bang zijn voor wat anderen vinden.

𝔾𝕖𝕕𝕣𝕒𝕘 𝕧𝕖𝕣𝕥𝕖𝕝𝕥 𝕧𝕒𝕒𝕜 𝕖𝕖𝕟 𝕧𝕖𝕣𝕙𝕒𝕒𝕝.

En soms heeft een kind iemand nodig die rustig blijft en helpt om dat verhaal te begrijpen.

𝗗𝗮𝘁 𝗶𝘀 𝘄𝗮𝗮𝗿𝗼𝗺 𝗶𝗸 𝗱𝗶𝘁 𝘄𝗲𝗿𝗸 𝗱𝗼𝗲.

16/09/2026

“𝗛𝗼𝗲 𝗴𝗶𝗻𝗴 𝗷𝗲 𝘁𝗼𝗲𝘁𝘀?”
“𝘎𝘰𝘦𝘥.”

En daarmee is het gesprek vaak klaar.

𝕄𝕒𝕒𝕣 𝕖𝕖𝕟 𝕘𝕠𝕖𝕕 𝕔𝕚𝕛𝕗𝕖𝕣 𝕓𝕖𝕥𝕖𝕜𝕖𝕟𝕥 𝕟𝕚𝕖𝕥 𝕒𝕦𝕥𝕠𝕞𝕒𝕥𝕚𝕤𝕔𝕙 𝕕𝕒𝕥 𝕛𝕖 𝕜𝕚𝕟𝕕 𝕫𝕚𝕔𝕙 𝕠𝕠𝕜 𝕘𝕠𝕖𝕕 𝕧𝕠𝕖𝕝𝕕𝕖 𝕥𝕚𝕛𝕕𝕖𝕟𝕤 𝕕𝕖 𝕥𝕠𝕖𝕥𝕤.

Misschien had je kind buikpijn van de spanning.
Was het bang om fouten te maken.
Of bleef het twijfelen, terwijl het de antwoorden eigenlijk gewoon wist.

𝗩𝗿𝗮𝗮𝗴 𝗱𝗮𝗮𝗿𝗼𝗺 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗮𝗹𝗹𝗲𝗲𝗻:
“𝘏𝘰𝘦 𝘨𝘪𝘯𝘨 𝘫𝘦 𝘵𝘰𝘦𝘵𝘴?”

Maar probeer ook eens:
“𝘏𝘰𝘦 𝘷𝘰𝘦𝘭𝘥𝘦 𝘫𝘦 𝘫𝘦 𝘵𝘪𝘫𝘥𝘦𝘯𝘴 𝘥𝘦 𝘵𝘰𝘦𝘵𝘴?”

ℤ𝕠 𝕧𝕖𝕣𝕤𝕔𝕙𝕦𝕚𝕗𝕥 𝕕𝕖 𝕒𝕒𝕟𝕕𝕒𝕔𝕙𝕥 𝕧𝕒𝕟 𝕒𝕝𝕝𝕖𝕖𝕟 𝕙𝕖𝕥 𝕣𝕖𝕤𝕦𝕝𝕥𝕒𝕒𝕥 𝕟𝕒𝕒𝕣 𝕨𝕒𝕥 𝕛𝕖 𝕜𝕚𝕟𝕕 𝕙𝕖𝕖𝕗𝕥 𝕖𝕣𝕧𝕒𝕣𝕖𝕟.

𝗩𝗿𝗮𝗮𝗴 𝗷𝗶𝗷 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝗵𝗲𝘁 𝗿𝗲𝘀𝘂𝗹𝘁𝗮𝗮𝘁 𝗼𝗳 𝗼𝗼𝗸 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝗵𝗲𝘁 𝗴𝗲𝘃𝗼𝗲𝗹?

Misschien volg je mij al een tijdje.𝗠𝗮𝗮𝗿 𝘄𝗶𝗲 𝘇𝗶𝘁 𝗲𝗿 𝗲𝗶𝗴𝗲𝗻𝗹𝗶𝗷𝗸 𝗮𝗰𝗵𝘁𝗲𝗿 𝗣𝘂𝗻𝘁 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗖𝗼𝗮𝗰𝗵𝗶𝗻𝗴?Ik ben Inge.Kinder- en jongerenc...
15/09/2026

Misschien volg je mij al een tijdje.

𝗠𝗮𝗮𝗿 𝘄𝗶𝗲 𝘇𝗶𝘁 𝗲𝗿 𝗲𝗶𝗴𝗲𝗻𝗹𝗶𝗷𝗸 𝗮𝗰𝗵𝘁𝗲𝗿 𝗣𝘂𝗻𝘁 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗖𝗼𝗮𝗰𝗵𝗶𝗻𝗴?

Ik ben Inge.

Kinder- en jongerencoach, autismespecialist én moeder.

In mijn praktijk begeleid ik kinderen en jongeren die bijvoorbeeld onzeker zijn, angsten hebben, geen grenzen durven aan te geven, veel piekeren of moeite hebben met hun gevoelens.

𝕀𝕜 𝕜𝕚𝕛𝕜 𝕘𝕣𝕒𝕒𝕘 𝕧𝕖𝕣𝕕𝕖𝕣 𝕕𝕒𝕟 𝕒𝕝𝕝𝕖𝕖𝕟 𝕙𝕖𝕥 𝕘𝕖𝕕𝕣𝕒𝕘.
Want achter boosheid, terugtrekken of “Het boeit me niet” zit vaak een heel ander verhaal.

En verder?
Dans ik graag en ben ik sinds kort begonnen met tennis.

🐾 Wandel ik graag met Guus, die ook regelmatig helpt tijdens coachsessies.

🎮 En houd ik van spelletjes en gamen.

Ik ben nuchter, eerlijk en geloof niet in perfectie.

Wel in luisteren, kijken naar wat een kind nodig heeft en samen kleine stappen zetten.

14/09/2026

“𝗗𝗶𝘁 𝗶𝘀 𝘀𝘁𝗼𝗺!”
Je kind gooit het werk aan de kant en wil niet meer verder.

Het lijkt misschien alsof je kind geen zin heeft. Of meteen opgeeft zodra iets lastig wordt.

Maar soms betekent:
“𝘋𝘪𝘵 𝘪𝘴 𝘴𝘵𝘰𝘮!”

eigenlijk:
“𝘐𝘬 𝘣𝘦𝘯 𝘣𝘢𝘯𝘨 𝘥𝘢𝘵 𝘪𝘬 𝘩𝘦𝘵 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘬𝘢𝘯.”

Door iets stom te noemen, probeert je kind zichzelf te beschermen tegen het gevoel dat het misschien niet lukt.

In plaats van te zeggen:
“𝘋𝘰𝘦 𝘯𝘰𝘶 𝘨𝘦𝘸𝘰𝘰𝘯, 𝘫𝘦 𝘬𝘶𝘯𝘵 𝘥𝘪𝘵 𝘣𝘦𝘴𝘵.”

kun je vragen:
“𝘝𝘪𝘯𝘥 𝘫𝘦 𝘩𝘦𝘵 𝘴𝘵𝘰𝘮, 𝘰𝘧 𝘣𝘦𝘯 𝘫𝘦 𝘣𝘢𝘯𝘨 𝘥𝘢𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘭𝘶𝘬𝘵?”

Zo help je jouw kind om woorden te geven aan wat er achter het gedrag zit.

𝕎𝕒𝕟𝕥 𝕘𝕖𝕕𝕣𝕒𝕘 𝕧𝕖𝕣𝕥𝕖𝕝𝕥 𝕧𝕒𝕒𝕜 𝕖𝕖𝕟 𝕧𝕖𝕣𝕙𝕒𝕒𝕝.

𝗛𝗲𝗿𝗸𝗲𝗻 𝗷𝗶𝗷 𝗱𝗶𝘁 𝗯𝗶𝗷 𝗷𝗼𝘂𝘄 𝗸𝗶𝗻𝗱?

𝗗𝗮𝗻𝘀𝗲𝗻 𝗶𝘀 𝗮𝗹 𝗷𝗮𝗿𝗲𝗻 𝗺𝗶𝗷𝗻 𝗵𝗼𝗯𝗯𝘆.En sinds kort sta ik ook regelmatig op de 𝘁𝗲𝗻𝗻𝗶𝘀𝗯𝗮𝗮𝗻. Twee heel verschillende sporten, maa...
11/09/2026

𝗗𝗮𝗻𝘀𝗲𝗻 𝗶𝘀 𝗮𝗹 𝗷𝗮𝗿𝗲𝗻 𝗺𝗶𝗷𝗻 𝗵𝗼𝗯𝗯𝘆.
En sinds kort sta ik ook regelmatig op de 𝘁𝗲𝗻𝗻𝗶𝘀𝗯𝗮𝗮𝗻.

Twee heel verschillende sporten, maar ze hebben voor mij hetzelfde effect: ik kan mijn hoofd even leegmaken.

Even weg van de drukte van werk en thuis.

Even niet bezig zijn met afspraken, boodschappen, kinderen of alles wat nog moet.

Ik beweeg, ontspan en laad weer op.

En eerlijk? Bij tennis ben ik vooral nog heel veel aan het oefenen. 😉
Maar juist dat maakt het leuk.

𝗪𝗮𝘁 𝗱𝗼𝗲 𝗷𝗶𝗷 𝗼𝗺 𝗲𝘃𝗲𝗻 𝘁𝗲 𝗼𝗻𝘁𝘀𝗻𝗮𝗽𝗽𝗲𝗻 𝗮𝗮𝗻 𝗮𝗹𝗹𝗲 𝗱𝗿𝘂𝗸𝘁𝗲 𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗲 𝗱𝗮𝗴?

10/09/2026

𝗚𝗿𝗲𝗻𝘇𝗲𝗻 𝗮𝗮𝗻𝗴𝗲𝘃𝗲𝗻 𝗸𝗹𝗶𝗻𝗸𝘁 𝘀𝗼𝗺𝘀 𝘀𝗶𝗺𝗽𝗲𝗹:
“𝘡𝘦𝘨 𝘨𝘦𝘸𝘰𝘰𝘯 𝘯𝘦𝘦.”

Maar om een grens aan te kunnen geven, moet je eerst voelen dát er een grens bereikt wordt.

En dat is niet voor ieder kind of iedere jongere vanzelfsprekend.

Sommigen merken pas achteraf dat iets te veel was.
Anderen voelen het wel, maar durven er niets van te zeggen.
Bijvoorbeeld omdat ze niemand teleur willen stellen, bang zijn voor een reactie of graag aardig gevonden willen worden.

Daarom begint grenzen aangeven niet alleen bij het woord “𝘯𝘦𝘦”.

Het begint bij leren herkennen:
- Wat voelt prettig voor mij?
- Wanneer wordt iets te veel?
- Wat wil ik wel en wat wil ik niet?

ℙ𝕒𝕤 𝕕𝕒𝕒𝕣𝕟𝕒 𝕜𝕦𝕟 𝕛𝕖 𝕠𝕖𝕗𝕖𝕟𝕖𝕟 𝕠𝕞 𝕕𝕒𝕥 𝕠𝕠𝕜 𝕟𝕒𝕒𝕣 𝕖𝕖𝕟 𝕒𝕟𝕕𝕖𝕣 𝕦𝕚𝕥 𝕥𝕖 𝕤𝕡𝕣𝕖𝕜𝕖𝕟.

𝗩𝗶𝗻𝗱𝘁 𝗷𝗼𝘂𝘄 𝗸𝗶𝗻𝗱 𝗵𝗲𝘁 𝗺𝗮𝗸𝗸𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸 𝗼𝗺 𝗮𝗮𝗻 𝘁𝗲 𝗴𝗲𝘃𝗲𝗻 𝘄𝗮𝗮𝗿 𝘇𝗶𝗷𝗻 𝗼𝗳 𝗵𝗮𝗮𝗿 𝗴𝗿𝗲𝗻𝘀 𝗹𝗶𝗴𝘁?

09/09/2026

“𝗛𝗶𝗷 𝗹𝘂𝗶𝘀𝘁𝗲𝗿𝘁 𝗴𝗲𝘄𝗼𝗼𝗻 𝗻𝗶𝗲𝘁.”
Dat hoor ik ouders regelmatig zeggen wanneer een kind midden in een driftbui zit.

𝕄𝕒𝕒𝕣 𝕨𝕚𝕤𝕥 𝕛𝕖 𝕕𝕒𝕥 𝕖𝕖𝕟 𝕜𝕚𝕟𝕕 𝕥𝕚𝕛𝕕𝕖𝕟𝕤 𝕖𝕖𝕟 𝕕𝕣𝕚𝕗𝕥𝕓𝕦𝕚 𝕧𝕒𝕒𝕜 𝕙𝕖𝕝𝕖𝕞𝕒𝕒𝕝 𝕟𝕚𝕖𝕥 𝕞𝕖𝕖𝕣 𝕜𝕒́𝕟 𝕝𝕦𝕚𝕤𝕥𝕖𝕣𝕖𝕟?

Op zo’n moment nemen emoties het over. Het denkende deel van het brein staat als het ware even op een lager pitje.

Juist daarom werkt straffen tijdens een driftbui meestal niet.

Je straft dan gedrag dat je kind op dat moment niet goed kan sturen. En dat zorgt vaak alleen maar voor méér spanning, boosheid en verdriet.

𝗪𝗮𝘁 𝗵𝗲𝗹𝗽𝘁 𝗱𝗮𝗻 𝘄𝗲́𝗹?
- Blijf zelf zo rustig mogelijk.
- Benoem wat je ziet: “Ik zie dat je heel boos bent.”
- Geef je kind de ruimte om weer tot rust te komen.

Want jouw rust wordt vaak de rust van je kind.

Dat betekent niet dat je alles goed hoeft te vinden.

Grenzen blijven belangrijk. Alleen is een driftbui niet het moment om die uit te leggen of een consequentie te geven.

Wacht tot je kind weer rustig is. Dán is er ruimte om samen terug te kijken en te bespreken wat er gebeurde.

Een kind heeft op zo’n moment geen perfecte ouder nodig.

𝔼𝕖𝕟 𝕜𝕚𝕟𝕕 𝕙𝕖𝕖𝕗𝕥 𝕖𝕖𝕟 𝕠𝕦𝕕𝕖𝕣 𝕟𝕠𝕕𝕚𝕘 𝕕𝕚𝕖 𝕕𝕖 𝕣𝕦𝕤𝕥 𝕓𝕖𝕨𝕒𝕒𝕣𝕥, 𝕥𝕠𝕥𝕕𝕒𝕥 𝕙𝕖𝕥 𝕕𝕒𝕥 𝕫𝕖𝕝𝕗 𝕨𝕖𝕖𝕣 𝕜𝕒𝕟.

𝗪𝗲𝗹𝗸𝗲 𝘀𝗶𝘁𝘂𝗮𝘁𝗶𝗲 𝘃𝗶𝗻𝗱 𝗷𝗶𝗷 𝗮𝗹𝘀 𝗼𝘂𝗱𝗲𝗿 𝗵𝗲𝘁 𝗹𝗮𝘀𝘁𝗶𝗴𝘀𝘁 𝗼𝗺 𝘇𝗲𝗹𝗳 𝗿𝘂𝘀𝘁𝗶𝗴 𝘁𝗲 𝗯𝗹𝗶𝗷𝘃𝗲𝗻?

“𝗜𝗸 𝗺𝗼𝗲𝘁 𝘃𝗮𝗻𝗱𝗮𝗮𝗴 𝗲𝗲𝗻 𝗽𝗿𝗶𝗸𝗷𝗲!” 💉Dat zei Jara vanochtend. Blij zelfs. 😄Vandaag moest ze voor een prik naar de GGD.Gisterav...
08/09/2026

“𝗜𝗸 𝗺𝗼𝗲𝘁 𝘃𝗮𝗻𝗱𝗮𝗮𝗴 𝗲𝗲𝗻 𝗽𝗿𝗶𝗸𝗷𝗲!” 💉

Dat zei Jara vanochtend. Blij zelfs. 😄

Vandaag moest ze voor een prik naar de GGD.

Gisteravond hebben we haar daarop voorbereid. Niet door te zeggen:

“𝘏𝘦𝘵 𝘪𝘴 𝘩𝘦𝘭𝘦𝘮𝘢𝘢𝘭 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘦𝘯𝘨.”
“𝘑𝘦 𝘩𝘰𝘦𝘧𝘵 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘣𝘢𝘯𝘨 𝘵𝘦 𝘻𝘪𝘫𝘯.”
“𝘏𝘦𝘵 𝘥𝘰𝘦𝘵 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘩𝘦́𝘦́𝘭 𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘱𝘪𝘫𝘯.”

Maar gewoon heel neutraal en feitelijk.

Ik vertelde dat ik haar eerder uit school kom halen en dat we daarna naar de dokter gaan voor een prik.

Waar de prik komt.
Dat ze bij mij op schoot mag zitten.
Dat ik of de dokter haar arm vasthoudt.
Dat de prik even kan prikken.
En dat het belangrijk is dat ze haar arm stilhoudt, zodat het snel klaar is.

We hadden ook afgesproken: als het pijn doet, mag je in mijn hand knijpen.

Meer eigenlijk niet.

We benoemen vooraf niet dat iets spannend of eng kan zijn als zij dat zelf nog helemaal niet zo ervaart.

Want soms geven we als volwassenen, met alle goede bedoelingen, onbewust al een lading aan iets.

Vanochtend stond ze vrolijk op en zei:
“𝗜𝗸 𝗺𝗼𝗲𝘁 𝘃𝗮𝗻𝗱𝗮𝗮𝗴 𝗲𝗲𝗻 𝗽𝗿𝗶𝗸𝗷𝗲!”

En tijdens de prik?

Ze wist precies wat er ging gebeuren. Ze kwam bij mij op schoot zitten, hield haar arm stil en liet de prik gebeuren.

Na de prik pakte ze meteen mijn hand vast en kneep erin. Precies zoals we hadden afgesproken.

Er kwamen wat tranen, want ja… de prik deed pijn.

En dat mag.

Achteraf vertelde ze ook dat ze het toch een beetje spannend vond.

Het doel van neutraal voorbereiden is niet dat je kind geen pijn, angst of spanning mag voelen. Die gevoelens mogen er juist zijn.

𝕄𝕒𝕒𝕣 𝕛𝕖 𝕙𝕠𝕖𝕗𝕥 𝕫𝕖 𝕠𝕠𝕜 𝕟𝕚𝕖𝕥 𝕧𝕠𝕠𝕣𝕒𝕗 𝕧𝕠𝕠𝕣 𝕛𝕖 𝕜𝕚𝕟𝕕 𝕚𝕟 𝕥𝕖 𝕧𝕦𝕝𝕝𝕖𝕟.

𝗡𝗶𝗲𝘁 𝗮𝗹𝗹𝗲𝘀 𝘄𝗮𝘁 𝘀𝗽𝗮𝗻𝗻𝗲𝗻𝗱 𝗸𝗮́𝗻 𝘇𝗶𝗷𝗻, 𝗵𝗼𝗲𝗳𝘁 𝘃𝗼𝗼𝗿𝗮𝗳 𝘀𝗽𝗮𝗻𝗻𝗲𝗻𝗱 𝗴𝗲𝗺𝗮𝗮𝗸𝘁 𝘁𝗲 𝘄𝗼𝗿𝗱𝗲𝗻.

07/09/2026

“𝗠𝗮𝗮𝗿 𝗺𝗮𝗺𝗮… 𝘄𝗮𝗮𝗿𝗼𝗺 𝗱𝗼𝗲 𝗷𝗶𝗷 𝗲𝗶𝗴𝗲𝗻𝗹𝗶𝗷𝗸 𝘇𝗼 𝗯𝗶𝗷 𝘁𝗲𝗻𝗻𝗶𝘀?”

En vervolgens krijg je dus een perfecte imitatie van jezelf.

Blijkbaar hoef ik voor een spiegel niet altijd naar mijn praktijk. Ik heb er thuis ook gewoon eentje rondlopen.

𝗪𝗶𝗲 𝘄𝗼𝗿𝗱𝘁 𝗲𝗿 𝘁𝗵𝘂𝗶𝘀 𝗼𝗼𝗸 𝘄𝗲𝗹𝗲𝗲𝗻𝘀 𝗴𝗲𝗻𝗮𝗱𝗲𝗹𝗼𝗼𝘀 𝗻𝗮𝗴𝗲𝗱𝗮𝗮𝗻 𝗱𝗼𝗼𝗿 𝘇𝗶𝗷𝗻 𝗸𝗶𝗻𝗱?

Adres

Dorpstraat 37
Baexem
6095AE

Openingstijden

Maandag 09:00 - 17:00
Dinsdag 09:00 - 14:30
Donderdag 09:00 - 17:00
Vrijdag 09:00 - 14:30

Telefoon

+31642076695

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Punt voor Coaching - Kind en Jongeren coach nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen