09/10/2026
Vandaag sta ik even stil bij 11 jaar leven met een ziekte die nooit pauze neemt.
24/7 bezig zijn met getallen, koolhydraten, insuline, waarden die stijgen en dalen. Vooruitdenken, bijsturen, rekening houden met iets waar je nooit écht even niet mee bezig bent. Ook op de momenten dat je gewoon wilt leven, genieten en nergens over na wilt denken.
Elf jaar geleden begon ik aan een leven waarvan ik toen nog niet wist hoeveel ruimte deze ziekte zou innemen. Inmiddels weet ik hoeveel energie het kost, hoe onvoorspelbaar het kan zijn en hoeveel je steeds opnieuw moet accepteren.
Ik ben niet iedere dag sterk. Soms gaat het goed, soms ben ik het gewoon even zat.
Maar iedere dag ga ik weer door. ❤️
11 jaar type 1. En morgen begint het gewoon weer opnieuw.