Doorbraakcoaching

10/10/2026

"Ik wil in mijn eentje voor een paar weken naar het buitenland. Ik ben er he-le-maal klaar mee"...
..verzucht de getrouwde vader (32) van twee jonge kinderen tijdens de doorbraaksessie. "En dan? Wat als je daarna weer thuis komt?" vraag ik hem. "Tja, dan is het gewoon weer hetzelfde" antwoordt de man neerslachtig. Zijn hoofd maakt overuren, hij slaapt slecht, zijn lichaam heeft allerlei onverklaarbare pijnen, zijn relatie zit in zwaar weer en hij ervaart het vaderschap als erg pittig. Hij wil weten waar de onrust in zijn hoofd vandaan komt. Daarom doet hij een doorbraaksessie.

In de sessie wordt duidelijk dat hij van kinds af aan in een patroon zit van loyaal zijn aan de behoefte van de ander en daarbij zijn eigen behoefte structureel negeert. Hij heeft de diepe overtuiging dat hij anderen teleurstelt als hij niet in de behoefte van de ander voorziet. Vooral zijn hulpbehoevende (en ietwat manipulatieve) alleenstaande vader geeft hem dat gevoel al jarenlang. Dat is de bron van zijn patroon. Als kind wist hij niet beter er voor zijn vader te moeten zijn. Nu hij ruim volwassen is, zet hij hetzelfde patroon in naar zijn vrouw, op zijn werk, naar zijn schoonouders en zelfs zijn beste vrienden. Het holt hem helemaal uit.

Ik begrijp zijn behoefte om er even helemaal uit te zijn. Even tijd voor hemzelf, niet hoeven zorgen voor een ander en de ruimte hebben om alle tijd en energie in zichzelf te steken. Zo'n time-out is niet verkeerd, maar het is niet de oplossing voor zijn probleem.

De verzuchting naar een time-out komt vaker voor in mijn praktijk. De batterij moet opgeladen worden om vervolgens terug in dezelfde situatie te kunnen stappen die de batterij binnen no-time weer helemaal leeg trekt. De sleutel naar een structurele verandering ligt dan ook niet in een time-out, maar in het doorbreken van patronen die iemand belemmeren in het dagelijkse leven de ruimte te pakken die nodig is. Daarom maakte ik met deze man een concreet stappenplan wat hij in zijn dagelijkse leven te doen heeft om de ruimte te nemen die goed voor hem is. Hij zal daarbij onherroepelijk de angst om anderen teleur te stellen tegen gaan komen. In de komende periode zal dat zijn grootste uitdaging zijn, waar hij bij begeleid gaat worden. Op naar een doorbraak...

www.doorbraakcoaching.com

24/09/2026

Wanneer pesten een trauma wordt

Het is deze week de 'week tegen pesten'. In mijn coachpraktijk help ik veel mensen die een pestverleden hebben. In de terugblik op hun leven stel ik bij een pestverleden dan de vraag "Waarom werd je gepest? Waarom jij?". Vaak kan iemand geen goed antwoord op deze vraag geven.

Veelal is iemand die gepest wordt wat gevoeliger, wijkt af qua kleding, heeft geen gemiddelde lichaamsbouw, haarkleur, etc. Het kan van alles zijn waarom iemand gepest wordt. Maar mijns inziens is dat niét de hoofdreden. De rode draad die ik zie bij mensen met een problematisch pestverleden, is dat degene die gepest wordt veelal geen veilige thuisbasis heeft met ouders die het kind zien, steunen en beschermen. Het pesten kan bestaan zonder consequenties voor de pester.

Als een kind gepest wordt en de ouders nemen het voor het kind op richting de pester/de ouders/school en zetten hun kind in zijn kracht, is de pestervaring niet leuk, maar hoeft het geen trauma te worden. Als het kind dat gepest wordt zich echter thuis niet veilig voelt om zich te uiten en/of het ontbreekt aan enig steun, dan kan een pestervaring wel een trauma worden. Het kind staat er dan ogenschijnlijk alleen voor en gaat zijn gevoelswereld afschermen en zijn gedrag aanpassen om in zijn eentje het pesten te kunnen ondergaan of te voorkomen.

Het pesten is dan niet de oorzaak van het trauma, maar ontbreken van een veilig thuis met steun.

Als dit aangepaste gedrag maar lang genoeg wordt volgehouden, zal het trauma zich later in het leven uiten in verharding, depressie, verslaving, etc. De meest verharde en gespierde mariniers, politie- en brandweermensen in mijn coachpraktijk hebben vaak een lastige tijd op school gehad en groeiden op in een thuissituatie waar ze zich niet gezien en gesteund voelden.

Pesten moet zo veel mogelijk voorkomen worden. Maar zie, geloof, steun en bescherm je kind en leef het voor hoe belangrijk het is je eigen grenzen te respecteren, voor jezelf op te komen en de agressie van een ander nóóit te accepteren. Creëer een veilige thuisbasis waarin het kind zich vrij voelt om zich te uiten en hulp te vragen. Dát is mijns inziens hét belangrijkste om pesten te stoppen.

21/09/2026

De Doorbraak

Vijfentwintig jaar heeft Michiel van der Pols diverse bijzondere functies bij de Nederlandse overheid vervuld. Bij het Korps Mariniers is hij als officier uitgezonden geweest naar Irak, gaf hij leiding aan de antiterreureenheid en leefde hij een leven als in een spannend jongensboek. Vervolgens werkte hij jarenlang aan het verbeteren van de veiligheid in de hardnekkigste probleemwijken van Rotterdam. Hij stond stevig in zijn schoenen, was zelfverzekerd en leefde een ogenschijnlijk geslaagd leven.

Dit krijgt echter een totaal andere wending op het moment dat hij zijn soulmate Linda ontmoet. Een roerige periode volgt, want Michiel is getrouwd en heeft zijn leven gebouwd op de rollen die hij jarenlang onbewust zorgvuldig speelde. Hij kan zich niet meer verschuilen achter de rol van geslaagde man, militair en veteraan. Door de ontmoeting met Linda verandert álles en gaat hij op zoek naar het hoe en waarom van zijn leven.

De haarscherpe analyses die hij in zijn werk bij complexe opdrachten maakte, besloot hij van zijn eigen leven te maken. Laag voor laag pelt hij zijn geschiedenis af en komt hij onder andere op het pad van paragnosten, vorige levens en mystieke gebeurtenissen. Hij krijgt zijn antwoorden en meer. De zoektocht verandert zijn perspectief op zichzelf, anderen en het leven volledig. Hij hervindt zichzelf en laat nu een kant zien die hij nooit eerder heeft kunnen en durven laten zien – dát is de Doorbraak.

Michiel heeft op alle fronten het roer van zijn leven volledig omgegooid. Hij heeft zijn baan opgezegd en helpt nu anderen met de zoektocht naar zichzelf. In zijn coachpraktijk in Delft ontvangt Michiel cliënten die in één sessie van vijf uur hún Doorbraak bereiken. In dit enerverende boek is een werkboek opgenomen waarmee je de Doorbraakmethodiek kunt toepassen op jezelf. Michiel loodst je met inspirerende voorbeelden langs de twaalf hoofdvragen, waarmee de oorzaken van de disbalans in jouw dagelijkse bestaan worden blootgelegd. De antwoorden geven je een glashelder inzicht, waarmee je zelf de richting vindt om weer in balans te komen. Je leert wie je écht bent en wat je hier op aarde komt doen. Je komt weer in contact met jezelf.

Je bestelt het boek eenvoudig hier: https://obeliskboeken.nl/boek/de-doorbraak
Alles over Michiel en zijn werk vind je hier: https://www.doorbraakcoaching.com/

18/09/2026

Hierom is zelfbewustzijn zó belangrijk. Voor iedereen, zeker ook voor militairen en andere hoog-risico professionals.

www.doorbraakcoaching.com

11/09/2026

9/11 - A call to arms

Het was op deze schietbaan op de Harskamp tijdens de opleiding van de Bijzondere Bijstandseenheid (BBE) dat we hoorden dat er een vliegtuig in een van de Twin Towers was gevlogen. Dat is vandaag 25 jaar geleden. De foto is van omstreeks die periode.

We maakten onze schietoefeningen af en zaten in de avond vol verbijstering te kijken naar de beelden die levensgroot in de kantine van de kazerne werden getoond. De BBE was de toenmalige antiterreureenheid van het Korps Mariniers en we realiseerden ons heel goed dat juist déze eenheid een belangrijke rol zou gaan spelen in een wereld die op die dag wezenlijk veranderd was.

Dat bleek. Twee weken later stond de BBE ivm dreigende aanslagen bij de snelwegtunnels in Amsterdam en Rotterdam en in de jaren daarna werd – mede met mariniers van de BBE - de Dienst Speciale Interventies (DSI) opgericht. De aanslagen waren voor de Verenigde Staten een reden (excuus?) om oorlogen te beginnen in Afghanistan en Irak. Nederland werd in die oorlogsbeweging meegenomen en zo zat ik zelf eind 2003 met een grote marinierseenheid voor vijf maanden in Irak.

Het was halverwege deze missie in Irak dat ik mij realiseerde dat ik helemaal niet achter de missie stond. De werkelijke redenen om deze oorlog te beginnen, waren naar mijn gevoel anders dan dat ons verteld werd. Later bleek dan ook dat de zogenaamde massavernietigingswapens er helemaal niet waren en dat de link met de aanslagen op 11 september er niet was. Na het uitdienen van mijn 12-jarig contract nam ik ontslag. Ik was trouw aan mezelf, want ik wilde nooit meer in de positie komen dat ik uitgezonden zou worden voor een missie waar ik zelf niet achter stond.

Destijds sprak ik daar niet over. Mijn moeite met de uitzending en mijn twijfels over de redenen van de Nederlandse politiek om de VS te volgen in hun oorlogsbewegingen hield ik voor mezelf. Een gemiste kans, want ik was – weet ik nu – zeker niet de enige militair die zijn bedenkingen had. Wat zou er gebeurd zijn als we deze bedenkingen wel open en eerlijk hadden uitgesproken?

Ik hoop dat de tijden veranderd zijn en dat militairen nu wel de ruimte nemen én krijgen om zich uit te spreken over hun gevoel bij een missie. Belangrijk voor het mentale welzijn van de militair én voor zuiver houden van gegeven opdrachten.

Meer over het belang van het uitspreken en het ogenschijnlijke spanningsveld van de militair tussen het trouw zijn aan jezelf en het trouw zijn aan de organisatie schreef ik in het boek ‘ik zweer trouw’: https://www.bol.com/nl/nl/p/ik-zweer-trouw/9300000146233290/?referrer=socialshare_pdp_www

08/09/2026

Wat als een cliënt suïcide pleegt?

In het kader van de Suïcide Preventie week 2026 deel ik een intense ervaring van enkele jaren geleden uit mijn coachpraktijk. Achteraf kan ik de puzzelstukjes wel in elkaar schuiven, maar tijdens de sessie had ik het horrorscenario dat zich na de sessie zou ontvouwen niet kunnen voorzien.

Lees het verhaal van politieman Sjon (40) hier:

In het kader van de Suïcide Preventie week 2026 deel ik een intense ervaring van enkele jaren geleden uit mijn coachpraktijk. Achteraf kan ik de puzzelstukjes wel in elkaar schuiven, maar tijdens de sessie had ik het horrorscenario dat zich na de sessie zou ontvouwen niet kunnen voorzien.Politieman...

30/08/2026

Niet uitgerust, wel verbonden

Afgelopen vrijdag kwamen we met ons samengestelde gezin terug van een drieweekse camperreis door Duitsland - Liechtenstein - Frankrijk en Luxemburg. Met een gehuurde camper verbleven we in de natuur, stonden we bij meren en tussen de bergen. Op rustige én drukke campings, met en zonder WiFi (voor de kids een múst), in de hitte en in de stromende regen. De twee oudsten sliepen in een tent, de jongste sliep bij ons in de camper.

Nu de camper weer ingeleverd is, het grootste deel van de was is gedaan en we ons gereedmaken voor de eerste school- en werkdag, constateren mijn vrouw en ik dat we verre van uitgerust zijn. Het was een intensieve vakantie.

Maar deze vakantie had een andere functie. Door met elkaar van alles te beleven, midden in de natuur te zijn en wekenlang letterlijk met elkaar op een aantal vierkante meters te leven, is de verbinding in het gezin groter dan ooit. Alles wat nog onder de oppervlakte bij ons speelde, kwam eruit. Spanningen, irritaties, wensen en behoeftes. Omdat er letterlijk geen mogelijkheid was om ervoor weg te lopen, kwam alles op tafel en werd er als gezin net zolang over gesproken totdat de lucht geklaard was en iedereen zijn waarheid had gedeeld.

Hoewel we thuis álles proberen te bespreken, scheen deze camperreis toch nog licht op zaken die wat dieper zaten. Een co-ouderschap en een samengesteld gezin kan immers complex zijn. Hoe waardevol dat de onbesproken zaken nu wél besproken zijn en we elkaar nóg beter begrijpen en waarderen. Ook als ouders kunnen we de kinderen nog beter begeleiden bij wie ze werkelijk zijn en wat ze nodig hebben. We hebben heel wat doorbraken met elkaar gemaakt.

Zo start ik morgen met frisse zin met de eerste werkweek na de zomervakantie. Nog niet geheel uitgerust, maar wel nóg beter verbonden.

www.doorbraakcoaching.com

26/08/2026

RIP Dolly Parton

15/08/2026

Kies ik voor de een of voor de ander?

Regelmatig krijg ik mensen in mijn praktijk, zowel mannen als vrouwen, die gevoelens hebben gekregen voor een ander. Vaak zitten ze al jaren in een relatie, maar heeft de ontmoeting met een ander hun vertrouwde basis aan het wankelen gebracht. Ze ervaren bij die ander iets wat in hun huidige relatie gemist wordt.

Er lijkt iets wakker gemaakt te zijn dat eerder slapend was en het wordt duidelijk dat de bestaande relatie een comfortzone was die eigenlijk helemaal niet meer zo comfortabel is. Maar de huidige relatie is veilig en vertrouwd, er zijn vaak kinderen in het spel, er is wellicht een financiële afhankelijkheid en bovendien is er veel verwarring, schaamte en schuldgevoel. Een hels dilemma.

De vraag die dan letterlijk aan mij gesteld wordt, is: “Michiel, moet ik scheiden of blijven? Kies ik voor de een of voor de ander?”.

Lees de hele blog hier:
https://www.doorbraakcoaching.com/post/kies-ik-voor-de-een-of-voor-de-ander

09/08/2026

Een casus uit mijn praktijk - de 'likeable' Hagenees

Dikke auto's, veel geld op de bank, dure restaurants en veel aandacht van allerlei mensen.... het leven in de high-society lijkt veel mensen erg aantrekkelijk. Mijn cliënt Michel (48) had het allemaal en het leven lachte hem toe.

Toen ik hem echter afgelopen week ophaalde voor het doen van een doorbraaksessie, zat hij al om 09:00 uur aan een groot glas witte wijn. Daarnaast heeft hij medicijnen nodig om zijn veel te hoge bloeddruk te verlagen en rookt hij de een na de andere sigaret weg. Het gaat niet goed met hem. De ommekeer in zijn leven kon haast niet groter.

Al die jaren in de high-society was Michel niet zichzelf geweest. Hij had van zichzelf een 'likeable' variant gemaakt die geliefd werd door velen. Hoewel hij daardoor altijd 'vrienden' om zich heen had, was zijn eenzaamheid groot geweest. In de doorbraaksessie wordt duidelijk waarom. Dit is zijn verhaal.

https://www.doorbraakcoaching.com/post/de-likeable-hagenees