Lekker Jezelf

13/10/2026

Je kind hoeft niet eerst te veranderen voordat jij meer rust kunt ervaren

Spullen die niet worden opgeruimd, afspraken die niet worden nagekomen, huiswerk dat wordt uitgesteld. Herkenbaar? Welkom in de puberteit!

Ondertussen denk jij: Hoe vaak moet ik dit nog zeggen? Wat doe ik verkeerd? Wat als dit zo doorgaat?

De neiging is groot om het gedrag van je kind te willen veranderen. Strenger zijn. Meer controleren. Meer regels. Of juist meer loslaten.

De oplossing ligt niet alleen bij je kind. Soms raakt het gedrag van je puber vooral iets bij jou. De rommel in huis botst met jouw behoefte aan overzicht. Het te laat thuiskomen triggert angst of controleverlies bij jou. Slechte cijfers wakkeren jouw zorg om de toekomst aan.

Voor je het weet, reageer je niet alleen op wat er nú gebeurt, er wordt ook iets ouds geraakt. Een overtuiging, een verwachting, een angst. Een verlangen om het goed te doen als ouder. Vaak iets wat je meeneemt uit je eigen gezin van herkomst.

Moet je het gedrag van je kind dan maar goedkeuren? Nee. Grenzen blijven belangrijk. Verantwoordelijkheid ook. Maar in plaats van steeds te proberen je kind te veranderen, kun je ook eens onderzoeken wat er bij jou gebeurt.

Wat maakt dat juist dít gedrag zoveel met je doet? Waardoor gaat bij jou ‘standje controle’ aan? Wanneer voel je machteloosheid? Waar pak jij verantwoordelijkheid die misschien niet van jou is?

Je kind ruimte geven om te groeien, te leren en fouten te maken. En tegelijkertijd als ouder stevig te blijven staan, vanuit vertrouwen en verbinding.

In een opvoedopstelling kun je onderzoeken hoe jij als ouder jouw plek kunt innemen, ook als je kind door een moeilijke fase gaat. Je zult merken dat het daarna meteen een stuk lichter voelt. En dat werkt door in je gezin.

Mocht je de link naar mijn gratis e-book ‘Jouw plek als ouder’ willen ontvangen, stuur me dan even een DM.

08/10/2026

‘Ik heb al zoveel geprobeerd, ik snap niet waarom het mij niet lukt om dit te veranderen’

Als het niet goed gaat met je kind, kun je daar als ouder behoorlijk last van hebben. Last van de aanvaringen, de explosies, de verwijten. Of last van de zorgen om je kind. Over school, vrienden, gezondheid.

Je vraagt je af hoe je als ouder kunt helpen of bijsturen, maar je weet niet hoe. Je probeert het op verschillende manieren. Met zachtheid en begrip, met duidelijke grenzen, met boosheid, met straffen en belonen.

En er verandert niets. Of niet genoeg. Of maar voor even.

Het vreet aan je. Jij zou dit toch moeten kunnen? Op je werk draai je je hand niet om voor ingewikkelde situaties. En hier, thuis met je eigen kind, lukt het je niet om het tij te keren.

In je omgeving vind je soms een luisterend oor, maar niemand lijkt het echt te begrijpen. Daarom vertel je niet altijd precies hoe het zit. Ondertussen blijven jullie thuis in hetzelfde cirkeltje ronddraaien. Dat is zonde, want het kan echt anders.

Als je al van alles geprobeerd hebt en niets lijkt te werken, dan vind je de antwoorden niet door nog tien tips toe te passen of door nog een gesprek. Dan mag je een laagje dieper kijken. Wat gebeurt er eigenlijk bij jou? Welke patronen worden hier zichtbaar? Wat wil het gedrag van je kind je mogelijk vertellen?

Het is niet te laat. Ook jij kunt een ontspannen ouder zijn, een ouder die stevig en vol vertrouwen de stormen kan doorstaan èn kan genieten van haar kind. En het mooie is: wanneer er bij jou iets verandert, werkt dat ook door naar je kind.

Ontspannen ouders, ontspannen kinderen.

Stuur me gerust een berichtje als je voelt dat het tijd wordt voor verandering.

05/10/2026

Wie is aan zet, jij of je kind?

Je hebt al van alles geprobeerd. Gesprekken gevoerd, adviezen opgevolgd, boeken gelezen. Je bent lief geweest, streng geweest en hebt misschien zelfs al hulp ingeschakeld. Maar toch blijft het probleem bestaan.

Ondertussen vraag je je af: ‘Wat kan ik nog doen om mijn kind te helpen?’
Misschien ligt de sleutel niet bij je kind, maar bij jou als ouder. Niet omdat je iets verkeerd doet. Juist omdat je zo hard werkt om het goed te doen.

Je kind wil niet naar school. Heeft moeite met slapen of zindelijk worden. Is vaak boos, angstig of laat gedrag zien waar jij je zorgen over maakt. Natuurlijk wil je dat je kind leert om hiermee om te gaan. Om zelfstandig te worden, zichzelf te kalmeren en verantwoordelijkheid te nemen.

Uiteraard kun je daarvoor hulp inschakelen. Ik werk met veel plezier met kinderen en jongeren die hun eigen hulpvraag hebben en nieuwe vaardigheden willen leren. En vaak levert dat prachtige resultaten op.

Maar…. wat als je bij jezelf zou beginnen?

Er kan ook iets veranderen wanneer jij als ouder steviger en met meer ontspanning je plek inneemt. Wanneer er in jou iets verandert, verandert er vaak ook iets in je gezin. Dat kan precies het zetje zijn dat nodig is om samen verder te komen.

Misschien is coaching voor je kind passend. Misschien is ouderbegeleiding een betere eerste stap. En misschien is een combinatie helpend.

Je hoeft dat niet alleen uit te zoeken. Plan een gratis en vrijblijvend online gesprek, dan kijken we samen welke ondersteuning bij jullie situatie past.

24/09/2026

“Hebben ze nog wat vervelends gedaan vandaag?”

In deze Week tegen pesten schreef ik eerder al iets over pesten op school. Hoe het een probleem is van de groep en niet alleen van een paar kinderen.

Maar wat nu als het jouw kind is dat zo verdrietig thuiskomt? En dat er dan bij jou direct allerlei alarmbellen afgaan?

Het kan je soms zó raken wat je kind meemaakt. Je wilt meteen in de actiemodus springen en het oplossen. Misschien ook nog het liefst meteen verhaal halen.

Haal even diep adem en wacht. Probeer vooral te luisteren naar wat je kind erover wil delen. Je hoeft niet meteen met een oplossing te komen. Dat jij er bent is soms al voldoende.

Vraag je dan op een later (en rustiger) moment eens af: wat maakt dat dit mij zo raakt? Welke oude pijn wordt hier aangeraakt?

Kijk eens of je een beetje kunt ‘uitzoomen’. Misschien was jij vroeger wel dat kind dat er nèt niet bij hoorde, dat zich niet fijn voelde in de klas of in de wijk. Dat wil je je kind liever besparen.

Als ik in gesprek ben met ouders van kinderen die zich gepest of buitengesloten voelen, hoor ik heel vaak: “Ik ben vroeger zelf ook gepest.” En daarmee ontstaat soms een enorme alertheid op elk signaaltje dat erop kan duiden dat de geschiedenis zich zal herhalen.

Na schooltijd kan het kind dan rekenen op vragen als: “Is er nog wat vervelends gebeurd vandaag? Hebben ze nog iets bij je gedaan?” Het kind zal (uit loyaliteit aan de ouder) misschien geneigd zijn om ieder vervelend detail van de dag te vertellen.

Zo komt er veel nadruk te liggen op het negatieve, terwijl er op een dag vast ook nog wel leuke dingen zijn gebeurd. Wat meer open vragen zijn daarom fijner.

Niet alles is pesten.

Plagen, ruzie of gewoon ontzettend onaardig gedrag komen ook voor. Leren om daarmee om te gaan, hoort bij de ontwikkeling van kinderen.

Als er daadwerkelijk sprake is van pesten (er is sprake van herhaling, opzet en machtsongelijkheid) of bij ernstige situaties, is het natuurlijk absoluut nodig dat je in actie komt.

Wanneer je vooral merkt dat je ontzettend geraakt wordt door iets wat je kind meemaakt, onderzoek dan eens in jezelf of er misschien iets ouds in jou is aangeraakt.

Wil je meer vanuit ontspanning kunnen reageren op de verhalen van je kind, zonder verstrikt te raken in je eigen oude pijn? Stuur me gerust een berichtje.

Welke situaties rondom je kind raken jou het meest?

21/09/2026

Pestproblematiek door een systemische bril bekeken

Deze week is de Week tegen Pesten. Jammer dat zo’n week nodig is, maar een belangrijk thema om aandacht aan te schenken in de scholen.

Pesten is van alle tijden en komt voor in verschillende omgevingen. Op school, op de werkvloer, op de sportclub. Zelfs in het dierenrijk komt pestgedrag voor bij sociale diersoorten.

Vaak heeft pestgedrag met plek te maken. De één maakt zich groter dan eigenlijk passend is, ten koste van de ander, die gemakkelijk van zijn plek gaat. Daaromheen de omstanders, die meelopen, helpen, of zwijgen.

Pesten is meestal gelinkt aan groepsdynamiek en kan alleen voortduren als er een groep omheen staat die het mogelijk maakt.

Het pesten kan een functie hebben, een signaal dat iets in het systeem niet klopt. Dat kan over de schoolorganisatie gaan, maar kan ook komen vanuit de thuissituatie. Het is daarom belangrijk om ook breder te kijken dan het hier en nu.

Het helpt om kinderen bewust te maken van de rollen die je kunt aannemen in pestsituaties, vooral de rol van de omstander is erg belangrijk bij het doorbreken van pestdynamiek.

De sleutel tot verandering ligt niet bij het aanwijzen van schuld, maar in het herstellen van verbinding.

Wat helpt?

💡 Iedereen hoort erbij, ongeacht de rol die je hebt in de situatie
💡 Erkenning voor wat er werkelijk speelt
💡 Samen met de klas kijken naar fijnere manieren van omgaan met elkaar
💡 De leerkracht neemt duidelijk de leiding, dit bevordert de veiligheid in de groep
💡 Verbinding herstellen: activiteiten waarin kinderen elkaars kwaliteiten leren zien, met ruimte voor verschillen

In plaats van alleen ‘fout gedrag’, kunnen we pesten ook bekijken als een signaal èn als een kans om de klas veiliger en sterker te maken.



Hoe kijk jij hiernaar?

17/09/2026

Hoezo liefdevol?

Vorige week sloot een moeder bij mij in de praktijk het traject Ontspannen Opvoeden af. Tijdens onze kennismaking vertelde ze al dat ze in de opvoeding van haar kinderen zoveel oude stukjes van zichzelf tegenkwam.

Er is in haar traject veel voorbijgekomen. Onverwerkt verdriet, linkjes met haar eigen jeugd, eigen angsten, verschillen tussen partners. Meer durven loslaten en stevig op haar plek als ouder gaan staan.

Voor nu is het genoeg. Een mooi proces is in gang gezet en dat zal nog wel even doorgaan.

We sloten af met een kaartje uit het Little Guru kaartendeck. Kaartjes met systemische boodschappen van kinderen aan hun ouders.

Opmerkelijk genoeg (of juist niet) pakte ze precies dit kaartje. De bijbehorende omschrijving raakte haar diep.

‘Alles wat je hebt weggestopt en niet wilt voelen, kan ik liefdevol wakker kussen’.

Aan de buitenkant ziet het er trouwens heus niet altijd zo liefdevol uit, hoor. Het kan er ook uitzien als boosheid, strijd, angst. Als gedrag dat je stiekem herkent van jezelf, of uit je eigen gezin van herkomst.

Bij jou kan het gedrag van je kind van alles losmaken. Slapeloze nachten, uit je slof schieten, meer controle willen uitoefenen of juist moeilijk grenzen durven stellen.

Of een confrontatie met het verleden. Met oude patronen. Met zaken waarvan je dacht dat je ze allang achter je had gelaten.

Helemaal niet raar, want we nemen allemaal onszelf mee in de opvoeding van onze kinderen. We zijn zelf ook gevormd door onze ouders. En zij weer door hun ouders.

Misschien voel je dat het tijd is om te breken met oude patronen. Om de dingen anders te doen en niet langer de systemische belasting van vorige generaties door te geven. Zodat je de weg vrijmaakt voor je kinderen om hun eigen leven te leven.

Ben je ook toe aan meer ontspanning in het ouderschap? Je bent welkom voor een vrijblijvend online Eerste Stapgesprek.

02/09/2026

Kan het online of niet?

De laatste tijd krijg ik regelmatig de vraag of er ook online mogelijkheden zijn voor mijn aanbod. De workshop ‘systemisch kijken naar kinderen’ bijvoorbeeld, maar ook een opvoedopstelling of een themadag.

Het korte antwoord is nee. Sommige dingen moet je gewoon echt live ervaren. En ook met je lijf ervaren. Niet vanaf een scherm. Ik was daar altijd vrij stellig in.

Vanmorgen had ik een sessie met een moeder die vorig jaar bij mij het traject Ontspannen Opvoeden heeft gevolgd. Sindsdien plant ze af en toe een afspraak als er iets is waar ze tegenaan loopt.

Ze wilde sparren over een moeilijke keuze waar ze zelf niet uitkwam. Door omstandigheden kon het vandaag niet anders dan online. Voor een keertje prima, praten kan ook wel met een scherm ertussen.

Toch bleek al gauw dat alleen praten niet echt tot helderheid zou leiden. We besloten het toch op te stellen. Ik vroeg haar om vier papiertjes met de letters a, b, c en d op de grond te leggen. Een blinde opstelling, waarbij ik wist waar elke letter voor stond, maar zij niet.

Lang verhaal kort, elke plek bracht haar een ander gevoel en al snel was duidelijk welke keuze ze wilde maken. Zelf gevoeld, zelf ervaren.

Het lijf is vaak wijzer dan het hoofd, maar voor je het weet maakt je hoofd er wel weer een verhaal van. Een opstelling is een mooie manier om je gevoel meer mee te laten doen.

Mooie les voor mij: dat kan dus ook met een scherm ertussen. Hoewel ik absoluut de voorkeur geef aan live contact, heeft dit me wel weer aan het denken gezet.

Na afloop opende ik mijn mailbox en wat denk je? Een vraag van een nieuwsbrieflezeres uit België, of ik binnenkort ook online dingen ga aanbieden. Hmmm…

Live of online? Hoe doe jij dat het liefst?

27/08/2026

Aanstaande zaterdag nog meedoen? Ik heb nog een paar plekjes voor representanten!

Iets voor jou? Stuur me een berichtje!

Monique

Familieopstellingen Deventer - Een opstelling geeft inzicht in wat er werkelijk speelt. Dit kan individueel of in een groep.