SV Colmschate VR1

Je zit altijd nog een beetje met de vorige pot in je hoofd, je speelt sinds lange tijd weer op gewoon gras, je warming up lijkt echt helemaal nergens op. En zo starten we de wedstrijd, met Jasmijn en Zoë in de dug out.

Dat wennen aan gewoon gras duurde tergend lang, we raakten geen knikker de eerste 20-25 minuten, kansen zat, maar het zag er werkelijk niet uit, sorry voor de fans uit Dalfsen als we te negatief beginnen aan ons verhaal. Tara heeft de eerste helft geen linkerbeen om af te werken, Julia is te gretig, Britt liet haar fysiek in de dug out achter, dus gevaarlijk werd het niet echt.

Na een minuut of 30 begint het een beetje te draaien, doet Julia t W waar ze voor ingehuurd is en komen we dreigender voor de goal. Julia neemt zelf de openingstreffer voor haar rekening, een snaar strakke voorzet recht om het neusje en binnenknikken. Dat je neus daarna opgevuld moet worden met watten, is bijzaak, de eerste treffer staat op het scorebord.

Net voor rust is het andere Julia die heel beheerst afrondt en we gaan met een hele magere 2-0 de rust in. Daar maken we duidelijk dat het anders moet, meer passie, meer tempo, meer wil om te winnen. En daar wordt gehoor aan gegeven, vlak na rust scoort Tara de 3-0 , ook de 4-0 komt op haar naam, net als de 7-0 en 8-0. Tussendoor nemen Britt en Claudia nog een goaltje voor hun rekening en zo blijft de teller steken op 8, keurig uitgevoerd, al had er meer in gezeten ;-)

Gelukkig kon de wedstrijd eerder gespeeld worden, anders hadden we vandaag vier goals van Tara gemist! Centraal achterin maken de verschillende duo's een sterke indruk, Amber is een ijskonijn die geweldig veel rust brengt en het spel snel kan hervatten en verleggen, Jill doet het prima in haar eerste minuten van het seizoen! Het middenveld speelde vandaag in wisselende samenstellingen, maar telkens bleef de motor draaien. Voorin moeten we nog iets zuiverder worden in kansen benutten, maar ik denk dat we op het eerste half uur na, tevreden mogen zijn over deze pot!

Pijntjes laten herstellen en op naar de laatste bekerpot in Apeldoorn, wat wederom een puzzel wordt qua bezetting.

NEXT MATCH!

Waar we de zaterdag tegen SVO maar snel een plekje moeten geven na het uitvallen van Zoë, moeten we er deze zaterdag gewoon weer staan.

Sommige meiden staan dit seizoen voor het eerst aan de aftrap, Denise stond afgelopen zaterdag al aan haar laatste aftrap van dit jaar. Als wij zaterdag in de kleedkamer zitten, zit Denise in het vliegtuig op weg naar Suriname. Maak mooie herinneringen en tot 'snel'!

Trainingen moesten door het wegvallen van het kunstgras even een andere insteek krijgen, heel blijven en fitter worden zijn nu het voornaamste.

De groep is gretig, groeit naar elkaar toe en heeft er zin in!

The day after probable disaster

Het had de dag moeten worden van het officiële debuut van Amber, Zoë en Tara tegen hun oude club. De dag van het officiële debuut van Julia als selectiespeelster. Het officiële debuut van Madé als Colmschate speelster die in de A categorie mag uitkomen. En dat werd het ook, maar met een bittere nasmaak. Hoewel we nog steeds moeten wachten op een diagnose, de triage bij de spoedpost is zo streng geworden, dat het lijkt of je daar alleen nog binnenkomt als je geen pols meer voelt.

Hoe lastig ook, over naar business as usual dan maar. Een wedstrijd met vuurwerk werd het niet, een verkapte 4-5-1 staat niet voor heel aanvallend voetbal. Het werd een strijd op het middenveld en dat was jammer voor het massaal opgekomen publiek.

Een unieke uitslag in de Woman of the Match competitie, met op iedere plek maar liefst twee speelsters! Op nummer 1: Demi speelde voor het eerst met de tracker en heeft meteen een heatmap die tot in de kleedkamer loopt, haar overzicht van sprintjes lijkt op een Picasso. Julia speelde natuurlijk al vaker een deel van een wedstrijd mee, maar bij je debuut maak je er meteen 60 minuten van. Jaren kei- en keihard trainen om fit te worden, kregen vandaag hun beloning, diep respect!

Op nummer 2 eindigen Claudia en Sienna. Over Clau hoeven we eigenlijk weinig meer te melden, top fit, top teamgenoot en samen met de andere CM altijd voorop in de strijd. Sienna zat nog niet helemaal lekker in haar vel, was zelf niet tevreden over haar wedstrijd, gelukkig brachten je teamgenoten je op andere gedachten en zie je dat ook weer terug in je plekje op de ranglijst voor deze wedstrijd.

En een gedeelde nummer 3 plek voor Amber en Britt. We hebben weer een rustpunt tussen de p***n, die het overzicht bewaard en het spel voortzet. Met een paar mooie reddingen een prima debuut mee mogen maken Amber! Britt deed dan eindelijk waar we al een tijdje op hameren, gebruik je fysiek op een goede manier. Dat pakte geweldig uit, je speelde een prima helft!

Nu wachten op het definitieve oordeel mbt de knie van Zoë en een flinke puzzel voor de komende wedstrijden qua aantallen. Wie zei er ook alweer dat we een te grote selectie hebben?

SVO Deventer VR1, de wedstrijd waar we niet allemaal zin in hadden, de wedstrijd waar wat spanning op zat voor meiden die tegen hun oude club speelden.
We spelen tegen iets wat leek op een soort 4-1-4-1 en passen ons eenvoudig aan als we niet in balbezit zijn, de coaching op het middenveld is geweldig, hoe lastig het soms ook is om tegen een overtal te spelen. Vanuit de kant van SVO komt niet veel gevaar, veel lange ballen in de opbouw en veel ballen over de zijlijn bij gevaar op eigen helft. Toch krijgt SVO twee aardige kansen, maar tussen de p***n eindigt de bal gelukkig niet. Aan de andere kant moet Carmen twee keer redding brengen op een prima aanval van onze kant.

En zo kabbelt de wedstrijd eigenlijk op en neer, als is kabbelen misschien een verkeerd woord, er wordt door twee teams heel hard gewerkt. Na rust zetten we, zoals vooraf al besproken, wat om en dat lijkt in eerste instantie goed uit te pakken. Als we Jill laten warmlopen om de moe gestreden Zoë te laten vervangen, slaat het noodlot toe. Jill staat klaar aan de zijlijn en Zoë maakt in haar laatste actie een verkeerde beweging, komt verkeerd terecht en het geluid was tot op de tribune te horen. Meestal weten we wel wat dat betekent, maar laten we de officiële diagnose even afwachten.

Een verschrikkelijk debuut voor je nieuwe team tegen je oude club, zeker met in het achterhoofd dat de wissel klaar stond. Hoeveel pech kun je hebben. Zoë wordt per brancard van het veld gedragen, na overleg met de thuisploeg en onze meiden hebben we besloten dat het verstandig was niet verder te spelen, de emotie zat te hoog, de verslagenheid te diep.

We danken SVO voor de geweldige medewerking, de steun voor Zoë en de assistentie bij het verzorgen! Voor nu is het zaak dat een ieder dit op haar manier gaat laten indalen en een plekje gaat geven, we denken nu even alleen aan Zoë!

Sommige teams komen elkaar seizoen na seizoen tegen en groeien met elkaar mee van O11 naar O17. Onze huidige MO17-3 speelt al sinds het begin van de jaartelling tegen FC Zutphen of Victoria Boys, of allebei!

Zo treft VR1 al sinds mensenheugenis in Helios of zoals het de laatste seizoenen heet, SVO Deventer, een tegenstander in de beker. Seizoenen lang was dat leuk, een derby waar iedereen naar uitkijkt, spannend, onverwachte uitslagen, nooit mooi voetbal maar altijd veel strijd en passie.

De laatste seizoenen is SVO Deventer - Colmschate in juni al met potlood in te vullen als bekerwedstrijd. Gekscherend wordt het al weinig creatief plannen van de KNVB genoemd en omdat het ook een derby met een steeds langer verhaal en verleden is geworden, is de g***s er voor veel speelsters inmiddels wel een beetje vanaf.

Of we er klaar voor zijn? Dat zeker! Of we 90 minuten vol gas gaan spelen? Dat ook zeker! Voor de rest vinden veel speelsters het prima als het een dag later gewoon weer zondag is.