Kindercoaching Dieneke

Het is een beetje gemeen van mij. Ik breng eerst rust in je gezin om vervolgens weer onrust te stoken. Dit is de belangrijkste reden waarom ik in trajecten werk. Ik weet namelijk dat als ik een kind wil helpen om zich beter te voelen er meer moet gebeuren dan emoties erkennen en daardoor tot rust brengen.

Ze zeggen dan in coachland dat je dit vooral niet moet zeggen, omdat het jullie niet zou interesseren. Ik merk dat veel ouders het wel fijn vinden om dit van te voren te weten. Je bent namelijk niet voor niets zo moe. Het is tijd voor een blijvende verandering in het omgaan met emoties en prikkels, zodat je kind zich niet alleen nu beter voelt, maar ook in de toekomst zelf verder kan.

Ik gun het je om te samen te ontdekken waar jouw kind het meeste bij gebaat is.
En helaas is het zo, dat als ik dat tegenkom tijdens het coachen de inmiddels ingesleten patronen van reageren weer naar boven komen. Dat is niet iets om van te schrikken, het is het teken dat we de oorzaak hebben gevonden en het niet voor even gaan oplossen, maar ook echt blijvend kunnen veranderen. En dat is wat een kind en jouw gezin gun. Vertrouwen dat het weer lukt en het goed zal gaan, omdat we net dat laagje dieper hebben gekeken naar de oorzaak van het probleem waar jullie tegenaan liepen.

Daarom start ik altijd met een traject. Ik geloof in kwaliteit en in zes afspraken kan ik meer doen dan in een los uurtje. Mocht jij een kind hebben wat last heeft van boosheid, onrust of verdriet en wil je daar wat aan doen, weer je welkom.

In de bio vind je de link naar mijn website met helpende blogs, gratis e-book en natuurlijk het coachaanbod.

Je wilt je kind alle ruimte geven om zichzelf te zijn. Het is een wens die ik vaak hoor van ouders en ook een reden om niet te veel te willen sturen wat er moet.
Het is goed als we daarbij voor ogen houden dat kinderen nog in ontwikkeling zijn.
Voor hen is een reactie vaak heel erg in het nu, ze kunnen oorzaak en gevolg nog niet overzien. Ook het inleven in anderen is en nog niet zoals bij ons. Zo kunnen ze nog niet zien of iets eerlijk is naar broers en zussen. Het is aan ons om veilige grenzen te stellen op emotioneel gebied. Net als je jonge kinderen hun vinger niet in het stopcontact laat steken of het niet alleen in een zwembad mag als het nog niet kan zwemmen. Zo mag je ook op emotioneel gebied aangeven wat gezond is om te doen en hier grenzen stellen. Als je kind groter wordt en zelf gaat overzien en afwegen wat goed is om te doen laat je je kind steeds meer zelf bepalen.

Hoe kijk jij hiernaar?

Wat zal iemand anders van mij denken?

Het is voor kinderen heel belangrijk om erbij te horen in een groep en ze zijn zich dan ook heel bewust van wat een ander zou kunnen denken over hen. Als ze onzeker zijn over iets of negatief denken over zichzelf, denken ze vaak dat andere kinderen ze stom vinden. Heel logisch, want je denkt vaak vanuit jezelf. Waar ze niet bij stil staan is dat anderen kinderen vaak helemaal niet zo met ze bezig zijn.

Tussen jouw en je kind is een constante luchtbrug.

Wist jij dat zenuwstelsels zich op elkaar afstemmen?
Misschien herken je het wel. Juist op de dag dat jij niet helemaal lekker in je vel zit, gaat je kind onrustig lopen doen.

Het raakt me vaak als ik zie hoe hard ouders werken om goed voor hun kind te zorgen. Ze zetten zichzelf aan de kant en al hun energie gaat naar hun kind toe. Natuurlijk snap ik dat, alleen voor jezelf zorgen zou eigenlijk stap 1 moeten zijn. Als jij genoeg energie opdoet en je eigen emoties kunt sturen, deel je dit namelijk ook met je kind.
Je kind voelt zich dan in de basis veilig en dat heeft veel invloed in het zelf met emoties om leert gaan.

Mocht je nu denken, maar Dieneke, mooie gezegd, hoe doe ik dat dan?
Kijk dan naar mijn aanbod voor kindercoaching en maak een afspraak voor een vrijblijvend en gratis startgesprek. Ik help je graag op weg.

Welke boodschap geef je aan jezelf? Spelen met wat je denkt.

Maak een papieren vliegtuigje en zet erop wat je vaak tegen jezelf zegt.
Bijvoorbeeld: dat gaat nooit lukken.
Stuur het naar elkaar en vertel hoe het voelt.
Wat geb***t er als je de boodschap veranderd?
Bijvoorbeeld: Het lukt nu niet, ik ga het wel leren.
of
Het lukt nu niet, ik mag hulp vragen.
Stuur het weer naar elkaar en voel eens wat je dan voelt.

Alle ouders hebben een droom voor hun kind.
Gezondheid en een gelukkig leven.

Het is mijn droom om kinderen die zich niet fijn voelen te helpen om weer ontspannen op te groeien. Gewoon blij en trots op zichzelf.
Want kinderen zouden niet in de war moeten zijn van wat ze voelen, elke keer weer boos, onrustig of verdrietig zijn.

Op mijn website (link in de bio) vind je een gratis e-book met tips om jouw kind te helpen zich beter te voelen. Praktische handvatten die jou als ouder kunnen helpen om je kind te begeleiden.

Voel je vrij hem te downloaden.
https://www.kindercoachingdieneke.nl/aanbod/e-book/

Het is zo vanzelfsprekend voor mij.

Ik zat tegenover haar en ze vroeg hoe ik als kindercoach kan bijdragen aan
werkdrukvermindering op school. Het gesprek ging over waar geld vandaan komt om bijvoorbeeld een kindercoach op school te betalen.
Het was een oprechte vraag.

Nog steeds is het niet vanzelfsprekend dat leren en sociaal-emotioneel
ontwikkelen hand in hand gaan tot ik vertel dat kinderen die zich niet goed voelen minder goed kunnen leren.
Omdat je hoofd vol zit met zorgen.
Omdat je rouwt om iemand die dood ging en je in de war raakt van wat je voelt.
Omdat je boos wordt als je iets niet begrijpt.
Omdat de vele prikkels op school te veel zijn voor je.

Zo wat voorbeelden van kinderen die in de klas aandacht nodig hebben om tot leren te kunnen komen. Als je dan 25 kinderen tegelijk iets moet leren en er gaat een kind huilen, boos doen of onder de tafel zitten of krijgt gewoon niets mee van wat je zegt.

Hoe mooie is het dan als je een kindercoach hebt die deze kinderen helpt?
Ik ben ervan overtuigt dat de meeste leerkrachten heel goed zijn in het helpen van deze kinderen, maar in het overvolle takenpakket kan je toch zeker zeggen dat een kindercoach hier werkdruk kan verminderen door er te zijn voor deze kinderen.
Bovendien heb je als specialist op dit gebied meer kennis, meer materiaal en methoden en vooral meer tijd.

Ik gun iedere school een kindercoach

Een spelletje om op een leuke manier over gevoelens te praten.
Je neemt plakkende memobriefjes en schrijft op elk briefje een gevoel.
Je kan er ook een smiley bij tekenen.
Plak ze op een stevige deur of tafel.
Je hebt ook een vliegenmepper nodig.
Verzin om de b***t een situatie en de ander mag op het gevoel meppen wat er bij hoort.

Bijvoorbeeld:
- je vriendje belt aan en vraagt of je komt spelen
- als je uit bed komt zegt papa dat jullie naar een pretpark gaan
- Je hebt een lekker ijsje gekregen, schrikt en laat het op de grond vallen.
- Je ligt te lezen in bed en mama komt zeggen dat het licht uit moet.