16/09/2026
Ja oke, of uh… nee!
Wanneer ben je eigenlijk jezelf kwijtgeraakt?
Misschien is het wel helemaal niet op één bepaald moment gebeurd.
Het ging waarschijnlijk heel geleidelijk.
Je hield rekening met anderen.
Paste je aan.
Zei wat vaker: ‘Maakt mij niet uit.’
Deed iets omdat het van je verwacht werd.
En zei misschien regelmatig ‘ja’, terwijl je diep vanbinnen eigenlijk ‘nee’ voelde.
Niet omdat je niet weet wat je wilt.
Maar omdat je de ander niet wilt teleurstellen.
Omdat je geen gedoe wilt.
Of omdat je gewend bent om vooral te kijken naar wat een ander nodig heeft.
En ondertussen raak je steeds een stukje verder verwijderd van jezelf.
Totdat je op een dag denkt:
Maar wat wil ík eigenlijk?
Een mooie vraag om jezelf eens te stellen is de volgende keer dat je ‘ja’ zegt terwijl je eigenlijk ‘nee’ bedoelde:
𝗭𝗼𝘂 𝗱𝗶𝗲𝗴𝗲𝗻𝗲 𝗱𝗶𝘁 𝗼𝗼𝗸 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗺𝗶𝗷 𝗱𝗼𝗲𝗻?
Niet om met de vinger naar een ander te wijzen.
Maar om eens eerlijk te kijken naar de balans.
Want voor jezelf kiezen betekent niet dat je egoïstisch bent.
Het betekent dat je jezelf óók belangrijk genoeg vindt om naar te luisteren.
Misschien is dat wel waar weer thuiskomen bij jezelf begint.
Niet door jezelf opnieuw uit te vinden, maar door steeds beter te voelen:
Wat klopt voor míj?
En daar vervolgens ook naar durven handelen.
Want wanneer jij jezelf niet langer voorbijloopt voor een ander,
sta je vanzelf weer wat meer in je eigen kracht. ❤️