Ervaarjeruimte

𝘊𝘰𝘮𝘱𝘭𝘦𝘹? 𝘖𝘧 𝘨𝘦𝘸𝘰𝘰𝘯 𝘮𝘦𝘯𝘴𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬?
 
“Jemig, wat ben ik complex,” zuchtte ze. Er klonk oordeel in door – alsof complex zijn iets slechts was. Iets ingewikkelds dat weg moest. We stonden stil bij dat woord. Naast haar stond een vaas bloemen. Ik vroeg: “Zie je die sierui?” Ze knikte. “Prachtig,” zei ze. Toen viel het kwartje: “Goh ja, die is ook complex – en juist daardoor zo mooi!”

Alles in de natuur is complex. Waarom zou dat bij mensen anders zijn?

We keken samen naar de delen van haarzelf die we al eerder en vaker hadden ontmoet en waar ze zich soms nog voor schaamde. Niet om ze weg te duwen, maar om ze te begrijpen: de overleefdelen die ooit zo nodig waren geweest. Dat inzicht gaf ruimte.
Zelfacceptatie begint niet met het ‘fixen’ van jezelf, maar met durven kijken. Ook naar de stukken waar je liever omheen loopt. En ze langzaam maar zeker toelaten zonder oordeel.

Dat is waar coaching zo krachtig is – zeker in het onderwijs. Als jij jezelf met mildheid durft te bekijken, geef je die ruimte ook aan je leerlingen, je collega’s.

Van oordeel naar nieuwsgierigheid. Van afwijzing naar compassie. Daar begint echte verbinding.
 
𝘏𝘦𝘳𝘬𝘦𝘯 𝘫𝘦 𝘥𝘪𝘵?
Voel je je soms ook ‘te veel’ of ‘niet genoeg’? Je bent niet alleen. Stuur me gerust een berichtje – vrijblijvend. Je bent van harte welkom.

Afbeelding

We slepen allemaal dingen mee uit het verleden, vaak zelfs door generaties heen. Dingen die pijn deden, die je gevormd hebben, die je misschien liever wegstopt. Maar weet je? Juist die stukken, die je misschien als ballast ziet, kunnen de voedingsbodem zijn voor je groei. 🌱

In coaching kijken we niet alleen naar wat je tegenhoudt, maar ook waarom dat ooit nodig was en hoe het je heeft geholpen. Alle ballast heeft je ook kwaliteiten gegeven. Door te erkennen wat er was – en nog steeds doorwerkt – ontstaat er ruimte. Ruimte om in het nu te ontdekken hoe je patronen kunt herkennen en doorbreken, met respect voor de delen in jou die dat o zo spannend vinden. 👩‍👦

Durf jij te kijken naar wat je meedraagt? Dan ontdek je misschien wel dat het precies dát is wat je verder helpt. 💡

𝕊𝕙𝕚𝕥 𝕦𝕚𝕥 𝕛𝕖 𝕧𝕖𝕣𝕝𝕖𝕕𝕖𝕟? 𝕄𝕖𝕤𝕥 𝕧𝕠𝕠𝕣 𝕛𝕖 𝕥𝕠𝕖𝕜𝕠𝕞𝕤𝕥!

𝙑𝙖𝙣 (𝙗𝙞𝙟𝙣𝙖) 𝙘𝙤𝙣𝙨𝙩𝙖𝙣𝙩𝙚 𝙨𝙩𝙧𝙚𝙨𝙨 𝙣𝙖𝙖𝙧 𝙫𝙚𝙚𝙧𝙠𝙧𝙖𝙘𝙝𝙩 𝙞𝙣 𝙝𝙚𝙩 𝙤𝙣𝙙𝙚𝙧𝙬𝙞𝙟𝙨! 💡

Dankzij de coaching die haar werkgever faciliteerde, kon uitval worden voorkomen en kwam er juist inzicht en rust. Het is altijd weer mooi om de moed te zien in het aangaan van coaching, en zachtheid te zien ontstaan. En hoe waardevol is het - op meerdere manieren - dat leidinggevenden en andere collega's meedenken en -voelen! 💪✨

Heel blij met deze review:

"Ik ben ontzettend dankbaar voor de hulp van Vera. Vanaf het eerste moment voelde ik mij bij haar 𝘃𝗲𝗿𝘁𝗿𝗼𝘂𝘄𝗱 en serieus genomen. Door persoonlijke omstandigheden en de constante druk van het werk in het onderwijs was ik (bijna) constant gestrest. Vera heeft mij geholpen om op een andere manier naar mezelf en mijn trauma’s te kijken. Haar hulp ging verder dan ik had verwacht. Dankzij haar theorieën, methodes, manieren van doorvragen en 𝘀𝗰𝗵𝗲𝗿𝗽𝘇𝗶𝗻𝗻𝗶𝗴𝗲 blik heeft ze mij echt weten te 𝗱𝗼𝗼𝗿𝗴𝗿𝗼𝗻𝗱𝗲𝗻 en te helpen met mijn problemen. Ik beveel Vera dan ook van harte aan!"
-- leerkracht basisonderwijs

Je bent welkom!🩵

𝙑𝙖𝙣 (𝙗𝙞𝙟𝙣𝙖) 𝙘𝙤𝙣𝙨𝙩𝙖𝙣𝙩𝙚 𝙨𝙩𝙧𝙚𝙨𝙨 𝙣𝙖𝙖𝙧 𝙫𝙚𝙚𝙧𝙠𝙧𝙖𝙘𝙝𝙩 𝙞𝙣 𝙝𝙚𝙩 𝙤𝙣𝙙𝙚𝙧𝙬𝙞𝙟𝙨! 💡

Dankzij de coaching die haar werkgever faciliteerde, kon uitval worden voorkomen en kwam er juist inzicht en rust. Het is altijd weer mooi om de moed te zien in het aangaan van coaching, en zachtheid te zien ontstaan. En hoe waardevol is het - op meerdere manieren - dat leidinggevenden en collega's meedenken en -voelen! 💪✨

Heel blij met deze review:

"Ik ben ontzettend dankbaar voor de hulp van Vera. Vanaf het eerste moment voelde ik mij bij haar 𝘃𝗲𝗿𝘁𝗿𝗼𝘂𝘄𝗱 en serieus genomen. Door persoonlijke omstandigheden en de constante druk van het werk in het onderwijs was ik (bijna) constant gestrest. Vera heeft mij geholpen om op een andere manier naar mezelf en mijn trauma’s te kijken. Haar hulp ging verder dan ik had verwacht. Dankzij haar theorieën, methodes, manieren van doorvragen en 𝘀𝗰𝗵𝗲𝗿𝗽𝘇𝗶𝗻𝗻𝗶𝗴𝗲 blik heeft ze mij echt weten te 𝗱𝗼𝗼𝗿𝗴𝗿𝗼𝗻𝗱𝗲𝗻 en te helpen met mijn problemen. Ik beveel Vera dan ook van harte aan!"
-- leerkracht basisonderwijs

Meer lezen over wat de impact van coaching voor het onderwijs kan zijn? Lees meer ervaringen via link in bio

“Ik ga hier niet zitten huilen, hoor!"
.. is een zin die aan het begin van een traject weleens voorbijkomt bij het zien van de tissues die er (natuurlijk) staan.

Hoor jij jezelf die zin weleens zeggen of denken? Of heb jij dat juist bij andere emoties dan verdriet? Misschien heb jij een oordeel op boos worden: je slikt nog liever je woorden in dan dat je je uitspreekt en gevaar loopt op een conflict.

Je tranen of boosheid inslikken kost je zoveel energie en is ziekmakend. We leren het vaak al zo vroeg: als klein kind gaan we ons onbewust zo gedragen dat we geaccepteerd worden, erbij mogen horen en onze ouders zo gelukkig mogelijk houden. Zo wordt het onze “tweede natuur” om de vrede te bewaren. En neem je deze patronen je leven lang mee – tot je je er bewust van wordt dat het nu anders mag.

Gun jezelf geduld en tijd om je “eerste natuur” weer te gaan voelen. Begin met je emotie in elk geval wat ruimte te geven en zelf te erkennen. Dat is vaak al spannend genoeg. Voelen wat er is, al is het maar even.

Stap één naar loslaten heb je dan gezet: loslaten begint bij erkennen wat je vasthoudt. 💙

Wat helpt jou om je “lastige” emoties wat ruimte te geven?

Het verhaal achter het nieuwe logo van Ervaarjeruimte: E𝘦𝘯 𝘭𝘰𝘨𝘰 𝘮𝘦𝘵 𝘦𝘦𝘯 𝘻𝘪𝘦𝘭

Mijn nieuwe logo én mijn vader: dat is waar je naar kijkt. Vandaag, op de sterfdag – 8 jaar geleden – van mijn vader, deel ik het nieuwe logo van Ervaarjeruimte met je. En, met best wat trots, het verhaal erbij:

Het schilderij “𝘡𝘸𝘢𝘯𝘨𝘦𝘳𝘴𝘤𝘩𝘢𝘱” maakte mijn vader in 2010 en hangt al jaren bij mij in huis. Mijn vader, die er eigenlijk niet had mogen zijn. In de buik van mijn grootmoeder, die er daarna niet meer mocht zijn. En de rest van haar leven doorbracht buiten de maatschappij.

In de ontwikkeling en verdieping die ik de laatste jaren heb doorgemaakt kwam het schilderij er steeds bij. Heel logisch eigenlijk, met de link tussen mijn systemische- en trauma-opleidingen en de trauma’s die doorgegeven werden in ons familiesysteem. Gek genoeg ben ik daar ook dankbaar voor: ze hebben me hier op de plek gebracht waar ik nu leef en werk, en ben er daarmee voor de ander en voor het onderwijs.

In het logo zie ik onze pure kern. Met daaromheen de beschermdelen en maskers die we allemaal aannemen, veelal onbewust, door wat we meemaken. Het onbewuste bewust maken en zo dichterbij onze kern komen, daarmee help ik je graag. Zo groeit je kern en stevigheid, om écht je plek in te nemen in het leven.

Met dank aan  van : met jouw creatieve werk laat ik mijn vader voortleven in mijn logo!