TweeVV Dames 1

Geen BAM! Dit keer… wel 4-0, maar dan hartstikke voor de tegenstander. Wat was het slecht en wat is het b***n. Gelukkig kun je met het volleybal geen minpunten halen want die hadden we met vlagen bijna verdiend…

We moesten het zonder Mylène stellen want die had donderdag tijdens een killblock haar vinger gekneusd. (Misschien ging het net iets anders maar dit klinkt leuker :)
Toch was ze erbij voor de support en de turfjes en zo waren we toch met volledig team in Apeldoorn beland.

We begonnen niet slecht, dat was het ook echt niet de hele wedstrijd, en we gingen gelijk op. Even wennen aan het lage plafond maar eigenlijk lag de pass door de wedstrijd heen best redelijk! Het was moeilijk om de setupjes, die eigenlijk heel steady lagen de hele wedstrijd, af te maken. Mede door de sterke verdediging van de tegenstander, hun libero zat echt overal, maar ook omdat het ons nauwelijks lukte echt overtuigend aan te vallen. Daniëlle kwam er regelmatig langs, Sanne was de laatste set lekker bezig en ook Floor die weer even mocht aanvallen gebruikte het blok slim. In de tweede set was het nog erg spannend maar gaven we het op het einde door eigen fouten gewoon weg.

Het was niet onze dag. Het lukte ons niet om het blok goed te zetten, we kregen ze met onze serve niet onder druk en het hielp ook niet dat 75% op de Apeldoornse libero werd geserveerd. Het afmaken lukte niet, de rust bewaren vaak niet en de energie zakte snel weer weg.

Gewoon heel stom en jammer! 💩

We gaan bij onszelf te rade deze week wat we met elkaar maar zeker ook iedereen voor zich anders hadden kunnen en moeten doen. En dan ook gewoon weer door! Want vandaag voelde het misschien niet zo maar eigenlijk is volleybal natuurlijk gewoon heel leuk :)

Dank voor het ons volgen, dat vinden we heel leuk! En we zouden het natuurlijk ook heel leuk vinden als jullie volgende week ons komen aanmoedigen bij onze thuiswedstrijd!

Liefs Dames 1 💙

Jaaaaaa we hebben gewonnen!!!! Volleyballen is leuk maar winnen is zelfs nog leuker!
Als je de setstanden ziet vraag je je misschien af wat dit voor een wedstrijd was. (25-14, 25-27, 25-14, 32-34(!), 5-15) We nemen je mee!

Met volledige selectie afgereisd naar Nijmegen. Pegasus had dit seizoen nog niet verloren, wij nog niet gewonnen, dus op papier… Zou het zeg maar spannend worden:)

De eerste set ging in eerste instantie gelijk op maar vanaf ongeveer de helft liep Pegasus flink uit en concludeerden wij dat we heel wat passen erbij moesten zetten. De tweede set wonnen we en ging een stuk beter, weer ging het gelijk op maar nu tot het einde. Er werd hard gewerkt, de pass was weer goed op orde en de setjes werden vaak lekker afgemaakt.
Waar we de vorige wedstrijd ontkwamen aan een dal vielen we er zaterdag in de derde set toch weer even in. Pit weg, fouten, veel te veel ballen bij ons op de grond, stom.

Soms baal je dat je maar 2 punten hebt gehaald, en soms mag je tevreden zijn met 1 punt…

Afgelopen donderdag hadden we nog een kwartaalevaluatie want als je doelen stelt moet je die af en toe weer even (oprakelen en) bespreken en onze trainer Jarno neemt dit erg serieus! We leren en we doen veel nieuwe dingen en zijn nog echt aan het bouwen. Heel belangrijk en leuk en soms ook… wennen aan al het nieuwe en aan elkaar. Maar we willen graag beter worden en we zijn nu al benieuwd naar de (vruchtbare) evaluatie in de tweede helft van het seizoen.

Terug naar zaterdag, hier en daar wat vertraagd kwamen we aan in Wijchen. Dikke file en wat teamgenoten die uit werk kwamen. (strijders in de zorg hoor!) Wat gedoe met het vinden van een kleedkamer maar allemaal op tijd omgekleed in ons mooie blauwe Tweevv tenuetje konden we beginnen.

we hadden een jong team tegenover ons met veel talent. 2 spelverdelers in het veld die allebei ook prima konden aanvallen, hele goeie middenaanvallers en een verdediging die bijna overal bij zat.
Dat vroeg hard werken van ons en dat deden we natuurlijk ook!
Andrea onze libero was naar eigen zeggen na een aantal jaar eerste klasse wat lui geworden maar vandaag was ze goed wakker en heerlijk aan het passen. Tess, die van de middenpositie is verhuisd naar dia, nam de gekregen tips en trucs serieus en was heerlijk (vanaf de buitenkant!) aan het aanvallen. De sneaky doortikballetjes van Es waren weer lekker effectief en de meiden langs de kant lieten goed van zich horen:)

Ja dat was m weer! Tsja… wat kunnen we hier nou over zeggen. De vorige post sloten we af met dat we zoveel zin hadden om meer dan 2 punten binnen te slepen. Aan de zin lag het zeker niet maar toch zijn we blijven steken op 2… tegen een hartstikke goed team weliswaar dus wellicht mogen we best trots zijn maar als je de eerste twee sets met keihard werken wint voelt het toch wat als weggeven als je de wedstrijd uiteindelijk verliest.

Het spelletje ging heel snel! Na 10 punten liepen een heel aantal van ons al flink te puffen en te hijgen. Snelle balletjes, lange rally’s en veel ren en vliegwerk. Keihard werken dus, af en toe even op adem komen tijdens een arbitraire discussie en weer door. Maar! Ze vielen onze kant op:) Laura zat er heerlijk in en kon dankbaar gebruik maken van het keer op keer door Floor weggespeelde blok. Andrea en haar pass-maatjes kregen steeds meer grip op de pass waardoor de middens ook lekker aangespeeld werden wat ook lukte omdat ze steeds goed hingen! Erg bezweet en vrolijk begonnen we, in een behoorlijk andere samenstelling met het idee wat nieuwe energie in het veld te hebben, aan de derde set.

Voor de ingebrachte spelers bleek het lastig ineens op een sneltrein te stappen en er kwam al heel snel een grote achterstand. We hoopten op een gegeven moment dat de 10 punten nog aangetikt zouden worden, en dat dat er uiteindelijk 16 werden kwam doordat er keihard gewerkt werd en Esmee met een ietwat mindere pass toch nog mooie balletjes wist te verdelen.

Nou ja, over de rest van de wedstrijd valt niet heel veel zinnigs te zeggen. We waren het gewoon kwijt, het lukte niet meer. Jammer. Een flinke kater, misschien was het leuker geweest als we die hadden overgehouden aan een gezellige bierproeverij (😉), maar ja het is wat het is.

Waar we wel blij mee waren; de friet na afloop, de vader van Mylène die een teamfoto maakte, een hele lieve teller en oud-teamgenootje Marije die beelden heeft geschoten voor op de socials waar jullie wat van kunnen zien in deze post!

En natuurlijk voor de lieve en trouwe support:)
Bedankt voor het kijken en ons volgen, dat vinden we leuk!

Liefs Dames 1