KIK4coaching

VOELEN❗Hoe doe ik dat ❓

Onlangs ben ik geïnterviewd door van . Wát een feestje om met een jonge en gedreven journaliste in gesprek te gaan!

"Het is mijn passie om jongeren bij hun gevoel te brengen." - Deze zin knalt van de foto af!

Maar wat bedoel ik dan precies..?

Ik merk dat jongeren veel in hun hoofd zitten. Ze denken veel na. De gedachtenstroom lijkt niet te stoppen. Hun hoofd loopt vol. Als 'rust' gaan ze 'bijtanken' op hun telefoon. Wat niet tot rust maar juist tot leidt. Met allerlei klachten tot gevolg (stress, kort lontje, oververmoeid, hoofdpijn, opgejaagd, zichzelf overschreeuwen of juist onbereikbaar zijn, geen zin meer om iets te ondernemen...)

Deze prachtige doelgroep, waarbij de wereld aan hun voeten ligt, die vol in het leven mogen staan. Die langzaam vastlopen en waarbij stress de overhand neemt. Dat raakt mij!

Dus JA! Het is mijn passie om deze jongeren uit hun denken te halen en naar hun gevoel te brengen. Hoe eerder hoe beter!

We nemen gedachten onder de loep. We onderzoeken de invloed van dat denken op het voelen. Zowel de helpende als de belemmerende gedachten. Voel de verschillen maar!

Én nu komt voor mij een belangrijke: wáár in je lijf voel je dat dan. Welke signalen geeft je lijf jou? Wat voel je bij welke emotie? Welke triggers zorgen bij jou voor overprikkeling? En wat heb jíj dan nodig om uit de gedachtenstroom te stappen of om jezelf te ? Hoe kun jij zélf weer naar meer ontspanning gaan?

Ik hoop ze hier inzichten in mee te geven en dus ook inzichten in wie ze zijn. Dat ze bewuster worden van wat zij doen en nodig hebben voor meer rust, ruimte (in hun hoofd) en ontspanning.

Zodat ze leren vertrouwen op de signalen van hun lijf, ze herkennen en erkennen, ze leren interpreteren en (een heel belangrijke !) ernaar luisteren.

Ik hoop dat ze beter hun grenzen gaan aanvoelen en aangeven én zichzelf op nummer één zetten. Krachtig zichzelf zijn! Gewoon omdat ze het waard zijn!!

Wat mijn drijfveren zijn? Mijn eigen pubers maar voorál mijn eigen ervaringen als (jong)volwassene. Ik was een ster in piekeren, mezelf vergelijken met anderen, mezelf aanpassen, de lat steeds maar hoger leggen... ten koste van mijn lijf en van mezelf.

Ben je nieuwsgierig en wil je meer lezen?
Check de link in opmerkingen👇

📸 van

Ik ben belangrijk!

Sterke kanten en kwaliteiten, dat is wat we in kaart brengen vandaag. Wat brengen ze je en waar belemmeren ze je. Ofwel je valkuilen.

Vóór ons ligt een prachtig lijstje. Eén thema springt er uit. Aandacht voor jezelf. Of eigenlijk het ontbréken van aandacht voor jezelf.

We draaien het om.

Wat zeg je onbewust tegen jezelf als je wél aandacht aan jezelf geeft en goed voor jezelf zorgt?

IK BEN BELANGRIJK‼

Wát een power in deze 3 woorden!!

Er gebeurt iets in haar. Haar hoofd draait langzaam naar mij toe, en er verschijnt een grote glimlach... "JA!! deze voelt goed!" zegt ze.

ZEG het nog maar een keer, ADEM door en VOEL het maar!!!

De magie van woorden.

Helemáál als ze op precies het goede moment binnen komen.

Brabantse of Edese?

Netwerken met de "Edese Meiden" wat een feestje!

"Edese Meiden" is een netwerkgroep voor vrouwelijke ondernemers uit Ede en omgeving. Een groep die 5 jaar geleden is opgericht en inmiddels ruim 600 leden kent!

Van het weten dat deze groep er is tot me daadwerkelijk aanmelden heeft even geduurd...

Ik had wat overtuigingen aan te kijken. Mijn grootse uitdaging was vooral de naam "Edese Meiden". Want tja, als geboren en getogen Brabantse voelde dat toch ook wel een beetje als verraad. Én ben ik dan wel "Edes" genoeg en pas ik hier wel tussen...?

Maar wat tof dat ik het tóch gedaan heb! Ik heb dankzij dit netwerk al mooie mensen ontmoet. Gewoon om me mee te verbinden én om kennis en ervaringen mee uit te wisselen.

Afgelopen bijeenkomst gisteren was een feestje! In eerste instantie omdat er ook daadwerkelijk wat te vieren was; nl 5 jaar bestaan van Edese Meiden. Maar bovenal omdat ik veel nieuwe mensen heb ontmoet, enthousiaste ondernemers heb gesproken en de passie van deze vrouwen voor hun vak heb gevoeld.

Twee prikkelende workshops 'Cross the line' van en een 'Woman Empowerment Talk' van gaven de middag iets extra's.

Bedankt dames van voor de verrassende ontmoetingen!

Moeder versus coach

Moeder zijn van puberende jongeren én een jongerencoach zijn. Ideaal toch, hoor ik je denken.

Pubers! Wát een heerlijke doelgroep! Als moeder én als coach kan ik dit zo zeggen. Alhoewel.... als moeder voelt het soms tóch wel anders.

Als moeder kan ik soms meegezogen worden in de emotionele wervelwind van mijn pubers. 》Maar als coach geniet ik van de gesprekken die we hebben en vind ik de inzichten die ze krijgen in zichzelf fantastisch. De emoties die hierbij los mogen komen, moedig ik alleen maar aan om te voelen.

Als moeder ben ik dat eindeloze getest naar grenzen wel eens zat. 》Als coach vind ik het geweldig om bewustwording te kunnen creëren bij jongeren op het gebied van grenzen stellen.

Als moeder ben óók ik écht wel eens klaar met die eindeloze discussies. 》Als coach verwonder ik me steeds weer over de eerlijkheid en openheid van de jongeren en hun reflecterend vermogen.

Als moeder kan ik me nog wel eens zorgen maken om bepaald experimenterend gedrag. 》Als coach ben ik vooral ook nieuwsgierig naar het verhaal achter dit gedrag en heb ik het geduld en de rust om te luisteren naar dit verhaal.

Als ouder ben je op een diepere laag verbonden met én betrokken bij je puber. En ja! Dat raakt soms, dat wrijft soms, dat botst soms. Niet altijd fijn, maar het hoort er nou eenmaal bij in deze fase.

De coach uithangen bij mijn eigen pubers werkt niet en de moeder uithangen bij mijn coachees werkt evengoed niet!

De coach in mij leert mij om als mens en dus zéker ook als moeder, anders te kijken en luisteren. Én de moeder in mij zorgt ervoor dat ik mild, zacht en met compassie kijk en luister naar mijn coachees en de systemen waar zij onderdeel van zijn.

Dus niet moeder versus coach, maar moeder én coach. Een waardevolle aanvulling op elkaar!

KIK

Waarom KIK4coaching en waar staat KIK voor?

Wat een leuke vraag!

Gesteld door een van mijn coachees tijdens een van de sessies die we laatst hadden, én een vraag die ik nog niet eerder heb gehad.

KIK Het is niet zomaar een naam!

KIK is een samensmelting van KI en IK.

KI - ook wel bekend als universele levensenergie, vitale energie en levenskracht.

IK - staat in het woordenboek o.a. omschreven als individualiteit, ego, mezelf zijn.

Máár wat betekent het voor míj?

KIK staat voor helemaal jezelf mogen en durven zijn. Authentiek en vol energie!

Iedereen is uniek en juist die eigenheid van ieder mens vind ik fantastisch! Helemaal jezelf kunnen zijn, gun ik iedereen. Maar het lijkt helaas niet de makkelijkste weg voor velen van ons. Ik zie jongeren die zich aanpassen of weggeven ten koste van zichzelf. Jongeren die de lat hoog leggen en proberen te voldoen aan een wereld die perfect lijkt. Hierdoor raken ze steeds verder verwijderd van zichzelf. Onzekerheid neemt toe. Iets wat ik zelf ook maar al te goed ken(de).

Het is niet mijn intentie om deze jongeren te veranderen, ze zijn al precies goed zoals ze zijn. Ik hoop ze tijdens mijn coachtrajecten meer inzicht in zichzelf mee te geven om zo zelfbewuster te leven. Zelfbewustere keuzes te kunnen maken. Wat ze meer rust, plezier en zelfvertrouwen geeft zodat ze krachtig zichzelf durven zijn! Dat hebben ze in zich!!

Je autenthieke ZELF, vol energie!

Nou ja, dat is het streven en vooral ook een van mijn eigen missies.

Jezelf steeds beter leren kennen en begrijpen én jezelf gunnen dat jij er mag zijn, precies zoals je bent. Dat is "kikken" 😉 Daar word ik enthousiast van en ga ik voor. Bij mezelf én bij mijn coachees!

Ben je nieuwsgierig naar meer KIK?
Ik spreek je graag!
Marieke

Dankzij mijn grenzen heb ik ruimte.

Goed voor jezelf zorgen, betekent dat je weet waar je liggen.

Door je grens aan te geven, laat je de ander duidelijk weten wat wel en niet kan. En dat zorgt ervoor dat jij jezelf niet steeds overvraagt en overbelast.

Grenzen aangeven is dus gezond! Én je zegt er ook mee tegen jezelf dat je belangrijk genoeg bent en er toe doet!

Zijn de grenzen voor jezelf nog niet duidelijk, dan zijn ze dat al zeker niet voor de ander. Anderen gaan niet met opzet over je grens. Jij laat ze over jouw grens gaan.

Er gaat geen coachtraject bij mij voorbij of dit thema komt aan bod. Het is prachtig om te zien wanneer bewustwording onstaat!

Wat maakt dat jij je grens niet aangeeft?
⚡Herken je jouw grens niet?
⚡Vind je het moeilijk om aan te geven?
⚡Ben je teveel bezig met de ander?
⚡Vind je het lastig om voor jezelf te kiezen?
⚡Ben je bang voor afwijzing?
⚡Schuldgevoel..
⚡Verantwoordelijkheidsgevoel..
⚡Ben je perfectionistisch?

Het interessant om voor jezelf na te gaan wat maakt dat begrenzen zo lastig is voor je.

Voordat je jouw grens kunt aangeven moet je deze eerst leren voelen én respecteren. Jouw lijf is fantastisch! Als je opmerkt dat wat er gebeurt of gezegd wordt, onprettig voelt, dan laat jouw grens zich voelen. Vertrouw daar maar op! Dit gevoel zit niet in je hoofd, alhoewel je innerlijke criticus (ook wel bekend als je ego of saboteur) er vast van alles van vindt. Dit gevoel uit zich in je lijf. Je voelt bv een knoop in je maag, je voelt je hart in je keel, een blessure, hoofdpijn, duizeligheid, moe... Het is voor iedereen anders! En jíj bent de enige die voor zichzelf kan onderzoeken wat het voor jou is.

Eén ding is zeker. Steeds maar doorgaan en je gevoel negeren zorgt ervoor dat je jezelf voorbij rent en je uiteindelijk roofbouw pleegt op je lichaam én mind.

Je eigen grenzen leren voelen, erkennen en aangeven is krachtig en het gaat je echt verder helpen. Het is een proces van voelen, herkennen, oefenen, patronen ontdekken, valkuilen leren zien, de mist in gaan en weer opnieuw beginnen. Kortom een proces van vallen en opstaan wat volgens mij begint met respect naar jezelf.

Wat grenzen aangeven je oplevert:
🍀je neemt jezelf serieus
🍀je zorgt beter voor jezelf
🍀je lichaam wordt niet overbelast
🍀je ervaart minder stress
🍀transparant naar anderen én jezelf
🍀meer zelfvertrouwen

Én vooral ook méér energie voor jezelf en de dingen die er voor jou toe doen.

"Grenzen stellen betekent dat je de moed hebt om van jezelf te houden, ook al riskeer je daarmee dat je anderen teleurstelt."
~ Brené Brown ~

Hoe mooi zou het zijn als onze jongeren hier al bewuster mee om leren gaan?

Marieke

Joehoe ik heb stress dus ik leef!

Ergens deze week. Ik wandel door het bos. Vind ik héérlijk en helpt mij onthaasten. Week van de werkstress. Ik laat de zin even op me inwerken. Rare zin eigenlijk. Alsof we iets te vieren hebben... Máár fijn dat er aandacht voor is!

Werkstress. Wat is er eerder? De hoge werkdruk wat stress oplevert of stress waardoor je het werk niet aankunt? Want wat maakt dat de ene collega nergens last van lijkt te hebben en de ander gebukt gaat onder de werkstress?

Stress, we zijn met zn allen zó hard aan t werk om het de kop in te drukken. Hoe harder we het wegdrukken, hoe sterker het terugkomt. De welbekende bal onder water. Ik zou bijna zeggen draai het eens om.

Verwelkom je stress en omarm het. Kennelijk wil je lijf je iets duidelijk maken. Oké, niet op de meest charmante manier, dat ben ik met je eens, maar het wil je wél wat zeggen.

Stress, ik (her)ken het als geen ander. Een ervaringsdeskundige, durf ik wel te zeggen. Ik heb er héél lang last van gehad, alleen wist ik niet dat het stress was. Mijn lijf wilde me op allerlei manieren duidelijk maken dat ik over mijn eigen grens ging, alleen voelde ik het niet. De signalen van mijn lijf negeren, daar was ik voorál heel goed in. En als je niet wil of kunt luisteren dan zet je lijf krachtigere maatregelen in...

Hoe gaan we stress aanpakken? Volgens mij begint het met voelen. In je lijf komen en opmerken wat daar gebeurt. De signalen van je lichaam leren herkennen én erkennen.

Ik zie veel cijfertjes en tips langskomen tijdens deze week van de werkstress.

Mijn tip is, luister naar de signalen in je lijf (of je het nu stress noemt of niet) en omarm het. Neem eens tijd om werkelijk te voelen wat jíj nodig hebt. Je kunt alles en iedereen de schuld hiervan geven, maar de oplossing ligt in jou. Ai..das een pijnlijke hè!

Jouw lijf is een fantastisch instrument en weet precies wat jij nodig hebt. Hoe mooi zou het zijn dat je daarnaar kunt luisteren en op kunt reageren.

Dus tegen iedereen die stress ervaart zou ik vandaag willen zeggen: bedank je stress, luister ernaar en doe er wat mee.

Fijne ⚡stressvolle⚡dag!

Marieke

"Het gaat super met onze dochter!"

"De overgang naar de middelbare is vloeiend gegaan. Ze is weer vrolijk en kan weer genieten zonder dat haar gedachten teveel met haar aan de haal gaan."

12 jaar is ze. Samen met moeder komt ze eind april bij me. Ze vertelt waar ze het meeste last van heeft. Piekergedachten! Negatieve gedachten die steeds groter worden. Piekergedachten die haar wakker houden, die spanning opleveren en die haar ervan weerhouden om ook de leuke dingen te gaan doen. Voor me zit een van nature vrolijk en krachtig meisje die met twee benen in het leven staat, zichtbaar wil genieten van alles wat bij een einde van groep 8 hoort (musical, kamp, de overstap naar een nieuwe school) maar waar haar piekergedachten met haar aan de haal gaan.

Dit meisje mag weer gaan geloven in haar eigen mogelijkheden en vertrouwen op zichzelf!

We onderzoeken haar gedachten en ontdekken patronen. We brengen haar kwaliteiten en valkuilen in kaart. Ze onderzoekt haar grenzen. Ze leert en voelt wat de nieuwe inzichten met haar doen. Door steeds een klein volgend stapje af te spreken en te oefenen, ervaart ze successen en ontdekt ze dat ze weer mag en kan vertrouwen op zichzelf.

Met een grote glimlach, krachtig en vol neemt ze na de 6de sessie afscheid van mij. Ze kan het weer alleen!

Dit kan coaching voor jouw kind opleveren!
Meer weten? 👇

https://www.kik4coaching.nl/

Pubermeiden en perfectionisme.

Pubermeiden die de lat hoog leggen voor zichzelf. Zichzelf druk opleggen door alles wat ze 'moeten'. Sporten, presteren op school, een bijbaantje, afspreken met vrienden, overal aan mee willen doen, niks willen missen, zich altijd topfit en blij willen voelen.

Perfectionisme en alles willen controleren zorgen ervoor dat spanning en stress zich opbouwen.

Alles zo goed mogelijk willen doen, streng zijn voor jezelf en voorál ook véél van jezelf vinden wanneer je fouten maakt, wanneer iets niet perfect lukt of anders gaat dan vooraf bedacht.

Meiden die de lat hoog leggen, hoge verwachtingen hebben, hoge eisen stellen en streng zijn. Ik kom ze vaker tegen!

Sterker nog, ik was zelf ook zo'n meisje. Ik ben er eigenlijk nog steeds goed in en dat is oké. Het hoort ook bij mij.

Ik heb inmiddels wel door vallen en opstaan geleerd om de lat op mijn eigen hoogte te leggen.

Je bént je perfectionisme niet, het is je gedrag. En hé, het vertelt je ook hoe gedreven en betrokken je bent!

Inzicht krijgen in wie je bent en waarom je de dingen doet zoals je ze doet zijn helpend om de lat op je eigen hoogte te leggen. Zelfinzicht zodat je zelfbewuster kunt gaan handelen. En alhoewel óók ik nog steeds in de valkuil van perfectionisme kan stappen, weet ik inmiddels ook hoe het anders mag. Perfect bestaat niet, het beste uit je zelf halen wel!

Speciaal voor de perfectionisten onder ons heb ik het coachtraject:

⚡Leg de lat op je eigen hoogte!

Herken je jouw puber hierin, ben je nieuwsgierig en wil je meer weten over dit traject? Ik spreek je graag!

Neem ondertussen alvast een kijkje op mijn site.
👇
https://kik4coaching.nl/leg-de-lat-op-je-eigen-hoogte/

Vrij zijn

Na een intense ochtend met fijne en waardevolle gesprekken met mijn ouders, wandel ik richting het bos en denk terug aan deze ochtend.

Opeens word ik me bewust van de impact van mijn gedrag. Waar ik oordelend, boos en verdrietig over ben, wordt opeens helder. Ik kan mijn eigen aandeel zien en voelen. Het welbekende kwartje valt!

Ik onderzoek al een tijdje mijn eigen gedrag. Waarom doe ik wat ik doe? Wat maakt dat ik steeds in dezelfde valkuil loop? Welke patronen herken ik? Welke thema's spelen er in mijn familie? Nieuwsgierig naar mijn familiesysteem en de doorwerking hiervan, míjn aandeel én de doorwerking op mijn kinderen. Fascinerend vind ik het. En familieopstellingen vind ik een magische methodiek in deze!

Vandaag kan en mag ik alle vragen die ik over vroeger en nu heb, aan mijn ouders stellen. Het wordt een bijzondere dag! De feitelijke gebeurtenissen kende ik al, maar wat er gebeurt, is meer dan feitelijke kennis delen. We verbinden ons op een diepere laag en emoties mogen er zijn. Begrip ontvouwt zich. Herkenning en erkenning groeit. Ik kan mijn angsten, verdriet en gemis uiten, voelen en laten voelen. De weerstand en verwarring die ik al een tijdje in mijn lijf voel, laat mij los. Ik word gezien en gehoord. Ik word getroost. Ik kan weer kind zijn van mijn ouders. Het is intens, mooi en helend.

Ik mocht natuurlijk altíjd al kind zijn van mijn ouders, alleen kon ik het mezelf niet altijd toestaan. En dát voelde en realiseerde ik me opeens. Ik ben verdriet gaan dragen wat niet van mij is. En vandaag voel ik dat ik de verantwoordelijk daar mag laten waar het hoort. Door emotioneel te zorgen voor iets wat niet van mij is, maak ik mezelf groot en belangrijk en tegelijk pleeg ik roofbouw op mijn eigen lijf. Iedereen heeft zijn eigen lot te dragen. Door het lot van een ander te dragen, neem ik niet mijn plek in binnen mijn familiesysteem. En vandaag voel ik dat er iets verandert.

"Ieder mens maakt deel uit van zijn eigen unieke familiesysteem. Je ouders hebben jou het leven gegeven. Door je ouders ben je ook verbonden aan hun families. In een familiesysteem worden de leden beïnvloed door het zogenaamde familiegeweten; zeg maar het collectieve geheugen van de familie. Alle positieve en negatieve gebeurtenissen van de familie zitten in dit geheugen. Iedereen in dit systeem heeft zijn eigen plek en is onlosmakelijk verbonden met de ander. Je ziet de invloed van het systeem niet, maar de effecten zijn wel voelbaar".
De Fontein ~ Els van Steijn (een aanrader als je hier meer over wilt lezen).

Door systemisch te kijken en te reflecteren op mezelf, leer ik van mijn eigen gedrag. Systemisch kijken helpt mij om de dingen te begrijpen en leert mij kijken naar het grotere geheel. Systemisch werken laat mij voelen wat er onbewust speelt.

Magisch én fascinerend! Hier wil ik alles van weten! En daarom proffesionaliseer ik me in systemisch werken met familieopstellingen.

Marieke

Elke verandering begint met die eerste stap

Timide en ietwat verlegen komt ze op onze eerste coach afspraak. 14 jaar. Een week daarvoor hadden we samen met de ouders een fijn en open kennismakingsgesprek en ze besluit dat ze graag hulp wil. Wat een stoere eerste stap!

Haar ouders hadden mij benaderd omdat ze het gevoel hadden uit contact te gaan met hun dochter. "Onze dochter heeft veel problemen om te delen wat er in haar omgaat. We kunnen haar maar moeilijk bereiken en dan alleen maar oppervlakkig. Ze heeft moeite met het onder woorden brengen van haar gevoelens of haar gevoelens uit te leggen".

Ik wil mezelf "uitvogelen" zoals ze zelf zegt. Op haar eigen manier, prachtig verwoord, dat ze op zoek is naar meer inzicht in zichzelf.

Een veilige en vertrouwde plek bieden dat is mijn eerste prioriteit!

Zachtjes, rustig en zichtbaar geraakt, neemt ze mij tijdens onze sessies mee in haar hoofd. Ik voel de verbinding tussen ons. Krachtig en kwetsbaar vertelt ze wat er in haar omgaat. Voel maar! Ik sta naast haar en help woorden te geven aan haar gevoelens en emoties en help woorden te vinden bij de ervaringen om zo te leren begrijpen waarom ze reageert zoals ze reageert. Langzaam ontstaan er inzichten in gebeurtenissen, gedachten, gevoel en gedrag.

"Na de eerste sessie met Marieke hoorden we al dat er een klik was. Gedurende het coachtraject met Marieke werd onze dochter steeds iets meer bereikbaar voor ons. Dit was voor ons een opluchting! Nu we iets konden bespreken, konden we ook verdere stappen gaan ondernemen."

Ik ben als coach niet de oplosser en ook niet de behandelaar. Ik ben er om de coachee te begeleiden en vertrouw erop dat zij de oplossingen in zich draagt en laat de verantwoordelijkheid bij de coachee. Soms is er meer nodig en ligt de oplossing dieper. En daar ligt wél een stukje van mijn verantwoordelijkheid, door dit aan te geven en samen te zoeken naar wat een volgende stap kan zijn.

Dankbaar dat ik een schakel kon en mocht zijn in dit gezin zodat er weer beweging kon ontstaan, maar vooral trots op dit meisje!

Wil jij weer in beweging komen, maar weet je niet goed hoe?

Zet hier 👇 die eerste stap!
https://www.kik4coaching.nl/