15/04/2020
Het is weer tijd voor een nieuwe 'De 11 van...'. En dit keer de favoriete opstelling van Roelleke 'draadje los' van Deventer!
STAFF
Trainer: Loekie Van de Wal
Dé man waarmee we met Wodan 2 naar het hoogst haalbare niveau promoveerde, de hoofdklasse. Voor amateurbegrippen hadden we onder leiding van Lowie een gruwelijk 2e elftal. Fantastische man, vooral goudeerlijk en wist het beste uit iedereen naar boven te halen met zijn passie en strijd.
Assistent-trainer: Ruud Geurts
‘Roelleke moet je zijn gang laten gaan, de tegenstander heeft geen idee wat hij gaat doen.. hij zelf ook niet trouwens’ (Ruud Geurts anno 2010). Als speler was Ruud heel goed, als trainer ook. Een paar promoties, geweldige jaren, geweldige groep in die tijd en veel minuten gemaakt. Samen met Stefan Sanders een top-duo in de dugout.
Teamleider: Eli Roijackers
De man die alles kon. De man die altijd voor de selectie klaarstond, mits dit andersom ook zo was. Eli had een gebruiksaanwijzing, maar deze konden we goed lezen van elkaar. Helaas hebben we te vroeg afscheid moeten nemen van clublegende Eli. Mooie kerel, en teamleider pur sang!
Verzorger(s): De snor & Patrick Zwegers
De snor als verzorger van het 1e, en Conjo als beginnend verzorger bij het 2e. Dat waren topjaren! De snor is natuurlijk mijn vader, maar ook altijd een vader voor de selectie geweest met 100% inzet en passie voor de club.
Patje en Wodan bleek uiteindelijk een gouden combinatie. Fantastische vent, die letterlijk altijd klaarstond voor alle jongens in de selectie. Verder was het in ‘het hok van Conjo’ altijd een feestje om te zijn, net zoals Conjo het een feestje vond om in onze kantine te zijn.
Vlagger: Niek Looijmans
Een gast die ik een beetje aan het einde van mijn voetbaljaren heb leren kennen. Founder van een prachtig familiespel. In die korte tijd heb ik hem in actie gezien als vlagger, teamleider, terreinknecht en ook als spits. Geweldige droge humor, en een kerel waar je op kan bouwen. Verder is hij onbevreesd, en gaat hij voor niets aan de kant. Zelfs niet voor een levende bowlingbal.
BASISELFTAL
Alex Meulenbroeks a.k.a. DE KAT:
De speler waarmee ik van de allereerste tot de allerlaatste voetbalwedstrijd op het veld heb gestaan. Een jongen die nooit verzaakte, altijd op tijd was en altijd de ‘regelneef’ van de selectie is geweest zoals hij dat nu ook voor de WVVZ All-stars is. Het blijft dan ook vreemd dat De Kat het werkelijk met elke trainer aan de stok heeft gehad. Één op één de beste keeper ter wereld, dat laat hij nu wekelijks zien in de zaal. Als De Kat wat meer aan zijn slechte eigenschappen had gewerkt, dan had hij het veel hoger kunnen schoppen in de voetballerij.
Benjamin Bus:
Gekker dan Benjamin worden ze niet meer gemaakt. In het begin toen ik bij WVVZ kwam voetballen was de klik er zeker niet altijd. Later uitgegroeid tot een maatje binnen de selectie. Met Bennie op de backpositie wist je in ieder geval dat de buitenspeler een lastige middag ging krijgen. En als Bennie toevallig zijn dag niet had, hadden ze in ieder geval minstens één rotschop te pakken. Altijd voorop in de strijd, altijd nét op of over het randje. Kaartenverzamelaar, grote bakkes, klein hartje... prachtig menneke.
Danny Renders:
Met opa langs de lijn (zoals altijd) deed er in de ‘WVVZ 2 gloriejaren’ af en toe een mannetje mee. In die tijd nog zo dol als een ongeleid projectiel, maar op jonge leeftijd al nul-komma-nul schrik. Later is hij in mijn ogen uitgegroeid tot de beste verdediger die ze in het korte bestaan van Wodan hebben gehad. Vooral in het kampioensjaar onder leiding van Abdul was Danny niet te stoppen. Elke tegenstander ging met stront in zijn broek duels met hem aan, en bij elke corner kwam hij er als een bezetene ingevlogen. Daarom Danny in mijn team, omdat dat altijd verrekes fijn was als hij achterin stond.
Geert van Almen:
Ik ben op latere leeftijd 17/18 pas bij WVVZ komen voetballen. Hier was het Geertje die als aanvoerder van het 2e mij bij de hand heeft genomen. Een gast met fantastische humor en prima voetbalkwaliteiten. Geert was een echte aanvoerder en een topper in het bijeenhouden van het team. Van zijn coaching ben ik wekelijks gek geworden, maar dat gebeurde in die tijd nog wel eens. Daarom Geert in mijn team. Onverzettelijk en blijven strijden tot het laatste fluitsignaal.
Twan Van Ruth:
Mensen die met Twan hebben gespeeld zullen dit niet ontkennen. Twan was de crossbal-koning! Twan is de back waarmee ik waarschijnlijk de beste connectie heb gehad. Als ik begon te lopen, had Twan hem al met zijn heerlijke trap duuzend meter verderop bij mij op de stropdas liggen. Verder altijd in de kantine te vinden voor een drankje op de ‘toen nog gezellige’ donderdagavond. Samen met Pirke W. absolute "Preston Palace legends".
Merijn Terlunen:
Merijn kwam doorgestroomd uit de A1, en ik kwam vanuit LEW naar WVVZ en samen sloten we als broekies aan bij de selectie. De jongere garde kent Merijn voornamelijk van zijn vernietigende werk als trainer, maar weten niet dat Merijn een uitstekende voetballer was. Merijn, ondanks zijn shag-longen was een sierlijke speler en toen al vaak bezig met het bakkesen op scheidsrechters, trainers en tegenstanders. Als het even niet mooi kon was Merijn de eerste die zijn 2 satéprikkers liet spreken op het veld. Één van de spelers die mij het voetbalplezier heeft bezorgt al die jaren.
Edwin Sanders:
Door de jaren heen hebben er hele goede spelers gespeeld bij WVVZ en Wodan, maar hadden we eigenlijk allemaal één ding gemeen. We waren allemaal net teveel ‘mannetjes’ of we hadden een f**ked-up mentaliteit om een stap hoger te maken. Van één speler kun je dat absoluut niet zeggen. Edjedinho, de beste speler die we ooit hadden. Balverlies komt niet in zijn woordenboek voor, en zijn conditie kent geen limiet. Achter alles wat Edje op het veld doet zit een idee, en het ziet er ook nog een verrekte makkelijk uit. Die gast had met gemak in de hoofdklasse mee kunnen draaien! Ik ben dan ook trots dat hij mijn privéchaffeur richting wedstrijden van de WVVZ All-stars is. Het mag dan ook geen geheim zijn dat hij na De Kat de beste speler is in de zaal.
Martijn Sanders:
De jongste van de gebr. Sanders. De enige die ik op nummer 10 kan zetten. Toen ik net bij WVVZ aan kwam waaien klikte het allesbehalve met die eigenwijze gast die geen metertje teveel liep. Uiteindelijk is dit allemaal goedgekomen ;). Jongen met de beste traptechniek die we ooit op de Oude Bosschebaan hebben gezien. Schoot er 50 in één seizoen in en naaide werkelijk bijna elke vrije trap, van welke afstand dan ook, in het netje... ongekend. Met de mentaliteit van zijn broer had ‘Tonnie’ zeker meer uit zijn carrière kunnen halen, maar alsnog was het een genot om zijn (trap)techniek te mogen bewonderen.
Pirke W:
The myth, the legend. Ik heb het geluk dat ik nog heb mogen spelen met een jongere Pirke, die toentertijd nog wat minder blessuregevoelig was. Samen met Pirke op de vleugels spelen was een genot. Die gast was echt gruwelijk goed, en gruwelijk snel. Enigste nadeel was dat je per seizoen een horror-charge kon incalculeren. Dan ging het even niet zoals het moest, en pakte hij weer een diepdonkerrode kaart en was je hem weer een paar wedstrijden kwijt. Omdat ik altijd zo tegen hem opkeek heb ik een liedje geschreven als ode. ‘Pirke W. olé olé’ schoot naar de top van de hitlijsten, en werd een regelrechte kantine-classic!
Giel Hellegers:
Één van de weinige spelers die in de loop der jaren van buitenuit is komen aanwaaien. Giel kwam vanuit de Limburgse kelderklasse naar het mooie Eindhoven en zocht een voetbalclub. Het eerste half jaar vertoefde hij voornamelijk op de bank omdat het ‘tja’ niet allemaal even sierlijk was wat hij liet zien. Onder het motto ‘we hebben niet beter’ is hij waarschijnlijk toch een aantal wedstrijden voorin de punt beland. Het bleek dat hij inderdaad niet kon voetballen, maar wel heel gemakkelijk GOLEN kon maken... en schoot zelfs Wodan 1 richting de titel. Uiteindelijk bleek ik een hele goeie klik op het veld te hebben, en schoten we er samen nog flink wat tegen de touwen in mindere tijden. Vanwege zijn Inzaghi-achtige instinct staat Giel in de punt van mijn beste 11.
Robby Koudijs:
15 kilo geleden nog als aanvalspartner, later steeds vaker op het middenveld als steekbal-koning te vinden. In de beginjaren dat we samen in het veld stonden, was Robby een pijlsnelle aanvaller met een heerlijke techniek en schot. Naarmate de jaren verstreken bleef hij deze prachtige balbehandeling tentoonstellen op het middenveld. Bracht altijd net dat beetje extra gif in ons elftal, en heeft menig tegenstander op stang gejaagd. Al was dat andersom ook niet al te moeilijk. Ook buiten het veld altijd mooie tijden gehad met deze clown.
BANKZITTERS
Davy Bastiaans:
Elk team heeft een Davy Bastiaans nodig! Daarom ook Davy Bastiaans in mijn team. Het was altijd heerlijk om Davy op zondag in je team te hebben. Iemand die lachend de tegenstander doormidden schopt, en het ook nog zo weet te draaien dat hij de vrije trap mee krijgt. Een beetje theater op het veld, zijn kenmerkende dansje in een vol restaurant, of terugbakkesen tegen 100 scheldende boeren lang de lijn. Doet davy gewoon! Geen gêne, ginne bang! Topgast!
Bert Petronilia:
Al ontbreekt het niet aan sfeermakers in mijn team, Bertje kan niet in mijn team ontbreken. De zelfbenoemde ‘man met de gouden trap’ was jarenlang de sfeermaker van Wodan 2. Met ‘barbra streisand’ uit de speakers was de winning-machine van Wodan 2 destijds de schrik van iedere tegenstander. Het was Bert die als een soort van met olijfolie besmeurde Turkse worstelaar zijn dansjes deed, en altijd zorgde voor veel vermaak. Mooie tijden met Bert altijd aanwezig als clown in het hok van Conjo, en in de toen nog gezellige kantine.
Stef van Rijt:
‘Stefchenko’ van Rijt, wat een bulldozer was dat! Heerlijk aanspeelpunt in de spits, balletje vasthouden.. en meegeven aan de vleugelflitsers. Neusje voor de goal, kopsterk, en zo gek als een deur. 2 meter groot, 1 meter breed maar bij een klein zetje in de rug neergaan als een stervende zwaan (vrije trapjes versieren voor Tonnie). Verder was Stef een empathische jongen, zo hielp hij me ‘kotsend op een brakke ochtend’ tijdens het selectieweekend aan een flesje water. Gevuld met Jenever, dat wel! Zo was ie ook, die Stef... prachtkerel!
Mark Coolen:
‘MC’ speelde zijn potjes al in het 1e elftal toen ik als klein mannetje nog elke zondag mee móest met ‘de Snor’. Na een succesvolle carrière op hoger niveau bij Nuenen kwam hij terug om bij Wodan af te bouwen. Ondanks menig blessure, is afbouwen niet het juiste woord. Alleen maar lof voor de manier waarop MC het voetbal nog serieus nam op zijn leeftijd. Geweldige gast om in de groep te hebben als vader van de selectie. Onder aanvoering van MC wist Wodan 2x te promoveren, en was zijn aandeel daarin mega groot. Op het veld hadden we vaak heerlijke botsingen waar de vonken vanaf konden spatten, naderhand met een bierke in onze hand konden we hier gelukkig altijd weer snel heel hard om lachen.
Wilko Takens:
Ja, Davey Voogt is by far de beste keeper waar ik mee gespeeld heb. Maar Wilko en ook Kat hebben ook gewoon altijd super goed hun best gedaan. Kat en Wilko zijn ook zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, daarom horen ze beide in mijn team. Kat kon redelijk goed keepen, maar door slechte eigenschappen werd zijn uitstraling steeds minder. Wilko had de uitstraling van de CR7 onder de keepers, dook de meest onmogelijke ballen uit de kruising.. en liet vervolgens in de 90e minuut een balletje door zijn vingers glippen. Buiten zijn doelgebied kan ik Wilko ontzettend op prijs stellen. Een jongen die voor iedereen klaarstaat, het spelletje ademt.. en gelukkig deel uitmaakt van de WVVZ All-stars.
05/10/2021
07/06/2021
29/09/2020
20/07/2020
27/04/2020
18/04/2020
17/04/2020
15/04/2020