Valthermond 2 Zaterdag

Telraam, spuugwerk en totale malaise: Mart scoort 2x en spuugt mussel met 0 punten naar huis🤮🔥

De tweede bekerwedstrijd stond op het programma en Valthermond zat 2 mocht aantreden tegen SV Mussel 2. Mussel was vorige week nog overtuigend met 7-3 over Veelerveen heen gewalst en kwam dus met een gezonde dosis zelfvertrouwen naar Valthermond. Of in ieder geval met het idee dat ze konden voetballen. Voor Valthermond was het daarnaast een weerzien met oud-speler Per de Jonge, tegenwoordig actief bij Mussel 1. Per had de avond ervoor bij Mussel 1 geen minuten gemaakt en mocht daarom bij het tweede elftal op de bank plaatsnemen. Een soort degradatie binnen dezelfde club, maar dan vrijwillig.

Nog voordat de wedstrijd überhaupt begonnen was, had Wappie zijn eigen warming-up al afgewerkt bij de braadworsten. Voor Sjekkie had hij een paar heerlijke broodjes braadworst geregeld, zodat die met een volle maag en een hartslag van ongeveer 180 aan de wedstrijd kon beginnen. Mart kreeg ondertussen ineens een ingeving en bedacht dat er nog een broodje cheeseburger in zijn auto lag. Die moest en zou opgehaald worden. Mart haalde het ding op, nam een paar happen en besloot vervolgens alles weer retour afzender te sturen. Niemand wist precies waardoor het kwam. De drank van de vorige avond? Het broodje cheeseburger? Of simpelweg het feit dat Mart zijn lichaam inmiddels zelf ook niet meer vertrouwde? Het bleef een mysterie.

Hoofdtrainer Bé was ondertussen nergens te bekennen. Die vond een weekendje weg met zijn vriendin blijkbaar belangrijker dan een zaterdag langs de lijn staan met zijn beste vrienden. Gelukkig was Milan bereid het zaakje over te nemen. De interim-trainer had de opstelling al klaarliggen, maar kreeg direct een probleem toen Sylvian Bos nog een afspraakje met de kapper had ingepland en daardoor later kwam. Hierdoor kreeg Sjekkie wederom een basisplaats. Bij Valthermond was inmiddels een vaste regel ontstaan: als je maar lang genoeg wacht, word je vanzelf basisspeler.

Ook werd er nog steeds gewacht op de rentree van de snelle dikke kale, de Kraker, de Knakker, de man met meer bijnamen dan wedstrijdminuten: Laurens. Gelukkig kwam zijn broertje Michiel wel even langs voor de nodige support. Volgens de aanwezigen is Michiel bovendien een veel lachendere kerel dan Laurens zelf.

Tijdens de warming-up besloot Mart nog even gebruik te maken van de plaatselijke sanitaire voorzieningen. Zijn maag was kennelijk nog niet helemaal klaar met de drank van de avond ervoor en moest voor de tweede keer afscheid nemen van de inhoud. Een prachtig voorprogramma voor een bekerwedstrijd.

De wedstrijd begon vervolgens precies zoals Jens het vooraf had bedacht. Niet meteen als een stel kippen zonder kop naar voren rennen, maar iets naar achteren lopen en rustig bekijken waar Mussel mee kwam. De eerste minuten voetbalde Valthermond aardig mee, maar voorin was het allemaal nog wat karig en leek er een mannetje te weinig te staan. Of misschien stond er gewoon een braadworst te veel. Dat werd gedurende de eerste helft niet helemaal duidelijk. Wappie had ondertussen in minuut vier alweer ruzie met zijn enkels. Die waren blijkbaar nog steeds niet vergeten wat er vorig seizoen allemaal gebeurd was. Zijn enkels hadden duidelijk meer vertrouwen in Mussel dan in Wappie zelf.

Mussel kreeg wat kansen en kwam in de dertiende minuut zelfs op 0-1. Het meest bijzondere was misschien nog wel dat vrijwel niemand het doorhad. Rond de twintigste minuut stonden er nog mensen langs de lijn die dachten dat het gewoon 0-0 was. Mussel kwam met een paar man uit, speelde een diepe bal en Stanley besloot zijn doel te verlaten. Hij kwam net te laat, waarna de bal keurig voor het doel werd klaargelegd. De Mussel-spits hoefde hem alleen nog maar in het lege doel te schuiven. Stanley had waarschijnlijk verwacht dat er minstens een paar verdedigers in het doel zouden liggen, maar helaas stond daar niemand. 0-1.

Mussel vond het allemaal prachtig en besloot alvast het telraam erbij te pakken. Dat werd vervolgens ook vrolijk op hun Instagram-verhaal gezet. Kennelijk was de wedstrijd voor hen op dat moment al administratief afgerond.

Na de 0-1 werd Mussel wat sterker. Valthermond voetbalde nog steeds aardig mee, maar echte kansen kwamen er nauwelijks. In de 33e minuut ging het achterin vervolgens volledig volgens het bekende kelderklasse-handboek. Bij Van Drinken ontstond wat geklungel. In plaats van de bal gewoon naar voren te trappen, ging het mis en volgde er ook nog een miscommunicatie met Wappie na een terugspeelbal. Wappie verloor zijn duel en ineens stonden er drie Mussel-spelers tegenover Stanley. Die kon daar weinig meer tegen beginnen. 0-2.

Kort daarna kreeg Gerdes nog een uitstekende mogelijkheid na een geweldige bal van Mylo, maar de aansluitingstreffer bleef uit. Voor Sjekkie duurde de eerste helft inmiddels veel te lang. Hij besloot zijn tegenstander daarom maar omver te trappen en kreeg daar geheel onverwacht een gele kaart voor. De scheidsrechter bleek dus toch nog over enige vorm van rechtvaardigheidsgevoel te beschikken.

In de rust was het tijd voor de nodige evaluatie. Olaf zocht nog even de confrontatie met de scheidsrechter en vond hem blijkbaar een l*l. Een kort, maar duidelijk rapport van zaken. Ondertussen mochten Brouwer, Bos, Eding en Beek zich klaarmaken voor de tweede helft. En toen gebeurde er iets waar zelfs Mussel niet op voorbereid was.

Er stond ineens een totaal ander Valthermond.

Waar Valthermond in de eerste helft nog wat zoekende was, kwam er in de tweede helft ineens aanvallende dreiging uit alle hoeken en gaten. In minuut 48 kreeg Valthermond een vrije trap en Mart ging achter de bal staan. Misschien was het de bevrijding van zijn maag, misschien de cheeseburger die eindelijk was verwerkt, maar Mart schoot de vrije trap geweldig binnen. 1-2.

Mussel probeerde meteen iets terug te doen, maar kreeg amper tijd om bij te komen. In de vijftigste minuut werd er hands gemaakt door een Mussel-speler in het eigen strafschopgebied en mocht Mart opnieuw aantreden vanaf de stip. De man die voor de wedstrijd twee keer had gespuugd, had inmiddels ook twee keer geprikt. Twee keer gespuugd, twee keer gescoord. 2-2.

Valthermond rook bloed. Mussel rook waarschijnlijk iets anders.

Zelfs de socialmedia-afdeling van Mussel wist niet wat ze meemaakten. De admin zat blijkbaar nog in de kantine en kreeg via de tamtam door dat de stand ineens 2-2 was. Op het eigen socialmedia-kanaal van SV Mussel 2 verscheen dan ook een bericht in de trant van: we weten niet wat Valthermond in de rust heeft gehad, maar de stand is blijkbaar 2-2. Een compliment voor de Valthermondse tactiek, al was het vermoedelijk vooral een combinatie van frustratie, wanhoop en alles wat toevallig nog in de kleedkamer lag.

De gehele tweede helft was Valthermond vervolgens de betere ploeg. Sylvian Bos en Martin Eding maakten de verdediging van Mussel helemaal gek. Achterin stond het als een huis. Brouwer, Wilm, Wappie en Teuben wonnen werkelijk ieder duel dat nog enigszins in hun richting kwam en Mussel kwam er maar niet doorheen. Zelfs oud-speler Per de Jonge kon geen stempel drukken op de wedstrijd. Per kende de tegenstander natuurlijk goed, maar blijkbaar kende Valthermond hem inmiddels nog beter.

Tussendoor had interim-trainer Milan Scheven besloten dat hij ook nog even een actieve bijdrage wilde leveren. Hij probeerde een bal naar Stanley te trappen, maar wist in plaats van de bal zijn schoenen richting Stanley te sturen. Tien minuten later gebeurde ongeveer hetzelfde nog een keer, alleen deze keer ging het schoeisel niet eens richting Stanley. Het werd inmiddels een logistiek probleem. Supporter Tjakko was er helemaal klaar mee en besloot Milan zijn schoen maar het veld op te gooien. Het signaal was duidelijk: veters strikken zit er vandaag niet meer bij.

In minuut 69 kwam dan eindelijk de beslissing. Mussel probeerde weer aan te vallen, maar na wat geklungel aan hun kant wist Brouwer de bal te onderscheppen. Hij keek op en zag Martin Eding bij de keeper staan, die inmiddels ergens rond de middellijn stond alsof hij persoonlijk de aanval van Mussel moest opbouwen. Brouwer twijfelde geen moment en joeg de bal hoog naar voren. Eding ging sterk het duel aan, bleef overeind en kreeg uiteindelijk de bal voor zijn voeten. Voor een open doel maakte hij de 3-2.

Van 0-2 naar 3-2. Mussel wist niet wat ze overkwam. De telraam kon weer terug de tas in.

De laatste tien minuten ging Mussel uiteraard vol op de aanval. Alles werd naar voren gestuurd, inclusief waarschijnlijk mensen die normaal gesproken alleen de kantine bemanden. Maar Valthermond stond achterin als een muur. Afstandsschoten werden door Stanley stevig klemvast gepakt en iedere bal die richting het doel kwam, werd met dezelfde overtuiging behandeld als een broodje braadworst door Wappie.

Na negentig minuten vond de scheidsrechter het mooi geweest en floot hij af. Valthermond 2 had een wedstrijd die bij rust eigenlijk verloren leek, volledig omgedraaid en met 3-2 gewonnen. Mussel begon de wedstrijd met een telraam en een 7-3 overwinning van vorige week in het achterhoofd, maar vertrok uiteindelijk met helemaal niks. Valthermond had ondertussen alles meegemaakt: braadworsten, een cheeseburger die twee keer afscheid nam van Mart, een trainer die liever met zijn vriendin weg was, een kapper-afspraak, kapotte enkels, een scheidsrechter die door Olaf voor l*l werd uitgemaakt, schoenen die door de lucht vlogen, een admin die in de kantine zat, twee goals van Mart en uiteindelijk een winnende goal van Eding.

Kortom: een normale zaterdag voor Valthermond 2.

Tot volgende week uit bij Veelerveen 16:00

Grtz sjekkie

🔵⚪️ een comeback waar je u tegen zegt 🔥

🔵⚪️ I T ‘ S M A T C H D A Y ⚽️

⚽️ beker speelronde 2
📆 zaterdag 5 September
🆚
🏟️ Sportpark de Meent Valthermond
⏰ 14:00 uur

Kansenregen voor Valthermond, Wübbels tegen zijn oude club, 70 jaar Seta en een penalty als cadeautje ☔️🎁😡

Voor Valthermond stond dit weekend de uitwedstrijd tegen Seta op het programma. De ploeg kwam terug van een intensief trainingskamp van het weekend ervoor en moest dus opnieuw vol aan de bak. Of de benen na het trainingskamp nog helemaal fris waren, mocht in Musselkanaal blijken.

Daar wachtte Seta, dat voorafgaand aan de wedstrijd al volop in feeststemming verkeerde. De club bestaat namelijk 70 jaar en dat jubileum werd uitgebreid gevierd. De sfeer zat er dus al goed in voordat de bal überhaupt begon te rollen. Voor Valthermond was het vooral zaak om ervoor te zorgen dat het jubileumfeest na afloop niet nóg groter zou worden.

Voor Julian Wübbels was het eveneens een bijzondere wedstrijd. Julian speelde vorig seizoen nog voor Valthermond, maar komt inmiddels uit voor Seta. Daardoor stond hij nu tegenover een aantal oude bekenden. Op het veld was daar uiteraard weinig van te merken, want zodra de scheidsrechter floot, ging iedereen vol voor de winst.

Seta komt vroeg op voorsprong

De wedstrijd begon direct levendig. In de zesde minuut was het Seta dat de score opende en daarmee de feeststemming nog wat verder opvoerde: 1-0.

Valthermond liet zich echter niet van de wijs brengen en kwam razendsnel terug. Slechts twee minuten later was daar Yoran Beek. Een bal kwam voor zijn voeten en Yoran twijfelde geen moment. Hij haalde heerlijk uit met een volley.

Boem boem, hupadikee!

De bal verdween prachtig tegen de touwen en daarmee stond het alweer 1-1. Een snelle reactie van Valthermond, dat daarmee liet zien zich niet zomaar gewonnen te geven.

In de elfde minuut kreeg Gerdes een afvallende bal voor zijn voeten. Hij besloot het van een behoorlijke afstand te proberen, maar het schot had iets te veel kracht en iets te weinig richting. De bal vloog ver over het doel en kwam zowat weer terug richting De Meent.

Een minuut later kreeg Beek een panna tegen. Ook dat hoort blijkbaar bij een middagje voetbal in Musselkanaal.

In de zestiende minuut kreeg een speler van Seta een gele kaart. Opvallend was dat de gele kaarten deze middag vooral voor praten werden uitgedeeld. De scheidsrechter bleek duidelijk niet geïnteresseerd in een uitgebreide discussie op het veld.

Van buitenspel naar meter bier

Na de eerste twintig minuten bleef het spel behoorlijk op en neer gaan. In de 37e minuut moest Stanley serieus aan de bak. Met een uitstekende redding hield hij Valthermond op dat moment op de been.

Een minuut later volgde een moment dat waarschijnlijk nog wel even besproken zal worden. De spits van Seta stond buitenspel en volgens Heide was het zelfs ongeveer een meter. De spits leek het begrip 'een meter' alleen iets anders te interpreteren en dacht waarschijnlijk dat het om een meter bier ging.

Heide en de spits waren ondertussen overigens beste kameraden, dus de sfeer tussen beide heren bleef uitstekend.

In de 40e minuut kwam er een goede voorzet van Peter. Sjekkie had echter meer werk aan het wegzetten van zijn tegenstander dan aan het daadwerkelijk raken van de bal. Daardoor ging de kans verloren.

Vier minuten later probeerde Bos het met een schot. Alleen ontbrak het schot aan vrijwel iedere vorm van richting. De bal ging zelfs over de zijlijn en leverde uiteindelijk een ingooi op.

Veel gevaar kwam er voor beide doelen niet meer bij in de eerste helft.

Ruststand: 1-1.

Valthermond krijgt kansen

Na de rust kwam Valthermond goed uit de kleedkamer. Toch was het Seta dat in de 47e minuut bijna opnieuw toesloeg. Een foutje van Jens belandde bijna bij een speler van Seta, maar gelukkig voor Valthermond liep het goed af.

Twee minuten later probeerde Thijmen het met een kopbal. Het zag er veelbelovend uit, maar echt gevaar leverde het niet op.

In de 51e minuut kreeg Yoran Beek opnieuw een mogelijkheid. Zijn schot ging echter naast.

En terwijl de spanning op het veld langzaam opliep, vond trainer Bé Trip het in de 53e minuut weer tijd voor een lekker appeltje. Ook tijdens een spannende uitwedstrijd moeten de vitamines natuurlijk op peil blijven.

In de 58e minuut was het vervolgens de beurt aan Julian Wübbels. Onze voormalige speler belandde in de draaimolen van Mylo. Kermis Seta was geopend en Julian mocht een rondje mee.

Daarna brak er een fase aan waarin Valthermond nadrukkelijk op zoek ging naar de voorsprong. Tussen minuut 59 en 61 regende het kansen voor Valthermond. De ploeg kwam meerdere keren gevaarlijk voor het doel van Seta, maar de bal wilde maar niet tegen het net.

De kansen waren er dus wel, maar de afwerking liet te wensen over.

In de 68e minuut kreeg Sylvian een mogelijkheid, maar ook zijn poging ging naast. Twee minuten later probeerde Seta het aan de andere kant met een schot, maar ook dat verdween over het doel.

In de 73e minuut kreeg Seta opnieuw een gele kaart. En jawel: ook deze was voor praten. Blijkbaar was er deze middag in Musselkanaal meer behoefte aan stilte dan aan gezellig voetbalgeklets.

Mart raakt de lat

Valthermond bleef aandringen en kwam in de 75e minuut opnieuw heel dicht bij de voorsprong.

Mart haalde verwoestend uit met een enorme poeier. De keeper van Seta kreeg er nog een hand tegen, waarna de bal via de lat over het doel verdween.

Uit de daaropvolgende corner belandde de bal bij Gerdes. Helaas voor hem had hij op dat moment blijkbaar meer aandacht voor de bal dan voor zijn voeten, want hij struikelde over de bal.

Ook dat was weer een kans die niet werd benut.

Twee minuten later kreeg Mart opnieuw de gelegenheid om uit te halen, maar zijn schot ging over.

Valthermond bleef zoeken naar de 1-2, maar Seta hield stand.

In de 86e minuut moest Stanley opnieuw redding brengen. Met een uitstekende reflex voorkwam hij dat Seta op 2-1 kwam. Een belangrijke redding, want Stanley hield Valthermond daarmee volledig in de wedstrijd.

Vrijwel direct daarna kreeg Valthermond aan de andere kant dé kans om zelf de wedstrijd te beslissen. Martin kreeg een enorme mogelijkheid om de 1-2 binnen te schieten, maar helaas ging ook deze bal naast.

De wedstrijd leek daarmee af te stevenen op een gelijkspel.

Maar toen moest minuut 90 nog komen.
Ja, dan zou ik het duidelijk vanuit Valthermond-perspectief schrijven: kritisch op het moment, met humor, maar zonder Seta onnodig veel complimenten te geven.

Schrijven
Minuut 90: de penalty

En dan komt het moment waar na afloop waarschijnlijk nog het meest over gesproken zal worden: minuut 90.

Seta krijgt een penalty. Vanaf de kant ontstaat direct protest, want Freddie had al voor buitenspel gevlagd. Volgens de scheidsrechter was daar echter geen sprake van, omdat de speler achter zijn man vandaan zou zijn gekomen. Zelf gaf de scheidsrechter aan dat hij het niet helemaal zeker wist. Een gesprek met Freddie hierover bleek helaas ook niet nodig volgens de scheidsrechter.

En zo kreeg Seta, na een aanval waarbij al voor buitenspel was gevlagd, toch een strafschop. Een beslissing die vanuit Valthermond-kant als bijzonder makkelijk werd ervaren.

Alsof dat nog niet genoeg was, bleek na afloop zelfs vanuit de harde kern van Seta te worden bevestigd dat dit volgens hen geen penalty had moeten zijn.

Maar ja, de beslissing was genomen. De bal ging op de stip en werd binnengeschoten: 2-1 voor Seta.

Daarmee zorgde de scheidsrechter er in de slotseconden voor dat het 70-jarig jubileumfeest van Seta nog een extra impuls kreeg. Waar Valthermond na een wedstrijd vol kansen op weg leek naar een punt, werd de ploeg in de allerlaatste minuut alsnog met lege handen naar huis gestuurd.

Zure afsluiting

Voor Valthermond was het vooral een ontzettend zuur einde van een wedstrijd waarin er zeker mogelijkheden waren om meer mee te nemen uit Musselkanaal.

Na de vroege 1-0 achterstand werd snel de gelijkmaker gemaakt door de prachtige volley van Yoran Beek. In de tweede helft kreeg Valthermond vervolgens meerdere kansen om de wedstrijd naar zich toe te trekken. Mart zag een geweldige poeier via de keeper en de lat overgaan, Stanley hield Seta met een uitstekende redding van de 2-1 af en Martin kreeg vlak voor tijd nog een enorme kans op de 1-2.

De kansen waren er dus zeker. Alleen de bal wilde er aan de kant van Valthermond niet meer in.

En dan krijg je in de laatste minuut een penalty tegen uit een situatie waar vanaf de kant al voor buitenspel was gevlagd. Dat maakt de nederlaag extra zuur.

Na een intensief trainingskamp het weekend ervoor had Valthermond opnieuw negentig minuten alles gegeven. De ploeg knokte zich terug in de wedstrijd, kreeg kansen op de overwinning en leek uiteindelijk genoegen te moeten nemen met een punt.

Maar de laatste minuut besliste anders.

De scheidsrechter hield met zijn beslissing het 70-jarig feest van Seta nog even in leven. Voor Valthermond betekende dezelfde beslissing vooral een flinke kater.

Eindstand: Seta – Valthermond 2-1.

Een nederlaag die vooral zuur voelt vanwege de manier waarop de winnende treffer tot stand kwam. Valthermond had op basis van de tweede helft zeker meer verdiend dan met lege handen uit Musselkanaal vertrekken.

Grtzzz Milan

🔵⚪️ ’90: de scheidsrechter trakteert SETA op een penalty en zorgt er persoonlijk voor dat het feestje nog even doorgaat…

🔵⚪️ I T ‘ S M A T C H D A Y ⚽️

⚽️ beker speelronde 1
📆 zaterdag 29 Augustus
🆚 SETA 2
🏟️ Sportpark Schoolstraat Musselkanaal
⏰ 14:30 uur

VRIJDAG DE GROTE JENS, ZATERDAG DE NACHTELIJKE LEGENDE, ZONDAG JAN AFHAAK 🍻🥴

Het begon allemaal vrijdagochtend om 11.00 uur op het voetbalveld. Iedereen stond klaar, tassen gepakt, goede moed mee en vooral geen idee waar we naartoe gingen. Althans, bijna iedereen. Want nog voordat de bus goed en wel gestart was, hadden we de eerste afmelding al te pakken. Laurens was ’s nachts onverwachts ziek geworden en moest het weekend noodgedwongen vanaf de zijlijn volgen. De rest stond er nog fris bij en wachtte vol spanning op de bestemming. Niemand wist waar we heen gingen. Tot Jens Teuben bij vertrek eindelijk het grote geheim onthulde: we gingen naar het prachtige Winterberg! Een weekend vol voetbal, bier, gezelligheid en waarschijnlijk een paar beslissingen waar we maandag liever niet meer over zouden praten.

Na aankomst werden de kamers verdeeld. Een paar jongens hadden direct strategisch hun bed uitgezocht, anderen deden alsof ze nog invloed hadden op de kamerindeling. Vervolgens stond de eerste zware training op het programma. En zwaar was hij. Heide Brouwer en Goossens hadden blijkbaar het woord training iets te letterlijk genomen en begonnen aan een loopje van twee kilometer. De rest keek toe alsof ze naar een documentaire over topsport keken. Jos had ondertussen een totaal andere visie op conditie. “Doar is ons huus, ik loop geen meter te veel!” zei hij vol overtuiging. Hij liep vervolgens naar een huis dat totaal niet van ons was. Een indrukwekkende prestatie: nog geen uur in Winterberg en Jos had al zelfstandig een nieuwe woning gevonden.

’s Avonds stapten we gezellig met z’n allen de bus in richting Winterberg. Eerst even lekker eten en drinken, want een weekendje weg begint natuurlijk pas echt zodra er bier op tafel staat. Tijdens het eten kwam er een groep jongens aangelopen die vroegen waar we vandaan kwamen. Toen het woord Valthermond viel, gingen de ogen ineens open. De beste man kende Valthermond namelijk maar al te goed. Na wat onderzoek bleek hij zowaar de verloren zoon van Tieme uit Kampen te zijn. Alsof het zo moest zijn.

Niet veel later had Valthermond de Irish Pub volledig overgenomen. De tent was officieel nog van Winterberg, maar administratief stond hij inmiddels op naam van Valthermond zat 2. Zelfs de wereldbeker mocht mee op stap. Rob en Drenth Wappie kwamen later binnen en sloten zich zonder vragen aan bij het circus. Van Drinken had inmiddels ook vriendschap gesloten met de zoon van Tieme. Waarschijnlijk waren ze binnen twintig minuten al bezig met een gezamenlijke familiegeschiedenis die niemand de volgende ochtend nog kon reproduceren.

De nacht werd afgesloten in Club Tenne. Daar kwamen we Van Drinken opnieuw tegen. Hij keek ongeveer een uur rond, dacht waarschijnlijk “dit wordt hem niet” en pakte een taxi naar bed. Ook Jos was er klaar mee. Bij terugkomst in het appartement bleek echter dat Jos nergens te vinden was. Na een belletje van Heide bleek dat hij nog 250 meter moest lopen. Nou ja… 250 meter volgens Jos. In werkelijkheid heeft de beste man anderhalf tot twee uur gelopen over een route van 7,1kilometer. Volgens ooggetuigen heeft hij onderweg drie beren verslagen, een rivier overgestoken, een berg beklommen, een verlaten skihut gevonden en waarschijnlijk nog even de Duitse grens opnieuw uitgemeten. En waarom? Omdat er geen taxi klaarstond. Jos koos dus liever voor een nachtelijke expeditie door Winterberg dan voor een telefoontje naar een taxi. Respect.

De volgende ochtend stond Jos gewoon weer op alsof er niets gebeurd was. Hij had voor iedereen een heerlijk ontbijtje geregeld. Alleen werd het ontbijt al snel een officieel evenement: het Internationaal Winterbergs Kampioenschap Broodje Braadworst Eten. Terwijl de ene deelnemer het broodje in drie happen wegwerkte, deed de ander er ongeveer anderhalf uur over. Voor sommige mannen was zaterdag niet langer een sportdag, maar een survivaltocht.

Ondertussen zat de jongste jeugd om half elf alweer in de bus en was er al een complete fles Captain Morgan verdwenen. De jeugd van tegenwoordig… Kastelein Wappie nam de verzorging in het tijdelijke bruine café op zich en voorzag iedereen de hele dag van versnaperingen. Stanley, Bé en Stefan kwamen ondertussen ook aan. Het appartement begon inmiddels meer op een stationshal te lijken dan op een vakantiehuis.

’s Avonds trakteerde Jens ons opnieuw op een avondje Winterberg. Eenmaal in de bus bleek Rob via een andere uitgang vertrokken te zijn. En toen kwam de ontdekking: de voordeur stond nog wagenwijd open. Iedereen keek elkaar aan. Niemand deed iets. Het probleem werd officieel doorgeschoven naar “Rob van later”.

Bij het restaurant aangekomen werden we ontvangen alsof Barcelona was gearriveerd. Er werd speciaal een VIP-ruimte voor ons gemaakt. Mensen die rustig zaten te eten werden letterlijk voor ons aan de kant gestuurd. Waarschijnlijk dachten ze dat we minimaal een internationaal toernooi kwamen spelen. Na het eten hield Rob het voor gezien. Hij pakte de eerste taxi naar huis met als officiële reden dat hij de voordeur nog even op slot moest doen. De man had blijkbaar ineens verantwoordelijkheidsgevoel gekregen.

Wappie ging ondertussen op pad om citroenen te halen. Niet voor de thee. Niet voor het eten. Maar om ze vervolgens lekker in andermans ogen te kunnen sp***en. Een volkomen normale zaterdagavond.

De Irish Pub, die de avond ervoor al volledig door Valthermond was gekoloniseerd, was opnieuw overvol. Toch werd er ergens een halve stoel, een tafel en waarschijnlijk een bezemkast vrijgemaakt voor ons. Daarna ging het weer richting Club Tenne.

Daar werd Milan op een soort kringverjaardag gesignaleerd tussen “meer- en minderjarigen”, terwijl Yoran Beek het bijzonder gezellig had met twee oma’s. Jens Teuben had zichzelf ondertussen uitgeroepen tot officiële mediator van Club Tenne. Hij had zoveel contact met andere mensen dat we ons begonnen af te vragen of hij eigenlijk nog wel bij Valthermond zat 2 hoorde.

Na een pizzaatje kwam er ineens een kokende Teuben naar buiten. Hij was boos. Heel boos. “Waarom hebben jullie mij alleen in die club achtergelaten?” De rest keek elkaar aan. Niemand had een antwoord. Waarschijnlijk had Jens zichzelf gewoon zo goed geïntegreerd dat iedereen was vergeten dat hij überhaupt nog bij ons hoorde.

Rob en Mart hadden ondertussen genoeg van het liggen in bed en besloten opnieuw met de taxi naar de club te gaan. Ze waren weer volledig opgeladen. Ondertussen kreeg Milan een nieuwe carrière aangeboden: hij werd aangenomen als Thuisbezorgd-bezorger en kreeg een stapel pizzadozen in zijn handen gedrukt. Zonder sollicitatie, zonder contract en waarschijnlijk zonder rijbewijs. Gewoon gaan.

De nacht werd uiteindelijk afgesloten met Jens die besloot dat slapen voor mietjes was. Iedereen die eindelijk in bed lag, werd er weer uitgetrokken. De grote man van de nacht was echter de volgende ochtend veranderd in een klein spelertje. Meer dood dan levend besloot hij naar huis te gaan. ’s Nachts iedereen wakker houden als een grote kerel en de volgende ochtend vertrekken als Jan Afhaak. Een carrière met pieken en dalen.

Terwijl de één huiswaarts keerde, maakte de rest zich klaar voor de wedstrijd tegen SG Winterberg/Züschen.

Wappie besloot de ochtend sportief te beginnen met een sauna. Althans, dat was het plan. Hij had twee euro nodig. Na uren zoeken, vragen, onderhandelen en waarschijnlijk een kleine inzamelingsactie vond hij eindelijk zijn twee euro. Toen de sauna eindelijk warm was, bleken zijn tien minuten ontspanning alweer voorbij. Efficiëntie op z’n Duits.

Ondertussen zat de jeugd alweer om tien uur in de bus. Yoran Beek begon vrolijk aan zijn vijfde glas Captain Morgan. Het was nog ochtend. Sommige mensen ontbijten met koffie. Yoran deed het op zijn eigen manier.

Milan Scheven zwaaide bij de bushalte nog even zijn vriendinnen uit en nam afscheid. Daarna volgde een korte training van Milan, waarna we eindelijk het veld op mochten voor de wedstrijd in de 8-2 Cup.

We stonden lichamelijk op het veld, maar geestelijk lag ongeveer 80 procent van de selectie nog onder een dekbed. Alleen Laurens van der Ploeg leek vergeten te zijn dat het een zwaar weekend was. De knakker stond weer ouderwets aan en schoot de 2-1 en 4-2 binnen. Terwijl de rest naar adem stond te happen, liep Laurens waarschijnlijk alweer te zoeken naar een volgende wedstrijd.

Sjekkie besloot ondertussen tijdens de wedstrijd zijn eigen competitie voort te zetten: opnieuw het WK Braadworst Eten. Helaas werd hij niet verslagen door een tegenstander, maar door bier en baco’s. Dinand werd op zijn beurt volledig uitgeschakeld door een paar braadworsten. De conclusie was duidelijk: voetbal is zwaar, maar braadworsten zijn dodelijker.

’s Avonds werd het tijd voor cultuur. Anderhalve kilometer bergopwaarts werd er een kerkje bezorgd. Niemand wist precies waarom, maar iedereen liep mee. Bram gebruikte de gelegenheid ondertussen om aan zijn Tinder-account te werken en een paar professionele foto’s te laten maken. De rest besloot de avond te gebruiken om eens flink op te biechten. Dingen werden opgebiecht waarvan waarschijnlijk niemand ooit had gevraagd om ze te horen.

Daarna werd het nog een “rustig avondje”. In Valthermond-taal betekent dat: nog wat flessen, nog wat blikken, nog wat gesprekken en uiteindelijk meerdere deuren die gedemonteerd werden. Niemand weet precies waarom een deur uit elkaar moest, maar op dit punt stelde niemand meer vragen.

Milan Scheven bleek ondertussen parttime PSV-supporter te zijn. Een contract van ongeveer twintig uur per week. Waarschijnlijk alleen op dagen dat Ajax verloor.

Jos, inmiddels officieel opa van het weekend, was ondertussen alweer bezig om het appartement enigszins leefbaar te maken. Hij liep rond met de blik van een man die zich afvroeg waarom hij ooit met deze groep was meegegaan. Waarschijnlijk wist hij het antwoord zelf ook niet meer.

De laatste ochtend stond Jos opnieuw paraat met een heerlijk ontbijt. Daarna volgde de gevreesde eindcontrole van de huisbaas. Iedereen hield zijn adem in, keek nog één keer achter zich en hoopte vooral dat er geen deuren, ramen of complete muren ontbraken. Wonder boven wonder mochten we vertrekken. De tassen werden ingeladen, de laatste restjes bier werden veiliggesteld en met vermoeide koppen vertrokken we weer richting het vertrouwde en vooral prachtige Valthermond.

Wat begon als een geheim weekendje weg, eindigde als een combinatie van voetbalreis, survivaltocht, kroegentocht, culinaire braadworstencompetitie, taxirittenfestival en sociaal experiment. Er waren afhakers, verdwaalde mannen, verloren zonen, VIP-behandelingen, pizzabezorgers, saunahelden, halve PSV-supporters, beren op de weg en vooral heel veel bier en sterke verhalen.

Bedankt voor dit mooie weekend!
Tot volgende week uit bij seta!

Grtzz hink