04/10/2026
DE WERELD VAN MEESTER GIEL
Jawel, meester Giel is inmiddels in Australië aangekomen en bereidt zich voor op zijn een na laatste triatlon (de 5e van de 6 totaal). Ook deze Australische editie kent een kids triatlon, dus de boys kunnen ook hier weer lekker tekeergaan op het parcours. Maar die zit erop en nu is de beurt aan meester Giel zelf. We gaan zoals gebruikelijk starten met zwemmen.
DEEL 2
ZWEMMEN in ZEE
Vandaag is race dag 5 van de 6. De triatlon in Australië. En wel in Sunshine Coast. Nou ja, zo sunshine is het hier niet. Het regent al de hele week. Maar vanmorgen is het droog!
Ik dacht dat we vroeg starten nu wel gehad hadden, maar ze gooien er hier nog een schepje bovenop. Om 6:15 is de eerste start. Gelukkig staan we op de camping vlakbij en is het maar 10 minuten lopen naar de start. Maar al met al gaat de wekker dan toch om 4:15. Ik probeer een ontbijt op te eten, maar echt van harte gaat het niet zo vroeg in de ochtend. Dan vertrekken we naar de wisselzone.
Ook de wisselzone heeft te verduren onder de vele regen. Ik loop soppend over de matten en overal liggen plassen. Het gras is soppig.
De bidons worden geïnstalleerd, de fiets nog een laatste keer gecheckt en de loop-spullen leg ik klaar. Het voelt een beetje ouderwets, want hier zijn geen tassen voor je spullen, maar hier moet iedereen het nog klaar leggen op een handdoekje. Alles ligt, laatste voeding naar binnen gewerkt, op naar de start. Onderweg kom ik Corinne en de jongens tegen. Omdat het zo dichtbij is, zijn zij ook vroeg opgestaan en kunnen ze een keer de start zien.
Bij de start weet ik me langzaam maar zeker naar voren te wringen. Ik blijf netjes in het blauwe startvak. De kleur van mijn badmuts, maar start wel vooraan. Als het eerste start schot gaat, gaan de pro-mannen gevolgd door de pro-vrouwen en de paratriatleten. Het zijn er niet zo veel, want dit weekend is ook het WK. Meteen erachteraan mogen de snelste age-groepers starten. Roze begint en dit is een grote groep. Veel mensen dachten dat ze snel konden zwemmen. Veel deden dat ook wel maar lang niet iedereen. En dan mag ik. Vanaf het strand rennen we het water in. Ik hoor nog een aanmoediging van Corinne en de kinderen en duik dan de golven in. Het is zwemmen in zee dus eerst door de branding heen ploeteren. Gelukkig valt het nu mee. Ik had al de tip gekregen om goed binnen de boeien te zwemmen omdat de stroming vrij sterk is en je al snel te veel zwemt. Al doe ik echt mijn best, ik zwem uiteindelijk toch zo’n 300 meter te veel. Ik voelde de stroming en samen met een lange golfslag was het een echte zee-race. Aan het einde heb ik geluk dat ik een golf mee kan pakken die me zo naar het strand brengt.
Daar staan de jongens weer en na een high 5 en en een prima wissel kan ik starten met fietsen.