26/08/2026
Het begint bijna altijd met iets kleins.
Een opmerking. Een toon die net anders klinkt dan bedoeld. Nog voordat je doorhebt wat er in jou gebeurt, ontplof je — feller dan je wilde. Dat raakt weer iets bij de ander, en voor je het weet is het van kwaad tot erger.
Ineens liggen er dingen op tafel die er niets mee te maken hebben. Oude koeien uit de sloot. Dingen die je ooit kwetsbaar hebt uitgesproken, worden nu tegen je gebruikt.
Het doet pijn. Bij allebei. En het duurt vaak lang voordat je je daar weer overheen kunt zetten.
Als dit patroon zich blijft herhalen, gebeurt er iets sluipends: er komt meer stilte tussen jullie in plaats van gesprek. Meer afstand in plaats van nabijheid. Het raakt uiteindelijk ook je intimiteit samen.
Ik zie dit patroon vaak bij de stellen in mijn praktijk. En het goede nieuws is: het is te doorbreken. Vaak sneller dan mensen verwachten — soms is een paar sessies al genoeg om weer nader tot elkaar te komen.
Vanaf 21 september heb ik weer ruimte voor nieuwe stellen. Na de intake (samen en individueel) gaan we gericht aan de slag. Zodat er geen oude koeien meer uit de sloot getrokken hoeven te worden.
📩 Herken je dit? Stuur me gerust een bericht.
