RKVV Rimburg

rgadering vondt in de open lucht plaats (inde “Rohsse” wei), tijdens die vergadering viel de opmerking “wat doen we als het regent, we hebben immers geen zaal”! De voetbalclub was geboren, men doopte haar “Koningin Wilhelmina”. Een beetje historie:
De eerste officiële wedstrijd werd op 2 januari 1909 gespeeld tegen de Aachener Spielverein, uitslag 8 – 0 in het voordeel van de Rimburgers. Toendertijd werden alleen wedstrijden tegen Duitse clubs gespeeld, daar er in de naaste omgeving van Rimburg geen voetbalclubs waren. Rimburg was een nagenoeg niet te overwinnen tegenstander. Aansluiting bij de Limburgse Voetbal Bond volgde op 1 juli 1909, gespeeld werd in competitieverband tegen “Maastricht”, Sittard, KVC, MVV en MSV. In het jaar 1910 werd van de gemeente het terrein aan de Worm gehuurd (fl. 90,00 per jaar). De leden betaalden toen 6 cent contributie. Op paasmaandag 1910 werd het nieuwe terrein ingewijd. In het jaar 1917 volgde de aansluiting bij de R.K.L.V.B. Twee jaar later in 1919 werd het eerste kampioenschap behaald. In 1926 weer aansluiting bij de L.V.B. In 1928 een historische dag in Rimburg, want Rimburg zou tegen Uruguay spelen, toendertijd een grote voetbalnatie. Natuurlijk kwam niet het echte Uruguay naar Rimburg, maar oud-spelers en bestuursleden van het befaamde elftal en zij wonnen met 7 tegen 4. In 1932 kampioen met promotie naar de 3e klas. Door het gevolg van de dreigende oorlog trok Rimburg in het jaar 1936 zich vrijwillig terug uit de 3e klas. In 1942 speelde Rimburg in de “onderafdeling”, waarin ze met overmacht het kampioenschap behaalden en promoveerden naar de 4e klas K.N.V.B. In de jaren 1940 – 1945 kwamen moeilijke tijden op het clubje af, dat men ondanks alle geweld en ellende met het voetbalspelletje doorging heeft zeker te maken met de Rimburgse trots “De vrije geest is niet te overwinnen”. En net in moeilijke tijden toont de gemeenschap pas echt wat zij waard zijn. Het vervoer ging per fiets met een medespeler achterop, met afstanden van 30 km heen en 30 km terug. Kleedlokalen waren er niet, en douchen onder de blote hemel in een emmer onder de kegelbaan van het toenmalige café Wassen. Na de oorlog braken betere tijden aan, er werd een trainer (hr. Neuhaus) aangetrokken. Ondanks de moeilijke tijd wist het bestuur onder voorzitterschap van M. Rutten het hoofd boven water te houden. Het 40-jarig bestaan kwam in de buurt, op 8 augustus 1948 was het dan zover met een jubileumwedstrijd tegen Sittardse Boys met de befaamde Frans de Munck in het doel. In de jaren tussen het 40-jarig en 50-jarig bestaan groeit Rimburg uit tot een hechte club. Het was ook de tijd dat Rimburg een faam wist op te bouwen als club waar het goed vertoeven is. Een kenmerk dat heden ten dagen nog steeds het “handelsmerk” van de vereniging is. De Koninklijke goedkeuring van de statuten volgt op 7 juli 1961. Het speelveld verbeterde pas toen het in handen kwam van de gemeente en in 1961 ingezegend werd. Kampioen van de 4e klas K.N.V.B. op 23 april 1962. In 1963 werd het 2e elftal kampioen. In juli 1964 een vergetelijke reis naar Schotland. Precies vijf jaar later op 23 april 1967 Rimburg 1 kampioen, in juli 1967 start van een nieuw kleedlokaal. Het bestuur onder leiding van “D’r Boss” de heer J. Logister wist uiteindelijk de bouw van de lokalen te realiseren. Ingebruikname van het nieuwe kleedlokaal was op 1 oktober 1967 met de wedstrijd Rimburg 1 – Vijlen 1. Beslissingswedstrijd voor behoud 3e klas op 9 juni 1968 tegen Heerlen, in de verlenging scoort John Baur het beslissende doelpunt en stelde het 3e klasserschap veilig. Vervolgens in augustus viering van het 60-jarig bestaan. Dat er groot feest in Rimburg was is eigenlijk geen bijzonderheid, want feestvieren kunnen ze in Rimburg zo mogelijk nog beter dan voetballen. Seizoen 1968-1969 ons 2e elftal kampioen. In 1969 tijdens de paasdagen bezoek uit Zwitserland (Gunzwil) aan Rimburg. Pinksteren 1969 een tegenbezoek aan de Zwitserse club, waar men twee onvergetelijke wedstrijden speelde. In het seizoen 1970-1971 teleurstelling in Rimburg, Rimburg 1 degradeert naar de 4e klas. In het seizoen 1971-1972 volgde een moeilijk jaar, maar onder leiding van trainer J. Kaesler draaide het eerste in de top mee. Opening van de oefenhoek op 3 februari 1972 door wethouder J. Erkens. In 1976 werd begonnen met de bouw van een eigen (houten)kantine, die op 6 mei 1977 werd geopend. In September 1978 vindt overname van het sportcomplex en opstallen door de gemeente Ubach over Worms plaats. Tijdens de algemene ledenvergadering op 31 oktober 1978 worden de nieuwe statuten van de VVR goedgekeurd. In 1978 is de oprichting van een veteranen elftal, deze speelden enkele wedstrijden, vervolgens organiseerde dit team in mei 1979 een toernooi. In juli/augustus 1979, zo doen ze dat in Rimburg, en wel met eendracht en wilskracht verzetten ze niet alleen bergen, ja zelfs complete kantines. In september 1980 volgt de heropening van het sportcomplex, dat eindelijk aan de eisen van de K.N.V.B. voldeed. Augustus 1983 Rimburg viert het 75-jarig bestaan van de groen-witten, “stichelen” als rechtschapen wespen, maar als het nodig is, onvoorwaardelijk voor elkaar opkomen. De vereniging is naarstig op zoek naar een kantinebeheerder. In 1984 is Rimburg zuinig op waspoeder, toen onder leiding van trainer Wevers, was van de gemeente een trainingsverbod op het hoofdveld opgelegd, de oefenhoek was erbarmelijk slecht. Een week mocht en kon men niet trainen. In September zit de vereniging in zak en as, er zijn te weinig bestuurders. Voorzitter P. Schmitz heeft dringend behoefte aan mensen die de kar van de groen-witten samen willen trekken. Het heeft 80 jaar geduurd voordat dames in Rimburg de voetbalschoenen aantrokken. We schrijven het jaar 1988. Rimburg bestaat 80 jaar. Juli 1992 gaat de VVR onder het motto “Een stevig fundament voor de VV Rimburg” de strijd aan om een nieuw clubgebouw te realiseren. Met dank aan kunstenaar Ger Groeneveld kon de VVR het thans staande clubgebouw realiseren. Op 23 januari 1993 wordt het nieuwe clubgebouw door oud-voorzitter Math Rutten.