Wow-Mom Psychologenpraktijk

Na een impactvolle gebeurtenis werkt alles even anders.
Je kunt merken dat je minder scherp bent, sneller emotioneel reageert, vermoeider bent of jezelf gewoon niet helemaal herkent.
Dat betekent niet direct dat er iets mis is. Je lichaam en brein hebben tijd nodig om te herstellen en alles wat er is gebeurd te verwerken.

Vaak wordt er gesproken over een periode van ongeveer 6 tot 8 weken, maar herstel laat zich niet precies plannen. Soms duurt het langer.

Verwacht dus niet dat je meteen weer functioneert zoals je gewend bent.
Herstel kost tijd. En die tijd mag je jezelf geven.🤍 🌿

Stress is gezond, zolang je maar weet hoe je terugkeert naar je ruststand.
Stress hoort bij het leven. En zeker ook bij het moederschap.

Een drukke ochtend, een huilend kind, werk dat tussendoor komt, afspraken die uitlopen… Je lichaam schakelt voortdurend tussen inspanning en ontspanning. En dat is niet erg.

Het probleem zit vaak niet in de stress zelf, maar in het niet meer terugschakelen. Als het ene stressmoment overgaat in het volgende en je lichaam nauwelijks de kans krijgt om weer tot rust te komen. Zie het als een gaspedaal en een rem.
Je hebt ze allebei nodig. Altijd op de rem is niet de bedoeling.
Maar continu gas geven ook niet. Een gezond stresssysteem kan aan wanneer dat nodig is én daarna weer terug naar rust.

Dus misschien is de vraag niet: Hoe krijg ik minder stress?
Maar: Weet ik nog wat mij helpt om terug te schakelen?

Als je over-denkt, dan onder-voel je ook. Soms blijf je maar nadenken. Over wat er gebeurde, wat je anders had kunnen doen of wat er straks misschien gebeurt. Terwijl nadenken niet altijd het antwoord geeft. 🧠

Merk je dat je blijft malen?

Deze 3 dingen kunnen helpen:

Benoem wat je voelt
Niet waarom je het voelt, maar simpelweg: ben ik gespannen, boos, verdrietig, onzeker?

Ga even uit je hoofd
Loop een rondje, do**he, ruim iets op of ga naar buiten. Iets doen helpt soms beter dan nóg een rondje denken.

Vraag jezelf af: kan ik hier nu iets mee?
Ja? Kies één kleine actie. Nee? Probeer het voor nu te laten liggen.
Je hoeft niet ieder gevoel te begrijpen om het serieus te nemen. 🤍

Samen met andere ouders ervaringen uitwisselen. Herkenning vinden. En vooral: samen aan de slag met de uitdagingen waar je tegenaan loopt.

Soms is het net dat gesprek met iemand die het ook meemaakt, dat net iets meer lucht geeft dan een gesprek alleen.

Meer weten? Houd deze pagina in de gaten, of stuur ons een bericht.

Je hebt het golden hour gemist. Betekent dat iets voor de hechting met je kind?
Nee.

Rond hechting circuleren hardnekkige mythes: → Het moet beginnen bij een perfect golden hour → Je moet altijd beschikbaar zijn → Eén fout en je "verpest" het
Stuk voor stuk onwaar.

Hechting is geen moment. Het is een proces van stress én herstel. De basis wordt gelegd in de eerste 1000 dagen, maar het bouwt door in elke interactie die daarna komt.

De kern: afstemmen op je kind. En afstemmen betekent nu eenmaal ook: soms mismatchen. Even niet aanvoelen wat er nodig is. Kortaf reageren terwijl je het niet zo bedoelt.

Niet de mismatch bepaalt de hechting. Het herstel daarna wel.

Herkenbaar? Bij Wow-Mom mag dit gesprek gevoerd worden want deze zoektocht, tussen matchen, mismatchen en herstellen, zit in ieder ouderverhaal.

"Kwetsbaarheid is geen zwakte, maar juist de grootste blijk van moed." 🤍
Dit is het motto van onze psycholoog Ellen.

"Ik zie dit motto als een uitnodiging voor iedere moeder of aanstaande moeder om de moed te verzamelen om, als dat nodig is, zich aan te melden bij Wow-Mom."

Soms is de moedigste stap die je kunt zetten, jezelf toestaan kwetsbaar te zijn.

Herken je dat gevoel van twijfelen bij iets simpels bijvoorbeeld een grens stellen, "nee" zeggen, gewoon je kind aankijken zonder meteen onzeker te worden?

Deze cliënte kende dat gevoel goed. Ze is altijd wat angstig geweest, en merkte dat ze daardoor vastliep in het contact met haar kinderen.
Wat haar echt raakte: ze zag haar dochtertje zelf ook voorzichtiger worden. Terughoudender. Alsof haar eigen onzekerheid een beetje overging op haar kind, zonder dat ze dat ooit had gewild.

Toen we verder praatten, kwam er iets bekends naar boven. Haar moeder was ook altijd voorzichtig en is dat nog. Zinnetjes van vroeger hoort ze soms zomaar terug. In haar hoofd. In haar eigen mond, tegen haar kinderen.
Herkenbaar? Die stemmetjes van vroeger die blijven meepraten, ook als je het zelf anders wilt doen.

Stap voor stap ontdekken we samen andere teksten. Andere focus. En vooral: meer ruimte om zelf te kiezen wie ze wil zijn als moeder. Niet vanuit oude angst, maar vanuit wat ze nu voelt kloppen.🫰

Matrescentie: het proces waarin een vrouw moeder wordt. Niet één moment bij de bevalling, maar een langdurige overgang. Biologisch, psychologisch én sociaal tegelijk.

Biologisch verandert er enorm veel: hormonen, brein, lichaam. Dat proces is net zo ingrijpend als de puberteit, maar krijgt zelden dezelfde erkenning. Psycho-educatie hierover helpt om niet te denken dat er iets mis is, maar te begrijpen dat dit een normale, fysiologische overgang is.

Psychologisch verschuift je identiteit. Er ontstaat een spanningsveld tussen drie beelden: welke moeder dacht ik te worden (de verwachting, vaak gevormd voor de zwangerschap), welke moeder ben ik nu (de dagelijkse realiteit, met alle imperfectie) en welke moeder wil ik worden (de richting waar je naartoe groeit). Die drie versies botsen vaak, en dat contrast kan schuldgevoel of verwarring geven terwijl het juist een teken is dat je in ontwikkeling bent.

Sociaal verandert de relatie met je partner mee. Rollen verschuiven, tijd en aandacht worden herverdeeld, intimiteit verandert van vorm. Wat vroeger vanzelfsprekend was, moet soms opnieuw worden afgesproken.

🤍 En dat is meteen de kern: matrescentie vraagt niet om terug te keren naar wie je was, maar om bewust te herinrichten wat niet meer past in jezelf, in je relatie, in je dagelijks leven. Daar kunnen wij bij helpen.

Jij noemt het doorzetten. Het is een patroon.
Ontstaan in je jeugd. Toen had het een functie.
Nu put het je uit.

Bij Wow-Mom noemen we het beestje bij de naam.
En kijken we samen hoe je hier meer grip op krijgt. 🌺

Moeder worden brengt een grote verantwoordelijkheid met zich mee. Het is dan ook niet vreemd dat zorgen en angsten soms sterker worden. Voor sommige moeders nemen deze gedachten steeds meer ruimte in, waardoor het moeilijker wordt om ze te relativeren.

Om weer grip te krijgen, ontstaat soms de neiging om extra te controleren, bevestiging te zoeken, rituelen uit te voeren of bepaalde situaties te vermijden. Dat kan tijdelijk rust geven, maar zorgt er vaak voor dat de angst blijft bestaan.