Patricia van Hemert - De Vuurvrouw

Patricia van Hemert - De Vuurvrouw Contactgegevens, kaart en routebeschrijving, contactformulier, openingstijden, diensten, beoordelingen, foto's, video's en aankondigingen van Patricia van Hemert - De Vuurvrouw, Coach, Dokter Kerssemakersstraat 21, Mierlo.

Voormalig advocaat | Identiteitsmentor | 4x kanker
Dé mentor voor vrouwen die klaar zijn om te kiezen wie ze werkelijk zijn
Podcast | Boek | 1:1 | Vuurvrouw Kompas

Kanker. En wat als je geen witte man bent. Geen partner hebt?Ik zie het steeds meer. De eindeloze pr-campagnes in de onc...
17/09/2026

Kanker. En wat als je geen witte man bent. Geen partner hebt?

Ik zie het steeds meer. De eindeloze pr-campagnes in de oncologie. Kijk ons eens patiëntvriendelijk zijn.

Juist. Als de patiënt een man is. Met een vrouw. Die alles regelt waarin het systeem niet voorziet.

En wat dan als de patiënt een vrouw is. Zonder een man. Met kinderen? Voor wie ze alles draagt?

Lastig. Moeilijk. Moeten we daar iets mee?

Liever niet. Zoveel gedoe.

Dan moeten we gaan stretchen.

Liever laten we zien hoe ‘menselijk’ onze zorg is. Hoe gaaf. Voor mensen die iemand hebben die voor hen zorgt. Voor de mensen voor wie het systeem nauwelijks een extra stap hoeft te zetten.

De witte man. Die genoeg verdient om zorgeloos te leven. Die gemakkelijk kan betalen voor nazorg. De man die zelf niet hoeft te dragen.

In een wereld waarin steeds meer vrouwen bewust zonder man leven.

Over meegaan met de tijd gesproken.

Als alleenstaande moeder van drie tienermeiden kan ik er na vier keer kanker over meepraten.

Hoe hol de zorg rond kanker werkelijk is. Hoe weinig oog er is voor moeders. Tijdens en na de behandelingen. Hoe hun kinderen vaker niet dan wel worden gezien door het systeem.

De gevolgen van de gebrekkige zorg draag ik al jaren. Alleen. Tot aan EMDR voor mijn meiden toe. Om hun 'fijne' Maastrichtse ervaringen een plek te geven. De tijd dat ze hun moeder zagen vechten om in leven te blijven. In een kamer waar af en toe een kille verpleegkundige binnenkwam. Geïrriteerd, omdat mama het lef had gehad om in haar luier te po**en.

Ik stel voor dat we ophouden met juichen.

Met het plaatsen van vrolijke foto’s van witte mannen die samen vinden dat ze het goed doen.

Tot er ook iets fatsoenlijks wordt geregeld voor de andere mensen die kanker krijgen.

Voor de moeders die alles alleen dragen.

En voor hun kinderen.

Foto:

Je hoofd wil eerst weten of het wel mag. Je lijf weet allang dat het moet.De meeste vrouwen die ik spreek over hun grote...
06/09/2026

Je hoofd wil eerst weten of het wel mag. Je lijf weet allang dat het moet.

De meeste vrouwen die ik spreek over hun grote verlangens, kennen de eindeloze vergaderingen in hun hoofd.

De twijfelaar, de perfectionist, de pleaser, de bange, de dromer, de inspirator. Ze zitten allemaal aan tafel. En ze zijn het compleet oneens. Onder al die versies van jezelf en alle heftige discussies in je hoofd, gaat meestal vooral angst schuil. Of schuld. Schaamte.

En dus kiezen we voor het voortzetten van de vergadering die eigenlijk al veel te lang duurt.

Ons lijf weet ondertussen allang dat het tijd is om te gaan doen wat we voelen dat we te doen hebben.

Ik zie het iedere keer als ik een vrouw spreek over haar verlangen om haar echte verhaal te schrijven en te delen. Het moment dat de aarzeling verdwijnt. De ogen gaan glanzen. De vlinders komen. De JAAA dit wil ik.

Dat moment ken ik zelf ook. Nu bijna twee jaar geleden, oog in oog met mijn schrijfmentor Christine, voelde ik het: het is tijd. En met haar wil ik werken.

Die dag maakte ik de keuze. Omdat mijn lijf het wist. Vergadering gesloten.

De vergadering in jouw hoofd is misschien ook al veel te lang bezig. Wanneer geef jij je lijf het laatste woord?

Foto:

Tien tot vijftien procent overlevingskans. Een prognose van enkele weken. Dat was mijn realiteit, vier jaar geleden, toe...
06/09/2026

Tien tot vijftien procent overlevingskans. Een prognose van enkele weken. Dat was mijn realiteit, vier jaar geleden, toen ik voor de derde keer de diagnose kanker kreeg. Acute leukemie.

De afgelopen week was het de 'Week van de kanker'. Kanker is een woord dat vaak vooral met de dood en angst wordt geassocieerd. Een van de redenen waarom ik mijn verhaal deel, is omdat ik ook een ander geluid wil laten horen.

Een verhaal over regie en leiderschap na een diagnose. Over soms alles verliezen, maar de kans krijgen om opnieuw te kiezen.

Voor een leven dat past bij wie je werkelijk bent. Voor jouw echte verhaal, jouw waarheid.

Juist omdat ik weet hoe lastig het is om te kiezen voor je echte versie, terwijl de wereld om je heen niet begrijpt waar je doorheen gaat. Een wereld die vaker denkt in problemen, in onmogelijkheden, in wat er niet meer is. Terwijl het de kunst is om te leven in wat er wél mogelijk is. Met waar je hart sneller van gaat kloppen en waar je energie van krijgt.

In een leven waarin kanker me eigenlijk alles al had afgenomen, was ik volgens de wereld definitief gevallen. Zeker toen mijn steun en toeverlaat, mijn lievelingsmens, uit mijn leven verdween.

Vier jaar later leef ik. Een leven dat beter is dan ik ooit had durven hopen.
Ging ik staan.

En liet ik, against all odds, ook de bijstand achter me. Een vangnet dat door kanker in mijn leven kwam en dat me vooral beklemde.

Dat is wat er gebeurt als je loslaat wat was. Omarmt wie je werkelijk bent en wat je hier te doen hebt.

The best is yet to come.

Foto links: eigen collectie, Maastricht 2023
Foto rechts:

De afgelopen week voerde ik weer zes Goud-gesprekken. Volledig gratis en vrijblijvend verbind ik me in zo’n gesprek met ...
05/09/2026

De afgelopen week voerde ik weer zes Goud-gesprekken.

Volledig gratis en vrijblijvend verbind ik me in zo’n gesprek met vrouwen die het verlangen voelen om eindelijk hun echte verhaal te schrijven en te delen. Het verhaal onder hun levensverhaal.

In ieder gesprek ontstaat magie, verbinding en de moed om te kiezen. Voor onszelf, ons verhaal en onze waarheid.

En ik ben niet de enige die enthousiast is. Dit is wat vrouwen na hun gesprek met mij delen:

Ik heb het gesprek als heel fijn, warm en betrokken ervaren. Ik voelde door het gesprek dat ik mijn missie moest voltooien om toch dat ene boek te gaan maken en uitgeven. Het gesprek heeft mij meer zelfvertrouwen gegeven. Ook om meer te luisteren naar wat ik nodig heb - Sascha

Mijn gesprek met jou voelde gemakkelijk, vertrouwd, open, eerlijk, rustig, gelijk gestemd. Het bracht me de durf om door te pakken. Ik heb eindelijk iemand gevonden die mij begrijpt - Tessa

Ik heb het gesprek als heel prettig, veilig ervaren. Ik voelde mij vertrouwd om mij ook zo kwetsbaar op te stellen. Ik vind je ook een fijn persoon, je energie matcht zeker met die van mij, dat voelde ik al tijdens het gesprek. Het gesprek heeft mijn geloof gegeven om echt het boek te schrijven. Ik ben heel enthousiast - Maitrie

Ik mocht helemaal mezelf zijn. Ik had het gevoel dat je echt naar me luisterde en vrij snel kon detecteren waar 'mijn gouden verhaal' zich afspeelde. Je gaf meteen ook bruikbare tips. Als er een vonk is, kan jij echt het vuur laten oplaaien - Heidi

Dankjewel voor ons fijne Goud-gesprek.Het voelde eigenlijk meteen goed. Juist doordat je zo open vertelde over jouw eigen levenspad. Ik zag jouw kracht en veerkracht. Dat gaf mij vertrouwen. Het gevoel dat we samen, vanuit die openheid en herkenning, iets heel moois kunnen creëren - Tineke

Wil jij ook met mij kijken waar het goud in jouw verhaal zit? Boek dan een Goud-gesprek via de link in mijn bio.

Foto:

Het komt iedere keer weer diep binnen.Het besef dat vrouwen zo gewend zijn om zichzelf kleiner te maken dan ze werkelijk...
01/09/2026

Het komt iedere keer weer diep binnen.

Het besef dat vrouwen zo gewend zijn om zichzelf kleiner te maken dan ze werkelijk zijn,

Een van de vrouwen die ik vanmiddag uitgebreid sprak tijdens een Goud-gesprek. Een vrouw die zich afvroeg of er wel een verhaal zit in haar pad tot nu toe. Of ze het wel kan. En wat als het niet kan?

Een vrouw die 11 jaar lang in niemandsland woonde, samen met haar ongeneselijk zieke man. Een relatie zonder toekomst, maar die wel langer duurde dan iedereen van tevoren had kunnen bedenken.

Een leven dat ergens stilstond. Rouwen tijdens het leven. En daarna.

Want inmiddels is hij er niet meer. En veegt zij de brokken van hun leven bij elkaar. Hun leven in het nu, waardoor er veel niet geregeld werd voor daarna. En wat zich nu wreekt.

En dat voelde ik. Intens. Want ik weet hoe dat is. Het verzet tegen je sterfelijkheid, ook al zag iedereen me sterven. Ik kreeg ook regelmatig te horen dat het niet kon, wat ik deed. Waarom ik mijn meiden niet vertelde dat ik dood kon gaan. Ik wilde het niet. Voor mij was doodgaan geen optie. Ik wilde daar niet aan.

Zij voelde dat ik precies wist waar ze over sprak. Dat maakte het gesprek tot magie.
In een wereld waarin steeds meer mensen doorleven met ziekte, met kanker, is haar verhaal goud.

En dan heb ik het nog niet eens over al haar andere talenten. Haar creativiteit, haar visuele kwaliteiten, haar ervaring op het toneel, met zingen… Een eindeloze lijst van talenten en mogelijkheden.

En dus vind ik het nog steeds bizar. Dat een vrouw met zoveel talent, met een verhaal dat zo spot on is, denkt dat het niet goed genoeg is. Zij, met haar verhaal.

Tegelijkertijd ga ik zo ‘aan’ van deze intieme gesprekken. De verbinding. Het allebei weten hoe het voelt, ook vanuit verschillende posities. Hoe ik herken hoe we geleerd hebben om onszelf kleiner te maken dan we werkelijk zijn.

De wereld wacht op echte verhalen van echte vrouwen, die gaan staan voor hun verhaal. In het volle licht.

Voel je de roep ook? Stuur me een DM.

De wereld wacht. Op jouw verhaal.
En jouw verhaal wacht. Op jou.

Foto:

'Eindelijk iemand die me volledig begrijpt.'Een van de vrouwen die ik afgelopen week sprak tijdens een Goud-gesprek gaf ...
01/09/2026

'Eindelijk iemand die me volledig begrijpt.'

Een van de vrouwen die ik afgelopen week sprak tijdens een Goud-gesprek gaf dat me terug. En ik begreep meteen wat ze bedoelde.

Het delen van je rauwe, echte verhaal voelt niet alleen kwetsbaar, het wordt ook niet altijd goed ontvangen. De confrontatie met schaduw, ziekte, misbruik, lijden en de dood voelt voor veel mensen nog steeds oncomfortabel.

Ik weet dat. Hoe het voelt als mensen hun blik afwenden als je kaal bent door de chemo. Hoe er over je wordt gepraat als je deelt over dingen waarvan je hebt geleerd: daarover kun je beter maar zwijgen.

Tijdens mijn Goud-gesprekken delen vrouwen alles met mij. Over misbruik dat nooit een naam kreeg. De dood die te vroeg kwam. Ziekte die in stilte werd gedragen. De verslaving die je verzweeg. Over geweld achter een voordeur die er picture-perfect uitzag, door iemand die je juist had moeten kunnen vertrouwen. En nog veel meer.

Over dingen waar de meeste mensen alleen over zwijgen.

Omdat deze vrouwen voelen dat het kan. Dat het veilig is. Dat ik het begrijp.

I walk my talk.

Ik deel zelf al jarenlang over zaken die andere mensen liever verborgen houden. Taboes, kanker, armoede, verslaving. Ik schreef mijn memoire De Vuurvrouw, waarin ik rauw mijn waarheid deel. Waar kanker, seks en katholiek samenkomen. Ongefilterd. Onverschrokken eerlijk.

Mijn vuur dat ik nu doorgeef aan andere vrouwen die een rauw verhaal meedragen. Het verhaal onder hun levensverhaal. Zo’n verhaal in het licht zetten, vraagt de moed om eindelijk voor jezelf te kiezen. Jezelf te erkennen voor wie je werkelijk bent.

Gisteren stapten er vier vrouwen in mijn nieuwe 1-op-1 traject, De Vuurvrouw Bedding. Ze gaan één maand lang met mij eindelijk hun echte verhaal schrijven, zodat het gedeeld kan worden met de wereld. Of hun kinderen, naasten of klanten.

Na vandaag gaat de prijs van dit traject omhoog. Voel je dat ook jij jouw rauwheid te delen hebt? Stuur me dan een DM of reageer met RAUW. Dan kijk ik met je mee of dit voor jou is,

Foto:

Testcases gezocht!Een tijdje geleden zag ik toevallig een post voorbij komen van iemand die zich opwond over dit fenomee...
29/08/2026

Testcases gezocht!

Een tijdje geleden zag ik toevallig een post voorbij komen van iemand die zich opwond over dit fenomeen. Dertien in een dozijn en eigenlijk een doodordinaire verkooptruc om een ander zo snel mogelijk te laten instappen in een 5K plus traject.

Haar waarheid. Misschien wel omdat ze ervan overtuigd is dat geen weldenkend mens gratis en voor niks waarde geeft. Een waarheid waarin ik mezelf verder niet herken.

Het weten dat ik niet in een hokje pas, redde ooit mijn leven. En het laat mij nu, keer op keer, voelen dat mijn werkelijkheid wat anders is dan wat anderen daarvan, vanuit hun perceptie, maken.

En niet af en toe, maar doorlopend.

Ik sprak de afgelopen dagen vijf vrouwen met een droom. Het schrijven van een boek. En nee, niet zomaar een boek. Geen roman. Geen fictie. Maar een verhaal dat diep gaat. Seksueel misbruik, narcistisch misbruik, onder andere. De momenten dat het leven uit je wordt geperst en je besluit om toch te gaan staan.

Geen fluf gesprekken van een half uur gericht op het closen van een deal. Maar gesprekken die gemiddeld 1 tot 2 uur duurden en waarin ik all-in ging. Omdat ik daar energie van krijg. Omdat dit is waarom ik nog leef. Al had ik officieel een jaar of drie geleden moeten sterven.

En dan krijg ik vanochtend terug van de vrouw die ik gisterenavond twee uur lang sprak:

‘Maar jij nam echt de tijd om te luisteren, om mee te graven en idd op te delven, de kern, wat blinkt, glimt en glinstert. Zelfs na mijn geklungel met Zoom was ik na een kwartier nog welkom in het gesprek. Sense of belonging…veiligheid.’

Een beeld waarin ik mezelf wél herken.

Ook omdat ik weet wat het cadeau is om vanuit je hart te geven. En een missie met je ziel en zaligheid te belichamen.

Wil je ook weten wat er bij jou onder de oppervlakte blinkt en welk echt verhaal daaronder schuil gaat? Stuur me een DM. Ik kijk heel graag met je mee.

Foto:

‘Wie zit er op mijn levensverhaal, het zoveelste, te wachten?’De vraag die bijna elke vrouw die ik spreek over haar verl...
28/08/2026

‘Wie zit er op mijn levensverhaal, het zoveelste, te wachten?’

De vraag die bijna elke vrouw die ik spreek over haar verlangen om eindelijk een boek te schrijven aan mij - en zichzelf - stelt.

Ik ken die vraag. Ik heb me, voordat ik De Vuurvrouw schreef, jarenlang afgevraagd wie er zat te wachten op nog een boek over een vrouw met kanker.

Inmiddels weet ik dat dit een aangeleerde bescheidenheid is. Niet te aanwezig en zichtbaar durven zijn. De angst voor het oordeel: wie denk je wel niet dat je bent?

Maar ik weet ook, uit ervaring, hoe bevrijdend het is om je echte verhaal wel te schrijven. Voor jezelf en voor de vrouwen die het lezen.

Het moment dat je erkent dat jouw verhaal uniek is. Dat je jezelf toestemming geeft het te schrijven en te delen. Omdat je weet dat niemand anders het kan vertellen zoals jij.

Dat is wat je doorgeeft, zodra je begint met het schrijven van het verhaal onder je levensverhaal.

Over impact gesproken.

Wil je dat ik met je meekijk naar het goud in jouw verhaal? Stuur me dan een DM of boek een gratis Goud-gesprek via mijn link in bio.

Foto:

Wat als alles al in jou zit?Jarenlang zocht ik alles vooral buiten mijzelf.De liefde, mijn geluk en mijn toekomst.Logisc...
24/08/2026

Wat als alles al in jou zit?

Jarenlang zocht ik alles vooral buiten mijzelf.
De liefde, mijn geluk en mijn toekomst.

Logisch.

We zoeken ons heil in God, het universum, in iets dat groter is dan wijzelf.
Alsof de antwoorden buiten ons liggen. Alsof iemand anders ons moet vertellen wat waar is, welke kant we op mogen.

Maar wat als alles al in jou zit.
De antwoorden, de wijsheid, de oplossingen?
Dat het de kunst is om te zakken in je lijf.

Wat als schrijven van jouw echte verhaal vooral een zakken is.
Naar de momenten dat de wereld voor jou kantelde.
Zodat je vanuit die plek woorden kan geven aan wat er werkelijk gebeurde.

Niet aan wat je overkwam, chronologisch, van A naar B.
Niet aan een verhaal dat je verzint of mooier maakt dan het was.

Maar aan het verhaal dat onder je levensverhaal ligt.
Rauw. Ongefilterd. Wachtend om gevonden te worden.

Daar begeleid ik je bij. Niet naar buiten. Naar binnen.
Naar het zakken. Naar het lijf. Naar het goud dat er allang is.

In jou.

Dit drie dagen zelf ervaren?
Vanaf morgen start mijn gratis challenge De Vuurvrouw Vonk.

Reageer met VONK of stuur me een DM om je aan te melden.

Foto:

‘Hoe gaat het verder met je?’In de wereld van daten, flirten en mannen ga ik altijd een beetje ‘uit’ van zulke oppervlak...
23/08/2026

‘Hoe gaat het verder met je?’

In de wereld van daten, flirten en mannen ga ik altijd een beetje ‘uit’ van zulke oppervlakkige berichten.

Shallow is nooit zo mijn ding geweest, maar na acute leukemie haak ik volledig af. Ik hoef niet te weten wat je doet om aan inkomen te komen. Of wat je favoriete restaurant of land is. Hoe groot je huis is en welke geweldige auto er op de oprit staat. En ook niet dat je ex zo’n vreselijk kreng is.

Het herinnert me altijd aan de tijd dat ik regelmatig langs het schoolplein wachtte tot een van mijn meiden struikelend naar buiten kwam gerend. Handen vol met een nieuwe lading kleurige knutselwerkjes. Altijd met een andere spring-in-het-veld in haar kielzog, die graag wilde komen zwemmen.

In die laatste minuten voor de schelle schoolbel gebeurt er veel. Schuin naar elkaar kijken, fluisteren, zwijgen als je op een verkeerd moment opduikt en de uitwisseling van de dagelijkse beslommeringen. De defecte pomp van het zwembad, het weer dat te warm, te koud of te nat is, de man die nooit thuis is, het leed dat het vinden van een goede oppas of schoonmaakster heet. De laatste roddels uit het dorp. The usual. Shallow. Niet mijn ding.

Mijn memoire De Vuurvrouw zit bomvol van waar ik wél van ‘aan’ ga. Echte verhalen. De verhalen onder een levensverhaal. Rauw, ongefilterd. Vanuit je lijf geschreven. Schaamte en schuld doorbreken. Bevrijden van wat er in je lijf ligt opgeslagen. Uit je leven, je vrouwenlijn en de wereld.

Een lijn die ik volledig doortrek naar mijn werk. Ik begeleid bij het schrijven van echte verhalen. Niet bij romans en fantasy. Ook niet bij levensverhalen die chronologisch vertellen wat iemand heeft meegemaakt.

Alleen bij het echte verhaal. Wat het leven met je deed. Het goud in alles wat je overleefde en doorleefde. Down to earth. Belichaamd.

Het verhaal dat in jou al zo lang wacht. Om geschreven en gedeeld te worden.

Waar wacht jij nog op?

Vanaf dinsdag geef ik een gratis challenge waarin je drie dagen lang kunt ervaren hoe het schrijven vanuit je lijf werkt.

Reageer met VONK of stuur me een DM als je de JA voelt.

Foto:

Adres

Dokter Kerssemakersstraat 21
Mierlo
5731TC

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Patricia van Hemert - De Vuurvrouw nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen

Type