Little beginnings

Zwangerschap is wel zonneschijn en regenbogen toch? Toch??? Toch????

De dag zit erop. Je bent moe. Je kind treuzelt met eten, wil ineens nog iets vertellen, er moet gedoucht worden en natuurlijk is er precies nú gedoe over tandenpoetsen.

En waar je overdag nog best wat kunt hebben, merk je dat je lontje steeds korter wordt.

Je wilt helemaal niet zo reageren. Je wilt juist rustig blijven. Aandacht hebben. Nog even genieten van je kinderen voordat ze naar bed gaan.

Maar op dat moment voelt zelfs een klein verzoek als te veel.

Als ik hier iets aan zou willen veranderen, zou ik niet beginnen met mezelf aanleren om ‘geduldiger’ te zijn.

Ik zou eerder leren herkennen wanneer mijn eigen rek eruit begint te gaan.

Want irritatie is vaak niet het eerste signaal.

Daarvóór heeft je lichaam je waarschijnlijk al van alles verteld: dat je honger hebt, behoefte hebt aan stilte, te veel prikkels hebt gehad, even alleen wilt zijn, hulp nodig hebt of simpelweg moet vertragen.

En precies daar begint leren voelen wat je nodig hebt.
Dus probeer vanavond eens niet pas in te grijpen wanneer je geïrriteerd bent.

Check eerder bij jezelf in:
- Wat merk ik in mijn lijf?
- Wat heb ik nu nodig?
- En kan ik daar iets mee doen of het uitspreken?
Zodat je jezelf niet steeds pas tegenkomt wanneer je al over je grens heen bent.

En misschien is dit wel de interessantste vraag:
Ben jij vooral geïrriteerd tijdens de avondspits, of merk je gedurende de dag al dat je batterij langzaam leegloopt?

Ik ben benieuwd: wanneer merk jij meestal dat je geduld op begint te raken?

Hoi, ik ben Janneke. Ik ben postpartum- en matrescentiecoach en moeder van bijna 2. Vanuit mijn werk én mijn eigen ervaring als moeder kijk ik naar wat er met jou gebeurt terwijl je voor iedereen zorgt.

Ik geloof dat goed voor jezelf zorgen niet begint met nóg meer moeten, maar met leren luisteren naar jezelf en serieus nemen wat je nodig hebt.

Back to school en ineens ligt daar weer een hele berg aan kleine én grote dingen op je te wachten.

Speelafspraken plannen. Schoolspullen regelen. Die euritmieschoenen (voor de vrije school mama’s) die nog ergens vandaan moeten komen. Werk dat weer begint. En ondertussen denk je misschien ook: *nu mijn kind weer naar school gaat, wil ik de tijd die ik voor mezelf heb, óók voor mezelf gebruiken.*

Maar hoe zorg je dat je week niet meteen weer volledig wordt opgeslokt? Poetsen, sporten, tassen klaar maken… (dat dacht ik vanmorgen initieel even in een uurtje te proppen, tot ik besloot dat ik iets anders nodig had!

Begin hiermee:
#1. Haal alles uit je hoofd
Schrijf alles op wat na de vakantie weer aandacht vraagt. Van de praktische regelzaken tot de dingen die je niet wilt vergeten.

#2. Kijk wat er écht in deze week hoeft
Niet alles wat op je lijst staat, hoeft deze week af. Kies wat nu belangrijk is en parkeer de rest bewust.

#3. Bewaak ook jouw tijd.
De uren dat je kind op school is, zijn niet automatisch beschikbaar voor boodschappen, huishouden en alle achterstallige klusjes. Bepaal vooraf waar jij die ruimte aan wilt geven. Ook rust, herstel, beweging of gewoon even niets doen mag daarin staan.

—————————————————————

Ik ben Janneke, POH-GGZ en postpartum- en matrescentiecoach. Vanuit mijn werk met vrouwen én mijn eigen ervaring als moeder kijk ik niet alleen naar wat er allemaal moet, maar vooral naar wat er met jóu gebeurt terwijl je dat allemaal draagt.

Ik geloof dat goed voor jezelf zorgen niet nóg een taak op je lijst hoeft te zijn. Het begint vaak veel kleiner: vertragen, voelen wat je nodig hebt en daar vervolgens ruimte voor maken.

Hier deel ik praktische tools en inzichten rondom zelfzorg, mentale belasting, het moederschap en weer thuiskomen bij jezelf.

Dus als jij niet alleen een goed georganiseerde moeder wilt zijn, maar je ook weer wat meer jezelf wilt voelen: volg me dan.

- [x] Wat ik mijn tweede zwangerschap hetzelfde doe:
1. Caseload verloskundige. Bij Jo zat ik bij een geweldig fijne vroedvrouw in Doetinchem en nu bij een super vrouw in Zutphen. En stel dat Karin onverhoopt niet mijn bevalling zou kunnen doen, is Sytske haar backup! Het maakt mij dus oprecht niet uit wie van hen de bevalling zal doen.
2. Een thuisbevalling willen. Vorige bevalling werd ik medisch door langdurig gebroken vliezen en meconiumhoudend vruchtwater. Hopelijk mag het dit keer thuis. Hier bereid ik me dus opnieuw op voor.
3. Mijn bevalling actief voorbereiden. Niet alleen praktisch, maar ook mentaal en lichamelijk: weten wat ik belangrijk vind, mijn opties kennen en oefenen met vertrouwen en loslaten. Dat deed ik de vorige keer dmv een meer spirituele aanpak. Dit keer veel meer geïnformeerd over het medische stuk.
4. Blijven lezen en leren over zwangerschap, geboorte en matrescentie. Ik merk dat kennis mij niet angstiger maakt, maar juist helpt om bewuste keuzes te maken.
5. Mijn eigen lichaam serieus nemen. Niet ieder ongemak hoeft opgelost te worden, maar ik wil wel blijven luisteren naar wat mijn lichaam mij vertelt.
6. Bewust tijd maken voor verbinding met mijn baby. Niet vanuit een verplicht zwangerschapsritueel, maar gewoon af en toe stilstaan bij: er groeit hier een mens.
7. Mijn partner actief betrekken bij de voorbereiding. Niet alleen bij de babykamer en praktische dingen, maar juist bij de geboorte, kraamtijd en wat ik straks nodig heb.
8. En de meest belangrijke: mijn mentale en emotionele welzijn heeeel serieus nemen. Wat zegt mijn lijf? Wat heb ik nodig? Hoe kom ik daar? Met wie praat ik, etc. Ik durf wel te zeggen dat ik er nu de tweede zwangerschap nog beter in ben geworden! Komt vooral door het laatste punt in de vorige post!

Ik wil meer delen over de oorzaken en gevolgen van postpartum depletie.
En eerlijkheid en openheid geven over wat je kunt tegenkomen in het moederschap.
Want soms is het gewoon super zwaar en stom!

Dus volg mij voor tips, tools en kennis over postpartum depletie & matrescentie!

Liefs
X Janneke
Postpartum depletie coach en ervaringsdeskundige | Matrescentie mentor

PUNT.

Als jij niet lekker in je vel zit en laten we vooral zeggen structureel niet lekker in je vel zit, kun je geen goede moeder zijn.
Als jij je steeds wegcijfert en klaarstaat voor je gezin, kun je geen goede moeder zijn.
Als jij je eigen rustmomenten laat schieten, kun je geen goede moeder zijn.
Als jij je eigen geluk opoffert, kun je geen goede moeder zijn.

Geen goede moeder? Ik ben een geweldige moeder!
Hoor ik je denken…
Maar ik meen dit! Want

Welk voorbeeld geef jij jouw kinderen?
Als jij je niet lekker voelt, kun jij minder goed reguleren en dus minder goed co-reguleren.
Als jij je niet lekker voelt, heb je minder geduld en schiet je sneller uit je slof.
Als jij je niet lekker voelt, raak je leeg en heb je weinig te geven en wat je geeft gaat ten koste van jezelf.

Als jij je niet lekker voelt, ben je gewoon geen leuk mens en vooral niet voor jezelf.

Moeder zijn gaat niet over het zo goed mogelijk doen.
Het gaat er om dat jij de beste versie van jezelf kunt zijn.
Dat maakt jou een leuke en geweldige moeder

Dus zorg voor jezelf
Neem je pauzes, neem je ruimte
En laat de stemmen die zeggen dat je je moet wegcijferen lekker zwijgen.

Commentaar welkom in de comments! ;)

Ik wil meer delen over de oorzaken en gevolgen van postpartum depletie.
En eerlijkheid en openheid geven over wat je kunt tegenkomen in het moederschap.
Want soms is het gewoon super zwaar en stom!

Dus volg mij voor tips, tools en kennis over postpartum depletie & matrescentie!

Liefs
X Janneke
Postpartum depletie coach en ervaringsdeskundige | Matrescentie mentor | POHGGZ senior | Gezondheidspsycholoog io | Geeft workshops lichaamsgericht werken in de eerste lijn.