20/09/2026
Goed weggekomen
Souburg 1 speelt dit seizoen in klasse 2C, nadat we vorig seizoen door een merkwaardige samenloop van omstandigheden in de vorm van diverse afmeldingen van hoger spelende teams een promotieticket in de schoot geworpen kregen. Van de tien teams staan wij op de negende plaats, hetgeen betekent dat het seizoen vermoedelijk vooral in het teken zal staan van het vermijden van de onderste regionen en het veiligstellen van handhaving.
Onze eerste tegenstander was Woerden, uit Woerden. Voor degenen die nu denken dat Woerden een tegenstander is waartegen je als Souburg 1 met enige ambitie aan de wedstrijdtafel verschijnt: dat klopt. Voor degenen die denken dat wij deze ambitie ook gedurende de gehele wedstrijd wisten om te zetten in goed schaak: dat klopt wat minder. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: we zijn deze middag vooral goed weggekomen, want een nederlaag heeft geruime tijd een stuk waarschijnlijker geleken dan het uiteindelijk behaalde gelijkspel.
De dag begon nochtans voorspoedig. Iedereen was op tijd in de speelzaal en naast ons speelden Souburg 2 en Souburg 3 een oefenwedstrijd van 5 tegen 5.
Jos (5, wit) was als eerste klaar. De stelling leek lange tijd redelijk in evenwicht, hoewel ik persoonlijk de indruk had dat zwart wat actiever stond. Het moment suprême heb ik gemist, maar ik begreep dat een zwarte blunder de partij tamelijk abrupt beëindigde. 1-0. Jos kan zich dus voorlopig nog steeds vastklampen aan de gedachte dat de FM-titel binnen zijn schaakcarrière tot de mogelijkheden behoort.
Daarna was Hans (3, zwart) aan de b***t. Ook daar leek aanvankelijk weinig aan de hand. Vanuit de opening kreeg Hans een prettige, positionele stelling en het zag er allemaal behoorlijk veelbelovend uit. Helaas bleek ergens een inschattings- of rekenfout aanwezig, waarna de evaluatie van de partij in korte tijd ongeveer 180 graden draaide. 1-1.
Vervolgens deed Robin (2, wit) wat er van hem verwacht werd: een op papier sterkere tegenstander op remise houden. Een knappe prestatie. Het begint inmiddels bijna een tactische overweging te worden: als Robin toch zo vaak remise speelt, kun je hem maar beter op een hoog bord zetten. 1½-1½.
Daarna ging het helaas de verkeerde kant op. Roeland (8, wit) kreeg met verwisselde zetvolgorde het Konings-Indisch tegenover zich, maar de witte pionnen bleven op de damevleugel opmerkelijk genoeg vrijwel bewegingloos staan. Dat is in het Konings-Indisch doorgaans niet de meest succesvolle strategie en zwart wist daar dan ook dankbaar gebruik van te maken. Het werd uiteindelijk een tamelijk overtuigende walk-over. 1½-2½.
Louis (6, wit) kwam naar mijn indruk redelijk uit de opening, maar ergens in het middenspel – waar precies heb ik helaas gemist – ging het mis. Zwart kreeg mooie lijnen voor zijn stukken en Louis kwam enigszins klem te zitten met zijn koning en stukken op de koningsvleugel. Het vervolg werd door zijn tegenstander vervolgens behoorlijk overtuigend uitgespeeld. 1½-3½.
Op dat moment zag het er allemaal niet bijzonder rooskleurig uit. Maar juist toen begon de wederopstanding.
Rogier (7, zwart) stond lange tijd beter met zijn loperpaar tegen loper en paard, al was dat voordeel op een gegeven moment weer verdwenen. Gelukkig bleek de tegenstander niet geheel immuun voor de ongemakken van tijdnood. Rogier wist daar handig gebruik van te maken en toen er nog slechts enkele pionnetjes en voor beide spelers een toren op het bord stonden, werd er plotseling in een trucje getrapt. 2½-3½.
Daarmee kwam de druk volledig bij René en mij te liggen. René (5, zwart) leek lange tijd op een remise af te stevenen, maar besloot het eindspel op een à la Magnus Carlsen-wijze te proberen te winnen: gewoon doorspelen en kijken of de tegenstander misschien bereid is vrijwillig mee te werken. Dat bleek uiteindelijk een uitstekende strategie. Het toreneindspel werd knap gewonnen. 3½-3½.
Ik (1, zwart) was vervolgens het langst bezig van iedereen. Na minimaal vijf maanden schaakinactiviteit had ik eindelijk weer eens serieus schaakstukken aangeraakt. De paar partijen tegen Rogier tijdens het Scheldemond Schaaktoernooi tel ik voor het gemak niet mee, want anders valt dat verhaal natuurlijk veel minder dramatisch uit. Dat ik die ochtend omstreeks 05.15 uur al door de menselijke wekker thuis uit bed was gehaald, zal mijn reken- en concentratievermogen vervolgens ook niet bepaald hebben bevorderd. Vechtend tegen de vermoeidheid wist ik mij uiteindelijk redelijk door de partij heen te slaan en zelfs goed weg te komen met remise. Mijn tegenstander is duidelijk een rising star in het schaken en beschikt over een niveau waarvan ik vermoed dat het gedurende het seizoen alleen maar verder omhoog zal gaan. Het zou mij dan ook allerminst verbazen als zij mij qua rating nog gedurende dit seizoen voorbij zal streven. Ik kan dan in ieder geval later zeggen dat ik nog remise tegen haar heb gespeeld toen het nog kon. En zo eindigde onze eerste wedstrijd in 4-4.
Gezien het wedstrijdverloop mogen we daar uiteindelijk niet over klagen. Sterker nog: wanneer je op een gegeven moment met 1½-3½ achterstaat en vervolgens alsnog een matchpunt uit het vuur sleept, is het waarschijnlijk verstandig om niet al te veel vragen te stellen over hoe precies dat matchpunt tot stand is gekomen.
Goed weggekomen dus.
https://ift.tt/97D1h6f
