LZ paardencoaching

15/10/2026

Vorige week was ik bij het concert van Waylon, Time Jumper. Naast de muziek vertelde hij verhalen die me aan het denken zetten. Eén uitspraak bleef hangen:

“Mensen vinden elkaar vaker in pijn dan in liefde.”

Ik heb er de afgelopen week regelmatig aan gedacht. Want waarom is dat eigenlijk?
Misschien omdat pijn iets met ons doet wat we in het dagelijks leven niet altijd toelaten. We laten vaak zien dat het goed gaat. We gaan door, lossen problemen op en houden ons staande. We willen sterk zijn en laten niet altijd zien wat er werkelijk in ons omgaat.

Maar wanneer we pijn ervaren, kan er iets veranderen. We worden kwetsbaarder. We durven soms eerlijker te vertellen wat ons bezighoudt. En wanneer iemand dan zegt: “Ik herken dat. Ik weet hoe dat voelt”, ontstaat er verbinding.

Je hoeft het niet meer uit te leggen. Je hoeft je niet groot te houden. Er is herkenning, zonder dat de ander alles hoeft op te lossen.

Een studie uit 2024 liet zien dat het delen van negatieve ervaringen de emotionele empathie en de bereidheid om iets voor een ander te doen kan vergroten. Het delen van kwetsbaarheid kan dus bijdragen aan verbinding.

Maar ik vraag me ook iets anders af. Moeten we eerst pijn ervaren om ons écht met elkaar verbonden te voelen? Kunnen we elkaar ook vinden in liefde, plezier, vertrouwen en geluk? Kunnen we samen blij zijn zonder te vergelijken? Kunnen we open zijn over wat goed gaat, zonder ons daar ongemakkelijk bij te voelen?

Misschien begint het bij de ruimte die we elkaar geven. Om niet alleen onze moeilijke verhalen te delen, maar ook onze dromen, onze successen en de dingen waar we dankbaar voor zijn.

In mijn werk als coach met behulp van paarden vind ik dat een mooi thema. Niet omdat ieder contact iets pijnlijks hoeft bloot te leggen, maar juist omdat er ruimte mag zijn om te onderzoeken wat er in je leeft. Zonder oordeel, zonder haast en op jouw eigen tempo.

Want uiteindelijk verlangen we volgens mij allemaal naar verbinding. Het gevoel dat we er mogen zijn, precies zoals we zijn. En misschien begint die verbinding wel op het moment dat we elkaar niet alleen ontmoeten in wat ons pijn doet, maar ook in wat ons goed doet. 💚🐴

10/10/2026

🧠 Vandaag is het World Mental Health Day.

Een dag die ik onder de aandacht wil brengen, omdat ik dagelijks zie hoe belangrijk het is dat we niet alleen kijken naar wat er aan de buitenkant zichtbaar is.

😊 Iemand kan lachen.
💼 Werken.
👩‍👧‍👦 Voor de kinderen zorgen.
✅ Alles geregeld hebben.

En zich vanbinnen toch ontzettend alleen, uitgeput of vastgelopen voelen.

Daarom vind ik het belangrijk dat we blijven praten over mentale gezondheid. Zonder oordeel. Zonder meteen een oplossing te hoeven hebben.

Soms is het eerste wat iemand nodig heeft simpelweg: Hoe gaat het écht met je?
En daarna misschien iemand die luistert en helpt om weer zicht te krijgen op wat jij nodig hebt.

🌱 Goed voor jezelf zorgen is geen teken van zwakte. Het is onderhoud.

Net zoals je aandacht hebt voor je lichamelijke gezondheid, mag je ook aandacht hebben voor je mentale gezondheid, je gevoel en je grenzen.

Warme groet, Linda

07/10/2026

Soms hoef je even helemaal niets.

Alleen maar stilstaan, ademhalen en kijken wat er gebeurt. 🌿

In de rust van het contact met een paard ontstaat vaak ruimte om even uit je hoofd te komen. Om te voelen wat er speelt, te vertragen en opnieuw te ontdekken wat voor jou belangrijk is.

Geen goed of fout. Geen prestatie.
Gewoon ervaren, voelen en kijken wat er ontstaat. 🐴

Dat is voor mij de kracht van paardencoaching.
Wil je dit ook eens ervaren?

Stuur me gerust een berichtje. 💚

lzpaardencoaching

30/09/2026

23/09/2026

🌿🐴 Er is weer ruimte in mijn agenda.

Na het afronden van een mooi traject is er weer plek voor nieuwe mensen.

Soms weet je met je hoofd heel goed wat je anders wilt, maar lukt het niet om dat ook echt te voelen of te veranderen.

Met behulp van paarden werken we op een praktische en ervaringsgerichte manier. We vertragen, staan stil bij wat je lichaam aangeeft en onderzoeken wat jij nodig hebt.

Ik begeleid onder andere bij:

🌿 stress & burn-out
🤎 faalangst
🐴 trauma
✨ autisme
🌱 grenzen, zelfvertrouwen & persoonlijke ontwikkeling

Je kunt kiezen voor:

🐴 een losse coachingssessie
🌿 een persoonlijk traject
✨ een ontspanningssessie
🤎 een workshop

Geen traject hoeft hetzelfde te zijn. We kijken samen wat bij jou past.

Benieuwd of paardencoaching iets voor jou kan betekenen?
Stuur me gerust een berichtje.

Warme groet, Linda 🌿

22/09/2026

Vandaag sloot ik weer een mooi traject af met een mooie vrouw.

Een traject waarin ruimte ontstond om stil te staan, te voelen en te ontdekken wat er nodig was.

Mooi om te zien welke stappen er kunnen ontstaan wanneer je even uit de dagelijkse hectiek stapt en aandacht geeft aan jezelf.

Dankbaar dat ik een stukje mee mocht lopen. ❤️

21/09/2026

🎨✍️ Creatief bezig zijn is voor mij een vorm van ontspanning.

Soms vind ik het heerlijk om creatief bezig te zijn zonder dat er een doel hoeft te zijn. Een beetje schrijven, woorden laten komen en kijken wat er ontstaat.

Het helpt mij om even uit de dagelijkse drukte te stappen. Geen lijstjes, geen moeten, geen oplossing zoeken. Gewoon even tijd voor mezelf. 🌿

Dit gedicht ontstond op zo’n moment. Het gaat over iets wat mij bezighoudt: hoe we aan de buitenkant vaak sterk kunnen zijn, doorgaan en alles geregeld lijken te hebben, terwijl we vanbinnen misschien heel iets anders ervaren.

Misschien herken je er iets van bij jezelf. Of raakt een bepaalde zin je.

✨
Een rechte rug, een dapper gezicht,
alles op orde, de blik in het licht.
Je rent en je zorgt, je houdt je vinkjes bij,
maar vanbinnen voelt het soms zo moe, zo zwaar, zo minder vrij.

Soms is er een plek nodig waar het masker mag vallen,
zonder woorden, zonder de verwachtingen van allen.
Een plek in de buitenlucht, in het hier en het nu,
waar een oordeelloze blik vraagt: hoe gaat het écht met u?

Waar een zachte bries of een dragende kracht,
je weer herinnert aan je eigen, innerlijke macht.
Zorgen voor jezelf is geen teken van falen,
het is de enige manier om je eigen rust weer te herhalen.

Warme groet,
Linda 🎨

14/09/2026

Altijd maar doorgaan… herkenbaar?

8.00 uur. De ochtendspits zit erop. Twee kinderen aangekleed, tassen gepakt, snel naar de crèche en daarna door naar je werk. Daar kom je erachter dat je zelf nog niet eens hebt ontbeten. En dan komen ook de vragen van cliënten. Eigenlijk is je hoofd al vol. Na je werk weer vol gas naar huis. Kinderen ophalen, eten, opruimen, bedtijd… En als alles eindelijk rustig is, ben jij vooral uitgeput.

Zo kwam Simone, 35 jaar en werkzaam in de zorg, bij mij voor paardencoaching.

Bij aankomst zag ik een vrouw met een grote glimlach. Maar onder die glimlach zag ik vooral vermoeidheid. Haar wallen waren vakkundig verstopt onder haar make-up.

We liepen naar de paarden Myrna en Easter en toen gebeurde er iets bijzonders.
Myrna ging liggen. Simone keek haar aan, zuchtte diep en zei: “Dat zou ik ook wel willen…” De tranen kwamen. “Gewoon kunnen gaan liggen als je voelt dat je rust nodig hebt.”

Precies dát was waar Simone zo naar verlangde. Even stoppen. Niet omdat alles af is, maar omdat haar lichaam daarom vraagt.

We gingen samen kijken naar de momenten waarop ze maar doorgaat. Wanneer luister je naar jezelf? En wat gebeurt er als je wél even stopt?

Myrna liet het die dag heel simpel zien: Je hoeft niet eerst helemaal op te zijn voordat je mag rusten.

Herken jij jezelf hierin? Altijd maar doorgaan, zorgen voor anderen en jezelf steeds een beetje naar de achtergrond schuiven?

Misschien merk je dat je steeds vaker moe bent, moeilijk kunt ontspannen of pas aan jezelf denkt als alles en iedereen om je heen verzorgd is.

Paardencoaching kan je helpen om letterlijk even stil te staan en te ervaren wat jij nodig hebt. Het paard geeft op een mooie, vaak verrassende manier inzicht in jouw gedrag, grenzen en behoeften.

Heb jij behoefte aan meer balans, wil je beter leren luisteren naar de signalen van je lichaam of loop je met een andere coachvraag rond?

Neem gerust contact met mij op. We kijken samen wat paardencoaching voor jou kan betekenen. 🐴

Warme groet, Linda

10/09/2026

10 september – Wereld Suïcide Preventie Dag 🧡

Een dag die ik ieder jaar bewust onder de aandacht breng. Omdat praten over suïcide levens kan raken én soms levens kan redden.

Vorig jaar werd ik rond deze dag benaderd door iemand die met mij in gesprek wilde over zelfbeschikkingsrecht n.a.v mijn bericht op Social Media over Wereld Suïcide Preventie Dag. Ik merkte dat dit gesprek mij behoorlijk raakte en me ook even van mijn apropos bracht.

Niet omdat we niet over dit onderwerp zouden mogen praten. Juist wel.

Maar omdat het mij opnieuw liet ervaren hoe complex het onderwerp suïcide is. Achter ieder gesprek zit een mens. Een mens met een eigen verhaal, eigen pijn, eigen overtuigingen en soms een gevoel dat het niet meer verder kan.

Als hulpverlener zijn we gewend om te denken vanuit preventie: hoe kunnen we iemand helpen om de crisis door te komen? Hoe kunnen we hoop bieden wanneer iemand die zelf niet meer ziet?

Maar soms komen er ook andere vragen op tafel. Over autonomie. Over zelfbeschikking. Over lijden. Over de grenzen van hulpverlening. En juist daar zijn geen eenvoudige antwoorden op.

Wat ik belangrijk vind, is dat we het gesprek niet uit de weg gaan.

Dat we durven luisteren, ook wanneer een verhaal ons raakt of wanneer we het zelf moeilijk vinden om te begrijpen.

Praten over suïcide maakt iemand niet suïcidaal. Stilte kan er juist voor zorgen dat iemand alleen blijft met gedachten waar hij of zij niet alleen mee zou moeten zijn.

Dus laten we vandaag niet alleen stilstaan bij suïcidepreventie, maar vooral bij de kracht van verbinding.

Vraag eens écht hoe het met iemand gaat.
Luister zonder direct een oplossing te willen geven.
En durf door te vragen wanneer je je zorgen maakt.

Soms begint hulp met één simpele vraag:

“Hoe gaat het écht met je?” 🧡

08/09/2026

Ik hoor regelmatig van mensen dat ze geen ervaring met paarden hebben of bang zijn van paarden en daarom niet open staan voor coaching met inzet van paarden. Een andere opmerking “ik ben toch geen paardenmeisje.”

Dat snap ik helemaal!

Daarom wil ik je laten weten dat je niet de enige bent die dit zo kan ervaren.
Vele hebben ook een beetje ‘koudwatervrees’ als ze voor het eerst bij mij komen en zijn sceptisch.

👉 En weet je: die ongemakkelijke gevoelens en vragen, verdwijnen snel!

❓ Hoe? Ik hou rekening met je ervaring met paarden en of de angst die je ervaart. Ik ben er ook altijd bij aanwezig. Je bent nooit alleen met de paarden en we werken altijd naast het paard. Daarnaast gaat het ook om de methodiek. Het ervarings,- en oplossingsgericht werken heeft niks te maken met het feit of je wel / geen paardenmeisje bent.

Tijdens de coachsessie help ik je om de ervaring bewust te krijgen en tot inzichten, gevoelens en emoties te komen die tot dan onbewust waren. Je kan vervolgens experimenteren met nieuw gedrag – in contact met het paard – en opnieuw ervaren. Ervaren wat ander gedrag met jou doet, maar tegelijk ervaren wat de uitwerking ervan met de ander (het paard) doet. Ervaren in plaats van te blijven ‘praten over’: geen woorden, maar paarden!.

Als je je angstig voelt of twijfelt over coaching met inzet van paarden, neem dan vooral contact met mij op.

Warme groet, Linda