CirkelsC Coaching & Ontwikkeling

Bekijk meer quotes over rouw en verlies op https://www.rememberme.nl/inspiratie/quotes

Speciaal voor de feestdagen een prachtig gedicht van Caroline Duisings van BalansDans genaamd 'Dubbel'. Kijk voor meer gedichten over rouw en verlies op onze gedichtenpagina: https://www.rememberme.nl/inspiratie/gedichten

Vandaag is het Wereldlichtjesdag. Over de hele wereld herdenken we baby's en kinderen die veel te vroeg zijn overleden... RememberMe herdenkt ze met een mooi gedicht van Ritueelbegeleiding bij afscheid - Simone Snakenborg.

Meer gedichten over rouw en verlies vind je in onze gedichtengalerij: https://www.rememberme.nl/inspiratie/gedichten

Een must voor iedereen, prachtig verwoord door Femke van der Laan

Femke van der Laan - Pleidooi voor verdriet gemist? Start met kijken op NPO Start Femke van der Laan houdt een pleidooi voor verdriet. Na het overlijden van haar man, burgemeester Eberhard van der Laan, leerde ze een diep soort verdriet kennen, waar ze bijzondere lessen over deelt.

Bekijk meer quotes over rouw en verlies: http://bit.ly/Quotes-Rouw-Verlies

In 2017 ben ik er mee begonnen, met een thema te kiezen voor het komende jaar in plaats van goede voornemens, waar meestal na een maand of wat niets meer van terecht komt.
De afgelopen tweeënhalve week heb ik vrij genomen. Iets wat ik – zover ik me kan herinneren – nooit eerder heb gedaan rond de feestdagen.

Het is een van de veranderingen die ik vandaag ineens “zag” van mezelf. Ik heb mijn hele leven keuzes gemaakt, net zoals iedereen. Op het moment dat je keuzes maakt, weet je vaak niet wat ze je zullen brengen en dat is eng. Want net als zoveel anderen, heb ik het liefst alles onder controle en wil ik wel risico’s nemen, maar alleen weloverwogen.

Keuzes maken is anders, soms maak je een keuze en weet je niet zo goed waarom je tot de keuze komt. In mijn geval: ik kom vaak intuïtief tot een keuze, omdat “iets” niet meer goed voelt. Ongeacht of dit dan een relatie is, een baan is of een besluit dat ik eerder hebt genomen. In de afgelopen jaren ben ik meer gaan reflecteren, waar de onrust vandaan komt, waarom “iets” niet meer goed voelt, waarom ik tot een bepaalde keuze ben gekomen.

Vanmorgen besefte ik dat ik eigenlijk nooit kijk naar wat de keuzes me gebracht hebben. Zoals Steve jobs zo mooi verwoordde in de speech voor Stanford University, Connecting the dots, ging ik terugkijken naar wat de keuzes me gebracht hebben.

Het beëindigen van een relatie, leerde me dat houden van een werkwoord is, dat je er aan moet werken als je het eenmaal gevonden hebt en dat als je er niet aan werkt, het langzaam uitdooft, als een kaars. Het leven met een narcist heeft me geleerd, dat ondanks dat iemand je zo behandeld, dat je het zelf toestaat dat iemand je zo behandeld. Dat je wanneer je niet van jezelf houdt, dat je ook niet in staat bent om van iemand anders te houden. Dat jezelf opofferen voor het groter goed, vaak niet wordt opgemerkt en ten koste gaat van jezelf. Dat het je nooit de waardering brengt, waar je zo naar snakt, omdat je die waardering in een ander zoekt en niet in jezelf. Dat de enige beperking die je voelt, je eigen angst is, die je wil wijsmaken dat je het niet kan. Dat door dingen te vermijden je ruimte kleiner en kleiner wordt. Dat verbinden de sleutel is, niet alleen verbinden met de ander, maar allereerst verbinden met jezelf.

En zo kwam ik vanmorgen tot mijn thema voor 2019, verbinden. Verbinden met de mensen die me dierbaar zijn, de mensen die ik zakelijk ontmoet, de mensen die ik tijdens mijn vrijwilligerswerk spreek, de mensen die ik vanuit mijn werk ontmoet, maar vooral verbinden met mezelf.

Ik las vandaag - naar aanleiding van de nieuwsbrief van het Landelijk Expertisecentrum Sterven - een prachtig verhaal op hun website dat ik graag hier zou willen delen.
De komende tijd met al die verschillende familie aangelegenheden drukken ons soms zo met onze neus op de feiten dat we bepaalde dierbaren moeten missen, dat ik in ieder geval geraakt werd door dit verhaal.

Isabelle – Landelijk Expertisecentrum Sterven ← Isabelle Er was in het midden van het land een kinderziekenhuis. In dit ziekenhuis was een speciale afdeling. Op deze afdeling werkte de zuster waar dit verhaal over gaat. Zuster Anja had gehoord dat op kamer 4 een heel ziek meisje van acht jaar oud lag. Ze was hier al meerdere dagen. De verpleg...