Manou Lourens - Poet I Writer I Speaker

Met een vol hart keerde ik dinsdagavond huiswaarts.

Wat een prachtige, verbindende en inspirerende dag organiseerde Stichting LOKAAL Rotterdam deze week!

Het was ontzettend leuk en waardevol om de andere workshopbegeleiders en aanwezigen te spreken, niet direct vanuit een rol of functie, maar gewoon van mens tot mens met een passie voor mentale gezondheid.

Open het gesprek aangaan en ervaringen uitwisselen, iets mooiers bestaat er niet voor mij.

Tijdens mijn workshop Schrijven Vanuit Je Hart stonden (en waren) we stil bij wat er diep vanbinnen speelt.

Een moment van stilstand, reflectie en offline gesprekken, iets waar in onze huidige maatschappij steeds meer behoefte aan is, zo bleek.

Ik ben nog steeds onder de indruk van het zelfinzicht en de normen en waarden van deze jongvolwassenen, die met het grootste gemak schakelden tussen zwaardere onderwerpen en de lichtheid van het leven.

Heel erg bedankt voor de organisatie, mooie gesprekken en tot een volgende keer Irina Thio en Sharida Noormohamed!



P.S. Toen ik met mijn gezicht in de zon, vanaf .rotterdam naar de metro liep, werd ik overspoeld door een gevoel van dankbaarheid en trots. Niet alleen vanwege de geweldige dag, maar ook omdat ik zo lang heb gedacht dat een gezond en gelukkig leven niet meer voor mij was weggelegd. Mijn glimlach werd nog breder en aangevuld met een gevoel van melancholie toen ik langs mijn oude studentenvereniging .rvsv liep. Waar de muziek op het terras hard aanstond, de deur naar open en waar studenten druk bezig waren met het sp***en van de aankleding van een aankomend feest! Soms is alles anders en ook gewoon heel erg hetzelfde. Mooi om op deze dag kort gesproken te hebben, zo is de cirkel weer rond!

Verandering teweegbrengen door mentale gezondheid bespreekbaar te maken en taboes te doorbreken, dat is waar ik mij iedere dag weer voor inzet.

De ene keer als professional en de andere keer als herstelexpert, maar altijd als mens.

Niet alleen als verandermanager houd ik mij bezig met het blootleggen van patronen en gedragingen, om een duurzame verandering tot stand te brengen. Mijn eigen ervaringen op het gebied van medisch, spiritueel, narcistisch en institutioneel misbruik, hebben ervoor gezorgd dat ik niet anders kan dan mijn verhaal en weg naar herstel met de wereld delen.

Vanuit kwetsbaarheid, maar vooral vanuit kracht.

Door onderwerpen bespreekbaar te maken waar de meeste ervaringsdeskundigen zich niet over uit durven (of kunnen) spreken en waar professionals helaas vaak niet genoeg kennis over in huis hebben, doorbreek ik de stilte.

En dat is hard nodig, want de wachtlijsten binnen de ggz blijven groeien en de cijfers rondom mentale gezondheid liegen er niet om: er moet iets fundamenteels anders.

Als ik er door het delen van mijn verhaal voor kan zorgen dat iemand zich gehoord, gezien, begrepen - en daardoor minder alleen voelt, dan doe ik dat met alle liefde!

Dit betekent overigens niet dat ik het bespreekbaar maken van sommige onderwerpen niet spannend meer vind.

Toen Bedrock Magazine mij een aantal maanden geleden vroeg of ze mijn verhaal op papier mochten zetten, moest ik wel even slikken.

Na een lang (intern) proces van aanpassen, verdiepen, toevoegen, weglaten en vooral ook loslaten, deel ik met trots deze 3-delige serie!

Voor de ervaringsdeskundigen: ik zie je, jouw gevoelens mogen er zijn, er is echt passende hulp en er komen betere tijden aan.

Voor de professionals: bedankt voor het lezen, de interesse, het werk dat je doet en bovenal jouw menselijkheid.

De links naar de artikelen staan in de reacties hieronder.

Ik ben groot voorstander (oftewel fan) van het behouden van de balans. Noem het preventie. Niet alleen op werkgebied, maar vooral ook privé. Want daar heb ik de meeste invloed op.

Het is alweer even geleden dat ik hier iets deelde, maar in mijn voorlaatste bericht had ik het over de kracht van stilstand. Iets waar ik de afgelopen weken, ondanks dat ik niet stil heb gezeten, zeker wel bij stil heb gestaan.

Ik zie rust en reflectie dan ook als belangrijkste onderdeel van groei. Mijn mindere aanwezigheid op LinkedIn is dus een goed teken en het is ook zeker een bewuste keuze geweest.

Want van doorgaan als een kip zonder kop is nog nooit iemand beter geworden. Geloof me, ik heb het voorheen geprobeerd zowel op werkgebied als in mijn weg naar herstel, maar het werkt gewoonweg niet. Niet echt.

We hebben het hier (op LinkedIn) vaak over groei en vooruitgang, maar wie geen stabiele en stevige basis heeft, zal geen langdurige en duurzame groei tot stand weten te brengen.

Laat ik het iets concreter maken met een aantal voorbeelden.

De afgelopen weken heb ik mij aan de ene kant volledig ondergedompeld in de winter. Het seizoen van stilstand, naar binnen keren en reflecteren.

Ik was zoals gezegd minder aanwezig online en meer offline. Ik schreef meer voor mezelf, dan voor de buitenwereld. Ik heb meer rust genomen, meer geslapen en meer gereflecteerd. Hoe dat reflecteren er voor mij uitzag? Ik stond stil bij de successen en groei van het afgelopen jaar en ging voor mezelf na wat goed voelde en wat ik wilde veranderen. Niet direct, maar op termijn, want mezelf druk opleggen werkt averechts.

Aan de andere kant bleef ik stappen vooruit zetten. Het afgelopen half jaar heb ik een business programma gevolgd en dit heeft mij ontzettend veel inzichten opgeleverd. Niet alleen business wise, maar vooral ook privé.

De metafoor van het vliegtuig, waarin we in geval van nood ons eigen zuurstofmasker eerst op moeten zetten, is zeker van toepassing in ons dagelijks leven. Als ik voor mezelf niet helder heb waar ik goed in ben én waar ik energie van krijg, dan kan ik niet het gewenste resultaat leveren aan de buitenwereld.

Dit alles heeft ervoor gezorgd dat ik de afgelopen weken nog meer aan zelfzorg heb gedaan, omdat mijn lichaam daarom vroeg. Ik heb meer yoga gedaan, ben vaker wezen wandelen en ik heb meerdere sessies bij mijn somatisch fysiotherapeut en chiropractor gehad. Het vragen om (en ontvangen van) hulp en ondersteuning wordt vaak gezien als zwakte (of luxe), maar ik denk dat het naast krachtig, ook noodzakelijk is. Want zoals gezegd, als de basis niet op orde is, plegen we roofbouw op ons lichaam en geest.

En als er iets is wat ik heb geleerd, dan is het dat ik dat ten alle tijden wil voorkomen.

Tenslotte nog even dit: het nieuwe jaar begint voor mij dan ook niet op 1 januari (middenin de winter), maar rond deze tijd, als ik voel dat de lente er weer aan zit te komen!

Over iets minder dan 2 weken komen mijn passies samen op de Erasmus University Rotterdam: openheid rondom mentale gezondheid, het faciliteren van verbinding en uiteraard, schrijven.

Op 22 november verzorg ik een schrijfworkshop voor de Student Wellbeing Week, die zo snel vol zat, dat er nog een aantal plekken aan worden toegevoegd!

Hoe ik hier terecht ben gekomen? Via LinkedIn kwam ik een aantal maanden geleden een bericht tegen over het Student Wellbeing Program, waar programmamanager Jelmer Muis in werd genoemd. Ik heb hem een bericht gestuurd en na een kennismaking bracht hij mij in contact met Amber van den Hout-Bal, projectleider van de Student Wellbeing Week. Die later samen met een collega aanwezig was bij de voorstelling van 2DO bij Formaat Werkplaats, tijdens Festival Gezond Verstand.

Wat ik hiermee wil zeggen? LinkedIn is een geweldig medium, maar verbinding ontstaat niet (alleen) online. Verbinding ontstaat als we vanuit nieuwsgierigheid en oprechte interesse het gesprek met elkaar aangaan.

Dat het bespreekbaar maken van mentale gezondheid onder studenten een belangrijk thema is, zoveel is helder. De internationale support groep R.O.F.F.A - safe space (reach out for fun activities) van Zorgvrijstaat is hier een prachtig voorbeeld van. Maar daarover later meer.

Voor wie nieuwsgierig is geworden naar de workshop, hieronder een korte beschrijving.

Write Your Heart Out: A workshop to explore, express and find clarity trough the art of journaling

Join Manou Lourens for an inspiring session designed to enhance your emotional well-being, deepen your self-expression and unlock your creativity. Whether you are a seasoned writer or just starting your journey, this workshop invites you to explore your thoughts and feelings in a safe and supportive environment.

During our time together, you will learn how to harness the power of words to navigate life’s challenges, celebrate successes and foster personal growth. In this workshop everything belongs: the highs, the lows and the in-betweens. Just as Manou experienced herself during her healing journey. Through guided exercises and reflection prompts, you’ll learn how to articulate and regulate your emotions. You don’t need to worry about sharing your writings if you don’t want to, since learning how to tune into your bodily sensations is one of the most important parts of this workshop.

As a special bonus, you will receive a bullet journal. By the end of the workshop, you will leave with a journal filled with insights and practical tools to cultivate resilience in everyday life.

Your story awaits, let’s write it together!

Met het voordragen van mijn gedicht Open Letter To My Deepest Darkest Hours mocht ik vrijdag het open podium, en daarmee Festival Gezond Verstand 2024, afsluiten.

Wat mij hierin het meest raakte was dat het andere mensen raakte. Dat ze tot tranen toe geroerd waren, maar bovenal dat mijn woorden voor (h)erkenning en hoop zorgden.

In dit gedicht doorloop ik de reis van de held, met alle pieken en dalen die dit met zich meebrengt. Maar deze post gaat zeker niet alleen over mij.

Dit is de boodschap geweest van ons 12 dagen durende festival over mentale gezondheid. We hebben met zijn allen de lichte en donkere kanten van het leven gevierd, omdat alles er mag zijn, omdat het ons mens maakt.

Het zit erop en het voelt ook echt nog wat onwennig, maar ik ben oh zo dankbaar en trots.

De workshops waren druk bezocht en we hebben heel veel nieuwe mensen weten te bereiken. Niet alleen op lokaal niveau, uit de wijk, maar ook stads breed en op landelijk niveau is er aandacht besteed aan Festival Gezond Verstand. Het werd in de gesprekken die er zijn gevoerd, meerdere keren genoemd als voorbeeld voor andere gemeenten en dat kan ik alleen maar beamen.

Om het succes nog iets tastbaarder te maken: er is een bezoeker die geen mobiele telefoon of internet heeft, maar die toch ieder jaar aanwezig is. Ik kende haar nog niet, maar ik heb haar gedurende de week iedere dag gezien en op zien bloeien, omdat ze zich gehoord, gezien en welkom voelde.

Ze was ook bij de tweede keer dat ik mijn verhaal over mijn zoektocht naar passende hulp en herstel deed en aan het eind kwam ze naar mij toe, om dit met mij te delen. Dat is echt waar ik het voor doe, verbinding maken van mens tot mens. Iets mooiers bestaat er voor mij niet.

Mocht jij mij (nog niet) persoonlijk kennen en nu denken, ik ben wel nieuwsgierig geworden naar dat gedicht, die korte presentatie (of een langere versie daarvan) of het concept van Festival Gezond Verstand, neem dan vooral contact met mij op.

Ik ben deze week nog aan het nagenieten en doe ook even rustig aan, maar mijn agenda is weer leeg en ik ga graag het gesprek aan om mentale gezondheid bespreekbaar te maken!

Het moment waarop alles samenkomt, full circle zeg maar.

Zo voelde het toen Hanna Verboom gisteren het programma van Festival Gezond Verstand deelde via Instagram!

Toen ik iets meer dan een jaar geleden aanwezig was bij de 1e editie van het Uit de Schaduw Festival, had ik nooit kunnen bedenken (en durven dromen) dat ik nu hier zou staan. Dat ik zoveel geweldige dingen zou neerzetten samen met zoveel mooie mensen.

En dan heb ik het niet alleen over het ontmoeten van Jim van Os op het Uit de Schaduw Festival, die mij in contact bracht met Lidwien Schweitzer en Ecosysteem Mentale Gezondheid. Waarna ik vanuit Amsterdam bij Zorgvrijstaat in Rotterdam terecht kwam. Waar ik nu samen met Mike Sonneville, Madelon Stoele, Fenna Schaap (shout out naar de prachtige vormgeving) en alle verschillende partijen uit de buurt Festival Gezond Verstand organiseer.

Ik heb het ook over mijn persoonlijke reis van (h)erkenning, het samen doen, het uit de schaduw treden met mijn eigen verhaal, het (her)ontdekken van mijn kwaliteiten en het vergroten van mijn belastbaarheid.

Dat het bespreekbaar maken van mentale gezondheid mijn missie en passie is, zoveel is helder, maar dat Alexander Hogendoorn en Dennis Lohuis mij deze geweldige kans zouden bieden bij Zorgvrijstaat, had ik niet aan zien komen. En om dan de steun van Hanna Verboom te mogen ontvangen in het verder verspreiden van onze boodschap, daar had ik alleen maar van durven dromen!

Er is nog zoveel meer wat ik hierover kan zeggen, maar het gevoel dat momenteel overheerst is dankbaarheid en trots, in alle vormen, kleuren en maten.

Oftewel, geef nooit op, ga met elkaar in gesprek over mentale gezondheid, want alleen samen kunnen we het taboe doorbreken en stappen zetten richting herstel!



P.S. Hierbij een aantal momenten waar ik zo ontzettend dankbaar voor ben! Met als laatste foto mijn inschrijving bij de Kamer van Koophandel, een grotere mijlpaal bestaat er haast niet.

Gisteren toen ik op pad was om het promotiemateriaal van Festival Gezond Verstand rond te brengen, hoorde ik opeens: hè, ik herken jou van LinkedIn!

Dit was niet alleen een compliment aan mij, het was ook een moment van bewustwording dat delen en online zichtbaarheid ertoe doet.

Het schrijven over onderwerpen die mij aan het hart gaan, helpt mij niet alleen om me uit te spreken en mijn stem te laten horen, anderen halen hier ook (h)erkenning en kracht uit. Zelfs als er geen direct contact is.

Iets waar ik soms nog aan twijfel als ik maar een paar likes ontvang. Zeker via Instagram. Gek hoe dat werkt hè, dat als die dopamine hit uitblijft, ik er meteen van uitga dat wat ik deel niet van waarde is.

Maar soms is impact niet direct te meten en is het meer als het planten van een za**je. En daar hebben likes helemaal niks mee te maken (note to self).

Deze week kreeg ik een ander mooi compliment: jij legt ingewikkelde onderwerpen op een begrijpelijke manier uit, waardoor ik me minder eenzaam voel.

En dat is precies waar ik het voor doe!

Want alleen samen kunnen we een beweging creëren waar er meer begrip ontstaat en waar kwetsbaarheid gevierd, gezien en (h)erkend wordt als kracht.

Waardoor we gevoelens van eenzaamheid en onbegrip kunnen verzachten, omdat we met elkaar de verbinding aangaan.

Naast online zichtbaarheid houd ik heel erg van om in het echt het gesprek aan te gaan.

In het kader van Festival Gezond Verstand zijn er een aantal momenten waarop dat kan:

Wat?
Met veel liefde, zachtheid en kracht deel ik mijn verhaal over mijn zoektocht naar passende hulp en herstel en gaan we, voor wie wil, met met elkaar in gesprek.

Wanneer?
Donderdag 17 oktober 19:30-21:00 en woensdag 23 oktober 11:00-12:30

Waar?
Het Wijkpaleis - de plek om het te maken, Klaslokaal Zorgvrijstaat Rotterdam West, 1e verdieping (Claes de Vrieselaan 72)

Aanmelden? [email protected] (gratis)

Wat?
Samenscholing: meerstemmigheid in herstel.

Philippe Delespaul, Hoogleraar Innovatie in de Geestelijke Gezondheidszorg komt spreken en samen gaan we in gesprek over de kracht van herstel in gemeenschappen. Maar wat is helpend en wat niet? Samen met Carolina Castro Plaza, Caroline Verheijde-Zeijl, Colin Giroth en anderen maak ik onderdeel uit van het panel.

Wanneer?
Dinsdag 15 oktober 15:00-17:00

Waar?
Het Wijkpaleis - de plek om het te maken (Claes de Vrieselaan 72, Rotterdam).

Aanmelden? [email protected] (gratis)

P.S. Dit is een screenshot van het Uit de Schaduw Festival, waar kwetsbaarheid, delen en met elkaar verbinden voorop stonden, wat een prachtige dag was dit!

Inspanningsintolerantie na een hersenschudding. Iets waar nog veel te weinig over gepraat wordt.

Het was voor mij echter één van mijn langst aanhoudende klachten.

Iets waar ik pas sinds een jaar van kan zeggen, dat het echt beter gaat. Ja, dat heeft inderdaad meer dan 6 jaar geduurd.

Waarom ik er nog niet eerder over heb gedeeld? Vanwege het onbegrip.

Want beweging is toch goed voor een mens?

Dat klopt, maar bij mij werkte het averechts.

Al mijn klachten zoals overgevoeligheid voor licht en geluid, hersenmist, oorsuizen, duizeligheid, visuele problemen, hartkloppingen en de extreme fysieke, mentale en cognitieve uitputting, kwamen na minimale inspanning in alle hevigheid terug.

Met minimaal heb ik het dus niet over een intense work-out. In het begin was ik al blij als ik de trap af kwam en me daarna voor 10 minuten in gezelschap kon bevinden.

Langzaam maar zeker lukte het mij om naar het eind van de straat te lopen, een wandeling van 15 minuten te maken of een korte boodschap te doen. Vergeet dus naast de fysieke inspanning ook de prikkelverwerking op andere gebieden niet, want alles hangt met elkaar samen.

Voor mensen met een burn-out, long COVID of andere chronische klachten, is dit vast herkenbaar.

Pas toen ik hoorde over POTS, voelde ik mij erkend in wat ik doormaakte. Vooral de verhoogde hartslag na iedere inspanning (zelfs bij het uitruimen van de vaatwasser trad het op), herkende ik. Maar ik begreep de signalen van mijn lichaam op dat moment nog niet.

Wat het mij probeerde te vertellen?

Hoe ik het nu zie is dat er mismatch is ontstaan tussen alle functioneerde systemen in mijn lichaam in wat helpend en niet helpend is. Ook een zenuwstelsel dat continue aan staat en overprikkeld is, zal geen rust vinden in inspanning. Het zal eerder gezien worden als een bedreiging, waardoor er nog meer spanning ontstaat.

Maar er kan zeker verbetering optreden, als we naar de signalen van ons lichaam leren luisteren.

Hoe ik dat gedaan heb? The Concussion Fix program van Complete Concussion Management Inc. heeft mij ontzettend veel informatie, handvaten en praktische tools geboden.

Ik ben begonnen met het langzaam opvoeren van mijn hartslag door middel van yoga en cardio. Asana Rebel is een app die ik hier nog steeds voor gebruik. Je kunt zelf de intensiteit van de oefeningen kiezen, wat ik echt heel erg prettig vind, omdat ik mij de ene dag fitter voel dan de ander.

Sinds kort ben ik begonnen met boksen en ook kan ik 4 kilometer hardlopen zonder klachten te ervaren.

Moraal van dit verhaal: geef niet op!

Ons lichaam heeft echt het allerbeste met ons voor (zelfs als dat niet zo voelt) en is ontzettend veerkrachtig.

Iedere week ontmoet ik veel nieuwe mensen, meestal voor werk, maar ook privé. Meestal offline, maar ook telefonisch of online, via Zoom of Teams.

Het gaat vaak om een eerste kennismaking en daar hoort een introductie bij.

Vaak begin ik met het delen van mijn verandermanagement achtergrond, om vervolgens te vertellen over mijn fietsongeluk en de reeks aan hersenschuddingen en misdiagnoses die volgden.

Als er ruimte voor is, licht ik dit verder toe en vertel ik dat ik overgevoelig raakte voor licht en geluid, dat ik niet meer voor mezelf kon zorgen, niet meer kon werken en dat dit fysiek, emotioneel en mentaal ontzettend zwaar was.

Het spiritueel en narcistisch misbruik laat ik meestal nog onbesproken. Dat dit tot post traumatische stress klachten heeft geleid ook. De (PCS) burn-out en meerdere depressies laten ook wel zien dat het een donkere periode is geweest.

Dit is vaak niet het verhaal dat de meeste mensen verwachten als ze mij voor het eerst zien en spreken.

Eén van de complimenten die ik laatste weken steeds vaker ontvang (en met trots ook echt kan ontvangen), is dat ik straal.

Dat ik warmte, rust en hoop uitstraal.

En dat is na alles wat ik heb meegemaakt, toch wel het allermooiste compliment.

Ik weet en voel dat ik de zwaarte om heb weten te zetten in iets moois en goeds. Waar niet alleen ik iets aan heb, maar door mijn verhaal te delen als spreker, hebben anderen er ook iets aan.

Want waar er (h)erkenning plaatsvindt, kan er ook heling en herstel plaatsvinden.

Zeker niet van de één op de andere dag, want (complex) trauma laat zich niet zomaar oplossen, maar wel stap voor stap. Daar ben ik heilig van overtuigd en het levende voorbeeld van.

Tijdens Festival Gezond Verstand (14 t/m 25 oktober) deel ik twee keer mijn verhaal over mijn zoektocht naar passende hulp en herstel. Maar het is zeker niet alleen een presentatie, want ik houd ervan om de verbinding en het gesprek met elkaar aan te gaan, zodat we ons allemaal gezien, gehoord en begrepen kunnen voelen.

Want als er iets is dat ik heb geleerd, dan is het dat we elkaar nodig hebben.

Mentale gezondheid bespreekbaar maken en het taboe rondom onbegrip en eenzaamheid doorbreken, kunnen we alleen samen!

Praktische informatie:

Wanneer?
- Donderdag 17 oktober 19:30-21:00 uur
- Woensdag 23 oktober 11:00-12:30 uur

Waar?
Wijkpaleis, Klaslokaal Zorgvrijstaat Rotterdam West (1e verdieping), Claes de Vrieselaan 72, Rotterdam

Aanmelden?
[email protected]

Graag tot binnenkort!

Volgende maand is het zo ver!

Noteer 14 tot en met 25 oktober alvast in de agenda, want Festival Gezond Verstand komt eraan.

Nu de poster klaar is en het programma rond is, kan ik haast niet meer wachten.

Maar wat gaan we dan precies doen?

Festival Gezond Verstand maakt mentale gezondheid bespreekbaar en biedt een podium aan alle mooie dingen die er in Rotterdam West gebeuren. Het festival verbindt bewoners, ervaringsdeskundigen, organisaties en kennisinstellingen met elkaar. Heel veel mensen en plekken laten je zien wat je zelf kunt doen om mentaal gezond te blijven of te herstellen. Samen zetten we een sterk netwerk neer waarin we van elkaar kunnen leren en waar iedereen zich gehoord, gezien en welkom voelt!

We gaan het gesprek aan over mentale gezondheid, leren van elkaar, eten en bewegen samen en genieten van kunst en cultuur. Vieren wie je bent betekent dat de lichte én donkere kanten van het leven er kunnen en mogen zijn. Verder delen we ervaringsverhalen en de kracht van herstel binnen onze gemeenschap(pen).

Ook aan de kleine portemonnee is gedacht, want als we zeggen dat iedereen welkom is, dan bedoelen we ook echt iedereen. Bijna alle activiteiten zijn gratis, heb je geen geld voor een maaltijd? Stuur dan een mail naar [email protected].

Dit is het 5e jaar dat Zorgvrijstaat Rotterdam West samen met verschillende partners Festival Gezond Verstand organiseert. Inmiddels is het uitgegroeid tot een waar begrip. Samen kunnen we er een daverend succes van maken.

Nieuwsgierig geworden? Nog heel even geduld, het programma volgt binnenkort!

Twee woorden die aandacht verdienen: consistentie en capaciteit.

Voor mij staan deze woorden in direct contact met ons autonome zenuwstelsel.

Laten we de Olympische Spelen als voorbeeld nemen, om deze twee woorden en de invloed hiervan helder te maken.

Sporters hebben uithoudingsvermogen nodig om hun doel te kunnen bereiken. Hierbij is zowel lichamelijke als mentale fitheid van belang. Want met alleen een sterk lichaam of alleen een sterke geest, redden ze het tegenwoordig niet meer.

Het gaat om het (be)houden van de balans.

Daar is consistentie voor nodig. En dat is ook precies wat consistentie betekent: het bezitten van een (onderlinge) samenhang.

Consistentie gaat ook over het nakomen van afspreken die we met onszelf of met anderen maken.

Een aantal voorbeelden van consistentie (volgens Google) zijn: 3x in de week sporten, elke ochtend starten met een gezond ontbijt of iedere week op hetzelfde moment een social media post plaatsen.

Interessant vind ik, want zonder capaciteit is dit alles niet vol te houden.

Om terug te komen op de Olympische sporters. Als deze niet beschikken over genoeg capaciteit, oftewel het vermogen om iets te doen, dan kan iemand nog zo consistent zijn (lees: de wil en de mindset om iets te doen zijn er), maar dan houden ze het helaas niet vol.

Dit klinkt misschien wat zwart-wit, maar blessures, een burn-out of andere mentale klachten, hebben volgens mij alles te maken met een disbalans tussen consistentie en capaciteit.

Terugkomend op het autonome zenuwstelsel. Of specifiek dat van mij.

De laatste maanden postte ik hier consistent 2x per week. Maar de afgelopen week wilde het niet lukken en daar baalde ik van.

Aan inspiratie en onderwerpen geen gebrek, maar het ontbrak me aan rust en ruimte (capaciteit).

Zoals gezegd, daar baalde ik van, maar gelukkig kon ik het al snel loslaten.

Waarom? Omdat naar mijn lichaam luisteren en daarnaar handelen voor mij prioriteit nummer 1 is.

Ook dat is voor mij consistentie. Het gaat voor mij dus niet alleen om de uitvoer, iets willen doen, het gaat ook om bewust iets niet doen.

Structuur is mooi en nodig om bepaalde doelen te bereiken, maar het kunnen behouden van een gebalanceerd zenuwstelsel, is waar het voor mij om draait.

Want als er iets is wat ik heb geleerd van mijn weg naar herstel, dan is het wel dat consistentie en capaciteit hand in hand gaan, maar dat alleen ik ga over het bepalen van deze consistentie en het behouden van mijn capaciteit.

Een aantal weken geleden ontving ik de sleutel van Zorgvrijstaat, werd ik op de foto gezet en beantwoordde ik een aantal vragen over wie ik ben en waar ik voor sta.

Dit resulteerde in de volgende introductie op de website en wat ben ik hier trots op!

Niet alleen op hoe treffend Madelon Stoele mijn antwoorden heeft verwerkt in een goed lopend verhaal, waar ik mezelf 100% in herken, maar vooral op het feit dat ik weer onderdeel uitmaak van een team.

Ook voelt het goed om datgene te doen waar ik van nature goed in ben en waar ik blij van word: mentale gezondheid bespreekbaar maken, de verbinding met mensen en organisaties opzoeken, kansen creëren en verandering teweeg brengen.

Niet alleen omdat ik daar de meerwaarde van inzie, maar omdat ik denk dat we daar allemaal iets aan hebben.

Dat is het mooie van Zorgvrijstaat, het gaat om mensen. Het is van mensen, voor mensen, door mensen.

Of zoals het zo mooi verwoord op de website staat:

Zorgen voor elkaar is iets van mensen. Zorgvrijstaat werkt aan zorgzame buurten, waar mensen eigenaarschap voelen en zeggenschap hebben over hun eigen zorg en welzijn.

We geloven in ‘samenredzaamheid’ en willen
vorm geven aan een nieuwe solidariteit. Samen met bewoners en organisaties bouwen we aan sterke netwerken en nieuwe voorzieningen, waarmee mensen grip krijgen op hun eigen gezondheid en de kwaliteit van hun leven (Zorgvrijstaat, 2024).

Voor wie nieuwsgierig is geworden naar mijn hele introductie, ik zal de link hieronder plaatsen.

Een hele fijne donderdag verder!