Floreren door Focus

Ondernemen: hard werken of met de stroom mee?

Het lijkt soms alsof er 2 scholen zijn in ondernemersland. Of misschien zijn het 2 meningen, ik weet het niet precies.

De één zegt dat ondernemen keihard werken is, het woord knallen wordt vaak gebruikt. Je moet keihard knallen, anders kun je nooit succesvol worden. Je moet tenminste 60 uur per week werken, anders wordt het nooit wat. Om succesvol te zijn, moet je alles aan de kant zetten. Als je dat er niet voor over hebt, dan ben je eigenlijk geen echte ondernemer.

De ander zegt dat je met de stroom mee moet gaan en dat het dan eigenlijk vanzelf gaat. Dingen komen dan op je pad en alles komt goed. Je kunt gewoon met je laptop aan een zwembad gaan zitten en alles op afstand regelen in een halve dag. De rest van de tijd kun je dan luieren of leuke dingen doen. Ondertussen kun je gewoon een ton of meer per jaar verdienen.

Misschien overdrijf ik een beetje in allebei de beschrijvingen, maar niet heel veel.

Zelf denk ik dat de waarheid in het midden ligt. Maar ja, dat trekt natuurlijk niet zoveel reacties aan.

Want ondernemen is vaak hard werken, je moet een hoop dingen doen die niet direct met je vak te maken hebben, je verdient vaak minder dan je in loondienst zou doen en de vrijheid die je hebt, kan ook wel tegenvallen, je maakt meestal ook meer uren dan wanneer je bij een werkgever werkt. Bovendien ben je nooit klaar, het zit altijd in je hoofd dat je nog een offerte moet maken, je website moet aanpassen, je administratie moet doen, nog een bericht op Linkedin moet plaatsen, want dat is ook alweer een week geleden.

Je kunt dingen uitbesteden, maar als je niet zoveel verdient, doe je dat niet zo snel.

Aan de andere kant: je kunt helemaal zelf bepalen hoe je product er uit ziet en hoe je dat wilt aanbieden. Wil je 1-op-1 werken of in groepen? Live of op afstand? Bied je eenmalige sessies aan of een langer programma? Werk je freelance of niet?

Als je een idee hebt, dan kun je dat meteen uitvoeren. Niemand vertelt je wat je moet doen, je hoeft niet te vergaderen en je hoeft je niet aan de regels van een ander te houden (behalve de belastingdienst 😐). Je hoeft niet naar werkborrels, je hebt geen leidinggevende. Als je een off-day hebt, dan kun je gewoon op de bank hangen. Je hebt geen maximum aantal vakantiedagen, dus je kunt zo vaak als je wilt vrij nemen. Je hoeft niet op bepaalde, afgesproken uren te werken, dus als je om 10 uur ’s avonds een briljant idee hebt, dan ga je daar mee aan de slag. Ben je een ochtendmens? Dan begin je lekker vroeg. Ben je niet van het vroege opstaan? Je kunt gewoon om 10 uur beginnen (in dit geval bedoel ik 10 uur in de ochtend). Wil je voor 12-en geen afspraken maken? Dan doe je dat gewoon niet.

Gaat het daarmee vanzelf? Nee, dat niet. Soms doe je van alles en gebeurt er helemaal niets. Soms heb je opeens succes met iets, wat je spontaan de wereld in gooit.

En na 18 jaar ondernemer zijn weet ik nog steeds niet precies wat wat is. Alle marketingtiepjes die iets anders beweren, geloof ik niet meer.

Als je langere tijd als ondernemer-in-je-eentje wilt functioneren, dan kun je niet continu 60 uur werken, maar consistentie op de lange termijn is wel belangrijk. Dus blijf aanwezig op de social media, mail je volgers, maak filmpjes als je dat wilt. Je kunt kiezen wat je wilt doen, maar houd vol.

Want instant succes bestaat niet en als je dat wel hebt, dan is het meestal niet blijvend.

Dus soms is ondernemen hard werken en ploeteren en soms gaat het bijna vanzelf. En eigenlijk altijd hangt het er maar van af hoe je het zelf ervaart. Hoe je ertegenaan kijkt. Veel doen is niet hetzelfde als hard werken, als je daar ontspannen mee om gaat. Dan kan het wel vanzelf gaan en in die ontspanning, daar zit nou net de crux van floreren door focus.

Het lijkt een beetje mode om te zeggen dat je geen plannen hebt en geen goede voornemens.

Ik lees daar tenminste heel wat berichten over. Zelf doe ik er niet aan mee, ik heb wel degelijk plannen en goede voornemens. Wil je weten wat die zijn en volgen hoe het me vergaat dit jaar? Sluit je dan aan bij mijn Focusgroep: https://lnkd.in/e35N9N9H

Het is natuurlijk goed om open te blijven staan voor nieuwe dingen en niet je hele jaar vol te proppen met goede voornemens. Ook is het goed om kleine stappen te zetten en niet je hele leven om te gooien. Maar wees niet bang voor goede voornemens, laat je er niet van weerhouden, omdat ze in het verleden niet gelukt zijn.

Zo kom ik bij mijn plannen, want die heb ik ook. Ook daar houd ik ruimte in, zodat ik tijd heb voor andere zaken en voor leuke dingen die op mijn pad komen, maar ik maak wel degelijk plannen.

Zoals je misschien weet, ben ik net weer gestart na mijn sabbatical van een jaar.

Ik wil graag weer mensen helpen om te floreren door focus, maar ik ben wel een beetje klaar met online trainingen. Daarom organiseer ik dit jaar live workshops en trainingen.

Hoe doe jij dat met plannen en voornemens?

www.linkedin.com

Deze was natuurlijk privé bedoeld.

We waren in Dordrecht. Het werd een dagje Sybold van Ravesteyn. We gingen 's avonds al naar de Kunstmin. Het Onderwijsmuseum blijkt ook in een pand van hem te zitten, prachtig gerestaureerd. Voor wie hem niet kent, Van Ravesteyn ontwierp ook Diergaarde Blijdorp en het oude Rotterdam Centraal. De interieurfoto's zijn in de Kunstmin.

- Je brein is dol op nieuwe plannen, omdat iets nieuws bedenken gewoon veel leuker is dan het echt uitvoeren. De realiteit is namelijk altijd taaier.

- Je hersenen zijn er op ingesteld om alles wat afwijkt waar te nemen, dus nieuwe berichten, piepjes, pop-ups, die krijgen altijd voorrang. Als het maar beweegt, gewoon omdat ons oerbrein dat moet checken, misschien betekent die beweging wel gevaar. Dat dat meestal niet meer zo is, dat doet er niet toe.

- Je laat je graag meevoeren door wat er binnenkomt aan mails of socialmediaberichten. Dan hoef je namelijk niet zelf te bedenken wat je gaat doen, geen beslissingen te nemen. Onze hersenen zijn van nature lui, gewoon om energie te sparen, ze hebben namelijk veel energie nodig en dat bewaren ze liever voor als het echt nodig is.

- Als je je berichten gaat checken, dan heb je altijd een kans op leuke berichten. Alleen het idee dat dat mogelijk is, zorgt ervoor dat je dopamine aanmaakt, en daar ga je je goed van voelen.

Afleiding is dus niet zo gek, het zit ingebakken in onze hersenen.

Daarom is focus een werkwoord: je moet er steeds aan blijven werken, steeds alert blijven op waar je aandacht naartoe gaat, steeds blijven zorgen dat jij zelf de keuze maakt waar je je op richt en niet iemand anders of iets anders.

Daarom is voor mij focus veel meer een werkwoord dan floreren, hoewel het grammaticaal natuurlijk net andersom is.

Floreren is meer een manier van denken en kijken, een manier van in de wereld staan met verwondering en openheid. Als je dat eenmaal weet, dan kun je daar altijd naar terugkeren.

Niet dat het dan de hele tijd vanzelf gaat, dat zeker niet. Zeker als je gewend bent om met een andere blik te kijken, is het wennen om dat vanuit floreren te doen.

Gelukkig betekent floreren niet dat je altijd vrolijk bent of dat het altijd goed moet gaan. Dat zou namelijk niet te doen zijn. Het gaat er meer om dat je met een open blik naar de wereld kijkt. Nieuwsgierig, met hoop op het goede, misschien zelfs vertrouwen in het goede. Maar in het volle bewustzijn van wat er allemaal niet goed gaat. Zonder dat je je daarin laat meetrekken.

Ook dat vraagt focus, alertheid op je eigen manier van zijn.

Het hart van de zaak zit dus in de focus en de aandacht. Voor jezelf, voor wat je doet, voor waar je aandacht naartoe gaat, voor wie je je aandacht wilt geven.

Vandaar Floreren door Focus.

Door mijn sabbatical van een jaar heb ik met wat afstand kunnen kijken naar het jaarprogramma Floreren door Focus. Daardoor heb ik het kunnen aanpassen, zodat het nog beter past en meer gericht is op waar het echt om gaat.

Floreren door Focus is een proces, juist omdat focus een werkwoord is. Daarom is het jaarprogramma gebleven, omdat je niet in één keer verandert, maar stap voor stap (zoals je ziet, veranderen sommige dingen niet, die filosofie heb ik al heel lang).

Het programma bestaat uit drie delen:

- Je ontdekt wat je wilt en hoe je erop kunt vertrouwen dat dat klopt
- Je stelt je wens en je doelen vast, waarmee je weer zin krijgt in je leven. Zin is hier zowel energie als betekenis.
- Je gaat met aandacht en focus aan de slag met dagelijkse acties die je wens en je doelen dichterbij brengen.

Straks kun je de onderdelen ook los volgen, maar als je nu al enthousiast bent, dan kun je je inschrijven voor het jaarprogramma Floreren door Focus voor een heel speciale decemberprijs.

Ook nieuw is dat ik het programma live geef in zes trainingsdagen. Op locatie dus en niet via internet.Verbinding is een belangrijk element van floreren en dat bereik je beter door elkaar echt te zien, zonder scherm ertussen.

Wil je in 2024 minder afleiding en meer je eigen pad? Dan is Floreren door Focus iets voor jou.

Iemand vroeg wat ik had geleerd van mijn sabbatical. En daar had ik eigenlijk geen antwoord op.

Het zou een mooi artikel zijn met x dingen die ik heb geleerd tijdens mijn sabbatical.

Ik vermaak me prima als ik meer tijd heb, maar dat wist ik al. De tijd vult zich zo op, dat verbaasde me ook niet. Een jaar gaat snel voorbij, ook geen verrassing.

Ik begon me een beetje ongerust te maken. Ben ik oppervlakkig dat ik geen ontdekkingen heb gedaan? Had ik me moeten verdiepen? Mezelf beter moeten leren kennen? Of iets anders?

Het zou natuurlijk mooi zijn als ik je kon melden dat ik nu dagelijks mediteer of dat ik veel tijd als vrijwilliger heb gewerkt, dat ik een boek klaar heb voor publicatie, dat ik een ander mens ben geworden.

Maar dat is allemaal niet gebeurd. Is dat erg?

Het jaar was er juist voor bedoeld om stil te staan. Om even niet te hoeven. En dat is goed gelukt.

Ik heb veel leuke dingen gedaan, gewoon omdat ik daar zin in had.
Ik heb bijna niets gepost op social media, omdat ik daar geen behoefte toe voelde.
Ik heb me lekker teruggetrokken in mijn eigen wereld, mijn introverte zelf alle ruimte gegeven en, heel eerlijk, mijn contacten een beetje verwaarloosd.
Mijn (fictie)boek is nog niet af, maar ik heb er wel aan doorgeschreven. Ook al zo’n lekker introvert project.

Dat alles leidt dan uiteindelijk wel ergens toe.

Ik voel nu de rust om het nog meer, of misschien weer, op mijn manier te doen. Ik heb de energie om dat ook te doen en de ideeën om het vorm te geven.

Daar ben ik nu volop mee bezig. Ik heb weer zin om iets de wereld in te gooien. Ik heb wat afstand genomen en ben bezig om een nieuwe versie van Floreren door Focus te maken.

In die zin heeft het jaar dus wel iets opgeleverd. Het was heerlijk om me terug te trekken en nu vind ik het ook weer heel fijn om wat meer naar buiten te treden.

Ik kan dat nu doen vanuit rust en omdat ik er zin in heb, ik kan weer floreren.

Als je wilt, zou je kunnen zeggen dat ik geleerd heb dat het een goede beslissing was om me een tijdje terug te trekken, om te luisteren naar mijn eigen wijze, zoals ik dat noem.

Die manifesteerde zich in dit geval doordat ik jaloers was op iemand die een half jaar vrij nam.

In eerste instantie was ik daar zelfs verontwaardigd over. Hoezo ga jij een half jaar vrij nemen? Wat een onzin! Dat slaat toch nergens op. Dat waren de dingen die door mijn hoofd gingen.

Toen de eerste verontwaardiging was gezakt, realiseerde ik me dat ik dat eigenlijk ook wel wilde, maar het idee had dat dat niet zou kunnen.

Heb jij ook zoiets waar jij je enorm over opwindt? Iets wat iemand anders doet, wat je helemaal absurd vindt?

Het kan zijn dat je eigen wijze je iets wil duidelijk maken. Dat er een wens ligt onder je verontwaardiging. Wat gebeurt er als je daarnaar luistert?

Je kunt altijd opnieuw beginnen

Ook midden in november.

Het afgelopen jaar heb je weinig van me gehoord. Ik was met sabbatical.
Hier en daar heb ik nog wat gemaild, maar veel was het niet.

Ik vond het heerlijk.

Wat ik vooral heerlijk vond, is dat ik even niet hoefde te werven. Geen verplichting om leuke dingen te verzinnen, zodat ik iets kon verkopen.

Toch heb ik wel dingen verkocht, omdat ik het altijd leuk vind om je te spreken en om met je na te denken over je focus en over floreren.

Wat me vooral frustreerde, was de spanning of ik wel iets zou verkopen.

Als ondernemer hoop je natuurlijk altijd dat je aanbod een succes is. Zelf vind je altijd dat je iets leuks en zinvols hebt bedacht, anders bied je het niet aan.

En soms werkt dat niet. Ik vind het moeilijk om daarmee om te gaan.

Dus het afgelopen jaar deed ik zo nu en dan ook een aanbod. Sommigen liepen als een trein, zoals het restje boeken dat ik verkocht. Anderen gaven me precies de juiste hoeveelheid reacties (Op weg naar Focus). Mijn laatste aanbod voor gewoontes leverde helaas weinig reacties op.

Eigenlijk een hele mooie doorsnede zo.

Ik merkte dat ik er dit jaar ontspannen in zat. Ik was niet gefocust op de uitkomst, maar op wat ik wilde aanbieden. Eigenlijk veel fijner natuurlijk. Daar heb ik namelijk zelf invloed op.

Wat jij er van vindt of hoe het voor jou wel of niet uitkomt, dat weet ik nooit. Na bijna 18 jaar ondernemen ben ik er nog steeds niet uit wat voor aanbod op welk moment nou wel en niet werkt. Dat blijft een verrassing.

Ik heb getwijfeld wat ik zou doen, of ik zou stoppen met Floreren door Focus, maar ik ga in elk geval volgend jaar door. Eens kijken of ik die ontspanning vast kan houden.

Zo begin ik een beetje opnieuw, aan het einde van het jaar. Waarom niet? Je kunt altijd opnieuw beginnen. Je kunt ook altijd pauze nemen om je leven te overzien. Het vraagt soms wat organisatie of gestolen momenten, maar het kan altijd.

Waar zou jij opnieuw willen beginnen? Wat let je?

Nadat ik had besloten opnieuw te beginnen, las ik trouwens bij collega-ondernemer Saskia in ’t Veld dat dit eigenlijk de perfecte tijd van het jaar is voor een nieuwe start.

Zo aan het einde van het jaar is het tijd om zaadjes te planten, zaadjes die voortkomen uit je oogst van dit jaar. Mijn oogst is de ontspanning en het besluit door te gaan. Ik plant zaadjes voor een nieuw begin, zoals het nu ook de tijd is om bollen te planten die straks in het voorjaar uitkomen.

Het is dus helemaal niet gek om in november opnieuw te beginnen.

Ik ben stil hier. Heel stil. En dat heeft een reden.
Ik ben moe. Heel moe. Na bijna 17 jaar ondernemen is de rek er uit. Tijd voor een pauze.

Ik hik er al een tijdje tegenaan. Ik ergerde me aan iemand die berichten postte over een sabbatical. Dat is wel een teken aan de wand. Het was geen ergernis, maar jaloezie, besefte ik na een tijdje.

Ik vind geweldig, daar niet van. Maar het vraagt ook veel van me. Ik sta altijd aan, ik kan overal informatie en inspiratie tegenkomen. En mijn klanten kunnen ook overal vandaan komen.

Bovendien daagt het me altijd weer uit. Om mezelf te ontwikkelen, om spannende dingen te doen.

En ondernemen is de laatste jaren nogal veranderd. Waar voorheen veel via e-mail kon, is beeld nu de norm. Ik weet dat dat mij ook zou helpen, maar ik heb de stap nog niet gemaakt.

De afgelopen jaren ging natuurlijk sowieso alles online. Je zou denken dat me dat wel bevalt, als introvert, maar ook dat kost me toch ook energie. Het zou ook kunnen dat het gewoon is omdat veel me energie kost.

Als ik mezelf zou coachen, dan zou het al snel duidelijk zijn: tijd om even afstand te nemen, tijd voor een pauze. Een flinke pauze.

Een van mijn bedrijf.

Omdat ik niet zoveel reserves heb, werk ik in die periode gewoon wel een halve werkweek. Maar in loondienst is dat echt heel anders. Daar kan ik gewoon heen, ik doe mijn ding en daarna is het klaar.

De rest van de tijd vul ik zelf in. Ik lees, ik schrijf (want dat kost me geen energie) en ik kijk om me heen. Even geen druk.

Het grappige is dat ik al meteen zin had om een gratis mailserie er uit te gooien. Bovendien vond ik nog een doosje met boeken, die ik lekker in de aanbieding heb gegooid. Als het maar niet hoeft.

Misschien blijf ik uiteindelijk wel altijd een ‘ondernemer-met-sabbatical’, wie zal het zeggen. Ik heb al eerder een jaartje ‘gespeeld’ door alleen te doen wat ik leuk vond en dat beviel ook goed.

Ik merk het wel. En ook voor hier geldt: als ik zin heb om iets te delen, zal ik dat doen, maar het zal lekker onregelmatig zijn.

Wanneer lig jij wakker van je werk?
Het gebeurt mij regelmatig. Ik heb altijd al moeite gehad om in slaap te komen, soms blijf ik gewoon malen.

Ook word ik regelmatig halverwege de nacht wakker en dan duurt het een paar uur voordat ik weer in slaap ben. Als de wekker gaat ben ik dan kapot.

Soms lig ik gewoon lekker en denk ik aan van alles, maar soms ben ik aan het doorwerken in mijn hoofd. Dan bedenk ik onderwerpen voor Yvonne’s Log. Of ik werk een nieuw programma uit. Of ik bedenk onderdelen van een programma, ik verbeter teksten in mijn hoofd.

Soms levert dat ook nog wat op, maar meestal is het tamelijk zinloos.

Als het iets oplevert, dan komt het wakker liggen meestal door enthousiasme over een nieuw idee.

Maar vaker komt het door onzekerheid. Mijn eeuwige vraag of ik wel genoeg ben, wel genoeg doe. Ik kan me dan gewoon niet ontspannen.

Dat is het werk wat ik heb te doen in dit leven.

Gelukkig heb ik al flink wat stappen gezet, dus het komt ook voor dat ik het van me af kan zetten en gewoon weer inslaap. Superfijn.

Ik ken ook mensen die letterlijk ’s nachts doorwerken. Die dus opblijven om iets af te maken. Omdat ze hun belastingaangifte al te lang hebben laten liggen en nu dat ene overzicht niet kunnen vinden. Omdat ze een rapport moeten schrijven of moeten leren voor een toets. Omdat ze morgen een verjaardag hebben en de traktaties nog moeten afmaken.

In zo’n geval is het meestal uitstelgedrag wat een rol speelt.

Maar uitstelgedrag heeft altijd een reden. Misschien ben je, net als ik, bang dat het niet goed genoeg is. Je perfectionisme zet je er dan toe aan om het nog beter te maken.

Misschien ben je bang voor kritiek en maak je daarom dingen niet af: zolang je niets doet, hoef je ook niet bang te zijn dat er kritiek komt.

Misschien heb je te veel te doen, omdat je overal ja op zegt, iedereen tevreden wil houden. Sommige dingen moet je dan wel uitstellen en jij komt zelf daardoor altijd als laatste.

Al die dingen zijn heel vermoeiend en maken dat je het extra druk hebt en ook dat je extra druk ervaart.

Het kan anders. Net als ik hoef je niet wakker te liggen. Je hoeft al helemaal niet ’s nachts door te gaan, omdat je deadline morgenochtend is.

Stop met ploeteren, begin met floreren: floreren door focus start weer op 8 april. https://florerendoorfocus.nl/focusaanbod01.htm

Hard werken of met de stroom mee? Hoe doe jij het meestal? https://florerendoorfocus.nl/ducms/blog/metdestroommee

Voor wie nog een fijn cadeau zoekt: https://florerendoorfocus.nl/boek-opgeruimd-leven.htm. Mijn zesde en laatste scheurkalender Opgeruimd leven. Met 100 nieuwe tips en het beste van de vijf jaar hiervoor.

Floreren door Focus