19/09/2026
18 Sept 2026.
De trainingen zijn inmiddels in volle gang en zodoende diende zich de eerste competitiewedstrijd weer aan. En zo togen we gisteravond naar Odoorn.
De voetbalbond had voor de verandering besloten om HOVC bij ons in te delen. Waarom? Kansloos voor een team zoals die van ons. Het moet wel gezegd worden: ze hebben een mooi complex, dat wel. Maar dit veranderd niet aan het feit dat dit team nu al dik bovenaan staat met 9 pt. En daar waarschijnlijk ook zal blijven staan tot het einde van de competitie met de volle 36 punten uit 12 wedstrijden. Of ze moeten besluiten om hun C-elftal een kans te geven. Nee, de echte strijd zal gaan tussen Witteveen, Beilen en KSC afspelen. En die is gisteravond officieel afgetrapt.
Ook de mannen (ik dacht zo te zien 45+ š) van Odoorn hadden hun thuiswedstrijd. Volle bak, maar kleedruimtes te over. De dames mochten op veld 2 spelen en de heren op veld 1. Ook daar mag de bond van de verenigde huisvrouwen zich wel eens over buigenš.
Maar eerst onze opstelling:
Zes dames meldde zich afgelopen week aan, die wel mee konden doen. Zes! Dat is een te weinig. Gelukkig konden we Kelly strikken. Vroeger veel gevoetbald, dat was ook goed te zien. Ook deden Naomi en Annemijn van 18+ mee, omdat hun wedstrijd afgelast was. En Ina besloot toch mee te doen, maar dan wel veel gewisseld willen worden. En zo hadden we ineens 3 wissels.
Ria, Angela, Carmen, Hillie, Annemijn, Yvette, Sandra, Kelly, Naomi, Ina. En onze caoch Erik natuurlijk. Iedereen op haar beste positie. Althansā¦ dat was het idee. Want bij ons staat natuurlijk niets in beton gegoten. Een positie is vooral een richtlijn voor ons.
Gelukkig hebben we altijd nog Sandra, onze aanvoerster. Zij hield, zoals altijd de boel scherp in de gaten en maande ons (ik) menigmaal vriendelijk doch dringend terug naar de positie waar we volgens het tactische plan toch echt hoorden te staan.
Oke, nu de wedstrijden. Onze eerste tegenstander was Witteveen. Gewoon een leuk team en ook nog eens leuk om tegen te voetballen. We hadden er zin in en dat was op het veld goed te zien. We kregen namelijk veel kansen. En als ik zeg veel kansen, dan bedoel ik ook echt vĆ©Ć©l kansen. Maar jaā¦ die vervelende bal had blijkbaar besloten dat hij vandaag vooral nĆĆ©t in het doel wilde verdwijnen Totdat Sandra los kwam en scoorde. Maar Witteveen liet zich niet zomaar het kaas van hun brood eten en hadden ook nog wel wat leuke acties. Behalve die eneā¦. Schot van afstandā¦. Niet leuk. Eindstand: 1 ā 1.
Op naar het andere deel van het veld. Daar stond HOVC op ons te wachten. Die hadden we vooraf eigenlijk al met een grote rode streep als āverlorenā genoteerd. Maar soms loopt het anders dan je verwacht. Want wat voetbalden we weer verrassend goed! We trokken regelmatig ten aanval en kregen zowaar ook nog wat kansjes. Achterin stond Ria ondertussen regelmatig wat ballen uit haar doel te plukken. Uiteindelijk werd het 2-0 voor Odoorn. Wel verloren, maar met een goed gevoel.
Dus hup, terug naar het andere deel van het veld voor onze laatste wedstrijd van de avond: Beilen. Ook dit werd een mooie wedstrijd. Het ging eigenlijk behoorlijk gelijk op en beide ploegen kregen hun mogelijkheden. Maar Sandra had de smaak inmiddels goed te pakken en wist opnieuw het net te vinden. En alsof dat nog niet genoeg was, deed Naomi het kunstje nog eens dunnetjes over. 2-0 voor ons! Ik bedoel maar.
En zo konden we uiteindelijk met maar liefst vier punten op zak de kleedkamer in. Een prima opbrengst.
De derde helft verliep vervolgens opvallend tam. Maar achā¦ zoals Carmen altijd zegt: āJe kunt niet altijd zes gooien.ā En daar valt natuurlijk weinig tegenin te brengen.
Op 2 oktober gaan we naar Beilen. Nieuwe ronde, nieuwe kansen.
Tot dan!
Groet nr 10
