Gerjanne Bijker - Mentale training voor ruiters

Startpagina
Nederland
Sintjohannesga
Gerjanne Bijker - Mentale training voor ruiters

Contactgegevens, kaart en routebeschrijving, contactformulier, openingstijden, diensten, beoordelingen, foto's, video's en aankondigingen van Gerjanne Bijker - Mentale training voor ruiters, Sport- en fitnessinstructie, Kadijk 23a, Sintjohannesga.

Krijg weer controle over je hoofd ♞
Rijd weer met vertrouwen, plezier & vrijheid
250+ ruiters gingen je voor!
↓ Doe de gratis de Hoofdruiter Scan
linktr.ee/gerjanne.mentalcoach

25/09/2026

Ik dacht heel lang: als ik me straks weer wat zekerder voel, ga ik het wel weer doen.

Alleen werd ik niet zekerder door te wachten.

Ik ging juist steeds minder doen met Pino. En iedere keer dat ik iets vermeed, werd de stap om het de volgende keer wél te doen alleen maar groter.

De oplossing was niet dat ik mezelf dwong om ineens alles weer te durven.

Ik moest leren wat ik kon doen wanneer mijn hoofd weer met allerlei doemscenario’s kwam. En van daaruit kleine stappen zetten die op dat moment haalbaar waren.

Zo bouw je vertrouwen weer op.

Niet door te wachten tot je nergens meer bang voor bent, maar door jezelf steeds opnieuw te laten zien: ik kan dit. 🤍

Wil jij weer stappen zetten richting die buitenrit, wedstrijd of ontspannen rit waar je nu alleen nog over nadenkt?

Reageer met RIDE. Dan denk ik persoonlijk met je mee of Ride Free bij jou en je paard past. ♞

23/09/2026

Niet om je alvast depressief te maken, maar: jep, de winter komt er helaas weer aan. 🥲

Koude tenen, frisse billen en paarden die ineens overal spoken zien.

Kijk jij er mentaal ook alweer een beetje tegenop?

Binnen Ride Free zorgen we ervoor dat jij deze winter met vertrouwen blijft rijden, zonder dat je bij wind, regen of een fris paard meteen denkt: laat maar, ik ga morgen wel. 😉

Reageer RIDE, dan vertel ik je er meer over. 🤍♞

22/09/2026

Je noemt het misschien voorzichtig zijn.

Maar soms is het eigenlijk je angst die steeds meer regels maakt.

Alleen rijden als het windstil is.
Alleen als er iemand bij staat.
Die galop nog even overslaan.
En de buitenrit komt later wel.

Dat geeft op dat moment rust, maar ondertussen wordt de stap om het wél te doen steeds groter.

Natuurlijk moet paardrijden veilig blijven. Alleen zit er verschil tussen een verstandige keuze maken en alles vermijden wat spanning oproept.

Je hoeft ook niet morgen ineens al je veiligheid los te laten.

Je mag leren herkennen wat jou écht veilig houdt en wat vooral je angst in stand houdt. Van daaruit kun je weer kleine stappen zetten en ervaren: ik kan dit aan. 🤍

Dat is precies waar we binnen Ride Free samen aan werken.

Herken jij jezelf hierin? Reageer met RIDE, dan denk ik persoonlijk met je mee. ♞

21/09/2026

Je hebt je paard nog niet eens opgezadeld en in je hoofd ben je al gevallen.

Je ziet al voor je dat hij schrikt, wegschiet en jij de controle verliest.

En het stomme is: je weet best dat dit waarschijnlijk helemaal niet gebeurt. Maar toch voel je de spanning al in je buik en wordt opstappen ineens een heel ding.

Dit had ik met Pino ook.

Ik bleef mezelf vertellen dat ik normaal moest doen en dat er niks aan de hand was.

Hielp voor geen meter. 🙃

Wat wél hielp, was leren herkennen wanneer mijn hoofd weer op hol sloeg. Niet ieder doemscenario direct geloven en stap voor stap weer dingen doen die ik spannend vond.

En dat is belangrijk, want als je hier niks mee doet, wordt die angst vaak alleen maar groter.

Eerst sla je die ene galop over.
Daarna rijd je liever niet wanneer het waait.
Die buitenrit stel je nog even uit.
En voor die wedstrijd schrijf je je toch maar niet in.

Niet omdat je het niet kunt of niet graag genoeg wilt.

Maar omdat je hoofd steeds meer gaat bepalen wat jij met je paard wel en niet doet.

En precies dát kun je veranderen.

Je kunt leren om die doemscenario’s te stoppen, weer vertrouwen op te bouwen en zelf te bepalen welke stappen je zet.

Zodat niet je angst, maar jíj weer de controle krijgt. 🤍

Wil jij niet langer dat je hoofd jullie steeds kleiner houdt?

Reageer met RIDE. Dan denk ik persoonlijk met je mee of Ride Free past bij wat jij en je paard nodig hebben. ♞

20/09/2026

Misschien heb jij ook weleens gehuild na een rit.

Niet omdat je paard verschrikkelijk was.

Maar omdat je zó graag wilde dat het vandaag eindelijk zou lukken…

en de angst toch weer won.

Je stapte gespannen op.
Hield ieder geluid en iedere beweging in de gaten.
Voelde jezelf steeds meer blokkeren.
En stapte uiteindelijk af met dat bekende, pijnlijke gevoel:

Waarom kan ik dit niet gewoon?

Je houdt van je paard. Je dromen zijn er nog steeds. En diep vanbinnen wéét je dat je kunt rijden.

Maar je wereld wordt langzaam kleiner.

Je slaat dat ene stukje van de bak over.
Rijdt alleen wanneer iemand erbij is.
Stelt de buitenrit opnieuw uit.
Of bent stiekem opgelucht wanneer je een reden hebt om niet op te stappen.

Niet omdat je niet graag genoeg wilt.

Juist omdat je zó graag wilt, doet het zoveel pijn.

De ruiters achter deze berichtjes begonnen ook niet zonder angst.

Ze begonnen met spanning, twijfel en soms tranen van frustratie.

Maar stap voor stap kwamen er andere momenten.

Weer opstappen.
Iets doen wat al maanden niet lukte.
Niet direct stoppen wanneer het spannend werd.
En uiteindelijk tranen omdat ze ineens beseften:

Ik heb het gewoon gedaan. 🤍

Niet omdat hun angst op magische wijze verdween.

Maar omdat die angst niet meer altijd het laatste woord kreeg.

Dat is waar we binnen Ride Free aan werken: jezelf leren begeleiden én in de praktijk stappen zetten richting wat jij zo graag weer met je paard wilt kunnen.

Wat als het volgende trotse berichtje van jou komt?

Reageer met RIDE, dan denk ik persoonlijk met je mee of Ride Free bij jou en je paard past. 🤍♞

19/09/2026

Vandaag mocht Pino nog één keer mee op wedstrijd in Nederland. 🥹🤍

Hij had wat last van spanning. Daardoor hadden we een paar kleine foutjes en voelde het allemaal nét iets minder vanzelfsprekend dan de vorige keer. Maar ik kon hem gewoon blijven rijden en helpen waar nodig.

We wonnen beide L2-proeven met 193 en 200,5 punten. 🥇🥇

Een hele mooie afsluiting van ons Nederlandse wedstrijdhoofdstuk. Begin november verhuizen we eindelijk naar Spanje en natuurlijk gaat Pino gezellig mee. 🇪🇸

Nu eerst weer terug naar mijn andere sport: verhuizen. Dozen inpakken, 86 lijstjes afwerken en ondertussen natuurlijk héél ontspannen blijven. 😉

Voorlopig dus even geen wedstrijden. Eerst verhuizen, wennen en samen onze draai vinden.

En daarna zien we wel welke Spaanse avonturen er op ons wachten. Ik heb er in ieder geval héél veel zin in. 🥰

19/09/2026

Je dromen zijn namelijk niet verdwenen.

Je wilt nog steeds samen trainen.
Naar buiten.
Wedstrijden rijden.
Weer opstappen zonder eerst een complete vergadering met jezelf te voeren.

Je ziet andere ruiters doen wat jij zo graag wilt en denkt:

Dat wil ik ook.
Dat kon ik vroeger ook.
Waarom lukt het mij nu niet meer?

Je gaat naar stal met het plan om te rijden…

maar voelt de spanning al opkomen terwijl je poetst.

Dus maak je de stap kleiner.
Of je stelt hem opnieuw uit.
Of je rijdt wel, maar bent vooral bezig met veilig afstappen.

En wanneer je uiteindelijk besluit om niet te gaan, voel je heel even opluchting.

Gevolgd door teleurstelling.

Want je wilde wél.

Je wilt misschien zelfs niets liever.

En precies dát maakt rijangst zo pijnlijk.

Niet alleen de angst zelf.

Maar het gevoel dat je langzaam iets kwijtraakt wat zo belangrijk voor je is.

Je plezier.
Je vrijheid.
Je vertrouwen.
De plannen die je ooit met dit paard maakte.
Misschien zelfs een stukje van wie jij altijd bent geweest.

Maar dat je het nu spannend vindt, betekent niet dat jouw dromen voorbij zijn.

En je hoeft ook niet te wachten tot je op een ochtend wakker wordt en ineens nergens meer bang voor bent.

Je mag leren hoe je jezelf begeleidt wanneer de spanning er nog wél is.

Hoe je stopt met iedere gedachte behandelen alsof het een voorspelling is.

En hoe je stap voor stap weer ervaringen opbouwt waardoor jouw wereld met je paard groter wordt.

Niet omdat iemand roept dat je gewoon moet doorzetten.

Maar omdat je een plan hebt dat past bij jou, je paard en wat jij zo graag weer wilt kunnen.

Dat is waar we binnen Ride Free drie maanden lang samen aan werken.

Wil jij niet langer alleen maar verlangen naar wat je met je paard wilt, maar er weer daadwerkelijk naartoe groeien?

Reageer met RIDE, dan denk ik persoonlijk met je mee of Ride Free bij jullie past. 🤍♞

18/09/2026

Heee, ik ben Gerjanne. En dit is Pino: mijn paard, mijn grootste droom en een tijdje ook de hoofdrolspeler in iedere rampenfilm die mijn brein kon produceren. 🤍

Toen ik hem kocht, zag ik het helemaal voor me.

Lekker trainen.
Wedstrijden rijden.
En natuurlijk samen shinen alsof we minstens onderweg waren naar Parijs.

Toen viel ik.

Daarna dacht ik niet alleen dat ik nóg een keer zou vallen. Mijn hoofd sloeg voor het gemak direct een paar hoofdstukken over:

Ik zou mijn nek breken.
Verlamd raken.
En de rest van mijn leven spijt hebben dat ik was opgestapt.

Ik durfde steeds minder en stond uiteindelijk op het punt om Pino te verkopen. Niet omdat ik hem niet wilde, maar omdat ik écht dacht dat ik nooit meer normaal zou durven rijden.

De verandering begon toen ik niet alleen met Pino, maar ook met mezelf aan de slag ging.

Ik leerde begrijpen wat mijn hoofd deed, hoe ik mezelf tijdens spanning kon begeleiden en hoe ik kleine stappen kon zetten zonder te wachten tot mijn angst volledig verdwenen was.

Inmiddels rijden we samen wedstrijden en maken we weer plannen.

Niet omdat mijn hoofd nooit meer iets dramatisch roept, maar omdat het niet meer automatisch bepaalt wat wij wel en niet doen.

En precies daarom help ik nu andere ruiters die óók grote dromen hebben, maar merken dat hun eigen hoofd steeds op de rem trapt.

Herken jij jezelf hierin?

Reageer met RIDE, dan denk ik persoonlijk met je mee of Ride Free bij jou en je paard past. 🤍♞

17/09/2026

Paardrijden is een risicovolle sport.

Niet de gezelligste openingszin, wel gewoon waar.

Je zit op een dier dat veel groter en sterker is dan jij. Een dier met een eigen wil, eigen spanning en soms behoorlijk creatieve ideeën over wat er vandaag op het programma staat.

Je paard kan schrikken, struikelen of ineens anders reageren dan verwacht. En vrijwel iedere ruiter valt een keer.

Hoe goed je ook rijdt: 100% controle krijg je nooit.

Dus ga je jezelf mentaal een keer tegenkomen.

Misschien na een val. Tijdens een wedstrijd. Of wanneer iets wat altijd goed ging ineens niet meer lukt.

Toch leren we vooral hoe we technisch beter kunnen rijden.

Lichtrijden.
Overgangen maken.
Ons paard nageeflijk rijden.
En uiteraard: hakken laag. 😉

Maar hoe ga je om met het feit dat je nooit alles kunt controleren?

Wat doe je wanneer je hoofd na één incident overal gevaar ziet?

En hoe begeleid je jezelf wanneer je lichaam in de alarmstand schiet en je niet meer bij alles kunt wat je technisch prima weet?

Dat leren we bijna nergens.

Terwijl iets aan paarden ons blijft trekken.

We willen weer opstappen.
Samen groeien.
Onze dromen niet zomaar opgeven.

Juist daarom doet het zo’n pijn wanneer angst langzaam steeds meer ruimte inneemt.

Wanneer je nog steeds zó graag wilt rijden, maar opgelucht bent als je een reden hebt om niet te gaan.

Wanneer je wereld met je paard steeds kleiner wordt, terwijl je dromen zoveel groter waren.

Mentale training zou daarom niet pas in beeld moeten komen wanneer je bijna niet meer durft.

Het zou voor iedere ruiter net zo’n normale basis moeten zijn als leren lichtrijden.

Niet om te doen alsof paardrijden zonder risico is.

Wel om te leren omgaan met dat risico én met wat jouw hoofd doet wanneer je de controle even niet voelt.

Wil jij niet langer dat angst bepaalt hoe klein jouw wereld met je paard blijft?

Reageer met RIDE, dan denk ik persoonlijk met je mee of Ride Free bij jullie past. 🤍♞

16/09/2026

Ik dacht lange tijd dat ik pas weer van het rijden kon genieten als ik zeker wist dat er niets zou gebeuren.

Als Pino maar braaf bleef.
Als hij maar niet zou schrikken.
Als ik maar voldoende controle hield.
Als iedere training maar goed ging.

Dán zou ik me vanzelf weer veilig voelen.

Dus hield ik alles in de gaten.

Zijn oren.
De omgeving.
Andere paarden.
Ieder klein verschil in hoe hij aanvoelde.

Alleen werd ik daar niet zekerder van.

Ik was tijdens het rijden vooral bezig met voorkomen dat er iets misging. En daardoor bleef er steeds minder ruimte over om überhaupt nog te genieten van wat er wél gebeurde.

De moeilijkste les?

Ik kan nooit garanderen dat mijn paard niet schrikt, struikelt of onverwacht reageert.

Paarden blijven paarden. Beetje onhandig voor iemand die graag alles onder controle heeft haha.

Mijn vertrouwen moest daarom niet langer afhangen van de zekerheid dat er niets zou gebeuren.

Ik moest leren vertrouwen dat ík mezelf kon begeleiden als iets anders liep dan gehoopt.

Dat ik spanning mocht voelen zonder direct te stoppen.
Dat één moeilijk moment niet betekende dat alles weer misging.
En dat ik altijd opnieuw kon bepalen wat op dat moment een veilige volgende stap was.

Vanaf daar kwam het plezier langzaam terug.

Niet omdat iedere rit ineens perfect verliep.

Maar omdat ik niet meer de hele tijd hoefde te wachten tot het mis zou gaan.

Wil jij ook weer leren vertrouwen op jezelf, zodat er opnieuw ruimte komt om van je paard te genieten en samen plannen te maken?

Reageer met RIDE, dan denk ik persoonlijk met je mee of Ride Free aansluit bij wat jij en je paard nodig hebben. 🤍

Adres

Kadijk 23a
Sintjohannesga
8464VK

Telefoon

+31639413194

Website

http://gerjannebijker.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Gerjanne Bijker - Mentale training voor ruiters nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.